Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
Trots laat de ziel niet toe om op het pad van het geloof te gaan. Hier is mijn advies aan de ongelovige: laat hem zeggen: Heer, als u bestaat, verlicht mij dan, en Ik zal u dienen met heel mijn hart en ziel.’ En voor deze nederige gedachte en bereidheid om God te dienen, zal de Heer hem onmiddellijk verlichten… En dan zal je ziel de Heer voelen; ze zal voelen dat de Heer haar heeft vergeven en van haar houdt, en u zult dit uit ervaring weten, en de genade van de Heilige Geest zal een getuige zijn in uw ziel van uw redding, en u zult de hele wereld willen uits roepen: De Heer houdt zoveel van ons!”
Ouderling Sophrony ( staand) met sint Silouan (zittend
Een interview met ouderling Sophrony over Sint Silouan de Athoniet (1 van 4)
Ouderling Sophrony (staand) met de heilige Silouan (zittend) ouderling Sophrony (+ 1993) beschouwde het als zijn grootste zegen van God omdat hij de heilige Silouan had ontmoet en had leren kennen (+ 1938). In het onderstaande interview, dat werd gedaan, lijkt het kort na de heiligverklaring van de heilige Silouan, de theoloog van het ongecreëerde licht, ouderling Sophrony, analyseert met unieke diepte en helderheid de centrale punten van de leringen van Sint Silouan. Ouderling Sophrony: Zoals een Griekse theoloog schrijft, zijn we gewend om tot de heilige Silouan te bidden als een heilige, maar deze officiële daad van de kerk, van het oecumenisch patriarchaat, geeft ons nu de mogelijkheid om dit niet alleen met ons hart en in het geheim te doen, maar ook openlijk en publiekelijk. En de kerk van uw klooster is gewijd aan St. Silouan? Ouderling Sophrony: Het is de eerste, ja! [hij lacht vrolijk]. Het is nog niet voltooid, maar het grootste deel is al gedaan. We wachten op het patriarchaat om ons een metropoliet van de troon te sturen om het in te wijden, of zelfs als de patriarch zelf wil komen, omdat velen Silouan zo liefhebben, dat de patriarch in zijn paas boodschap verwees naar de woorden van de Ouderling: “Houd je geest in de Hades, en wanhoop niet!” Nu is hij bekend. Want als hij zelf niet reageerde op een groot aantal mensen die tot hem baden, dan zou zijn nummering onder de heiligen niet zijn bereikt. Vaak presenteerde hij zich als bemiddelaar en mensen waren altijd verbaasd over de snelheid waarmee hun gebeden werden verhoord. Heb je een voorbeeld? Ouderling Sophrony: Je weet dat we er veel hebben, maar nu weet ik niet hoe ik ze moet opnemen. We moeten deze mensen vragen om ons te schrijven, want als we het doen, kunnen we verhalen verzinnen. Maar heb je getuigenissen van de bemiddeling van Sint Silouan? Ouderling Sophrony: Ik ben niets! Misschien in de zin dat iets onmogelijks, zoals de oprichting van een klooster, werkelijkheid werd. Is het vandaag mogelijk om een klooster te vestigen? De aarde produceert geen kloosters meer! Mensen zijn niet zo positief geneigd tot deze levensstijl. Ik weet het niet… de strijd is erg groot … het was moeilijk … We hadden nauwelijks iets. We aten aardappelen en brandnetels. En nu zijn we uitgeput. Dit is geen klacht, maar dit klooster werd ons niet zonder vele beproevingen gegeven. En de basis van dit klooster is hij, Silouan. En God stond je toe om tot nu toe te leven, om de vreugde van de heiligverklaring van je geestelijke vader te voelen! Ouderling Sophrony: Volgens artsen had ik niet moeten leven. Al een tijdje had mijn lichaam in de aarde moeten uiteenvallen. Weet je, de Daad van zijn verheffing onder de heiligen benadrukt zeer belangrijke punten: het spreekt over zijn “apostolische en profetische leringen” en het geeft het bevel “in de Heilige Geest” om hem deze heilige eer toe te schrijven, of in de exacte uitdrukking, “we spoorden aan in de Heilige Geest.” Om hem elk jaar te herdenken?
Hoe zullen die zuivere harten God zien? Zoals Hij is of zoals Hij niet is? De geest van de geleerde neigt ‘zeker’ tot de gedachte “zoals Hij niet is?”
In deze zeldzame audio-opname vertelt hij over de realiteit van het zien van God en ook over de manier om daar te komen.
Vader Sophrony: (vertaling van de tekst ):
De Heer zegt: “Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien” (Matteüs 5:8). Wat de woorden van Christus betreft, hebben we terecht het recht om te vragen: „Hoe zullen zij die rein van hart zijn, God zien? Zoals Hij is of zoals Hij niet is?” De geest van de geleerde neigt “zeker” naar de gedachte “zoals Hij niet is”. Maar Christus denkt daar anders over en wij streven ernaar Christus te volgen. Wat is de betekenis van mijn woorden? We moeten ons met alle aandacht maar op één ding concentreren: NOOIT VERKEERD DOEN tegen God, noch voor de mens, noch tegen de dingen. En uit dit eenvoudige leven, maar geconcentreerd op dat gebod, ontstaat de menselijke conditie waarin de mens vanaf nu existentieel in God leeft.
Heilige Martelaar Longinus de Centurion St. Longinus de Centurion (Feestdag – 16 oktober) Voorafgaand aan zijn onthoofding van Longinus riep Hij u opnieuw op, o Christus als de Zoon van God. Op de zestiende werd Longinus gedood met het zwaard. Matteüs de Evangelist, die de passie van de Heer Jezus Christus beschrijft, zegt: “Nu, toen de centurion, en zij die bij hem waren, Jezus in de gaten hielden, de aardbeving zagen, en die dingen die gedaan werden, vreesden zij zeer en zeiden: “Waarlijk, dit was de Zoon van God”” (Matteüs 27:54). Die centurion was deze gezegende Longinus, die met twee andere van zijn soldaten in Jezus, de Zoon van God, geloofden. Longinus was chef van de soldaten die aanwezig waren bij de kruisiging van de Heer op Golgotha, en was ook het hoofd van de wacht die het graf bewaakte. Toen de Joodse ouderlingen hoorden van de opstanding van Christus, kochten ze de soldaten om om het valse nieuws te verspreiden dat Christus niet herrezen was, maar dat Zijn discipelen Zijn lichaam stalen. De Joden probeerden ook Longinus om te kopen, maar hij liet zich niet omkopen. Toen namen de Joden hun toevlucht tot hun gebruikelijke strategie: ze besloten Longinus te doden. Toen hij hiervan hoorde, verwijderde Longinus zijn
Kruisteken, iconen en Tradities in de orthodoxe Kerk
Welkom in de orthodoxe kerk! Ga in deze video met Frederica Mathewes-Green mee op reis naar de oosters-orthodoxe kerk. Leer meer over orthodoxe leerstellingen en dogma’s, orthodoxe architectuur en terminologie, en wat het betekent om een orthodox leven te leiden.
In deze video, “Pictogrammen, het kruisteken en traditie in de orthodoxe kerk”, legt Frederica uit waarom orthodoxe christenen iconen kussen en hoe orthodoxe christenen het kruisteken maken en de betekenis erachter. Ze deelt ook een beetje van haar eigen reis naar de orthodoxe kerk en het accepteren van haar tradities.
Saint Sophrony van Essex (+11 juli 1993) is een van de meest geliefde orthodox-christelijke oudsten van onze tijd. In deze zeldzame audio-opname vertelt hij over onze dagelijkse strijd om zonder zonde te leven.
Nederlandse vertaling van de tekst
St .Sophrony:
Vandaag zou ik graag meer in detail willen spreken. Zonde is elke gedachte die niet overeenkomt met de geest van de evangelische geboden. En we moeten er vanaf. Maar hoe kunnen we wegkomen? Wanneer het werk van een bepaalde gedachte zich in ons manifesteert, roepen we uit: “Heer, genees mijn geest! Heer, genees mijn hart! Heer, genees mij heel! Je ziet hoe pijnlijk het is als de gedachte, die zelfs geen steek houdt, me kwelt als een slaaf. Ik bid U, bescherm mij! U weet dat ik geen ander verlangen heb dan volgens Uw geboden te leven. Uw gebod is de hoogste wet van mijn hele wezen: zowel tijdelijk als eeuwig. U inspireerde mij om van Uw geboden te houden. U hebt mij Uw licht gegeven om de schoonheid van het goddelijke leven te zien. En nu, red me van de kracht van hartstochtelijke lust!”
jZo kunnen we het gesprek met God beginnen, tegen de hartstochten in. Soms kan het een monoloog zijn, soms neemt het de vorm aan van een dialoog. Een voorbeeld van een van de zeldzaamste dialogen in het leven van de Universele Kerk is te vinden in de heilige Silouan [de Athonite]: toen hij werd overweldigd door de aanvallen van de vijanden, met alle kracht van zijn ziel, en wilde bidden met een duidelijk geest, zei hij tot Christus: “Je ziet dat ik tot U wil bidden, maar de vijanden laten me niet toe.” De Heer antwoordde: “De hoogmoedigen lijden altijd zo.” En dan – dialoog: “Heer, leer mij hoe ik mezelf kan vernederen!” En het antwoord, zachtaardig, maar echt tragisch, en meer dan tragisch: “Houd je geest in de hel en wanhoop niet!”
En dit verwijst naar de kennis van hoe we onze dag en nacht zonder zonde kunnen doorbrengen. Elke menselijke passie, omdat deze tot de geschapen wereld behoort, heeft zijn vorm, beeld en energie. De hoge geest leidt ons, geholpen door de genade, in de onzichtbare oorlog met de vijand, en zo komen we door zo’n gebed – monoloog of dialoog – uit het gesprek met de vijand en gaan we in gesprek met God zelf.
Het is deze overgang van gesprek met de vijand naar gesprek met God die belangrijk is! En als we met God blijven praten, wordt God natuurlijk de inhoud van ons leven. En Hij Zelf, door Zichzelf, is het Eeuwige Leven, dat nooit vermindert. En het maakt niet uit met welke passie we worstelen, of het nu met lichamelijke passie is, of met de liefde voor geld, of met de liefde voor macht, of met de liefde voor comfort, enzovoort – het maakt niet uit, het principe blijft in wezen hetzelfde : Geef je geest niet over aan de vijand!
“De Goddelijke Liturgie is de manier waarop we God kennen en de manier waarop God ons bekend wordt… Elke Goddelijke Liturgie is een Theofanie. Het Lichaam van Christus verschijnt. Elk lid van de Kerk is een icoon van het Koninkrijk van God. Na de Goddelijke Liturgie, we moeten doorgaan met het symboliseren van het Koninkrijk van God, het houden van Zijn geboden. De glorie van Christus is voor Hem om Zijn vrucht te dragen in elk lid.”
Heilige Sophrony : het beoefenen van het Jezusgebed
Ik stel voor om dit hoofdstuk zo kort mogelijk te wijden aan het zo kort mogelijk uiteenzetten van de belangrijkere aspecten van het Jezusgebed en de gezamelijke opvattingen over deze grote cultuur van het hart die ik op de Heilige Berg heb ontmoet.
Jaar na jaar herhalen monniken het gebed met hun lippen, zonder op kunstmatige wijze te proberen geest en hart te bundelen. Hun aandacht is gericht op het harmoniseren van hun leven met de geboden van Christus. Volgens de oude traditie verenigt het bewustzijn zich met het hart door Goddelijke actie wanneer de monnik doorgaat in de ascetische prestatie van gehoorzaamheid en onthouding; wanneer de geest, het hart en het lichaam van de ‘oude mens’ in voldoende mate bevrijd zijn van de heerschappij over hen van zonde; wanneer het lichaam het waard wordt om ‘de tempel van de Heilige Geest’ te zijn (vgl. Rom. 6. 11-14). Zowel vroege als huidige leraren maken echter af en toe gebruik van een technische methode om de geest in het hart te brengen. Om dit te doen, spreekt de monnik, nadat hij zijn lichaam op gepaste wijze heeft geregeld, het gebed uit met zijn hoofd schuin op zijn borst, inademend bij de woorden ‘Heer Jezus Christus, (Zoon van God)’ en uitademend naar de woorden ‘heb genade met mij (een zondaar)’. Tijdens inademing volgt de aandacht eerst de beweging van de ingeademde lucht tot aan het bovenste deel van het hart. Op deze manier kan concentratie snel worden bewaard zonder te dwalen, en de geest staat zij aan zij met het hart, of komt er zelfs in binnen. Deze methode stelt de geest uiteindelijk in staat om niet het fysieke hart te zien, maar dat wat erin gebeurt – de gevoelens die binnensluipen en de mentale beelden die van buiten komen. Met deze ervaring verwerft de monnik het vermogen om zijn hart te voelen en door te gaan met zijn aandacht gecentreerd in het hart zonder verder gebruik te maken van een psychosomatische techniek.
Waar gebed komt door geloof en bekering
Deze procedure kan de beginner helpen te begrijpen waar zijn innerlijke aandacht moet blijven tijdens het gebed en, in de regel, ook op alle andere momenten. Toch moet het ware gebed niet zo worden bereikt. Waar gebed komt uitsluitend door geloof en bekering die als enige basis worden aanvaard. Het gevaar van psychotechniek is dat men een té grote betekenis zou toeschrijven aan de methode qua methode. Om een dergelijke vervorming te voorkomen, moet de beginner een andere praktijk volgen die, hoewel aanzienlijk langzamer, onvergelijkbaar beter en gezonder is om de aandacht op de Naam van Christus en op de woorden van het gebed te vestigen. Wanneer berouw voor zonde een bepaald niveau bereikt, let de geest van nature op het hart.
De complete formule
De volledige formule van het Jezusgebed loopt als volgt: Heer, Jezus Christus, Zoon van God, heb genade met mij, een zondaar; en het is deze ingestelde vorm die wordt aanbevolen. In de eerste helft van het gebed belijden we Christus – God heeft vlees gemaakt voor onze redding. In de tweede bevestigen we onze gevallen staat, onze zondigheid, onze verlossing. De combinatie van dogmatische belijdenis met bekering maakt de inhoud van het gebed uitgebreider.
Stadia van ontwikkeling
Het is mogelijk om een bepaalde volgorde vast te stellen in de ontwikkeling van dit gebed.
Ten eerste is het een verbale zaak: we zeggen het gebed met onze lippen terwijl we proberen onze aandacht te concentreren op de Naam en de woorden.
Vervolgens bewegen we onze lippen niet meer, maar spreken we de Naam van Jezus Christus uit, en wat daarna volgt, in onze gedachten, mentaal.
In de derde fase werken geest en hart samen: de aandacht van de geest is gecentreerd in het hart en het gebed dat daar wordt gezegd.
Ten vierde wordt het gebed zelfrijdend. Dit gebeurt wanneer het gebed in het hart wordt bevestigd en, zonder bijzondere inspanning van onze kant, daar doorgaat, waar de geest geconcentreerd is.
Ten slotte begint het gebed, zo vol zegen, te fungeren als een zachte vlam in ons, als inspiratie van op Hoge, het hart blij makend met een gevoel van goddelijke liefde en de geest verrukkend in spirituele contemplatie. Deze laatste toestand gaat soms gepaard met een visioen van Licht.
“God laat beproevingen en tegenspoed toe, opdat de mensen – zelfs de heiligen – in nederigheid volharden. Maar als wij ons hart verharden tegen tegenslagen en beproevingen, verhardt Hij ook deze beproevingen tegen ons. Maar als wij ze in nederigheid en met een berouwvol hart aanvaarden, zal God verdrukking met barmhartigheid vermengen”.
Geselecteerde passages uit de geschriften van Nektarius van Aegina
Samengesteld door Vader Demetrios Serfes
Christendom
Christelijke religie is geen bepaald filosofisch systeem, waarover geleerde mannen, opgeleid in metafysische studies, debatteren en vervolgens ofwel aanhangen of verwerpen, volgens de mening die elk heeft gevormd. Het is het geloof, gevestigd in de zielen van de mensen, dat moet worden verspreid naar de velen en in hun bewustzijn moet worden gehandhaafd.
Er zijn waarheden in het christendom die boven intellectueel begrip staan, niet in staat om begrepen te worden door het eindige bewustzijn van de mens. Ons intellect neemt kennis van hen, raakt overtuigd van hun realiteit en getuigt over hun bovennatuurlijke bestaan.
Het christendom is een religie van openbaring. Het Goddelijke openbaart zijn heerlijkheid alleen aan hen die door deugd zijn vereerd. Het christendom leert perfectie door deugdzaamheid en eist dat zijn volgelingen heilig en volmaakt worden. Het keurt degenen af en verzet zich tegen degenen die onder invloed van de verbeelding staan. Hij die werkelijk volmaakt is in deugd, wordt door Goddelijke hulp buiten het vlees en de wereld geplaatst, en betreedt werkelijk een andere, geestelijke wereld; niet door de verbeelding, maar door de uitbundigheid van Goddelijke genade. Zonder genade, zonder openbaring, kan geen mens, zelfs de meest deugdzame, het vlees en de wereld overstijgen.
God openbaart Zich aan de nederigen, die in overeenstemming met de deugd leven. Degenen die de vleugels van de verbeelding openzetten, proberen de vlucht van Ikaros en hebben hetzelfde einde. Zij die fantasieën koesteren, bidden niet; want hij die bidt, heft zijn geest en hart op tot God, terwijl hij die zich tot fantasieën wendt, zichzelf afleidt. Zij die verslaafd zijn aan de verbeelding hebben zich teruggetrokken uit Gods genade en uit het rijk van de Goddelijke openbaring. Zij hebben het hart verlaten waarin genade geopenbaard wordt en hebben zich overgegeven aan de verbeelding, die verstoken is van alle genade. Het is alleen het hart dat kennis ontvangt over dingen die niet door de zintuigen worden aangehouden, omdat God, Die erin woont en beweegt, erin spreekt en haar de inhoud van de dingen openbaart waarop gehoopt wordt.
ZOEK GOD dagelijks. Maar zoek Hem in je hart, niet daarbuiten. En als je Hem vindt, sta dan met angst en beven, zoals de Cherubijnen en de Serafijnen, want je hart is een troon van God geworden. Maar om God te vinden, nederig te worden als stof voor de Heer, want de Heer verafschuwt de trotsen, terwijl Hij degenen bezoekt die nederig van hart zijn, daarom zegt Hij: “Naar wie zal ik kijken, maar voor hem is dat zachtmoedig en nederig van hart?”
HET GODDELIJKE LICHT verlicht het zuivere hart en het zuivere intellect, omdat deze gevoelig zijn voor het ontvangen van licht; overwegende dat onzuivere harten en intellecten, die niet vatbaar zijn voor het ontvangen van verlichting, een afkeer hebben van het licht van kennis, het licht van de waarheid; ze houden van duisternis… God houdt van hen die een zuiver hart hebben, luistert naar hun gebeden, verleent hen hun verzoeken die tot verlossing leiden, openbaart Zichzelf aan hen en onderwijst de mysteries van de Goddelijke natuur.
“Dan zal Christus tegen ons zeggen: ‘Kom ook jij ! Kom dronkaards! Kom zwakkelingen! Kom verdorvenen!’ En hij zal tegen ons zeggen: “Verachtelijke wezens, jullie zijn naar het beeld van het beest en jullie dragen zijn merkteken . Toch komen jullie ook!” En de wijze en verstandige zal zeggen: “Heer, waarom heet u hen welkom ? En hij zal zeggen: “O wijs en voorzichtige, ik heet ze welkom omdat geen van hen ooit zichzelf waardig heeft beoordeeld. En hij zal zijn armen uitstrekken naar ons toe, en we zullen aan zijn voeten vallen en in snikken uitbarsten, en dan zullen we alles begrijpen, alles! Heer, uw koninkrijk kome!’
“Ieder van ons, op elk moment van ons leven, heeft absoluut behoefte aan Goddelijke genade, die door pijn en inspanning aan de mens wordt gegeven . Als we ’s morgens bidden , ’s avonds bidden en elk moment bidden – dan hebben we het recht om te zeggen:”Heer , verlaat mij niet ; help me.”
Het is vreemd dat men de Kerkvaders en hun kosmologie, antropologie, enzovoort kan bestuderen, maar niets begrijpt in hun geschriften, niet begrijpt dat ze gericht zijn op het mysterie van verlossing, op de Heer Jezus Christus, en op een leven dat gezegend is met Hem en Zijn aanwezigheid.
Het is waar, de vrijheid van mijn wil is een groot ding. Maar deze vrijheid is geen absolute zelfvoorziening. Als de essentie van vrijheid slechts de daad van keuze zou zijn, dan zou het loutere feit van het maken van keuzes onze vrijheid perfectioneren. … Ik vind in mezelf niet de kracht om gelukkig te zijn door alleen maar te doen wat ik wil. Integendeel, als ik niets doe, behalve wat mijn eigen fantasie bevalt, zal ik me bijna de hele tijd ellendig voelen. … Mijn vrije wil consolideert en perfectioneert zijn eigen autonomie door zijn handelen vrijelijk te coördineren met de wil van een ander. Er is iets in de aard van mijn vrijheid dat me aanzet tot liefde, om goed te doen, om mezelf aan anderen te wijden. Ik heb een instinct dat me vertelt dat ik minder vrij ben als ik alleen voor mezelf leef. .. er is maar één wil in wiens dienst ik perfectie en vrijheid kan vinden. Mijn vrijheid blindelings geven aan een wezen dat gelijk is aan of inferieur is aan mezelf, is mezelf vernederen en mijn vrijheid weggooien. Ik kan alleen vrij zijn door de wil van God te dienen. Als ik in feite andere mensen gehoorzaam en hen dien, is het niet alleen voor hen dat ik dat zal doen, maar omdat hun wil het sacrament van de wil van God is. Gehoorzaamheid aan de mens heeft geen betekenis, tenzij het in de eerste plaats gehoorzaamheid aan God is.
De heilige Nektarios van Aegina (1846-1920) is een van de bekendste Grieks-orthodoxe heiligen. In 1961 werd hij officieel erkend als heilige door het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel. Jaarlijks gaan duizenden mensen van over de hele wereld naar Aegina om het graf van Agios Nektarios te bezoeken om helende redenen, om tot hem te bidden of om zijn zegeningen te vragen. Heilige Nektarios stond bekend als een groot wonderdoener, vooral als genezer van elke soort ziekte, hij was ook een productieve schrijver, theoloog, filosoof, moralist, opvoeder, dichter, asceet en mysticus. Bovenal was de heilige Nektarios een man van diep gebed, en een harde werker die net als iedereen om hem heen werkte, geen enkel werk was ooit oneervol voor hem. Hij werd veracht door velen die zijn populariteit onder het volk zagen als een poging om patriarch te worden.
Agios Nektarios werd geboren op 1 oktober 1846 in Silyvria, in Klein-Azië.
Iemand die tien keer per dag steelt, kan op een dag besluiten om slechts negen keer te stelen, en dit kan genoeg zijn voor God om zijn zondige manieren binnen te gaan en van hem te verwijderen. Gods liefde is inderdaad waanzin, maar de waanzin van God is oneindig wijzer dan de wijsheid van de mensen.
“De wereld zegt: ‘Je hebt behoeften – bevredig ze. Je hebt net zoveel recht als de rijken en de machtigen. Aarzel niet om aan uw behoeften te voldoen – inderdaad, breid uw behoeften uit en vraag meer.’ Het resultaat voor de rijken is isolatie en zelfmoord; voor de armen, afgunst en moord. Fjodor Dostojevski
christelijkeinformatiebron 