JOHANNES KLIMAKOS –  CITATEN

Wees niet verbaasd dat je elke dag valt; geef niet op, maar sta moedig op. En voorwaar, de engel die jullie bewaakt zal jullie geduld eren.
John Climacus

Nederigheid is de enige deugd die geen enkele duivel kan imiteren. Als trots demonen uit engelen maakte, lijdt het geen twijfel dat nederigheid engelen van demonen kan maken.
John Climacus

Gehoorzaamheid is het begraven van de wil en de opstanding van nederigheid.
John Climacus

Nederigheid is voortdurende vergeetachtigheid van iemands prestaties.
John Climacus

Vuur en water mengen zich niet, noch kun je het oordeel van anderen mengen met de wens om je te bekeren. Als een mens op het moment van zijn dood een zonde voor je begaat, oordeel dan niet, want het oordeel van God is verborgen voor de mensen. Het is gebeurd dat de mensen in het openbaar sterk gezondigd hebben, maar in het geheim grotere daden hebben verricht, zodat degenen die hen zouden kleineren voor de gek gehouden zijn, met rook in plaats van zonlicht in hun ogen.
John Climacus

Lees verder “John Climakos : Citaten”

Heilige Nicodemos van de heilige Berg

St. Nicodemus van de Heilige Berg :
Over het frequent ontvangen van de heilige Communie

We zullen van Schriftuurlijke en patristische getuigen bewijzen dat het noodzakelijk is dat de gelovige en orthodoxe christenen het Lichaam en Bloed van onze Heer gedurende ons hele leven vaak ontvangen, zolang er geen bezwaar is van onze geestelijke vader, en dat frequente communie grote voordelen oplevert voor ziel en lichaam; terwijl het uitstellen hiervan integendeel veel schadelijke en destructieve resultaten oplevert.
Het commentaar op de achtste en negende Apostolische Canons benadrukt: “De geboden van deze vaders zijn zeer streng , want zij excommuniceren degenen die naar de Liturgie komen, maar niet tot het einde blijven maar wel de Communie nemen. En andere vaders van de concilies bevelen hetzelfde: namelijk dat het volkomen juist en gepast is om de Communie te ontvangen.”
Wanneer de christelijke gemeenten, welke geest kon begrijpen de gaven en genaden die hij geniet na de Goddelijke Communie? Hoe kan onze zwakke tong het uitdrukken?
Als men niet vaak communiceert, volgt men de tegenovergestelde weg, want dan is men niet verzegeld met het kostbare Bloed van de Heer, zoals St. Gregorius de Theoloog stelt.
En dus, broeders, als we doen wat onze Heilige Vaders regelmatig herhalen, hebben we niet alleen de medewerking en hulp van goddelijke genade tijdens dit tijdelijke leven, we hebben ook de hulp van de engelen van God en van Hem die de Heer van de engelen is.
Dit Bloed van de Heer is redding voor onze ziel; daarmee verheugt de ziel zich, met haar is zij verfraaid, zij is opgewarmd; dit Bloed laat de geest helderder schijnen dan het licht; het maakt de ziel mooier dan goud. Zij die aan dit Lichaam deelnemen staan bij de engelen en aartsengelen en de machten daarboven; daarmee zijn ze versierd met koninklijke gewaden en de wapens van de Geest. Zij die de Communie ontvangen, ontvangen de Koning Zelf.
Ziet u welke gunsten u ontvangt als u vaak communieert? Zie je hoe de geest stralend wordt, en alle krachten van de ziel gezuiverd worden met frequente Communie? Als je van het vernederen van de vleselijke passies houdt, communiceer dan regelmatig en je zult genieten.
Zonder frequente communie zullen we niet in staat zijn om onszelf te bevrijden van de passies of onszelf op te heffen tot de hoogten van soberheid.
En als we niet vaak – indien mogelijk, zelfs dagelijks – deelnemen aan het kostbare Lichaam en Bloed van onze Heer, dan zullen we niet in staat zijn om aan de duivel te ontsnappen.
Velen verzinnen allerlei deugden en denken dat alleen al door deze te doen zonder frequente communie, ze zullen gered worden- wat volkomen onmogelijk is, omdat ze Gods wil niet vaak willen gehoorzamen en de standaard van de kerk voor elke festelijke liturgie willen volgen.
Om door Christus bemind te worden door frequente Communie van het heilige Lichaam en Bloed, maakt het onmogelijk [voor ons] om niet iedereen lief te hebben.
Hoe kun je van andere goede dingen houden, o Christen, en niet vaak de communie ontvangen? Wilt u elke dag genieten? Wil je Pascha hebben en je verheugen met onplezierig plezier aan het einde van het leven? Ren dan regelmatig naar het Mysterie en ontvang het met de juiste voorbereiding, zodat je je kunt verheugen.
Het is de wil van God dat wij allen die christen zijn, zijn lichaam en bloed regelmatig ontvangen, zodat we door middel van frequente communie in dit huidige leven beschermd zullen worden tegen de strikken en plannen van de duivel” en wanneer onze zielen vertrekken in het uur van de dood, kunnen ze vliegen als bevrijde duiven en zonder enige belemmering van de luchtgeesten.
O de grootsheid heerlijkheid is het die deze christenen ontvangen van de frequente communie, zowel in het tegenwoordige leven als in dat wat komen gaat!

Lees verder “Het frequent ontvangen van de heilige communie”

Wierook – Wierook – Houtskool
Deze heilige voorwerpen zijn te vinden in de meeste orthodoxe kerken en huizen.
Gelovigen wanneer ze bidden tijdens het wieroken  wierook samen met een kaars hebben grote eerbied voor de betekenis van  deze gebruiken.

Het probleem doet zich voor wanneer we te maken hebben met mensen die het belang ervan niet kennen Helaas weten veel van de gelovigen die de Heer ijverig en met eerbied wierook aanbieden niet wat ze hen moeten antwoorden.
Zoals bekend accepteren  (de meeste )protestanten en Evangelisten alleen wat er in de Bijbel staat.
Al het andere dat u hen als argument voorlegt, wordt afgewezen.

Om deze reden gaat dit artikel in op de vraag : wat staat er in de bijbel over het gebruik van wierook , en de orthodoxe opvatting en het gebruik en de symboliek Wierook is dus een van de oudste gebruiksvoorwerpen!
Het is in gebruik sinds Adam zijn kinderen leerde om god offers te brengen.
De rook die omhoog steeg van de dieren die werden geofferd, werden aan God aangeboden.
Een volledige beschrijving van de constructie van het wierookoffer wordt door God zelf aan de profeet Mozes gegeven”en offer wierook van hout” Oudtestament Exodus Hoofdstuk 30, Tekst 1 – 10..
Aanvankelijk werden de wierookoffers gemaakt in een oven, “geofferd in een oven”: Leviticus Hoofdstuk 2 van het Oude Testament, Vers 4..
Deze oven was soms stabiel en soms verwijderbaar, draagbaar.
Daarin gooiden ze de voorwerpen die voor opoffering werden aangeboden.
Het werd gemaakt van marmer, klei of edele metalen:
Wierook werd gebruikt om voor het Tabernakel en het Heiligen der Heiligen het wierookoffer op te dragen:. Lucas 1, Vers 9..

De draagbare werden vastgehouden door de basis of hadden een handvat of werden opgehangen aan kettingen met metalen platen.
Het gebruik van wierook en wierook in de christelijke tijd werd veralgemeend.
Naast het Heilig Offer herinneren we ons de iconen, heilige voorwerpen, heilige relikwieën.
Het symbolische karakter van wierook komt tot uiting in de Openbaring van Johannes de Theoloog: “En de wierook, samen met de gebeden van de gelovigen, steeg op uit de handen van de engel van God.” : Openbaring Hoofdstuk 8, Vers 4..
Maar wierook is ook gebed voor de christenen:
“En toen hij het boek nam, vielen de vier wezens en de vierentwintig oudsten voor het Lam, elk met een gitaar en flessen van goud gevuld met wierook, die de gebeden van de gelovigen zijn.” : Openbaring Hoofdstuk 5, Vers 8..
De drie elementen van houtskool symboliseren:
a) De as, het Lichaam van Christus,
b) houtskool, de ziel van Christus en,
c) de aangestoken houtskool, de Goddelijkheid van Christus.
De gebruiksvoorwerpen waarin we de wierook zetten worden follikels genoemd.

Voor gebruik hebben we:
a) Het hangende wierookvat, dataan kettingen met bovenklokken hangt.
Als ze twaalf zijn, symboliseren ze de apostelen en hun prediking.
Het bovenste deel, wanneer het de vorm van een koepel heeft, symboliseert de hemel en wanneer het de vorm van een tempel heeft, symboliseert het de triomfantelijke kerk of het bovenste Jeruzalem.
De basis waar de kooltjes worden geplaatst symboliseert de aardse wereld, die door het offer van wierook gebeden en rechtvaardige verzoeken aan God oproept.
“Ik hef mijn gebed als wierook voor de Heer” : Psalm 140 van het Oude Testament, Vers 2..
De hangende wierook met de klokken wordt gebruikt door de geestelijkheid van de drie rangen, bisschop, ouderling, diaken, die het functionele en predikende voorrecht hebben.

b) De catzio is draagbaar en wordt gebruikt in aanbiddingsbijeenkomsten in de kerk wanneer hymnen uit het Oude Testament worden gezongen of de Grote Uren worden gemaakt.

Lees verder “Het gebruik van wierook in de orthodoxe kerk”

Proskomedie in de orthodoxe eucharistie

Hier is een stapsgewijze handleiding voor de Proskomedie (offering) die tijdens Orthros of metten wordt voltooid voordat de goddelijke liturgie begint.

1. Nadat hij zich gesterkt heeft door enkele gebeden en de iconen vereerd heeft, gaat de priester het Heilige Altaar binnen en kust het Evangelie en de Altaartafel ter voorbereiding op de viering van de Goddelijke Liturgie.
2. Vervolgens trekt hij zijn volledige gewaden aan, zegent en kust elk onderdeel terwijl hij een bijpassend bijbelvers reciteert.
3. De priester wast dan zijn handen en drukt zo zijn verlangen uit om meer van zijn zonden gereinigd te worden, terwijl hij Psalm 26:6-12 reciteert. “Ik zal mijn handen wassen onder de onschuldigen, en zo zal ik rond Uw altaar gaan, o Heer…”
4. Vervolgens buigt hij 3x voor de prothese, of tafel die wordt gebruikt voor de Proskomedi, en bidt “O God, reinig mij, een zondaar, en wees mij genadig” (Lucas 18:13)
5. De priester kiest dan een van de prosphora-broden om in zijn linkerhand te houden, terwijl hij zijn rechterhand als lans gebruikt. Hij raakt de lans op het zegel aan, tilt ze allebei op ter hoogte van zijn hoofd en zegt: “Gij hebt ons verlost van de vloek van de wet door uw kostbaar bloed. Aan het kruis genageld en met een speer doorboord, hebt Gij onsterfelijkheid geschonken aan de mensheid. O Redder, glorie aan U.”
6. Hij maakt het kruisteken boven de geloofsbelijdenis met de prosphora en de lans en zegt: “Gezegend is onze God, altijd, nu en voor altijd en van alle tijden tot alle tijden.” Dan maakt de priester 3x het kruisteken met de lans over het zegel, telkens zeggende “Ter nagedachtenis aan onze Heer en God en Heiland Jezus Christus” (1 Kor 11:24, Lukas 22:19)
7. Vervolgens snijdt de priester een stuk brood uit het centrale deel (IC XC = Jezus Christus heerst) van het zegel van de prosphora in de vorm van een kubus, genaamd “Amnos” of Lam, dat eerst het Lichaam van Christus voorstelt en waarin het later verandert. Terwijl hij de lans in de rechterkant van het zegel steekt (links van de priester), zegt hij: “Hij werd als een schaap naar de slachtbank geleid.”
8. Dan steekt hij de lans in de linkerkant en zegt: ” En zoals een lam voor zijn scheerder stom is, zo opent Hij Zijn mond niet.”
9. De priester steekt ook de lans in het bovenste deel van het zegel, zeggende: “In Zijn vernedering werd Hem het recht ontzegd.”
10. Ten slotte, terwijl hij de lans in het onderste deel van het centrale plein steekt, reciteert hij het woord van de profeet, die de wonderbaarlijke oorsprong of afstamming van het veroordeelde Lam overwoog; “Wie zal zijn generatie bekendmaken?”
11. Dan steekt de priester de lans onder het zegel en tilt het “Lam” op en plaatst het in het midden van de Pateen terwijl hij zegt: “Want zijn leven is van de aarde verwijderd.” Dit vertegenwoordigt de scheiding van Christus van het vlees van de Maagd Maria.

12. Door het “Lam” naar beneden te draaien, maakt de priester met de lans een diepe kruiselingse snee als teken van Christus’ dood aan het kruis en zegt: “Het Lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt, wordt geofferd voor het leven en de redding van de wereld” (Johannes 1:29, 1 Johannes 2:2)
13. Vervolgens draait de priester het “Lam” rechtop en doorboort het met de lans aan de rechterkant, gemarkeerd met ‘NI’, zeggende: ” Een van de soldaten doorboorde Zijn zijde met een speer, en onmiddellijk kwam er bloed en water uit. En hij die het zag, getuigde en zijn getuigenis is waarachtig” (Johannes 19:34)
14. De priester giet dan wijn en water in de Kelk; hij zegent hen en zegt: ” Gezegend is de vereniging van Uw Heilige Gaven, altijd, Dit symbool van het bloed en water dat uit de zijde van Christus stroomde, is wat later Zijn Bloed wordt.

Lees verder “De Proscomedie”

MEDEDOGEN VOOR DIEREN IN DE ORTHODOXE KERK (deel 2)

METROPOLIET KALLISTOS WARE

 

 

Terwijl ik aan mijn tafel zit te schrijven, heb ik voor mij een Russisch icoon van de martelaren St Florus en St Laurus. Bovenaan het icoon staat de aartsengel Michaël, en aan weerszijden van hem de twee heiligen. Dan is er onder hen een hal van paarden, oud en jong: paarden hebben ruiters, anderen zijn ruiters, maar met zadel en hoofdstel, en anderen rennen vrij. Ik weet niet wat het verband is tussen paarden en deze twee steenhouwers uit Constantinopel die als martelaren begin van de 4e eeuw het martelaarschap ondergingen. Maar daar zijn de paarden, prominent aanwezig in het icoon, en hun aanwezigheid geeft me blijvend plezier.Naast mijn bed heb ik nog een icoon dat de belangrijke heilige van de 19e eeuw, Seraphim van Sarov voorstelt. Hij zit op een boomstam buiten zijn houten hut in het bos, met zijn gebedstouw in een van zijn handen, en met de andere hand biedt hij een stuk brood aan en een glas bruin bier . Groot was de verrassing en het alarm van bezoekers van de hermitage van de heilige toen ze hem tegenkwamen in het gezelschap van zijn viervoetige vriend Misha.

Nu, voor leden van de orthodoxe kerk mag een icoon niet op zichzelf worden beschouwd, gewoon als een beeld , een decoratief item dat is ontworpen om esthetisch plezier te geven. Veel belangrijk is het feit dat er een pictogram bestaat binnen een afzonderlijke en specifieke context. Het maakt deel uit van een daad van gebed en aanbidding, en gescheiden van die context van gebed en aanbidding is het niet langer authentiek een icoon. De kunst van het icoon is bij uitstek een liturgische kunst. [1]Als orthodoxe iconen dan niet alleen mensen maar ook dieren afbeelden, betekent dit dan niet dat de dieren een geaccepteerde plaats hebben in onze liturgische bevestiging en onze dialoog met God? We vergeten niet dat toen Jezus zich terugtrok om veertig dagen in de wildernis te verblijven, hij de dieren als zijn metgezellen had: ‘Hij was bij de wilde beesten’ (Marcus 1:13).

Wat het icoon ons laat zien – dat de dieren delen in ons gebed en onze aanbidding – wordt bevestigd door de gebedenboeken die in de orthodoxe kerk worden gebruikt. [2]Het is waar dat, als we kijken naar de belangrijkste daad van aanbidding, de Dienst van de Eucharistie, we op het eerste gezicht teleurgesteld zijn; want in twee hoofdvormen – de Goddelijke Liturgie van Johannes Chrysostomus en die van Sint-Basilius de Grote – zijn geen directe verwijzingen naar de productiecreatie. Maar als we aan het begin van de liturgie bidden ‘voor de vrede van de hele wereld’, dan zijn er zeker dieren bij. Zoals een commentator het uitdrukte: ‘We bidden voor de vrede van het universum, niet alleen voor de mensheid, maar voor de sterren en de hele natuur.’

Wat het dagelijks officie betreft, vinden we niet alleen impliciete maar expliciete toespelingen op de dieren. Een voorbeeld komt aan het begin van Vespers. Op het orthodoxe begrip van de tijd, zoals in het Jodendom, begint de nieuwe dag niet om middernacht bij zonsopgang, maar bij zonsondergang; en zo is Vespers de openingsdienst in de vierentwintig uur cyclus van gebed. Hoe beginnen we aan de nieuwe dag? Het hele jaar door, in de week na Paaszondag, begint Vespers altijd op dezelfde manier: met het voorlezen of zingen van Psalm 103 (104). Dit is een lofzang op de Schepper voor alle wonderen van zijn schepping; en in deze kosmische doxologie hebben we veel te zeggen over de dieren:

‘ Gij zendt de bronnen in de dalen, en tussen de bergen stromen ze voort . Ze laven al de wilde dieren,  en de woudezel lest er zijn dorst ; Daar nestelen de vogels uit de lucht, en fluiten er tussen de struiken’

De psalm gaat verder met het spreken over vee, ooievaars, wilde geiten, dassen en jonge leeuwen, en het sluit deze catalogus van levende wezens af met een verwijzing naar Leviathan, die zeker een walvis moet zijn:

Lees verder “Dieren en de orthodoxe kerk (deel2)”

MEDEDOGEN VOOR DIEREN BINNEN DE ORTHODOXE KERK (deel 1)

Wat is een barmhartig hart? Het is een hart in het merk voor de hele schepping, voor de mensheid, voor de vogels, voor de dieren, voor de demonen, voor alles wat er be -St Isaac de Syriër (7e eeuw

“Hou van dieren: God heeft ze de
beginselen van denken en vreugde gegeven.
Stoor hun vreugde
niet, kwel ze niet, beroof ze niet
van hun geluk, werk niet
tegen Gods bedoeling. Mens, trotseer
jezelf niet op superioriteit voor dieren;
ze zijn zonder zonde, en jij, met
je grootsheid, verontreinigt de aarde door
je uiterlijk erop, en laat de
sporen van je vuilheid achter je – helaas,
het geldt voor bijna ieder van ons! “

Fjodor Dostoevsky

“Liefde is een ontologisch eerste principe. Maar liefde voor God is onlosmakelijk verbonden met liefde voor de naaste, liefde voor Gods schepping. Het christendom is ook een openbaring van goddelijk-menselijke liefde. Het redt mij, dwz niet alleen liefde voor God, maar ook liefde voor de mens verandert mijn natuur. Liefde voor degenen die dichtbij zijn, voor broeders, de daden van liefde komen op het pad van mijn redding, van mijn transfiguratie. Op de weg van mijn verlossing komt liefde binnen voor dieren en planten, voor alles dichtbij, voor stenen, voor rivieren en zeeën, voor heuvels en velden. Ook hierdoor ben ik verlost, ook de hele wereld wordt verlost, zij bereikt verlichting.” –

Nicholas Berdyaev

“Het lijkt mij niet dat het evangelie spreekt over het uitspansel van de hemel als een verre woning van God… omdat het goddelijke in alle dingen even aanwezig is, en op dezelfde manier de hele schepping doordringt en niet gescheiden bestaat. van het zijn, maar de goddelijke natuur raakt elk element van het zijn met gelijke eer en omvat alle dingen in zichzelf.” –

St Gregorius van Nyssa

“Er is niets dat Hem zo dierbaar is of dat in zijn ware deugd zo volledig met Hem overeenstemt… als zachtmoedigheid en nederigheid en liefde voor onze medemensen. Als deze niet bij ons aanwezig zijn als we de deugden cultiveren, is al onze arbeid tevergeefs en zijn al onze ascetische inspanningen nutteloos en onaanvaardbaar.” –

St Niketas Stethatos

· “Dat God zich met onze natuur had moeten bekleden, is een feit dat niet vreemd of extravagant mag lijken voor geesten die geen al te schamele voorstelling van de werkelijkheid vormen. Wie zou, kijkend naar het universum, zo zwakzinnig zijn om niet te geloven dat God alles in allen is; dat hij zich bekleedt met het universum, en het tegelijkertijd bevat en erin woont? Wat bestaat hangt af van Hem die bestaat, en niets kan bestaan ​​behalve in de schoot van Hem die is.”

– Heilige Gregorius van Nyssa

· “De mens werd tot priester van de wereld geschapen, degene die de wereld aan God offert in een offer van liefde en lof en die door deze eeuwige eucharistie de goddelijke liefde aan de wereld schenkt.”

~ Vader Alexander Schmemann

·
“Heb de hele schepping van God lief, het geheel en elke zandkorrel. Houd van elk blad, elke straal van Gods licht. Houd van de dieren, houd van de planten, houd van alles. Als je van alles houdt, zul je het goddelijke mysterie in de dingen waarnemen .”

– Ouderling Zosima van de broers Karamazov . van Fjodor Dostojevski

“Alle dingen kunnen van God worden gezegd, maar er wordt niets waardig van God gezegd. Niets is breder dan deze volslagen behoefte. Gij zoekt een naam die bij Hem past en vindt er geen; u zoekt op welke manier dan ook om over Hem te spreken en u vindt Hem in alle  dingen.”

– St. Augustinus

“Hij die geen liefde heeft, kan geen christen worden genoemd… Het hele evangelie is samengevat in mededogen.”

– St Justin Popovic

‘God IS altijd… En hij gaf zichzelf deze naam toen hij met Mozes op de berg overlegde. Want hij bevat en bezit het hele bestaan ​​in zichzelf, zonder begin of einde, als een eindeloze, grenzeloze oceaan van zijn, die zich uitstrekt voorbij elke notie van tijd en natuur.”

– Heilige Gregorius de Theoloog

Lees verder “Mededogen voor dieren…”

Dionysius de Areopagiet: een gelovige onder de sceptici

We weten heel weinig over deze heilige, die vaak wordt verward met St. Dionysius van Parijs (St. Denis), patroon van Frankrijk, en ook met een mystieke schrijver die een half millennium later bekend staat als de Pseudo-Dionysius. We weten wel dat de heilige Dionysius een handvol luisteraars had die door Paulus bekeerd waren toen hij in Athene sprak (Handelingen17:16-34). Lucas geeft hem de titel “Areopagite”, wat suggereert dat hij een van de rechtsgeleerden of filosofen was die de Atheense verzamelplaats bezocht die bekend staat als de Areopagus (Heuvel van Mars). Hier hoorde hij St. Paul spreken.
Een Areopagiet was een onwaarschijnlijke bekeerling, en het feit dat Dionysius St. Paul uberhaupt hoorde, was het resultaat van een reeks (schijnbaar) willekeurige gebeurtenissen. Zoals Lucas het in Handelingen vertelt, lijkt Paulus oorspronkelijk helemaal niet van plan te zijn geweest om naar Athene te gaan: hij ging daarheen op de vlucht voor vijandige menigten in Thessalonika en Beroea. Toen hij er eenmaal was, deed de apostel echter wat hij gewoonlijk deed:
Terwijl Paulus in Athene op hen wachtte, werd zijn geest in hem uitgelokt toen hij zag dat de stad vol afgoden was. Dus hij debatteerde in de synagoge met de Joden en de vrome personen, en op de markt elke dag met degenen die toevallig daar waren. (Handelingen 17:16-17)
Athene was Athene, er waren er die een professionele interesse hadden in wat St. Paul te zeggen had:
Sommigen van de Epicurische en Stoïcijnse filosofen ontmoetten hem ook. En sommigen zeiden: “Wat zou deze babbelaar zeggen?” Anderen zeiden: “Hij lijkt een predikant van vreemde goden te zijn”- omdat hij Jezus en de opstanding predikte. En zij namen hem vast en brachten hem naar de Areopagus en zeiden: “Mogen wij weten wat deze nieuwe leer is die jullie presenteren? Want jullie brengen vreemde dingen in onze oren. we willen daarom weten wat deze dingen betekenen.” (Handelingen 17:18-20)
De traditionele aanduiding van wat hierna komt als de “Preek over de Areopagus” kan misleidend zijn. Het Griekse woord dat we zien vertaald als “greep op hem”, in de bovenstaande passage, ἐπιλαβόμενοι, komt van een woord dat “grijpen” of “arresteren” betekent. St. Paul werd dus niet zozeer uitgenodigd om zijn mening te komen delen, maar hij werd binnengebracht voor ondervraging. Hoe hij er ook kwam, hij zag een kans om te evangeliseren, en hij maakte er het beste van. Zoals elke goede leraar kent hij zijn publiek, en dus begint hij met wat lof om ze in een ontvankelijke gemoedstoestand te plaatsen:
“Mannen van Athene, ik zie dat jullie in alle opzichten erg religieus zijn.” (Handelingen 17:22)
Hij gebruikt deze opening snel om hen in de richting te brengen die hij wil gaan, met behulp van hun eigen religieuze naleving om Jezus Christus te introduceren:

Lees verder “Dionysius de Areopagiet: een gelovige onder de sceptici”