“Over Liefde” – Monastieke Wijsheid (Deel 6 van 15)

Want we hebben ook in deze brief geschreven dat zolang we dit aardse kledingstuk dragen, niemand zou moeten geloven dat er een geavanceerde geestelijke staat is die vrij is van gevaar, behalve in de aanwezigheid van goddelijk genade. Dan voelt men elke goddelijke gave goed en begrijpt ze feilloos. Maar wanneer hij de gewaarwording van goddelijke liefde bereikt, die God Zelf is, volgens hem die zei: “God is liefde; en hij die in liefde woont, woont in God, en God in hem,”-hoe kan een tong, die sterfelijk is en geen goddelijke handeling heeft, volstaan om over God en Zijn heilige gaven te spreken?

Joseph de Hysychast

Als je de Heer liefhebt

Gerondissa Gabriëlla

Als je de Heer liefhebt, dan heb je geduld in Zijn Heilige Wil . Maar als je geduld hebt zonder liefde, dan ben je als een Hitler-soldaat. Enkel en alleen…
We hebben geduld nodig in de pijlen van de goddelozen, volharding in het breken van het ego en onderwerping aan de heilige wil van God.Alleen hiermee kunnen we verder gaan…
Zenuwen zijn egoïsme… Alleen het complexe wil altijd opgelegd worden…
Beter een arm paard dan helemaal geen paard… De macht van de duisternis wacht op een kans.
Als we praten en we worden onderbroken om niet verder te gaan. Hij zal zeggen dat wat wij zouden zeggen mag nier gehoord worden. Engelen doen het ναak … Iets wat niet leuk is om erover na te denken en ook niet om aan iemand te vertellen..

Lees verder “Gerondissa Gabriëlla”

De Drie-eenheid is de God van liefde…

Archimandriet Sophrony Sacharov

“Dit is mijn geliefde Zoon, in wie ik welbehagen heb.” (Mattheüs 3:16-17)
Zie! Het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt.
Archimandriet Sophrony Sacharov

Bogojavlenie_Krewenie_Gospodne_De Drie-eenheid is de God van liefde – De man die door de gave van de Heilige Geest de adem van Zijn liefde heeft ervaren, weet met zijn hele wezen dat een dergelijke liefde eigen is aan de Drie-enige Godheid die ons is geopenbaard als de perfecte vorm van Absoluut Zijn.

Lees verder “Archimandriet Sophrony de drie-eenheid”

‎Laat je niet‎‎ ‎‎teneerslaan in de strijd‎‎- de Heer houdt van een ‎‎dappere krijger.‎‎ ‎‎De Heer houdt van de ziel die dapper is‎‎”

St. Silouan de Athoniet ‎

“О Almachtige GOD en onze VADER,
Bron van tijd en eeuwigheid,
Die door Uw macht een termijn heeft gesteld aan ons leven op aarde,
en door Uw eniggeboren Zoon ons schenkt,
door verrijzenis onsterfelijk leven
en een koninkrijk dat niet kan worden verplaatst –
aanvaard ons die U smeken,
en ondersteun ons door Uw Heilige Geest
als wij Uw troon in de hoogte naderen.
aanvaard onze lofprijzing en dankzegging…

Wij smeken U, verlaat ons niet;
maar zoals in oude tijden
Deed Gij Uw Heilige Geest nederdalen
op de offers die onze vaderen brachten,
zo nu, door Uw goedheid,
veracht onze smeekbeden niet, noch onze aanbidding,

want Gij alleen zijt onze God en aan U kennen wij heerlijkheid toe, nu en in de eeuwigheid, wereld zonder einde.”

Heilige  Nilus de Asceet als een model voor ons leven
(Feestdag – 12 november)
Door Vader George Papavarnavas

De eerbiedwaardige Nilus de Ascetische bloeide halverwege de vijfde eeuw. Geboren in Constantinopel, was hij een leerling van Johannes Chrysostomos, en een tijdgenoot van de heiligen Mark de Asceet en Isidorus van Pelusium. Hij kwam uit een rijke en glorieuze familie en diende als prefect van zijn vaderland. Maar “zijn verlangen naar God en de eros van zijn hart” brachten hem ertoe zijn benijdenswaardige positie op te geven en het pad van ascese te bewandelen. Hij ging naar het heilige klooster van Sint Katherine op de berg Sinaï en “bracht inderdaad zijn leven eerbiedig door”. Zijn geestelijke rijkdom die hij jarenlang verzamelde, verdeelde hij royaal, als een andere tarwe-gevende Jozef, en hij voedde en blijft generaties na generaties mensen voeden . Hij was wijs volgens God, maar had ook een menselijke opleiding en kennis, waardoor we waardevolle en nuttige geschriften achterlieten vol spirituele wijsheid en onuitsprekelijke genade. Twee van zijn verhandelingen worden gekoesterd in het eerste deel van de Philokalia, namelijk zijn “Verhandeling over het gebed” die is verdeeld in honderddrieënvijftig hoofdstukken, en zijn “Ascetische verhandeling”. Beide verhandelingen zijn geestelijk eten en drinken. Ze voeden, blussen, koelen, maar verzoeten de lezer ook, omdat ze zoet en heerlijk zijn als ambrosia, nectar en honing. Hieronder zullen we kort commentaar geven op fragmenten uit de verhandelingen van de Eerbiedwaardige, die altijd actueel, leerzaam en nuttig zijn. – “Onze tegenstander, de duivel, is naakt, zoals degenen die rennen in het atletiekstadion. Terwijl wij die tegen hem worstelen niet alleen gekleed zijn, maar we dragen een groot aantal lasten op onze schouders die hem veel excuses geven om ons te verslaan. Want hoe kan iemand vechten tegen de geest van hebzucht die met geld vastzit? Hoe kan iemand worstelen met naakte demonen gekleed in talloze zorgen? … Op het pad van atletiek worden ze gehinderd door

Lees verder “Heilige Nilus de Asceet als model voor ons leven”

Als de goddelijke Logos van God de Vader zoon van mens en mens zijn geworden, zodat Hij mensen goden en zonen van God zou kunnen maken, laten we dan geloven dat we het rijk zullen bereiken waar Christus Zelf nu is; want Hij is het hoofd van het hele lichaam (vgl. Kol. 1:18), en de verbondenheid met onze mensheid is naar de Vader gegaan als voorloper namens ons. God zal staan’in het midden van de gemeente der goden’ (Ps. 82:1 LXX) – dat wil zeggen, van hen die gered zijn – en de beloningen van de zaligheid van dat rijk uitdelen aan hen die het waard zijn om hen te ontvangen, niet gescheiden van hen door enige ruimte.

St. Maximos de Confessor

“Grote voordelen en overvloedige
heiliging zijn te behalen
uit spirituele psalmodie, en
het kan de basis worden
voor het hele spirituele leven.

Want de woorden van de hymnen
zuiveren de ziel, en de Heilige
Geest komt onmiddellijk binnen in
de ziel die ze zingt. “

Johannes Chrysostomos

De Kerkvaders benadrukken sterk dat Christus datgene wat door de zondeval werd vernietigd, opnieuw aanneemt en hersteld wordt. Het beeld van genezing is een van de meest voorkomende in het evangelie; het is zelfs normatief, omdat opstanding de remedie voor de dood is. Dit is de reden waarom de schepping de Incarnatie veronderstelt, om het synergisme van het handelen van God met de mens vooruit te laten gaan en de mens naar de dag van Parousia te leiden.. Het oorspronkelijke plan, en arche (in het begin), valt samen met de telos (voltooiing), archeologie met eschatologie. Van de ‘levensboom’ van Eden, tot de Eucharistie waar de vrucht weer wordt gegeven, draait men zich “naar de tafel zonder sluier”, het banket van het Koninkrijk. Vanuit de aanvankelijke volmaaktheid, fragiel omdat het onbewust was, beweegt men zich naar bewuste volmaaktheid, naar het beeld van onze Vader in de hemel. Het beeld, de objectieve basis, vraagt om de subjectieve, persoonlijke gelijkenis.

-Paul Evdokimov

Haast je niet het ene na het andere op te zeggen, maar zeg ze met ordelijk overleg, zoals iemand die een groot persoon om een gunst vraagt, niet alleen aandacht besteedt aan de woorden, maar eerder de geest in het hart laat bloeien, staand voor de Heer in volledig bewustzijn van Zijn aanwezigheid, in volledig bewustzijn van Zijn grootheid en genade en gerechtigheid.

St. Theophan the Recluse

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Toegekende sermon, Appendice nr 19 ; Pl 39, 2100

“Beveel mij, over het water naar U te komen”

Toen Petrus vol moed op de zee liep, wankelden zijn passen, maar zijn affectie werd sterker (…) ; zijn voeten zonken, maar hij hield zich vast aan de hand van Christus. Het geloof ondersteunt hem terwijl hij de golven voelt openen; bezorgd om de storm, bevestigt hij zijn liefde voor de Verlosser. Petrus loopt op de zee, eerder gedragen door zijn affectie dan door zijn voeten. (…)
Hij ziet niet waar hij zijn voeten neerzet; hij ziet slechts het spoor van de stappen van Degene van wie hij houdt. Vanuit de boot, waar hij veilig was, zag hij zijn Meester en gegidst door zijn liefde, daalde hij af in de zee. Hij ziet de zee niet meer, hij ziet alleen Jezus.

Lees verder “Augustinus : Beveel mij over het water naar u toe te komen ….”

H. Hilarius (ca. 315-367)
bisschop van Poitiers en kerkleraar
Commentaar op het Evangelie van Mattheus, 15

“Mijn dochter wordt vreselijk door de duivel gekweld”

Hilarius van Poitiers

Deze heidense Kanaänitische vrouw heeft zelf geen genezing meer nodig, aangezien ze Christus herkent als Heer en Zoon van David, maar ze vraagt hulp voor haar dochter, dat wil zeggen voor de heidense menigte die gevangen zit in de overheersing van onzuivere geesten. De Heer zwijgt, bewaart met zijn stilte het voorrecht van de redding voor Israël. (…) Hij draagt in zich het mysterie van de wil van de Vader en antwoordt dat Hij gezonden is naar de verloren schapen van Israël, opdat het duidelijk is dat de dochter van de Kanaänitische vrouw symbool is van de Kerk. (…) Het gaat niet om het heil dat ook aan de heidenen gegeven wordt, maar de Heer was gekomen “voor de zijnen en wat van Hem was” (Joh 1,11), en Hij verwachtte de eerste vruchten van het geloof van dit volk waar Hij uit voortgekomen was, de anderen moesten daarna gered worden door de prediking van de apostelen. (…)

Lees verder “Hilarius van Poitiers : Commentaar op Matth. 15”

BESCHRIJVING VAN DE MAAGD MARIA

Epiphanius van Salamis, bisschop van Cyprus

Het morele karakter en de materiële dispositie van haar jeugdige vorm waren, volgens Epiphanius, op deze wijze : Hij zegt : Zij was ernstig en waardig in al haar daden. Ze sprak weinig en alleen als dat nodig was. Ze luisterde gemakkelijk en kon gemakkelijk worden aangesproken. Ze betaalde eer en respect (dwz. ze groette) iedereen. Ze was van middelbare postuur, maar sommigen zeggen dat ze van meer dan middelbare hoogte was. Ze wilde niet met iedereen praten, onbevreesd en duidelijk, zonder gelach en zonder agitatie, en ze was speciaal traag in woede. Haar teint was van de kleur van rijpe tarwe, en haar haar was kastanjebruin (of roodachtig). Haar ogen waren helder en scherp, en lichtbruin van kleur, en de pupillen daarvan hadden een olijfgroene tint. Haar wenkbrauwen waren gebogen (of halfrond) en diepzwart. Haar neus was lang, haar lippen waren rood en vol, en overladen met de zoetheid van haar woorden. Haar gezicht was niet rond, maar enigszins langwerpig (d.w.z. ovaal). Haar hand was lang en haar vingers lang. Ze was volledig vrij van alle opzichtige trots, en ze was eenvoudig, pretentieloos en geneigd tot buitensporige nederigheid. Ze droeg kledingstukken van natuurlijke kleuren (d.w.z. onvervalst zelfgesponnen), en was tevreden  met hen, een feit dat zelfs nu nog wordt bewezen door haar heilige hoofddoek. En kortom, ze was op al haar manieren vervuld van goddelijke genade.

Epiphanius van Salamis