Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
Nederigheid is de situatie van de aarde. De aarde is er altijd, altijd als vanzelfsprekend beschouwd, nooit herinnerd, altijd door iedereen betreden, ergens werpen en gieten we al het afval uit, alles wat we niet nodig hebben. Het is daar, stil en alles accepterend en op een wonderbaarlijke manier het maken van al het afval nieuwe rijkdom ondanks corruptie, het transformeren van corruptie zelf in een kracht van leven en een nieuwe mogelijkheid van creativiteit, open voor de zon, open voor de regen, klaar om elk zaad te ontvangen dat we zaaien en in staat om dertigvoudig te brengen, zestigvoudig, honderdvoudig uit elk zaadje.” –
“Wanneer hij mij begint te volgen, volgens Mijn leer en voorschriften, zal hij merken dat veel mensen hem tegenspreken en hem in de weg staan, velen die hem niet alleen bespotten maar zelfs vervolgen. Bovendien geldt dit niet alleen voor heidenen die zich buiten de kerk bevinden, maar ook voor degenen die er zichtbaar in lijken te zijn, maar erbuiten staan vanwege de perversiteit van hun daden. Hoewel deze heerlijkheid, louter in de titel van christen, voortdurend getrouwe christenen vervolgen.”
“Johannes zag een man die een tiran was die de goddelijke geboden van het huwelijk omverwierp. Met vrijmoedigheid verkondigde hij in het midden van het forum: “Het is niet geoorloofd voor u om de vrouw van uw broer Filippus te hebben.” Dus leren we van hem om onze mededienaar als gelijke terecht te wijzen. Deins niet terug voor de plicht om een broeder te tuchtigen, ook al moet iemand ervoor sterven. Maak nu niet dit koude antwoord: “Wat maakt het mij uit? Ik heb niets met hem gemeen.” Met de duivel alleen hebben we niets gemeen, maar met de hele mensheid hebben we veel dingen gemeen. Allen nemen van dezelfde aard met ons deel. Ze bewonen dezelfde aarde. Ze worden gevoed met hetzelfde voedsel. Ze hebben dezelfde Heer. Ze hebben dezelfde wetten gekregen. Ze worden uitgenodigd tot dezelfde zegeningen met onszelf. Laten we dan niet zeggen dat we niets met hen gemeen hebben.”
Jezus, eniggeboren Zoon van de Vader; § 150-161 ; SC 203
“Mijn Vader geeft u het ware brood uit de hemel” Voor de Hebreeërs hebt U de goed zichtbare zee in tweeën gedeeld (Ex 14) en voor mij de dikke duisternis. In die tijd hebt U de Farao verslonden; en nu de Prins van deze wereld, de maker van de dood (Joh 12,31;8,44) Voor hen was U een beschermende wolk gedurende de dag en ’s nachts een kolom van vuur (Ex 13,21). Voor mij mijn licht is de kennis van uw Zoon het Woord, en mijn bescherming is de heilige Geest. In die tijd hebt U vergankelijk manna gegeven, en zij die het gegeten hebben zijn dood; Nu is het uw hemels lichaam dat leven geeft aan hen die het eten. Zij hebben gedronken van het water dat opsprong uit de rots (Ex 17), en ik heb het bloed uit uw zijde gedronken, U bent mijn Rots (Joh 16,34; Ps 19,3). Zij hebben een bronzen slang zien hangen (Nm 21,9) en ik heb U op het kruis gezien, U bent het leven. Aan hen hebt U de Wet van Mozes gegeven, geschreven op stenen tafelen; en voor mij de wijsheid van uw Geest, uw goddelijk Evangelie. Daarom zal er van mij gevraagd worden om het goede, veel meer zal er van hen gevraagd worden (…). Maar U bent hun Zoenoffer geworden, o mijn Heer, vol met medelijden, eniggeboren Zoon van de Vader (…). Verhinder niet zoals aan de meesten van hen om het Beloofde Land binnen te gaan, maar net als de twee die er binnen zijn gegaan (Dt 1,36; 31,3), breng mij in uw hemels vaderland.
H. Anastasius van Antiochië (?-599)
monnik en daarna patriarch van Antiochië
Overweging 5, over de Verrijzenis; PG 89, 1358
Anastasius van Antiochië
“Hij is toch geen God van doden, maar van levenden”
“Christus heeft de dood en vervolgens het leven gekend om de Heer te worden van de doden en de levenden” (Rom 14,9); “God is niet de God van de doden, Hij is de God van levenden”. Aangezien de Heer van de doden leeft, zijn de doden niet langer dood maar levend; het leven heerst in hen, zodat zij leven en de dood niet meer vrezen, evenals “Christus, verrezen uit de doden niet meer sterft” (Rom 6,9). Verrezen en bevrijd van de vergankelijkheid, zullen zij de dood niet meer zien; zij zullen delen in de opstanding van Christus, zoals Hijzelf deelde in hun dood. Immers toen Hij op aarde kwam, welke tot dan toe de eeuwige gevangenis was, was dat om “de bronzen deuren te breken en de ijzeren grendels te verbrijzelen” (Jes 45,2), om ons leven uit de vergankelijkheid te trekken door het naar Zich toe te trekken, en om ons de vrijheid te geven in plaats van de slavernij.
“ Zeg niet, dit is toevallig gebeurd, terwijl dit vanzelf is ontstaan.” In alles wat bestaat is er niets wanordelijks, niets onbepaalds, niets zonder doel, niets toevallig… Hoeveel haren heb je op je hoofd? God zal er niet één vergeten. Zie je hoe niets, zelfs het kleinste ding, aan de blik van God ontsnapt? ”
Ouderling Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God Archimandriet Sophrony (Sacharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de oprichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.Elder Sophrony of Essex – Image and likeness of God Archimandrite Sophrony (Sakharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de stichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.De heilige Sophrony van Essex (+11 juli 1993) is een van de meest geliefde orthodox-christelijke ouderlingen van onze tijd. In deze zeldzame audio-opname vertelt hij over christendom en nationalisme Heilige Sophrony: Mijn wens was om een klooster te stichten in de geest van Sint Silouan [de Athoniet]. Maar tot op de dag van vandaag hoor ik dat mijn poging puur utopisch is. Mensen zeggen me: “Het is onmogelijk om het nationalisme in jezelf te overwinnen.” Maar dan, denk ik, is redding onmogelijk. Als ik een nationalist en christen van geloof ben, dan vereng ik Christus tot dit concept – ‘nationaliteit’. U ziet waarom het voor mij onmogelijk is om deze vernauwing te accepteren en waarom het voor mij een grote troost is dat we, hoewel we een kleine groep zijn, elf nationaliteiten zijn! In het gebed van Silouan, die ons altijd oproept om te bidden voor de hele mensheid, van begin tot eind, is er natuurlijk geen nationalisme. Al deze nationale verdeeldheid was het gevolg van de zondeval. Nergens zien we een christen die haat predikt. Dit betekent dat het christelijk geloof niet spreekt over de afwijzing van andere nationaliteiten, maar over het overwinnen van deze beperking door op te stijgen naar het gebed van Gethsemane
Ouderling Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God Archimandriet Sophrony (Sacharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de oprichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.Elder Sophrony of Essex – Image and likeness of God Archimandrite Sophrony (Sakharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de stichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.De heilige Sophrony de Athoniet (+11 juli 1993) is een van de meest geliefde orthodox-christelijke ouderlingen van onze tijd. In deze zeldzame audio-opname laat hij ons een methode zien om ons leven vruchtbaar te maken: van de kleine dingen naar de oneindige dingen: “Oh, wat wil ik dat jullie allemaal dichters worden! Zonder creatieve inspiratie is het moeilijk om ook maar één dag als een christen door te brengen.
O vreemde Orthodoxe Kerk, zo arm en zwak, zonder de organisatie noch de cultuur van het Westen, die als door een wonder overeind blijft in het aangezicht van zoveel beproevingen, beproevingen en strijd; een Kerk van contrasten, zowel zo traditioneel als zo vrij, zo archaïsch en zo levend, zo ritueel en zo persoonlijk betrokken, een Kerk waar de onschatbare parel van het Evangelie ijverig bewaard blijft, soms onder een laag stof; een Kerk die in schaduwen en stilte boven alles de eeuwige waarden van zuiverheid, armoede, ascese, nederigheid en vergeving handhaaft; een Kerk die vaak niet wist hoe ze moest handelen, maar die als geen ander de vreugde van Pascha kan bezingen.
Deze woorden werden in 1937 uitgesproken door Vader Lev Gillet op de begrafenis van Archimandriet Irénée Winnaert, de stichter van de Orthodoxe Kerk van Frankrijk. Wie spreekt er vandaag zo? Hoewel de orthodoxe kerk tegenwoordig misschien iets beter georganiseerd is dan in 1937, is alles wat deze geweldige geestelijke vader in deze paragraaf sprak eeuwig waar voor de orthodoxe kerk, en het is inderdaad het wonder van ons bestaan. Alles wat mensen bekritiseren over de orthodoxen is hier, in de woorden van Lev Gillet. Ja, we zijn traditioneel, archaïsch, ritualistisch! En toch, parallel aan deze eeuwige negatieven, is de rijkdom van wie we zijn: vrij, levend, persoonlijk, waar zuiverheid, armoede, nederigheid, vergeving in onze traditie zijn ingebakken. En hoe poëtisch eerlijk de uitspraak over ons behoud van de Evangeliewaarheid, ook al is het “soms onder een laag stof”! Ja, er ligt veel stof in de orthodoxe kerk; maar het is het stof van het geloof dat wordt geleefd, net als het stof van een woonkamer die wordt gebruikt en niet bedekt met plastic zoals sommige van onze moeders graag deden. Wij zijn geen plastic kerk! En ja, wij orthodoxen weten vaak niet hoe we moeten handelen bij het aangaan van uitdagingen en nieuwe situaties, of bij het bekeren en bereiken. Maar O, wat kunnen wij “zingen van de vreugde van Pascha als geen ander”!
Heilige Onoufrios: “Ik heb om deze genade van God gevraagd: wie mijn gedachtenis en mij viert, mijn leven schrijft en vertelt, laat hem niet verleid worden door de duivel”.
Sint onufrios
“En wie in gevaar wordt bevonden door de zee, of door de toorn van een rechter, of door enige andere aandoening, en u zal aanroepen, zeggende: Heer de Almachtige, heb medelijden met uw dienaar Onuphrius, heb medelijden met mij.
“Sint Onoufrius vertelde aan St. Pafnoutio het einde van zijn leven en spirituele strijd. Op een gegeven moment stopten ze met praten en na een tijdje zeiden we : laten we stoppen met woorden, mijn kind, en laten gaan in mijn huis.
Voorbereiding op de eeuwige reis.
Met vreugde en uitgelatenheid liepen zij drie mijl totdat zij bij de hut van de heilige Onoufrios kwamen. Zij gingen naar binnen en baden onmiddellijk tot de Heer, die zij dankten voor het voorrecht God te ontmoeten en over Hem te spreken. Het feit dat het uur voorbijging zonder dat zij het beseften, was te zien aan de zonsondergang. Plotseling zagen zij in het midden van de cel een brood, groot en mooi. Dan zegt St. Onoufrios:
– “Sta op, mijn kind, eet en drink wat de Heer ons heeft gezonden, want je bent erg moe van de voettocht en als je niet eet, loop je gevaar ziek te worden.
De gast antwoordde:
-De Heer, onze redder, leeft voor wie wij staan. Maar ik wil niet eten tenzij we samen eten in broederlijke liefde.
Uiteindelijk werd Hosius Onoufrios overgehaald om ook te eten. Nadat zij waren opgestaan en hun gebeden hadden gezegd, gingen zij weer zitten om te eten met wat God hun ook zond. Hosius Onoufrios sneed het brood met zijn handen in stukken en nadat zij gegeten hadden, verheerlijkten zij God. Daarna ging iedereen individueel bidden.
Toen het daglicht het toeliet het gezicht van de ander goed te zien, zag de H. Paphnutius dat het gezicht van de H. Onoufrius bleek en verwrongen was. Geschrokken vroeg hij hem waarom dit gebeurde. Hij antwoordde:
-Wees niet bang, broeder, want de goede en barmhartige Heer heeft jou gestuurd om mijn lichaam te begraven. Nu vandaag mijn verblijf eindigt en mijn ziel weggaat naar de onuitsprekelijke zaligheid van de hemel, bedenk dan, wanneer je naar Egypte gaat om aan de monniken en aan alle christenen te prediken, dat ik deze genade van God heb gevraagd: wie mij herdenkt en mij viert, of mijn leven schrijft of vertelt, mag niet door de duivel in verzoeking worden gebracht.
-Heilige Vader, geef me de zegen om hier voor de rest van mijn leven te blijven.
-God heeft u niet gezonden om hier te blijven, maar alleen om mijn lichaam te begraven en zich te verblijden met zijn dienaren die in deze woestijn wonen, en om de Filistijnen hun manier van leven te verkondigen tot eer van God en opdat zij hen zoveel mogelijk zullen navolgen.
Pafnutius viel aan zijn voeten en zei tegen hem:
Als we van de 24 uur van de dag een paar minuten reserveren voor gebed, zal ons leven eeuwig zijn –
Arhimandriet . Zaharia Zaharou
Omdat ze uit de hemelse glorie zijn gevallen vanwege hun trots en arrogantie, zijn de duivels ons voortdurend aan het bestrijden en willen ze ons deelgenoot maken van hun lot. Het is bekend dat al het kwaad en de zonden die mensen begaan door demonen worden ingeprent. Ze zetten zich meedogenloos in om ons tot onrechtvaardige daden te lokken, om ons weg te leiden van de hoop op redding. Maar niet zozeer nemen ze de moeite om ons tot zonde te duwen, als wel om ons ervan te weerhouden te bidden. Zelfs als we zondigen, weet de duivel dat”oprechte zonde veel zonden kan uitroeien”. Hun grootste belang is om ons zo ver mogelijk weg te houden van het gebed. Vader Zacharias Zaharou zegt dat demonen “de verlossende kracht van het gebed” kennen en daarom “alles doen wat in zijn macht ligt om te voorkomen dat we bidden”. Een van hun werken in de wereld is om de zorgen van mensen te grijpen met nutteloze of zielbeschadigende dingen. “Vooral om de tijd van ons leven te verslinden, ons de lust voor entertainment, de smaak voor nieuwigheden en zelfs een zekere dorst naar wetenschap en kennis bij te brengen waarvan zelfs het idee van God over het hoofd is gezien.” Demonen geven ons constant werk. Het helpt ons om de verbeelding zoveel mogelijk te vergroten, verlangens te vermenigvuldigen, altijd achter iets anders aan te rennen. Het probeert met alle middelen de vrede van onze ziel weg te nemen en de komst van de Heilige Geest tot ons te voorkomen. Daarom zijn veel mensen zo verontrust en eeuwig
“Dit is de heerlijkheid van de mens – om vol te houden en in dienst van God te blijven. Daarom zei de Heer tegen Zijn discipelen: ‘Jullie hebben Mij niet gekozen, maar Ik heb jullie uitverkoren.’ Hij bedoelde dat Zijn discipelen Hem niet verheerlijkten door Hem te volgen, maar door de Zoon van God te volgen, werden ze door Hem verheerlijkt. Zoals Hij zei: ‘Ik wens dat waar Ik ben zij ook mogen zijn, dat zij Mijn heerlijkheid mogen zien.'”
Heilige Irenaeus (ca. 130 – c 202) Bisschop & Martelaar
Niemand die liegt is verbonden met God. God is de waarheid. Hij zegt: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven In. 14:6). Zie je hoe we ons oriënteren en welke positie we innemen door te liegen? duidelijk aan de kant van de boze. Indienwe gered willen worden, moeten we met heel ons hart de Waarheid liefhebben en onszelf beschermen tegen elke vorm van onwaarheid, zodat we niet gescheiden worden van de waarheid en van het leven.
De heilige Pafnoetios van Kefala was een tijdgenoot van de heilige Antonios de Grote, die hem zeer hoog schatte als een echte asceet, met de gave om de zielen te genezen en te redden. Van hem wordt verteld dat hij de tachtig jaren van zijn monnikschap altijd hetzelfde habijt had gedragen zonder het ooit uit te doen. Een andere lezing, die waarschijnlijker klinkt, zegt dat hij nooit meer dan één tuniek tegelijk bezat. Samen met de beroemde Makarios en de grote Serapion heeft hij een leefregel opgesteld voor de kluizenaars in de woestijn, die later overgenomen is door de heilige Benedictus van Aniane. In de bijeenkomst der broeders onderscheidde hij zich door zijn rustig en overwogen oordeel, waarbij hij altijd eerst het belang van de broeder over wie geoordeeld moest worden, in het oog hield. Een uitspraak van hem luidde: ‘Houd meer van werk en inspanning dan van rust; meer van verachting dan van verering; meer van geven dan van krijgen’. En hij waarschuwde ernstig: “wanneer God ons een talent geschonken heeft en we denken dat we zelf daarmee iets goeds gedaan hebben, dan zal God toelaten dat we in vernederende zonde vallen omdat we de eer van het goede werk niet aan Hem hebben toegeschreven. En dan geldt voor ons het woord uit de psalm: ‘Waarom spreekt ge van mijn gerechtigheden, terwijl uw onreine lippen Mijn Verbond schenden?’” (vgl. ps. 49).
Wanneer mensen met hun lichamelijke ogen naar God zoeken, vinden ze Hem nergens, want Hij is onzichtbaar. Maar voor wie in de Geest nadenkt, is Hij overal aanwezig. Hij is in alles, maar toch boven alles.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Saint Symeon (de nieuwe theoloog), Paul McGuckin (1982). “De praktische en theologische hoofdstukken ; en, Drie theologische verhandelingen”
Iemand die bitter lijdt wanneer hij wordt gekleineerd of beledigd, zou hieruit moeten erkennen dat hij nog steeds de oude slang in zijn borst herbergt. Als hij de belediging rustig verdraagt of met grote nederigheid reageert, verzwakt hij de slang en vermindert hij zijn greep. Maar als hij bitter of brutaal antwoordt, geeft hij het kracht om zijn gif in zijn hart te gieten en zich genadeloos te voeden met zijn ingewanden. Zo wordt de slang steeds machtiger; het vernietigt de kracht van zijn ziel en zijn pogingen om zichzelf recht te zetten, waardoor hij gedwongen wordt om voor de zonde te leven en volledig dood te zijn voor gerechtigheid.
Symeon de Nieuwe Theoloog
Vrolijkheid bestaat erin de dingen niet als de onze te zien, maar als de dingen die God ons heeft toevertrouwd ten behoeve van onze mededienaren. Het bestaat erin hen royaal met vreugde en grootmoedigheid naar het buitenland te verstrooien, niet met tegenzin of onder dwang.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Heilige Symeon (de Nieuwe Theoloog) (1980). “Symeon New Theologian”, p.156, Paulist Press
‘Streef naar vrede met alle mensen, en naar de heiligheid zonder welke niemand de Heer zal zien’ (Hebr. 12:14), Waarom zei hij ‘streven’? Omdat het voor ons niet mogelijk is om in een uur heilig te worden en heiligen te zijn! We moeten daarom van een bescheiden begin naar heiligheid en zuiverheid gaan. Zelfs als we duizend jaar in dit leven zouden doorbrengen, zouden we het nooit perfect bereiken. Integendeel, we moeten er elke dag voor vechten, alsof het slechts beginners zijn.
Symeon de Nieuwe Theoloog – Heilige Symeon (de Nieuwe Theoloog) (1980). “Symeon New Theologian”, p.91, Paulist Press
In liefde heeft God de wereld tot bestaan gebracht; in liefde zal God het in die wonderbaarlijke getransformeerde staat brengen, en in liefde zal de wereld verzwolgen worden in het grote mysterie van degene die al deze dingen heeft voorgevormd; in liefde zal de hele loop van het bestuur van de schepping uiteindelijk worden samengesteld.
Zondag van de Vaders van het zevende Oecumenisch concilie
Eerste Lezing : Titus 3,8-15
Op dit woord kunt ge bouwen, en ik wil dat ge moedig voor uw overtuiging uitkomt. Zij die in God geloven, moeten zich beijveren de eersten te zijn bij elk goed werk. Dat is voor hen een ereplicht en de wereld zal er wel bij varen. 9Maar houd u niet op met onzinnige kwesties, genealogieën, discussies en twistpunten aangaande de wet; deze dingen zijn nutteloos en hebben geen zin. 10Een ketter moet ge na een eerste en een tweede waarschuwing afwijzen. 11Ge kunt er zeker van zijn dat zo iemand op de verkeerde weg is en met zijn zonde zichzelf veroordeelt.
Mededelingen en groeten
12 Kom, als ik Artemas of Týchikus naar u gezonden heb, zo spoedig mogelijk bij mij in Nikópolis, want ik heb besloten daar de winter door te brengen. 13Neem alle maatregelen voor de reis van Zenas, de rechtsgeleerde, en Apollos; het mag hun aan niets ontbreken. 14Ook de onzen moeten leren zich met eerlijke arbeid bezig te houden en het hunne bij te dragen ter voorziening in allerlei behoeften; dan maken zij zich nuttig. 15Allen die bij mij zijn, groeten u. Groet alle vrienden in het geloof. De genade zij met u allen.
Evangelie : Johannes 17,1-13 :
JEZUS BIDT VOOR ZICHZELF
1Zo sprak Jezus. Toen sloeg Hij zijn ogen ten hemel en zei: “Vader, het uur is gekomen. Verheerlijk uw Zoon, opdat de Zoon U verheerlijke. 2Gij hebt Hem immers macht gegeven over alle mensen om eeuwig leven te schenken aan allen die Gij Hem gegeven hebt. 3En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige ware God en Hem die Gij hebt gezonden, Jezus Christus. 4Ik heb U op aarde verheerlijkt door het werk te volbrengen dat Gij Mij hebt opgedragen te doen. 5Gij, Vader, verheerlijk Mij thans bij Uzelf en geef Mij de heerlijkheid, die Ik bij U had eer de wereld bestond.
JEZUS BIDT VOOR ZIJN LEERLINGEN
Hij blijft zo gek als van wijn helemaal extatisch. Want noch zijn tong, noch zijn verstand, staan hem toe woorden te spreken, behalve deze: Ik smeek Jezus, mijn Liefde die mij het liefste is! Mijn Vader en Heiland, o liefste zuivere eros! Mijn God en heilige Geest, o Drie-eenheid Heilig in een hemelse verrukking van mijn hart, De helderheid van Mijn intellect, O Liefde die volmaakt is! O fontein en mijn hoop en mijn geloof, leer mij hoe U vinden. Ja, mijn Liefste, mijn Jezus en Verlosser; Vertel me gewoon de weg, want ik wil niets anders. Ik verlang ernaar U te vinden en voor U neer te vallen en uw nagels te zoenen ; en om zonder ophouden te huilen van pijn die oprecht is, en uw goddelijke voeten te wassen zoals Maria dat deed. En laat geen macht of heerschappij over mij komen, noch Belial de rivaal met zijn onheilige engelen, noch tijdelijke genoegens van dit tijdperk dat voorbijgaat, noch de hele wereld met zijn vluchtige genoegens.
St. Joseph the Hesychast “On Love” – Monastic Wisdom (Deel 13 van 15)
“De wijsheid van deze wereld kan de wereld niet redden”
Heb niet te veel vertrouwen in het hoger onderwijs dat je in de wereld hebt behaald .De cultuur waarin we leven is een cultuur van verval . Het leven van de wereld is georganiseerd rond een aantal menselijke passies en het spirituele leven staat aan de zijlijn . We moeten deze stand van zaken omkeren, spiritueel leven centraal stellen in ons leven.
De wijsheid van deze wereld kan de wereld niet redden. De parlementen, de regeringen, de complexe organismen van de meest ontwikkelde moderne staten van de aarde zijn machteloos.
De mensheid lijdt zonder einde. De enige uitweg is om in onszelf de wijsheid te vinden, de oplossing om niet te leven volgens de ideeën van deze wereld, maar om Christus te volgen .
Alleen wanneer we Christus als een volmaakte God en een volmaakt mens aanvaarden, wordt de volledige geestelijke ervaring, zoals beschreven door de apostelen en de vaders, mogelijk.
Vroeger, toen het leven voor velen vloeide van toewijding aan de constante Traditie, verscheen het woord van Christus ongestoord.
Maar nu de hele aarde vol bedrog is, wanneer mensen in wanhoop zijn, wanneer gewetens beledigend protesteren, wanneer geweld al het leven dreigt uit te roeien, moeten we proberen onze stem te laten horen. In het huidige gevaar bereiken vriendelijke woorden die nergens toe leiden niet. Het is vandaag de dag voor ons allemaal van levensbelang om geloof te vestigen in de eeuwige overwinning van Christus, zodat we zelf geestelijk onoverwinnelijk kunnen worden.
christelijkeinformatiebron 