Spotlicht op Kerstmis
CHRISTUS IS LEVEN VOOR HEN DIE DOOD ZIJN
De Goddelijke goedheid, zeer geliefde, heeft inderdaad altijd op verschillende manieren en in vele delen voor de mensheid gedacht , en Zijn barmhartigheid heeft vele gaven van Zijn voorzienigheid geschonken aan vorige eeuwen ; maar heeft in deze laatste tijden overvloed van Zijn gebruikelijke goedheid overtroffen , wanneer in Christus de Barmhartigheid is neergedaald tot zondaars, de waarheid tot degenen die dwalen, het Leven tot degenen die dood zijn: zodat dat Woord, dat eeuwig is en gelijk aan de Vader, onze nederige natuur zou kunnen verenigen met Zijn Godheid, en, als God uit God geboren, ook geboren is als Mens van de mens.

St. Leo, Preek 24 Geboortefeest IV, paragraaf 1, ~450 AD

En zie, wanneer Gods geboorte is aangekondigd, zwijg je
Laat het woord van Gabriël in uw gedachten zijn,
want niets is onmogelijk
voor deze glorieuze Majesteit, 
die Zich voor ons vernederde
en werd geboren uit onze menselijkheid

St Ephrem (306-373)

Hij werd klein omdat je klein was – begrijp hoe groot Hij is en je zult samen met Hem groot worden. Dit is hoe houses worden gebouwd, hoe de massieve muren van een gebouw worden verhoogd. De stenen die worden meegenomen om het gebouw te bouwen nemen toe,jij ook, en je begrijpt hoe groot Christus is en hoe Hij die klein leek groot is, groot is,

Sint Augustinus

Glorie zij God in de hoge! Mijn dierbare Heer, Jezus, ik aanbid U met diepe liefde en verheug mij in de viering van Uw geboorte. Uw liefde voor ons is ondoorgrondelijk, het is glorieus transformerend, ontzagwekkend en diep persoonlijk. Je koos ervoor om onder ons te komen wonen, geboren in armoede, afwijzing en nederigheid. Toch wist Uw moeder wie zij baarde, Haar hart was vervuld van de tederste liefde toen zij haar Kind en haar God aanbad. Help me, lieve Heer. om U lief te gaan hebben met het hart van Uw moeder. Nodig mij uit om U te aanbidden met De heilige Jozef en de arme herders. Openbaar mij de glorieuze kracht van Uw geboorte en verander mijn leven vanwege dit volmaakte geschenk van Uzelf. Ik hou van U, lieve Heer Jezus. Help me om U lief te hebben met heel mijn hart. Pasgeboren Redder van de Wereld, ik vertrouw op U. Moeder Maria en St. Jozef, Bid voor mij en voor allen. Amen.

Iconen in kerken en huizen zijn noodzakelijk omdat ze ons herinneren aan de onsterfelijkheid van de heiligen; dat zij tot Hem leven, (Lc. 20:38). Dat zij  God zien, horen en ons helpen.”

-Sint. Johannes van Kronstadt.

Wanneer we bezoek krijgen van onze broeders, moeten we dit niet beschouwen als een vervelende onderbreking van onze stilte, anders snijden we onszelf af van de wet van liefde. We moeten ze ook niet ontvangen alsof we ze een plezierdoen, maar eerder alsof we het zelf zijn die een gunst ontvangen; en omdat we schatplichtig zijn aan hen, moeten we hen vrolijk smeken om van onze gastvrijheid te genieten, zoals de patriarch Abraham ons heeft getoond.

Theodor de Asceet

Gezegend is de mens die zijn lijden gebruikt, wetende dat al het lijden in dit korte leven door God op de mensen wordt losgelaten in Zijn liefde voor de mensheid, ten behoeve en de hulp van de mensen. In Zijn barmhartigheid verliest God het lijden van de mensen vanwege hun zonden – door Zijn barmhartigheid en niet door Zijn gerechtigheid. Want als het door Zijn gerechtigheid zou zijn, zou elke zonde onvermijdelijk de dood brengen, zoals de apostel zegt: “Zonde, wanneer zij volbracht is, brengt de dood voort” (Jakobus 1:15). In plaats van de dood geeft God genezing door lijden. Lijden is Gods manier om de ziel te genezen van haar zondige melaatsheid en haar dood.

St.Nikolai  Velimirovich

H. Johannes Climacus (rond 575-rond 650)
monnik op de berg Sinaï
De heilige ladder, 26e trede

“De wijsheid van God wordt herkend aan wat zij doet”

Als er, zoals het Prediker zegt (Pr 3:1), voor alles onder de zon een tijd is – en onder “alles” moeten we alles verstaan wat onze heilige levenswijze aangaat – laten we dan heel voorzichtig zijn, ik smeek het u, en op elk moment zoeken naar wat bij die tijd past.
Want het is zeker dat er voor hen die strijden een tijd van onbewogenheid is, en een tijd van beheersing van de hartstochten (…); er is een tijd voor tranen en een tijd voor hardheid van hart; een tijd voor gehoorzaamheid en een tijd voor bevelen; een tijd voor vasten en een tijd voor het nuttigen van voedsel; een tijd voor het strijden tegen het lichaam, onze vijand, en een tijd wanneer het vuur dood is; een tijd van storm voor de ziel en een tijd van kalmte van geest; een tijd van droefheid van hart en een tijd van geestelijke vreugde; een tijd van onderricht en een tijd van luisteren; een tijd van verontreiniging, misschien door onze trots, en een tijd van zuivering door nederigheid; een tijd van strijd en een tijd van wapenstilstand voor gevaar; een tijd van hesychia* en een tijd van ongestoorde activiteit; een tijd van voortdurend gebed en een tijd van oprechte dienstbaarheid.

Lees verder “Johannes Climacos :De wijsheid van God wordt herkend aan wat zij doet”

H. Cyrillus van Jeruzalem (313-350) bisschop van Jeruzalem
Doopcatechese, nr 12, 6-8

Cyrillus van Jeruzalem

“Waarom hebt u Hem dan niet geloofd?”

De profeten werden net als Mozes gezonden om Israël te genezen; maar ze zorgden in tranen en konden het kwaad niet overwinnen, zoals een van hen zegt: “Ongelukkige die ik ben! Zij die trouw waren zijn verdwenen uit het land” (Mi 7,1-2). (…) “De verwonding van de mensheid was groot; van de voeten tot aan het hoofd is niets ongeschonden, een en al wonden en builen en striemen, niet verbonden, niet verzorgd, niet met olie verzacht” (Jes 1,6). De profeten die uitgeput waren door de tranen zeiden: “Laat uit Sion redding komen voor Israël” (Ps 14,7). (…) “Heer, schuif uw hemel open en daal af” (Ps 144,5). De verwondingen van de mensheid zijn groter dan onze geneesmiddelen. Ze hebben de profeten gedood en de altaren omvergeworpen (1Kon 19,10). Onze ellende kan niet door ons genezen worden; U hebben we nodig om ons op te heffen.

Lees verder “Cyrillus van Jeruzalem : “Waarom hebt u Hem dan niet geloofd?””

Gebed tijdens de Advent

ADVENT GEBED

GOD VAN HOPEN

God van hoop, die liefde in deze wereld bracht.
wees de liefde die tussen ons woont.
God van hoop, die vrede bracht in deze wereld,wees de vrede die tussen ons woont.

God van hoop, die vreugde in deze wereld bracht,
wees de vreugde die tussen ons woont.
God van hoop, de rots waar wij op staan,
wees het centrum, de focus van ons levenaltijd en vooral in deze adventstijd.

Door Hem die
onze hoop, onze vreugde, onze liefde, onze vrede  is
in vereniging met de Heilige Geest, één God voor altijd.
Amen.

“Het woord wordt geboren uit de stilte, denken ook. Het is waar dat het vandaag de dag niet gemakkelijk is om te denken. Het komt voort uit het feit dat we geen stilte maken. Gebabbel over alles en niets overheerst. Het doodt het denken (…) de gedachte is noodzakelijk (…) Het is het denken dat de verspreide stukken van ons leven samenbrengt om er een leven van te maken en geen verspreide stukken.” “(…) mensen die een innerlijk leven hebben door uit te werken wat ze leven door vragen te stellen, te bevragen, te voelen, te vertalen wat we voelen, te luisteren naar wat van binnenuit komt, in dialoog te gaan met wat in ons spreekt, mensen die een intellectuele nieuwsgierigheid hebben, die geïnteresseerd zijn in de wereld, in anderen, ouder worden beter dan anderen.”

Bertrand Vergely “Een leven om jezelf in de wereld te brengen”

Nu zijn we op weg om de geboorte van onze Christus te vereren. Wat zullen we Hem vertellen? Wat zal onze waarde voor Hem tonen? Dit is echt het uur om een ​​beetje zorg, een beetje pijnlijk werk, een beetje zelfverloochening, een beetje nederigheid, een beetje zelfverwijt te verzamelen, zodat we met ijver voor het Kind kunnen zeggen: ‘O Algoede, ben je voor mij gekomen? Ontvang mij de arme! Ik heb niets!’ Dit verlangt Hij. Hij verlangt naar niets anders.

– Ouderling Joseph van Vatopedi

Vanavond bid ik dat we Christus in ons geboren zien worden, dat Hij onze gids mag worden tot onze laatste ademtocht. Goede wake, moge de genade van God ons kracht geven. Engelen en aartsengelen en vorstendommen zullen vanavond het koor vervoegen. Mogen we, nota bene, knielen in Bethlehem, bij de kribbe, bij de ster, waar de wake de hele nacht met glorie duurt. Laten we Hem omhelzen, laten we onze kleine Christus strelen als Panagia. Laat Hem huppelen als een baby in onze ziel. Laten we Hem onze liefde tonen en moge een geestelijke en lichamelijke wedergeboorte voor ons plaatsvinden. Ik wens u vele jaren gezegend door de Heer.

– Zalige Eldress Makrina van Portaria (+1995)

(Bron: full-of-grace-and-truth.blogspot.com)

(Bron: full-of-grace-and-truth.blogspot.com)