Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
Abba Daniel zei: “In Babylon was de dochter van een belangrijk persoon bezeten door een duivel. Een monnik, voor wie haar vader veel genegenheid had, zei tegen hem: ‘Niemand kan uw dochter genezen behalve een kluizenaar die ik ken; maar zij zullen niet instemmen vanwege hun nederigheid.’
Laten we daarom dit doen: wanneer zij naar de markt komen, doe alsof u hun goederen wilt kopen, en wanneer zij komen om de prijs te ontvangen, zullen wij hen vragen een gebed uit te spreken, en ik geloof dat zij genezen zal.’
Toen zij naar de markt kwamen, vonden zij een leerling van de oude mannen die hun goederen verkocht, en zij namen hem mee met de manden, zodat hij de prijs zou ontvangen. Maar toen de monnik het huis bereikte, kwam de bezeten vrouw naar hem toe en sloeg hem.
Maar de oude man, die de duivel kwelde, riep uit: ‘Wat een geweld! Volgens het gebod van de Heer: Het gebod van Jezus drijft mij uit.’
Onmiddellijk werd de vrouw gereinigd.
Toen de oude man kwam, vertelden zij hem wat er was gebeurd, en zij verheerlijkten God en zeiden: ‘Zo wordt de trots van de duivel vernederd, door de nederigheid van het gebod van Christus.'”
++++
Commentaar
Dit verhaal uit de Sayings of the Desert Fathers is een krachtig getuigenis van hoe nederigheid en vertrouwen in Christus de duivel kunnen overwinnen. De monniken weigeren eer of erkenning, en toch werkt God door hun eenvoudige gehoorzaamheid. Het is niet hun macht, maar hun onderwerping aan het gebod van Jezus die genezing brengt.
De duivel wordt niet verdreven door rituelen of prestige, maar door de kracht van Christus die werkzaam is in hen die zich klein maken. De klap van de bezeten vrouw is een provocatie, maar de reactie is geen wraak—het is een proclamatie van het gezag van Jezus. En dat is genoeg.
Dit verhaal herinnert ons eraan dat echte geestelijke autoriteit voortkomt uit nederigheid, niet uit status. Het is een uitnodiging om onszelf te verlagen, zodat Christus verhoogd wordt.
++++
Gebed
Heer Jezus Christus, Gij die de duivel hebt overwonnen door Uw kruisdood en opstanding, leer ons de weg van nederigheid.
Laat ons niet zoeken naar eer of macht, maar naar gehoorzaamheid aan Uw geboden.
Moge Uw Woord in ons wonen met kracht, zodat zelfs in onze zwakheid Uw glorie zichtbaar wordt.
Reinig ons van trots, en maak ons tot vaten van Uw vrede.
Zoals Gij de bezeten vrouw hebt bevrijd, bevrijd ook ons van alles wat ons bindt.
In Uw heilige Naam, Amen.
++++
Meditatie:
De kracht van verborgen gehoorzaamheid
In de stilte van de woestijn leefden mannen die de wereld hadden afgelegd, niet om macht te zoeken, maar om God te vinden. Hun leven was een gebed, hun woorden zeldzaam, hun daden eenvoudig. En toch—door hun nederigheid beefde de duivel.
De genezing van de bezeten vrouw gebeurde niet door een groot ritueel, maar door een eenvoudige gehoorzaamheid aan Christus. Geen roem, geen strijd, alleen het stille gezag van iemand die zich klein had gemaakt voor God.
Wat als onze kracht niet ligt in wat we doen, maar in hoe diep we ons onderwerpen aan het Woord? Wat als de grootste overwinning over het kwaad komt door het loslaten van onze trots?
Vandaag worden we uitgenodigd om stil te worden. Om onszelf niet te verheffen, maar te buigen. Om te vertrouwen dat Christus werkt—niet door onze grootsheid, maar door onze overgave.
“Dit is hoe de trots van de duivel wordt vernederd, door de nederigheid van het gebod van Christus.”
Giovanni Bosco werd op 16 augustus 1815 geboren in Castelnuovo, een dorpje in de Piëmont. Tegenwoordig is het plaatsje bekend als Castelnuovo Don Bosco, als eerbetoon aan de heilige. In zijn jeugd had Giovanni Bosco het niet breed. Zijn vader was een vrij arme boer die overleed toen de jonge Giovanni nog maar twee jaar oud was. Ondanks moeilijke jaren slaagde Giovanni er in 1841 in priester te worden.
Don Bosco was een vrij opvallende priester. Hij maakte zich hard voor kinderen in de achterbuurten van Turijn, die in grote armoede leefden. Om de kinderen te bereiken, probeerde hij zich zo benaderbaar mogelijk op te stellen. Zo goochelde hij bijvoorbeeld. De website heiligen.net over de bijzondere priester:
“Hij ontpopte zich als een geniaal pedagoog, wist door zijn onvermoeibare hartelijkheid en optimisme jongens aan zich te binden, maakte ze vertrouwd met de waarde van het evangelie en stichtte een plaatselijk bibliotheek, die uit zou groeien tot de Italiaanse jeugdbibliotheek.”
Plek in de samenleving
Don Bosco probeerde de levensomstandigheden van de jongeren in Turijn te verbeteren. Bijvoorbeeld door zich hard te maken voor goede arbeidsovereenkomsten voor de jongeren en door huizen te openen waar de jonge inwoners van Turijn konden worden opgeleid tot goede werkkrachten. Uiteindelijk wilde hij de kansarme jongeren zo toch een goede plek in de maatschappij geven. De Italiaan stond bekend als een pragmaticus, die zich afzijdig hield van actuele politieke kwesties en probeerde zo concreet mogelijk hulp te bieden aan ‘zijn jongeren’.
Vanzelfsprekend liet Don Bosco de jongeren ook kennismaken met het evangelie en probeerde hij “goede christenen” van hen te maken. In Turijn stichtte hij een bibliotheek, die later uitgroeide tot de Italiaanse jeugdbibliotheek. Bij het grote publiek werd Don Bosco onder meer bekend dankzij zijn boek De verstandige jongen, over de opvoeding van kinderen. In Italië werden hier in zijn tijd al zes miljoen exemplaren van verkocht.
De priester, die zich vooral liet inspireren door sint Franciscus van Sales, stichtte in 1859 voor mannen de Congregatie der Salesianen en in 1872 voor vrouwen de Dochters van Maria.
Don Bosco overleed in 1888 op 72-jarige leeftijd. Zijn sterfdag, 31 januari, is tevens zijn feestdag. De priester werd begraven in de kerk van de Salesianen in Turijn. Paus Pius XI verklaarde hem in 1934 heilig. Don Bosco is patroonheilige van de circusartiesten, dansers, leerjongens, schooljongens, jeugd en jongeren in het algemeen, jeugdzielzorgers en uitgevers. Vaak wordt hij afgebeeld te midden van kinderen.
Kernpunten over Don Bosco:
Pedagogische visie: Don Bosco ontwikkelde een opvoedingsmethode gebaseerd op liefde, vertrouwen, vreugde en spel, in plaats van strenge discipline.
Salesianen van Don Bosco: Hij stichtte deze congregatie, die zich wereldwijd inzet voor onderwijs en jeugdwerk.
Heiligverklaring: Don Bosco werd in 1934 door paus Pius XI heilig verklaard.
Invloed vandaag: Zijn gedachtegoed leeft voort in talloze scholen, internaten en jeugdhulporganisaties in Vlaanderen, Nederland en wereldwijd.
Betekenis
Don Bosco staat symbool voor onderwijs als weg naar vrijheid en verantwoordelijkheid. Zijn aanpak combineerde geloof, spel en hoop, en benadrukte dat jongeren zich kunnen ontwikkelen in een omgeving van respect en dialoog.
Kortom: Don Bosco was niet alleen een priester, maar vooral een visionair opvoeder die een blijvende beweging voor jongeren op gang bracht.
Het Preventieve Systeem van Don Bosco is een opvoedingsmethode die jongeren begeleidt met rede, religie en liefdevolle vriendelijkheid, en die vandaag nog steeds wereldwijd wordt toegepast.
Kern van het Preventieve Systeem
Don Bosco ontwikkelde zijn pedagogische aanpak in de 19e eeuw, toen veel jongeren in Turijn op straat leefden. In plaats van straffen of repressie koos hij voor een positieve, preventieve benadering:
Rede: jongeren leren verantwoordelijkheid nemen door dialoog en redelijke regels.
Religie: geloof en waarden bieden richting en zingeving.
Liefdevolle vriendelijkheid: opvoeders tonen nabijheid, hartelijkheid en vertrouwen, zodat jongeren zich veilig en gewaardeerd voelen.
Doelstellingen:
Het systeem wil jongeren helpen groeien tot eerlijke burgers en goede mensen. Dit vertaalt zich in vier hoofddoelstellingen:
Verbondenheid: jongeren voelen zich geaccepteerd en erkend.
Vrijheid: ruimte om eigen keuzes te maken binnen een veilige structuur.
Verantwoordelijkheid: leren omgaan met consequenties en bijdragen aan de gemeenschap.
Zingeving: ontdekken van persoonlijke betekenis en levensdoelen.
Praktische toepassing:
Aanwezigheid: opvoeders zijn fysiek én emotioneel aanwezig in het leven van jongeren.
Hartelijkheid en speelsheid: een warme, vriendelijke en vaak speelse omgang creëert vertrouwen.
Structuur en betrokkenheid: duidelijke regels gecombineerd met persoonlijke aandacht.
Actuele relevantie:
Hoewel Don Bosco in de 19e eeuw werkte, blijft zijn systeem actueel:
In Salesiaanse scholen en jeugdcentra wereldwijd wordt het toegepast.
Het helpt vooral kwetsbare jongeren in moeilijke omstandigheden, zoals kansarmoede of migratieachtergrond.
Het systeem inspireert ook moderne jeugdzorg en onderwijsprojecten in Vlaanderen en Nederland.
Waarom het uniek blijft:
Het Preventieve Systeem is geen rigide methode, maar een levende pedagogische stijl die inzet op nabijheid, vertrouwen en vreugde. Het benadrukt dat jongeren niet alleen begeleid moeten worden, maar ook actief mee vorm geven aan hun eigen opvoeding.
Kortom: Don Bosco’s Preventieve Systeem is een pedagogische visie die jongeren niet onderdrukt, maar hen laat groeien in vrijheid en verantwoordelijkheid, gedragen door verbondenheid en liefdevolle nabijheid. Het is precies die menselijke warmte die maakt dat zijn aanpak vandaag nog steeds wereldwijd inspireert.
Laten we het Preventieve Systeem van Don Bosco concreet vertalen naar hoe het vandaag in Vlaanderen en Nederland wordt toegepast in scholen en jeugdwerk.
Voorbeelden in hedendaagse scholen:
Dialoog in plaats van straf: Leraren kiezen voor gesprekken met leerlingen bij conflicten, eerder dan voor strenge sancties. Zo leren jongeren verantwoordelijkheid nemen.
Projectonderwijs: Jongeren werken samen aan projecten die hun talenten en creativiteit stimuleren. Dit sluit aan bij Don Bosco’s idee dat leren plezierig en zinvol moet zijn.
Religie en waarden: In Don Bosco-scholen wordt aandacht besteed aan zingeving, solidariteit en respect, vaak via klasgesprekken, vieringen of maatschappelijke stages.
Aanwezigheid van leerkrachten: Leraren zijn niet enkel kennisoverdragers, maar ook begeleiders die actief aanwezig zijn in het schoolleven, bijvoorbeeld door mee te doen aan sportdagen of kampen.
Voorbeelden in jeugdwerk en centra:
Speelplaats als leerplek: Jeugdcentra creëren een veilige omgeving waar jongeren kunnen spelen, sporten en experimenteren, net zoals Don Bosco zijn oratoria zag als “school, speelplaats en thuis”.
Vakantie- en jongerenkampen: Don Bosco-organisaties in Vlaanderen en Nederland organiseren kampen waar jongeren leren samenwerken, verantwoordelijkheid nemen en plezier maken in een warme sfeer.
Begeleiding van kwetsbare jongeren: Er is speciale aandacht voor jongeren met een migratieachtergrond, kansarmoede of moeilijke thuissituaties. Het Preventieve Systeem helpt hen zich veilig en gesteund te voelen.
Vrijwilligerswerking: Jongeren worden aangemoedigd om zelf verantwoordelijkheid op te nemen als animator, monitor of begeleider. Zo leren ze groeien in leiderschap en zorg voor anderen.
Actuele thema’s:
Inclusie: Don Bosco-organisaties zetten sterk in op diversiteit en het betrekken van jongeren uit verschillende culturen.
Digitale pedagogiek: Het Preventieve Systeem wordt vertaald naar online omgevingen, waar begeleiders jongeren ondersteunen in veilig en verantwoord mediagebruik.
Zinvolle plekken: Net zoals Don Bosco sprak over een “zinplek”, worden er vandaag ruimtes gecreëerd waar jongeren samenkomen om te praten over hun dromen, zorgen en toekomst.
Kortom: het Preventieve Systeem leeft voort in praktische, warme en speelse initiatieven die jongeren vandaag begeleiden in hun groei naar zelfstandige, verantwoordelijke en gelukkige volwassenen
Volledige film over Don Bosco
+++
Don Bosco (Giovanni Melchiorre Bosco Ochienna) werd geboren op 16 augustus 1815 in het dorpje I Becchi, in Noord-Italië. Hij groeide op in armoede, maar ontwikkelde al vroeg een grote passie voor het helpen van jongeren. Als priester, opvoeder en schrijver van de 19e eeuw zette hij zich zijn hele leven in voor kinderen en jongeren die het moeilijk hadden. Hij overleed op 31 januari 1888 in Turijn.
Don Bosco richtte de Salesianen van Don Bosco op, samen met het Instituut van de Dochters van Maria Hulp der Christenen, de Salesiaanse Medewerkers en het Salesiaans Bulletin. Ook stichtte hij het Oratorium van Valdocco, een plek waar jongeren onderwijs, onderdak en begeleiding kregen.
Zijn bekendste bijdrage is het Preventieve Systeem, een vernieuwende pedagogische aanpak gebaseerd op redelijkheid, geloof en liefde. Daarmee wilde hij jongeren niet straffen, maar juist begeleiden en inspireren.
Dankzij zijn werk verspreidde de salesiaanse beweging zich snel door Europa en Latijns-Amerika, en vandaag zijn de Salesianen actief in meer dan 130 landen. In 1934 werd Don Bosco heilig verklaard en sindsdien staat hij bekend als de “Vader en Leraar van de Jeugd”.
St. Augustinus zegt dat je inderdaad het goede krijgt waar je om vraagt, maar het goede dat van God komt, is je vermogen en verlangen om goed te doen met wat je wordt gegeven. Terwijl wat u van de wereld hebt, afneemt, neemt uw gerechtigheid toe.
Mattheüs 7:7 “Bidt en u zal gegeven worden; zoekt en gij zult vinden; klopt en er zal voor u opengedaan worden.”
Het Goede dat goed maakt, is God. Want niemand kan de mens goed maken, behalve Hij die eeuwig Goed is. Daarom, opdat jij goed mag zijn, roep God aan. Maar er is een ander goed waardoor je goed kunt doen, en dat is: wat je bezit. Er is goud, er is zilver; zij zijn goed, niet zodanig dat ze jou goed maken, maar waardoor je goed kunt doen. Je hebt goud en zilver, en je verlangt naar meer goud en zilver. Je hebt het, en je wilt het hebben; je bent tegelijk vol en dorstig. Dit is een ziekte, geen rijkdom. Wanneer mensen aan waterzucht lijden, zijn ze vol van water, en toch altijd dorstig. Ze zijn vol van water, en toch dorsten ze naar water. Hoe kun je dan vreugde vinden in rijkdom, als je daardoor deze ziekelijke dorst hebt? Goud heb je dus, het is goed; maar je hebt niet datgene waardoor je goed kunt worden, maar wel waarmee je goed kunt doen. Vraag je: “Wat voor goeds kan ik doen met goud?” Heb je niet gehoord in de Psalm: “Hij heeft uitgedeeld, gegeven aan de armen; zijn gerechtigheid blijft voor eeuwig.” Dit is goed, dit is het goede waardoor je goed wordt: gerechtigheid. Als je het goede hebt waardoor je goed wordt, doe dan goed met dat goede dat jou niet goed maakt. Je hebt geld, deel het vrijgevig uit. Door het vrijgevig uit te delen, vermeerder je gerechtigheid. Want hij heeft uitgedeeld, heeft gegeven aan de armen; zijn gerechtigheid blijft voor eeuwig. Zie wat vermindert en wat toeneemt: Je geld vermindert, je gerechtigheid neemt toe. Dat vermindert wat je toch spoedig zou verliezen, dat vermindert wat je achterlaat; dat neemt toe wat je voor eeuwig zult bezitten.
++++
Commentaar:
Augustinus maakt een diep onderscheid tussen materiële goederen en geestelijke goedheid. Goud en zilver zijn op zichzelf niet slecht – ze zijn “goed” in de zin dat ze nuttig kunnen zijn. Maar ze maken je niet goed. Alleen God, het eeuwige Goede, kan dat.
Hij waarschuwt voor de ziekelijke dorst naar rijkdom, die hij vergelijkt met waterzucht: een toestand waarin men vol is, maar toch dorst. Dit beeld is krachtig: het laat zien dat hebzucht nooit verzadigt.
De oplossing? Gebruik je bezit om gerechtigheid te bevorderen. Door te geven aan de armen, verminder je je geld, maar vermeerder je je gerechtigheid – iets wat eeuwig blijft. Het is een oproep tot vrijgevigheid, niet als plicht, maar als weg naar innerlijke transformatie.
++++
Gebed
Heer, eeuwige Bron van het Goede,
U alleen kunt ons hart zuiveren en ons werkelijk goed maken.
Help ons om niet te hechten aan wat vergaat, maar om te leven in gerechtigheid die blijft.
Geef ons de moed om vrijgevig te zijn, om te delen wat we hebben met hen die tekortkomen.
Laat onze handen mild zijn, en ons hart rijk in liefde. Dat ons geven geen verlies mag zijn,
“Toen God zijn Geest in Adam blies, was dat niet alleen om hem tot een levend wezen te maken. Diezelfde Heilige Geest gaf hem ook inzicht in de dingen van God. Wij, als schepsels, kunnen de mysteries van ons geloof niet op eigen kracht begrijpen, maar met de gave van de Geest krijgen we een innerlijk inzicht in die mysteries, vanuit ons eigen hart.”
— St. Franciscus van Sales
++++
Commentaar:
Deze woorden van St. Franciscus van Sales herinneren ons eraan dat geloof niet louter een intellectuele oefening is, maar een mysterie dat zich openbaart in het hart van wie zich laat bezielen door de Heilige Geest. Adam ontving niet alleen leven, maar ook een innerlijk licht — een intuïtief verstaan van Gods aanwezigheid en waarheid.
In onze tijd, waarin kennis vaak wordt verward met wijsheid, nodigt deze gedachte ons uit om dieper te luisteren naar de fluistering van de Geest in ons hart. Het is niet door studie alleen dat we de diepte van het geloof vatten, maar door openheid, nederigheid en gebed.
++++
Gebed
Heilige Geest, adem van God, Kom in ons hart zoals Gij in Adam zijt gekomen.
Verlicht ons verstand, maar vooral ons innerlijk,
Opdat wij de mysteries van het geloof niet alleen horen,
Maar ook werkelijk doorleven en verstaan. Geef ons de genade
om te luisteren naar Uw stem, Die zacht spreekt in de stilte van ons hart.
Maak ons ontvankelijk, nederig en vurig in liefde, Zodat wij,
geleid door U, mogen groeien in wijsheid en heiligheid.
Amen.
+++++
Meditatie:
Meditatie: De Adem van God
Stel je voor: het moment waarop God zijn levensadem in Adam blaast. Niet zomaar lucht, maar Geest — een vonk van goddelijke aanwezigheid.
Die adem is leven, maar ook licht. Het is het begin van een relatie tussen Schepper en schepsel, een innerlijke verbondenheid die ons overstijgt.
Wij leven in een wereld vol woorden, meningen en kennis. Maar het mysterie van het geloof ontsluit zich niet via boeken alleen.
Het vraagt om stilte. Om openheid. Om de Geest.
Wanneer we ons hart openen voor de Heilige Geest, gebeurt er iets wonderlijks: we beginnen te verstaan wat niet in woorden te vatten is.
Niet met het hoofd, maar met het hart. De mysteries van het geloof worden geen puzzels, maar bronnen van vrede, vertrouwen en liefde.
jLaat deze gedachte vandaag in je leven ademen. Niet als een idee, maar als een uitnodiging: om stil te worden, om te luisteren, om je te laten raken.
++++
Gebedsmoment: In Stilte Ontvangen
Stilte
Neem een moment van stilte. Adem diep in. Stel je voor dat Gods Geest jou nu opnieuw bezielt — zoals bij Adam.
Laat die adem je hart vullen.
Gebed:
Heilige Geest, Gij die leven geeft en licht brengt,
Kom in mijn hart zoals Gij in Adam zijt gekomen.
Niet alleen om mij te doen leven, Maar om mij te doen verstaan.
Open mijn innerlijk voor Uw stille stem. Laat mij de mysteries van het geloof niet alleen horen,
Maar ook doorvoelen, doorleven, en liefhebben. Maak mij ontvankelijk voor Uw wijsheid,
Opdat ik mag wandelen in waarheid en vrede.
Amen.
Afsluiting:
Blijf nog even in stilte. Laat het gebed bezinken. Misschien komt er een woord, een beeld, een gevoel.
Neem het mee in je dag — als een fluistering van de Geest.
“De liefde vergeeft vele fouten, terwijl haat fouten ziet zelfs waar ze niet bestaan…”
— St. Johannes Chrysostomus
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van St. Johannes Chrysostomus is een krachtige herinnering aan de transformerende kracht van liefde en de vernietigende aard van haat. Liefde is niet blind, maar ze kiest ervoor om te vergeven, om het goede in de ander te blijven zien, zelfs wanneer die faalt. Haat daarentegen is als een vergrootglas dat fouten uitvergroot en zelfs fouten verzint waar geen zijn.
In onze relaties — of het nu familie, vrienden, collega’s of vreemden zijn — nodigt deze uitspraak ons uit om met een liefdevolle blik te kijken. Niet naïef, maar vergevingsgezind. Want wie met haat kijkt, ziet alleen gebrokenheid. Wie met liefde kijkt, ziet ook de mogelijkheid tot herstel.
Johannes Chrysostomus, bekend om zijn gouden tong en diepe spirituele inzichten, roept ons hier op tot een levenshouding die Christus weerspiegelt: liefde die geneest, in plaats van haat die verdeelt.
++++
Gebed
Heer, leer ons liefhebben zoals Gij liefhebt.
Geef ons een hart dat vergeeft, een geest die vrede zoekt,
en ogen die het goede zien, zelfs in de gebrokenheid van anderen.
Bevrijd ons van de verleiding om te oordelen, en vul ons met Uw genade,
opdat wij dragers van Uw liefde mogen zijn in deze wereld.
“Jezus geeft mij, op elk moment, wat ik kan verdragen en niets meer, en als Hij op het volgende moment mijn lijden vergroot, vergroot Hij ook mijn kracht.”
— St. Thérèse van Lisieux
++++
Commentaar:
Deze woorden van St. Thérèse van Lisieux getuigen van een diep vertrouwen in Gods voorzienigheid. Ze herinnert ons eraan dat we nooit alleen staan in ons lijden. Wat ons ook overkomt, het is nooit zonder de genade om het te dragen. Haar geloof is niet naïef, maar geworteld in ervaring: ze kende pijn, ziekte en innerlijke strijd, en toch bleef ze geloven dat God haar kracht gaf in verhouding tot haar beproevingen.
Dit citaat is een uitnodiging om ons eigen lijden niet als straf te zien, maar als een mysterie waarin God ons wil ontmoeten, versterken en vormen. Het is een boodschap van hoop: we zijn nooit machteloos, want Gods kracht groeit mee met onze last.
++++
Gebed
Heer Jezus, U kent mijn hart en mijn grenzen.
U weet wat ik kan dragen, en U laat mij nooit alleen.
Wanneer het leven zwaar wordt, geef mij de kracht
die ik nodig heb. Laat mij, zoals St. Thérèse, vertrouwen
op Uw liefdevolle nabijheid. Vergroot mijn geloof, mijn
hoop en mijn liefde, zodat ik in elke beproeving Uw
“De werkelijke aanwezigheid van Jezus in de EUCHARISTIE (Leer van de vroege Kerk)”
“Wat je ziet is het brood en de kelk; dat is wat je eigen ogen je vertellen. Maar wat je geloof je verplicht te aanvaarden, is dat het Brood het Lichaam van Christus IS en de Kelk het Bloed van Christus IS.”
Deze uitspraak van Sint-Augustinus is een krachtige bevestiging van wat in de katholieke traditie de werkelijke tegenwoordigheid van Christus in de Eucharistie wordt genoemd. Hij maakt een onderscheid tussen zintuiglijke waarneming en geloofskennis: onze ogen zien brood en wijn, maar ons geloof erkent dat deze tekenen door de kracht van Christus’ woorden en de Heilige Geest werkelijk zijn veranderd in zijn Lichaam en Bloed.
Augustinus, als kerkvader, benadrukt dat het geloof ons helpt verder te kijken dan het zichtbare. Dit is geen symboliek alleen, maar een mysterie waarin Christus zichzelf werkelijk geeft aan zijn Kerk. Zijn woorden echoën de diepe eerbied en het mysterie dat de Eucharistie omgeeft — een ontmoeting met de levende Christus.
++++
Gebed
Heer Jezus Christus, U hebt ons in de Eucharistie het grootste geschenk gegeven: uzelf.
Help ons met een zuiver hart en een levend geloof te naderen tot dit heilig sacrament.
Laat ons niet blijven hangen in wat onze ogen zien, maar open ons hart voor de diepe
waarheid van uw aanwezigheid. Zoals Sint-Augustinus beleed, willen ook wij zeggen: “U bent hier,
werkelijk, in Brood en Wijn.” Maak ons ontvankelijk voor uw genade, en laat ons leven een
“Wees voorzichtig om nooit ontmoedigd te raken wanneer je jezelf omringd ziet door geestelijke zwakheden. Als God je in een bepaalde zwakte laat vallen, is dat niet om je te verlaten, maar om nederigheid in je te vestigen en je voorzichtiger te maken in de toekomst…
Wandel eenvoudig in de wegen van de Heer en kwel je geest niet. Je moet je fouten haten, maar met een stille haat, niet met een onrustige en rusteloze.”
— St. Padre Pio
++++
Levensbeschrijving van St. Padre Pio:
Naam: Francesco Forgione Geboren: 25 mei 1887 in Pietrelcina, Italië Overleden: 23 september 1968 in San Giovanni Rotondo, Italië Heiligverklaring: 16 juni 2002 door paus Johannes Paulus II
Vroege leven en roeping:
Francesco trad op jonge leeftijd toe tot de Kapucijnenorde en nam de naam Pio aan.
Hij werd priester gewijd in 1910 en begon zijn pastorale werk in het klooster van San Giovanni Rotondo, waar hij het grootste deel van zijn leven zou blijven.
Mystieke ervaringen:
Padre Pio stond bekend om zijn stigmata — wonden die overeenkomen met die van Christus aan het kruis. Deze verschenen in 1918 en bleven tot zijn dood zichtbaar.
Hij had ook visioenen, bilocatie (tegelijk op twee plaatsen zijn), en het vermogen om harten te doorgronden in de biecht.
Zijn missie en invloed:
Hij bracht uren door in de biechtstoel en trok duizenden pelgrims aan die geestelijke leiding zochten.
Hij stichtte het “Casa Sollievo della Sofferenza”, een modern ziekenhuis dat zorg en geloof combineert.
Ondanks controverse en onderzoek door de Kerk, bleef hij trouw en nederig in zijn roeping.
Erfenis:
Padre Pio is een van de meest geliefde heiligen van de 20e eeuw.
Zijn devotie tot gebed, lijden en dienstbaarheid inspireert miljoenen wereldwijd.
Zijn lijfspreuk was: “Bid, hoop en wees niet bezorgd.”
++++
Gebed van Padre Pio – “Blijf bij mij, Heer” :
Blijf bij mij, Heer, want het is nodig dat U bij mij bent, zodat ik U niet vergeet.
U weet hoe gemakkelijk ik U verlaat.
Blijf bij mij, Heer, want ik ben zwak en ik heb Uw kracht nodig,
zodat ik niet zo vaak val. Blijf bij mij, Heer, want U bent mijn leven,
en zonder U ben ik zonder vurigheid. Blijf bij mij, Heer, want U bent mijn licht,
en zonder U ben ik in duisternis. Blijf bij mij, Heer, om mij Uw wil te tonen.
++
Dit gebed is een smeekbede om Gods voortdurende aanwezigheid,
een thema dat diep verankerd zit in Padre Pio’s mystieke leven.
++++
Inspirerende tekst in de geest van Padre Pio:
“Laat je hart niet verontrust worden door de stormen van het leven.
Vertrouw op Jezus, zelfs wanneer alles duister lijkt.
Hij is dichterbij dan je denkt. In je zwakheid openbaart zich Zijn kracht.
In je stilte spreekt Hij tot je ziel. Bid met eenvoud, leef met nederigheid,
en laat je lijden een offer worden van liefde. Vergeet nooit: de hemel is het doel,
en elke stap in geloof brengt je dichterbij.”
Deze tekst is geïnspireerd door Padre Pio’s spiritualiteit: vertrouwen in God ondanks lijden, nederigheid als weg naar heiligheid, en gebed als levensadem.
“Alle heiligen getuigen van de waarheid dat zonder echte inspanning niemand ooit de kroon wint.”
St.Thomas Becket.
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van St. Thomas Becket is een krachtige herinnering aan de spirituele realiteit dat heiligheid en innerlijke groei niet vanzelf komen. De “kroon” symboliseert hier de uiteindelijke beloning—de vereniging met God, de hemel, of de voltooiing van een heilig leven. Becket benadrukt dat inzet, strijd en volharding essentieel zijn. Heiligen zijn geen mensen die toevallig goed waren; ze zijn mensen die gekozen hebben om goed te zijn, vaak tegen de stroom in, onder druk, en met offers.
In onze tijd van gemak en snelle oplossingen is deze boodschap bijzonder relevant. Ware spirituele groei vraagt discipline, gebed, en het doorstaan van beproevingen. Het is een oproep om niet passief te zijn in geloof, maar actief te streven naar het goede, zelfs als dat moeite kost.
++++
GEBED:
Heer God,
U roept ons tot heiligheid, niet door gemak, maar door inzet.
Help ons om niet te vluchten voor de strijd die nodig is
om U met heel ons hart te volgen.
Geef ons de moed van de heiligen,
de vastberadenheid van Thomas Becket,
en de genade om vol te houden wanneer het moeilijk wordt.
Laat ons niet streven naar wereldse kronen,
maar naar de eeuwige kroon van Uw liefde.
Amen.
++++
Wie was Thomas Becket?
Thomas Becket (1118–1170) was de aartsbisschop van Canterbury en een sleutelfiguur in de Engelse kerkgeschiedenis. Oorspronkelijk een vertrouweling van koning Hendrik II, werd hij tot aartsbisschop benoemd in 1162. Na zijn benoeming veranderde hij radicaal: van een wereldse man tot een toegewijde geestelijke. Hij kwam in conflict met de koning over de rechten en onafhankelijkheid van de Kerk.
Becket weigerde koninklijke inmenging in kerkelijke zaken en werd uiteindelijk vermoord in de kathedraal van Canterbury door vier ridders die dachten dat ze de wil van de koning uitvoerden. Zijn dood maakte hem tot martelaar, en hij werd heilig verklaard in 1173.
Belangrijke punten:
Martelaar voor de vrijheid van de Kerk
Symbool van gewetensvol verzet tegen wereldlijke macht
Heilig verklaard slechts drie jaar na zijn dood
Zijn leven is een voorbeeld van hoe persoonlijke bekering en moedige keuzes kunnen leiden tot heiligheid, zelfs als dat een hoge prijs vraagt.
“Wat we liefhebben, zullen we steeds meer gaan lijken” (wat ik liefheb, vormt steeds meer wie in ben)
— Sint Bernardus van Clairvaux
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van Sint Bernardus is diepzinnig en spiritueel krachtig. Ze herinnert ons eraan dat liefde niet alleen een gevoel is, maar een vormende kracht. Wat we liefhebben — of het nu een persoon, een ideaal, een levenswijze of God zelf is — begint ons te vormen. Onze gedachten, onze keuzes, zelfs onze ziel worden beïnvloed door datgene waar ons hart naar uitgaat.
In christelijke context betekent dit dat wie God liefheeft, steeds meer op Christus zal gaan lijken. Liefde is dus niet passief, maar actief transformerend. Het roept ook tot waakzaamheid op: als we wereldse dingen liefhebben, kunnen we daar ook op gaan lijken — en dat kan ons van onze ware roeping afleiden
++++
Gebed
Heer, wat ik liefheb, vormt wie ik ben.
Help mij om U boven alles lief te hebben,
zodat mijn hart, mijn gedachten en mijn daden
steeds meer op U gaan lijken. Laat mijn liefde zuiver zijn,
In de zaligsprekingen zien we dat we God alleen kunnen waarnemen door de innerlijke ogen van het hart. Net zoals licht niet kan worden gezien door blinden, kan God niet worden gezien door mensen met een hart vol zonde.
Mattheüs 5:7-8 Zalig zijn de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid verkrijgen. Hij zegt dat zij zalig zijn die zich ontfermen over de ellendigen, want het wordt hun terugbetaald op een manier waardoor zij zelf van ellende worden bevrijd. Zalig zijn de reinen van hart, want zij zullen God zien. Hoe dwaas zijn zij dan die God proberen te zoeken met uiterlijke ogen, aangezien Hij met het hart wordt gezien! Zoals elders geschreven staat: En zoek Hem in eenvoud van hart. Want een enkelvoudig hart is werkelijk een enkelvoudig hart: en zoals dit licht niet gezien kan worden behalve met zuivere ogen, zo wordt God ook niet gezien tenzij datgene waarmee Hij wordt gezien, zuiver is.
— Augustinus, Over de Bergrede, Boek I, 394 na Christus
++++
Commentaar:
Augustinus wijst ons op een diepe waarheid: God wordt niet gevonden door uiterlijke waarneming, maar door innerlijke zuiverheid. In een wereld die vaak de nadruk legt op uiterlijkheden en prestaties, herinnert hij ons eraan dat het hart de plaats is waar God zich laat kennen. Barmhartigheid en zuiverheid zijn geen oppervlakkige deugden, maar innerlijke houdingen die ons ontvankelijk maken voor Gods aanwezigheid.
De barmhartige ontvangt barmhartigheid — een goddelijke wederkerigheid die ons uitnodigt om mild te zijn, zelfs wanneer dat moeilijk is. En de zuivere van hart ziet God — niet met fysieke ogen, maar met een hart dat vrij is van verdeeldheid, egoïsme en onzuivere motieven.
Augustinus’ beeld van het licht dat alleen met zuivere ogen kan worden gezien, is treffend: net zoals stof onze zicht belemmert, belemmert zonde en innerlijke verdeeldheid ons geestelijk zicht. Alleen wie rein is van hart, kan werkelijk de glans van Gods aanwezigheid ervaren.
++++
Gebed
Heer, U zegt: zalig zijn de barmhartigen,
zalig zijn de reinen van hart.
Maak mijn hart zacht voor de nood van anderen,
opdat ik Uw barmhartigheid mag weerspiegelen en ontvangen.
Reinig mijn innerlijk van alles wat mij verdeelt, van trots,
oordeel en onzuivere verlangens. Laat mij U zoeken,
niet met mijn ogen, maar met een zuiver hart.
Laat Uw licht in mij schijnen, zodat ik U mag zien
— niet ver weg, maar dichtbij, in de stilte van mijn ziel.
“God vindt er vreugde in om te zien hoe jij je kleine stapjes zet; en zoals een goede vader die zijn kind bij de hand houdt, zal Hij zijn passen aan de jouwe aanpassen.”
— St. Franciscus van Sales
++++
Commentaar:
Deze woorden zijn een troostrijke herinnering aan Gods tederheid en nabijheid. In een wereld die vaak snelheid en prestaties eist, nodigt deze quote ons uit om de waarde van kleine, oprechte stappen te erkennen. Het beeld van God als een vader die zijn pas vertraagt om met zijn kind mee te wandelen, is diep ontroerend. Het spreekt van een God die niet eist, maar begeleidt; die niet oordeelt, maar aanmoedigt.
St. Franciscus van Sales, bekend om zijn zachte spiritualiteit en pastorale wijsheid, leert ons hier dat heiligheid niet in grootse daden ligt, maar in de trouwe, liefdevolle stappen van elke dag. Zelfs onze kleinste inspanningen zijn kostbaar in Gods ogen.
++++
Gebed
Lieve God, Dank U dat U met mij wandelt, niet ver vooruit,
maar naast mij. Help mij om mijn kleine stappen met vertrouwen te zetten,
wetende dat U ze ziet en waardeert. Geef mij de moed om niet te haasten,
maar om te groeien in geduld, liefde en overgave. Zoals een kind vertrouwt
op de hand van zijn vader, wil ik mij toevertrouwen aan Uw leiding.
Amen.
++++
Reflectie: De zachte kracht van de Geest in de spiritualiteit van Franciscus van Sales
St. Franciscus van Sales staat bekend om zijn warme, pastorale benadering van het geloof. Zijn spiritualiteit is doordrenkt van zachtheid, vertrouwen en innerlijke overgave. Hij geloofde dat de weg naar God niet via angst of dwang loopt, maar via liefde, vrijheid en de stille werking van de Heilige Geest.
Het citaat over Adam en de Geest weerspiegelt precies dat:
De Geest is niet enkel een kracht die leven geeft, maar ook een innerlijk licht dat ons helpt de mysteries van het geloof te verstaan.
Franciscus benadrukt dat God ons aanspreekt in ons hart, niet via spectaculaire openbaringen, maar via de zachte fluistering van genade.
In zijn beroemde werk “Inleiding tot het Devote Leven”, moedigt hij gewone mensen aan om in hun dagelijkse leven open te staan voor de werking van de Geest. Hij schrijft niet voor mystici of monniken, maar voor vaders, moeders, ambachtslieden — mensen zoals jij en ik.
Deze gedachte — dat wij door de Geest van binnenuit mogen verstaan — sluit aan bij zijn kernboodschap:
God spreekt tot het hart, en het hart is het heiligdom waar de Geest woont.
++++
Meditatie: De Adem van God in Mij
Meditatie-oefening: De adem van God in mij
Voorbereiding:
Zoek een rustige plek waar je niet gestoord wordt.
Zit rechtop of lig comfortabel neer.
Sluit je ogen en leg je handen losjes op je buik of hart.
Ademhaling:
Adem langzaam in door je neus, voel hoe je buik zich zachtjes vult.
jStel je voor dat deze adem niet zomaar lucht is, maar een heilige adem – de levensadem van God die jou draagt.
Houd even vast, en adem dan rustig uit door je mond. Laat spanning en zorgen los.
Visualisatie:
Bij elke inademing: zie een licht binnenkomen, warm en helder, dat je hele wezen vult.
Bij elke uitademing: laat donkerte, angst of vermoeidheid wegstromen.
Herhaal zachtjes in jezelf: “De adem van God leeft in mij.”
Stilte:
Blijf enkele minuten in dit ritme.
Voel hoe je verbonden bent met iets groters, alsof elke ademhaling een gebed is.
Afsluiting:
Breng je aandacht terug naar de ruimte.
Open je ogen langzaam en draag dit gevoel van verbondenheid mee in je dag.
++++
Deze meditatie kan je helpen om ademhaling niet enkel fysiek, maar ook spiritueel te beleven als een voortdurende herinnering dat je gedragen wordt door iets dat groter is dan jezelf.
Een langdurige terugtrekking, stilte, waakzaamheid en het conventionele van de gedachten deden een permanente bron van tranen uit zijn ogen stromen, zodat wanneer Arsenius zat voor zijn handarbeid, hij altijd een doek op zijn borst had liggen om zijn tranen op te vangen, die zonder moeite en zo overvloedig vloeiden dat zijn wimpers waren uitgevallen.
Deze stroom van tranen had niet alleen zijn ziel besmet van alle onzuiverheden van de hartstochten, maar had ook zijn lichaam getransfigureerd, waardoor hij het uiterlijk van een engel kreeg…
Uit: De Synaxarion voor 8 mei Bron: NEPSIS Bron: NEPSIS
++++
Commentaar:
St. Arsenius’ leven getuigt van een radicale interne zuivering, waarbij stilte en gebed niet alleen maar rijden zijn, maar een levenshouding. Zijn tranen zijn geen uiting van verdriet, maar van een hart dat voortdurend in Gods bestaan leeft. Ze reinigen, helen en verheffen. In een wereld vol afleiding herinnert hij ons eraan dat ware transformatie begint in het verborgene – in het hart dat waakt, bidt en huilt voor God.
+++++
Gebed
Heer, leer ons de kracht van stilte, zoals Gij die schonkt aan Uw dienaar Arsenius.
Laat onze gedachten niet afdwalen, maar geworteld zijn in Uw liefde.
Reinig ons hart met de tranen van berouw, en geef ons de genade om
U te zoeken in het verborgene. Moge ons leven, net als dat van St. Arsenius,
een weerspiegeling zijn van Uw heiligheid.
Amen.
++++
St. Arsenius de Grote (ca. 354–ca. 449) was een Romeinse edelman en diaken die zijn leven wijdde aan ascese en stilte in de Egyptische woestijn. Hij wordt gerekend tot de grote Woestijnvaders en zijn feestdag valt op 19 juli.
Zijn vroege leven:
Geboorte: rond 354 in Rome, uit een voorname familie. Opleiding: Arsenius was goed onderlegd in zowel Latijnse als Griekse literatuur. Diaken: Hij werd diaken van de kerk in Rome en stond bekend om zijn wijsheid en vroomheid.
Aan het keizerlijk hof:
In 383 werd hij door keizer Gratianus en paus Damasus naar Constantinopel gestuurd om de zonen van keizer Theodosius de Grote op te voeden: Arcadius en Honorius.
Hij kreeg een hoge positie als senator en genoot aanzien aan het hof.
Toch voelde hij zich steeds meer belast door de pracht en praal van het hofleven en verlangde naar een leven van stilte en gebed.
Zijn keuze voor de woestijn:
Rond 394 trok Arsenius zich terug in de Scetis-woestijn in Egypte, waar hij een kluizenaarsleven begon.
Hij werd een van de meest gerespecteerde Woestijnvaders, bekend om zijn strenge ascese, zijn nadruk op stilte en zijn tranen van berouw.
Zijn beroemde uitspraak: “Vele malen heb ik berouw gehad dat ik gesproken heb, maar nooit dat ik gezwegen heb.”
Zijn dood en verering:
Arsenius stierf rond 449–455 in Troë bij Memphis, Egypte.
Zijn feestdag wordt gevierd op 8 mei (Oosterse kerken) en 19 juli (Rooms-katholieke kerk).
Hij wordt vereerd als een heilige in de Oosters-orthodoxe, rooms-katholieke en oriëntaals-orthodoxe tradities.
Spirituele betekenis:
Arsenius benadrukte stilte, gebed en afzondering als weg naar God.
Zijn leven beïnvloedde sterk de ontwikkeling van het monastieke en contemplatieve leven in zowel Oost als West.
Hij geldt als een voorbeeld van iemand die wereldse macht en rijkdom achterliet om zich volledig te wijden aan God.
++++
Een samenvatting van de belangrijkste spreuken en wijsheden van St. Arsenius de Grote, die zijn spirituele leer kernachtig weergeven.
Kernpunten van zijn leer:
Stilte en terugtrekking:
“Arsenius, vlucht voor de mensen en je zult gered worden.”
j“Ik heb vaak berouw gehad dat ik gesproken heb, maar nooit dat ik gezwegen heb.” → Arsenius zag stilte en afzondering als de weg naar innerlijke zuiverheid.
Humilitas (nederigheid)
“Hij die nederig is, wordt nooit verstoord.”
“De nederige mens is als de zon: hij schijnt helderder wanneer hij laag staat.” → Nederigheid was voor hem de bron van ware kracht en vrede.
Innerlijke strijd en gebed:
“Streef er met al je kracht naar om je innerlijke activiteit in overeenstemming te brengen met God, en je zult de uiterlijke hartstochten overwinnen.”
Hij benadrukte dat gebed en innerlijke discipline de sleutel zijn tot geestelijke vrijheid.
Berouw en afhankelijkheid van God
“O God, verlaat mij niet. Ik heb niets goeds gedaan in Uw ogen, maar volgens Uw goedheid laat mij nu een begin maken van het goede.” → Arsenius erkende voortdurend zijn zwakheid en vertrouwde volledig op Gods genade.
Ascese en eenvoud
Hij leefde uiterst sober, vermeed luxe en koos voor een leven van tranen, stilte en gebed.
Zijn leer was niet theoretisch, maar geworteld in zijn harde woestijnleven.
Spirituele betekenis:
De wijsheden van Arsenius draaien om drie pijlers:
1.Vlucht uit de wereld – afstand nemen van drukte en macht.
2.Stilte en gebed – innerlijke rust zoeken om God te ontmoeten.
3.Nederigheid en berouw – erkennen dat alles genade is.
Zijn spreuken zijn nog steeds actueel voor wie zoekt naar eenvoud, stilte en innerlijke vrede in een rumoerige wereld.
“Als God de catastrofe die de wereld zal vernietigen uitstelt, is dat vanwege de christenen, in wie Hij een reden ziet om de wereld te bewaren.”
— St. Justinus de Martelaar en Filosoof
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van St. Justinus is diepzinnig en confronterend. Ze herinnert ons jeraan dat het bestaan van toegewijde christenen — mensen die leven in geloof, liefde en waarheid — een reden kan zijn waarom God nog genade toont aan de jwereld. Het impliceert dat het morele en spirituele gewicht van gelovigen invloed heeft op het lot van de mensheid.
Wat een verantwoordelijkheid! Het roept ons op om niet alleen ons geloof persoonlijk te beleven, maar ook om het zichtbaar en vruchtbaar te maken in de wereld. In een tijd waarin chaos, verdeeldheid en morele verwarring toenemen, kunnen christenen — door hun trouw aan Christus — een baken van hoop en stabiliteit zijn.
Het is ook een troostende gedachte: dat God niet blind is voor het goede. Hij ziet de verborgen gebeden, de stille daden van liefde, de offers die niemand opmerkt. En Hij rekent ze mee.
++++
Heer God, U die de wereld in Uw hand houdt en haar draagt met Uw genade, wij danken U dat U nog geduld hebt met ons, dat U ons niet laat varen ondanks onze zwakheid en zonden.
Laat ons, als christenen, werkelijk een reden zijn voor hoop. Maak ons tot lichtdragers in de duisternis, tot zout dat de aarde bewaart, tot getuigen van Uw liefde en waarheid.
Geef ons de kracht om standvastig te blijven, om te bidden voor de wereld, om te handelen met gerechtigheid, en om Uw aanwezigheid zichtbaar te maken in alles wat we doen.
Moge onze levens U verheerlijken en Uw barmhartigheid over de wereld uitstrekken. Amen.
++++
Een overdenking die de woorden van St. Justinus verbindt met het leven in Vlaanderen vandaag, en misschien ook met jouw persoonlijke geloofsweg.
Reflectie: De kracht van het geloof in een geseculariseerde wereld
In Vlaanderen, waar secularisatie diep is doorgedrongen en het christelijk geloof vaak naar de rand van het publieke leven is verschoven, klinkt de uitspraak van St. Justinus als een profetische oproep. Hij stelt dat het bestaan van christenen — hun trouw, hun gebed, hun liefde — een reden is waarom God de wereld nog spaart.
Dat is geen romantische gedachte, maar een radicale verantwoordelijkheid.
Want wat betekent het om vandaag christen te zijn in Gent, in Antwerpen, in de dorpen van West-Vlaanderen? Het betekent vaak: tegen de stroom in zwemmen. Niet uit nostalgie, maar uit overtuiging. Het betekent: bidden terwijl anderen lachen, liefhebben terwijl cynisme overheerst, hoop koesteren terwijl de wereld wankelt.
St. Justinus herinnert ons eraan dat het geloof niet alleen een persoonlijke troost is, maar een kracht die de wereld draagt. Misschien zijn het de verborgen kloosters, de stille gebeden van grootmoeders, de jongeren die zich inzetten voor gerechtigheid, die Gods hand tegenhouden — die de wereld nog bewaren.
In ons eigen leven kan deze gedachte een uitnodiging zijn: om je geloof niet te zien als iets kleins of marginaals, maar als iets dat telt. Iets dat gewicht heeft in de ogen van God. Misschien is jouw gebed, jouw trouw, jouw liefde precies datgene wat de wereld nodig heeft — en wat God ziet als reden om haar nog te bewaren.
++++
Heer van hemel en aarde,
U die alles draagt met Uw woord en alles bestuurt met wijsheid, wij komen tot U met een nederig hart.
Als Uw oog rust op de christenen, als hun leven reden is voor Uw geduld met de wereld, laat ons dan leven in waarheid, in liefde, in heiligheid.
Laat ons niet verslappen in geloof, niet zwijgen waar Uw stem nodig is, niet toegeven aan gemak waar U ons roept tot moed.
Heer, bewaar Vlaanderen door Uw volk. Laat de gebeden van de kleinen, de trouw van de ouderen de vurigheid van de jongeren een geur van genade zijn voor Uw troon.
Maak ons tot een reden voor hoop, tot een fundament van vrede, tot een teken van Uw aanwezigheid in deze tijd.
En als de wereld wankelt, laat Uw Kerk dan staan — niet door eigen kracht, maar door Uw genade alleen.
Heer van vrede en gerechtigheid, Wij brengen Oekraïne voor Uw troon. Bescherm de mensen die lijden onder oorlog, Troost hen die rouwen om verlies, Geef kracht aan hen die hopen op een nieuwe morgen.
Laat Uw licht schijnen in de duisternis, Uw liefde sterker zijn dan haat, Uw vrede groter dan geweld.
Zegen Oekraïne, Heer, En leid ons allen naar verzoening en herstel. Amen.
+++++++
Herr des Friedens und der Gerechtigkeit, Wir bringen die Ukraine vor Deinen Thron. Beschütze die Menschen, die unter dem Krieg leiden, Tröste die, die um Verluste trauern, Stärke die, die auf einen neuen Morgen hoffen.
Lass Dein Licht in der Dunkelheit leuchten, Deine Liebe stärker sein als Hass, Dein Frieden größer als Gewalt.
Segne die Ukraine, Herr, Und führe uns alle zur Versöhnung und Heilung. Amen.
+++++
Lord of peace and justice, We lift Ukraine before Your throne. Protect those who suffer in war, Comfort those who mourn their losses, Strengthen those who hope for a new dawn.
Let Your light shine in the darkness, Your love be stronger than hatred, Your peace greater than violence.
Bless Ukraine, Lord, And lead us all to reconciliation and healing. Amen.
“Recht is recht, zelfs als niemand het doet; verkeerd is verkeerd, zelfs als iedereen het doet.”
— Sint Augustinus
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van Sint Augustinus is krachtig en tijdloos. Ze herinnert ons eraan dat waarheid en moraliteit niet afhangen van populariteit of meerderheid. In een wereld waar groepsdruk, sociale trends en publieke opinie vaak de richting bepalen, roept Augustinus ons op tot innerlijke integriteit.
Het is een oproep om standvastig te blijven in het goede, zelfs als het moeilijk is. Want ware gerechtigheid komt voort uit God, niet uit menselijke goedkeuring. Dit is bijzonder relevant voor ouders, opvoeders en gelovigen die hun waarden willen doorgeven in een soms verwarrende wereld.
++++
Gebed
Heer, geef ons de moed om het goede te doen,
zelfs als we alleen staan. Laat ons hart branden van liefde
zoals dat van Sint Augustinus, zodat we niet geleid worden
door angst of gemak, maar door Uw waarheid en genade.
Help ons om onze kinderen en medemensen te leiden met
wijsheid, en om standvastig te blijven in rechtvaardigheid,
“Het was niet aan een zilveren tafel en niet uit een gouden beker dat Christus Zijn bloed aan Zijn discipelen gaf om te drinken. Maar alles was toch kostbaar en riep eerbied op, want het was vervuld met de Geest. Wil je het lichaam van Christus eren? Eer Hem dan niet met zijden bekledingen terwijl Hij naakt is. Wat baat het je als je Zijn zijden gewaden wilt eren, terwijl je buiten de kerk de kou en naaktheid van anderen blijft verdragen? Wat baat het je als het altaar van Christus bedekt is met gouden vaten, terwijl Christus Zelf honger lijdt? Je maakt een gouden kelk, maar biedt geen verkoelend water aan iemand die dorst heeft. Christus, als een dakloze pelgrim, zwerft rond en vraagt om onderdak, maar jij, in plaats van Hem te ontvangen, versiert je vloeren, je muren en de toppen van je zuilen, en je legt zilveren tuig op je paarden. Maar Christus blijft gebonden in de kerker, en je wilt Hem niet eens aankijken.”
— Johannes Chrysostomus
++++
Commentaar:
Johannes Chrysostomus confronteert ons hier met een krachtige paradox: uiterlijke pracht in de eredienst tegenover innerlijke onverschilligheid voor de lijdende Christus in de armen, daklozen en hongerigen. Zijn woorden zijn een oproep tot authenticiteit in onze geloofsbeleving.
Hij daagt ons uit om voorbij de esthetiek van religieuze rituelen te kijken en ons hart te openen voor de noden van de mensen om ons heen.
De ware eerbied voor Christus blijkt niet uit gouden kelken, maar uit barmhartigheid, gerechtigheid en liefde voor de minste van onze broeders en zusters.
Het is een herinnering dat Christus zich identificeert met de lijdenden. Wie hen negeert, negeert Hem.
Deze boodschap is vandaag nog even relevant als in de vierde eeuw. In een wereld vol ongelijkheid, luxe en geestelijke honger, roept Chrysostomus ons op tot een geloof dat handen en voeten krijgt in concrete daden van liefde.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus,
U die geen gouden beker nodig had om Uw liefde te schenken,
leer ons Uw aanwezigheid te herkennen in de hongerige,
de naakte, de vreemdeling. Laat onze eredienst niet blijven bij
pracht en praal, maar uitmonden in daden van gerechtigheid en
barmhartigheid. Breek ons hart open voor hen die lijden,
opdat wij U mogen dienen in de minste van onze broeders en zusters.
Maak ons tot een levende tempel, waarin Uw Geest woont en werkt, tot eer van
Uw Naam.
Amen.
++++
Wie was Johannes Chrisostomos?
Johannes Chrysostomos was een invloedrijke kerkvader, prediker en aartsbisschop van Constantinopel in de vierde eeuw. Zijn bijnaam ‘Chrysostomos’ betekent ‘Guldenmond’, vanwege zijn uitzonderlijke welsprekendheid.
Hier zijn de belangrijkste feiten over zijn leven en betekenis:
Leven en achtergrond:
Geboren rond 347 in Antiochië (het huidige Syrië).
Zijn vader stierf vroeg; zijn moeder Anthusa voedde hem christelijk op.
Hij kreeg een klassieke opleiding in retorica bij de beroemde heidense leraar
Libanius, wat zijn latere preekstijl sterk beïnvloedde.
Spirituele roeping en ascese:
Johannes voelde zich al jong aangetrokken tot het kluizenaarsleven.
Hij trok zich terug als monnik in de eenzaamheid om zich aan gebed en studie te wijden.
Kerkelijke loopbaan:
In 398 werd hij tegen zijn zin benoemd tot patriarch van Constantinopel, de hoofdstad van het Oost-Romeinse Rijk.
Hij hervormde de kerkelijke liturgie en legde sterk de nadruk op Bijbeluitleg en sociale rechtvaardigheid.
Zijn scherpe kritiek op misstanden in kerk en hof maakte hem geliefd bij het volk, maar vijandig bejegend door de elite.
Bijdragen en nalatenschap:
Johannes wordt beschouwd als een van de grootste predikers van de vroege kerk.
Hij schreef talrijke preken, brieven en theologische werken, vooral over Paulus en de evangeliën.
Zijn bijnaam ‘Chrysostomos’ (Χρυσόστομος) verwijst naar zijn retorisch talent: hij werd geroemd als de ‘man met de gouden mond’.
Conflict en ballingschap:
Door intriges aan het hof werd hij meerdere keren verbannen.
Hij stierf in ballingschap in 407, maar werd later gerehabiliteerd en heilig verklaard.
Johannes Chrysostomos wordt vandaag nog steeds geëerd in zowel de Oosters-orthodoxe als de Rooms-katholieke Kerk, met feestdagen op onder andere 13 september en 27 januari.
“Wanneer we een zekere mate van heiligheid hebben bereikt, moeten we altijd de woorden van de Apostel herhalen: ‘Toch niet ik, maar de genade van God die met mij was’ (1 Kor. 15:10), evenals wat de Heer zei: ‘Zonder Mij kunt u niets doen’ (Joh. 15:5).
We moeten ook in gedachten houden wat de profeet zei: ‘Als de HEER het huis niet bouwt, zwoegen de bouwers tevergeefs’ (Ps. 127:1), en ten slotte: ‘Het hangt niet af van de wil of inspanning van de mens, maar van Gods ontferming’ (Rom. 9:16). Zelfs als iemand gezegend, ernstig en vastberaden is, kan hij, zolang hij gebonden is aan vlees en bloed, de volmaaktheid niet benaderen behalve door de barmhartigheid en genade van Christus.
Jakobus zegt zelf dat ‘elke goede gave van boven komt’ (Jak. 1:17), terwijl de Apostel Paulus vraagt: ‘Wat hebt u dat u niet hebt ontvangen? En als u het ontvangen hebt, waarom roemt u dan alsof u het niet ontvangen had?’ (1 Kor. 4:7). Wat voor recht heeft de mens dan om trots te zijn, alsof hij volmaaktheid kan bereiken door zijn eigen inspanningen?”
— St. Johannes Cassianus
++++
Commentaar:
Deze tekst is een krachtige herinnering aan de centrale rol van genade in het christelijk leven. Cassianus benadrukt dat zelfs onze heiligheid niet voortkomt uit eigen verdienste, maar uit Gods genade. Dit is een fundamenteel inzicht in de christelijke spiritualiteit: menselijke inspanning is waardevol, maar nooit voldoende zonder de werking van de Heilige Geest.
De citaten uit Paulus, Johannes, Jakobus en de Psalmen vormen een theologisch koor dat één boodschap zingt: God is de bron van alle goedheid, wijsheid en heiligheid. Trots en zelfverheffing zijn dus misplaatst. Ware nederigheid erkent dat alles wat we zijn en doen, voortkomt uit Gods liefdevolle initiatief.
Cassianus’ woorden zijn ook een waarschuwing tegen het pelagianisme — de leer dat de mens zichzelf kan redden door eigen kracht. In plaats daarvan nodigt hij ons uit tot een houding van afhankelijkheid, dankbaarheid en vertrouwen.
++++
Gebed
Heer Jezus Christus,
U bent de ware wijnstok,
en wij zijn de ranken. Zonder U kunnen wij niets doen.
Vergeef ons wanneer we vertrouwen op onze eigen kracht en
ons beroemen op onze prestaties. Leer ons om nederig te wandelen met U,
en om alles wat we ontvangen te erkennen als een gave van Uw hand.
Bouw ons huis, Heer, want zonder U is ons werk vergeefs.
Laat Uw genade in ons werken, zodat we mogen groeien in heiligheid
— niet tot onze eer, maar tot de glorie van Uw Naam.
Geef ons een hart dat rust in Uw barmhartigheid, en een geest
die zich verheugt in Uw genade. Amen.
++++
Wie was Johannes Cassianus
Johannes Cassianus was een invloedrijke monnik, theoloog en schrijver uit de vroege christelijke kerk, bekend als brugfiguur tussen het oosterse en westerse monnikendom.
Leven en achtergrond:
Geboren: rond 360–370 in Scythia Minor (huidige Dobroedzja, Roemenië/Bulgarije)
Gestorven: ca. 435 in Massilia (het huidige Marseille, Frankrijk)
Opleiding en reizen:
Hij trad als jonge man toe tot een kloostergemeenschap in Bethlehem, samen met zijn vriend Germanus
Bezocht de woestijnmonniken in Egypte en verbleef daar ongeveer tien jaar, sterk beïnvloed door Evagrius van Pontus
Werd diaken in Constantinopel door Johannes Chrysostomos
Na conflicten rond de veroordeling van Origenes reisde hij naar Rome en later naar Zuid-Gallië
Bijdragen aan het christendom:
Stichter van kloosters: In Marseille stichtte hij de abdij van Saint-Victor en een vrouwenklooster, wat het westers monnikendom sterk beïnvloedde
Belangrijke werken:
De Institutionibus (Over kloosterregels en ascetisch leven)
Collationes (Gesprekken met woestijnvaders over geestelijk leven)
Theologische invloed:
Hij probeerde een middenweg te vinden tussen de leer van vrije wil en genade, wat later leidde tot discussies over semi-pelagianisme
Zijn werken werden opgenomen in de Regel van Benedictus en eeuwenlang gelezen in kloosters
Spirituele erfenis:
Johannes Cassianus benadrukte:
Nederigheid en afhankelijkheid van Gods genade
Innerlijke strijd tegen passies en ondeugden
Het belang van gebed, ascese en geestelijke begeleiding
Zijn geschriften zijn diep geworteld in de ervaring van de woestijnvaders en vormen een schat aan wijsheid voor wie het contemplatieve leven zoekt. Hij wordt in zowel de oosterse als westerse kerk geëerd als heilige, met feestdagen op 23 juli en 29 februari.
christelijkeinformatiebron 