Categorie: Uncategorized

Het ‘onze Vader verborgen ‘ – Huub Oosterhuis

“O Heer, mijn God, vertel mij wat U voor mij bent. Zeg tot mijn ziel: ‘Ik ben uw redding.’ Zeg het op een manier dat ik het kan horen. Mijn hart luistert, Heer; open de oren van mijn hart en zeg tot mijn ziel: ‘Ik ben uw redding.’ Laat mij naar deze stem snellen en U grijpen. Verberg uw gezicht niet voor mij: laat mij sterven zodat ik het mag zien, want niet het zien zou de ware dood voor mij zijn.”

-Augustinus

[Deze woorden weerspiegelen een diep spiritueel verlangen en de intense zoektocht naar Gods aanwezigheid.]

“Als je gelooft wat je leuk vindt in het Evangelie, en afwijst wat je niet leuk vindt, dan geloof je niet in het Evangelie, maar in jezelf.”

—Saint Augustine

“Het hele leven van een christen moet een voortdurende kruis zijn. Het leven van degenen die heiligen willen worden, moet op een speciale manier een voortdurende reeks kruisen zijn.”

— St. Augustinus

[Deze woorden benadrukken de toewijding en opoffering die gepaard gaan met een christelijk leven. De afbeelding van St. Augustinus, met een hart en een schrijfveer, versterkt de boodschap van geloof en intellectuele diepgang]

+++++++++++++++

Heer, God almachtig

Vader van Jezus Christus

Uw dierbare Zoon door wie wij U hebben leren kennen, God van de engelen en machten, God van heel de schepping, God van degenen die in Uw aanwezigheid leven, het ras van de rechtvaardigen – ik zegen U. U hebt mij waardig geacht deze dag en dit uur, waardig om gerekend te worden bij de martelaren en de beker van Uw Gezalfde te drinken, en zo te verrijzen en voor altijd te leven, lichaam en ziel, in de onvergankelijkheid van de Heilige Geest. Amen

++++++++++++++++

[Dit citaat benadrukt de noodzaak van gebed en afhankelijkheid van Christus bij elke goede daad die we ondernemen.

Dit gebed is van St. Polycarp (69-155), uitgesproken voor zijn martelaarschap. Het is een diep religieuze en historische tekst die zijn toewijding en geloof benadrukt.]

+++++++++++++++

“Geloof hebben is een blanco vel ondertekenen en God laten schrijven wat Hij wil.”

+++++++++++++++

Dit citaat van Sint Augustinus benadrukt het idee van overgave en vertrouwen in de goddelijke wil. Het vergelijkt geloof met het geven van volledige vrijheid aan God om ons levenspad te bepalen.

“Zie, dit is onze God; wij hebben op Hem gewacht, opdat Hij ons zou redden. Dit is de HEER; wij hebben op Hem gewacht; laten we ons verheugen en blij zijn in Zijn redding.” — Jesaja 25:9

++++++++++++++++++

Deze bijbeltekst uit Jesaja 25:9 spreekt tot het diepe vertrouwen en de hoop die we in God stellen, in de zekerheid dat Hij redding en vreugde zal brengen. In de wereld van vandaag kunnen we deze boodschap toepassen door geduldig te zijn en ons geloof in Gods timing te versterken. Het leven brengt onzekerheden en uitdagingen met zich mee, maar deze tekst herinnert ons eraan dat we mogen blijven vertrouwen op Gods plan.

Hier zijn een paar manieren om deze tekst in het dagelijks leven te verwerken:

Vertrouw op Gods timing: Laat zorgen over de toekomst los en geloof dat Gods plan groter is dan het onze.

• Vind vreugde in redding: Sta stil bij de zegeningen van het geloof en de vrede die het brengt, zelfs in moeilijke tijden.

• Wacht met hoop: Wanneer je tegenslagen ervaart, laat hoop dan je hart leiden in plaats van wanhoop.

• Vier Gods redding: Erken doorbraken en momenten van genade als herinneringen aan Gods liefde en aanwezigheid.

Deze tekst is een krachtige bemoediging om vreugde te vinden in het wachten en te rusten in de zekerheid dat God altijd voor ons werkt.

++++++++++

“Als je écht van iemand houdt, Iemand alles toevertrouwt, Eén die echt weet wie je bent En ook je zwakke plekken kent. Die je bijstaat en vergeeft, Eén die naast en in je leeft. Dan pas voel je wat leven is, En dat liefde geven is.”

— Toon Hermans

++++++++++++++++

[Dit citaat van Toon Hermans spreekt prachtig over de essentie van liefde en vertrouwen.

Essentie van ware liefde en diepe verbondenheid. Het beschrijft hoe liefde niet alleen draait om gevoelens, maar ook om vertrouwen, steun, vergeving en een gedeeld leven.

Hermans benadrukt dat echte liefde iemand volledig kent—niet alleen de sterke kanten, maar ook de zwakke plekken—en toch onvoorwaardelijk blijft. De regels “Een die ‘naast’ en ‘in’ je leeft” verwijzen naar een diepe verbondenheid, waarbij liefde niet alleen extern wordt ervaren, maar ook een wezenlijk deel van iemands bestaan wordt.

De laatste zinnen brengen een krachtige boodschap: leven krijgt pas zijn volle betekenis wanneer je liefde geeft. Het gaat niet om alleen ontvangen, maar om het delen en schenken van liefde aan anderen.

Een prachtige, bijna filosofische reflectie op liefde en menselijk contact.]

 

“Houd een helder oog op het einde van het leven. Vergeet je doel en bestemming als Gods schepsel niet. Wat je bent in Zijn ogen, is wat je bent en niets meer. Onthoud dat wanneer je deze aarde verlaat, je niets kunt meenemen van wat je hebt ontvangen… maar alleen wat je hebt gegeven; een vol hart verrijkt door eerlijke dienst, liefde, opoffering en moed.”

— St. Franciscus van Assisi

 

++++++++++++++

 

[St. Franciscus van Assisi (1181/82–1226) was een Italiaanse katholieke monnik, mysticus en prediker die de Orde van de Franciscanen oprichtte. Geboren in een rijke koopmansfamilie, deed hij afstand van zijn materiële bezittingen om een leven van armoede en toewijding aan God te omarmen. Hij staat bekend om zijn diepe liefde voor de natuur en dieren, zijn toewijding aan de armen, en zijn inzet om de Kerk te hervormen door eenvoud en nederigheid.

Franciscus is een van de meest vereerde religieuze figuren in het christendom en is de patroonheilige van dieren en het milieu. Zijn feestdag wordt gevierd op 4 oktober, wat ook bekendstaat als Werelddierendag. Hij werd heilig verklaard in 1228 door paus Gregorius IX.

St. Franciscus van Assisi’s leerstellingen vormen de kern van een spiritualiteit die draait om eenvoud, armoede en een diepe verbondenheid met de schepping en de medemens. Hieronder een overzicht van de belangrijkste aspecten:

1. Evangelische Armoede

Franciscus benadrukte dat echte rijkdom niet te vinden is in materiële bezittingen, maar in een hart dat vrij is van hebzucht en gehechtheid. Door afstand te doen van welvaart zocht hij een leven waarin de focus lag op de innerlijke spirituele rijkdom en op het delen met de minderbedeelden. Voor hem was armoede geen beperking, maar een deugd die de ziel opent voor Gods grenseloze liefde.

2. Liefde en Respect voor de Schepping

Voor Franciscus was de hele schepping een uitdrukking van de goddelijke schoonheid. Hij sprak over de natuur, dieren, planten en alle levende wezens als broeders en zusters. Deze universele liefde voor de schepping maakte hem tot een symbool van ecologische verantwoordelijkheid en mededogen, wat nog tegenwoordig weerklank vindt in milieubewegingen en in het feit dat hij de patroonheilige is van dieren en het milieu.

3. Nederigheid en Dienstbaarheid

In plaats van te streven naar macht of persoonlijke glorie, koos Franciscus voor een leven van dienstbaarheid en nederigheid. Hij geloofde dat ware grootheid ligt in het dienen van anderen – vooral de armen en verdrukten. Zijn praktische benadering van het geloof, waarbij hij zelf als voorbeeld diende, heeft menig gelovige geïnspireerd om het evangelie in daden waar te maken.

4. Het Mysterie van de Incarnatie

Franciscus’ spiritualiteit werd ook sterk gekenmerkt door een diepe bewondering voor het wonder van de incarnatie: God die mens wordt in Jezus Christus. Door deze betekenisvolle verbintenis tussen het goddelijke en het menselijke, spoorde hij mensen aan om in alle aspecten van het leven Gods aanwezigheid te zoeken – in zowel de grootse als de alledaagse dingen.

5. Leven Volgens het Evangelie

Meer dan louter theoretische leerstellingen, ging het voor Franciscus om het daadwerkelijk belichamen van de waarden van het evangelie. Zijn keuzes en handelingen vormden een levend voorbeeld van hoe men authentiek kan leven in navolging van Christus. Dit voorbeeld moedigde anderen aan om ook een pad van eenvoud, mededogen en toewijding aan te gaan naar het welzijn van hun medemens]

 

 

 

 

“Maak geen vergissing,” mijn broeders: zij die gezinnen corrumperen “zullen het koninkrijk van God niet erven.” Als degenen die deze dingen doen volgens het vlees gestorven zijn, hoe veel erger zal het dan zijn als iemand door kwade leer de geloof van God corrumpeert waarvoor Jezus werd gekruisigd. Zo’n persoon, omdat hij bezoedeld is, zal vertrekken in het onblusbare vuur, evenals iedereen die naar hem luistert.”

Ignatius van Antiochië

+++++++++++++++++++

De originele tekst komt van Ignatius van Antiochië, een vroege christelijke schrijver en bisschop, in zijn brief Aan de Efeziërs. Ignatius was een belangrijke figuur in het vroege christendom, bekend om zijn brieven die hij schreef terwijl hij onderweg was naar zijn martelaarschap in Rome. Zijn geschriften benadrukken de eenheid van de kerk, het gezag van bisschoppen en waarschuwingen tegen valse leerstellingen.

In deze specifieke passage waarschuwt Ignatius tegen degenen die gezinnen en geloof corrumperen door misleidende leerstellingen. Hij benadrukt dat zulke personen ernstige gevolgen zullen ondervinden, waaronder uitsluiting van het Koninkrijk van God en eeuwige straf. Zijn woorden weerspiegelen de vroege christelijke zorg om de leer zuiver te houden en zich te verzetten tegen ketterse invloeden.

 

++++++++++++

“Wat is genade?” vroeg ik God. En Hij zei: “Alles wat gebeurt.” Toen Hij zag dat ik verward was, voegde Hij eraan toe: “Zouden geliefden niet kunnen zeggen dat elk moment in de armen van hun Geliefde genade is? Bestaan is mijn armen, hoewel ik goed begrijp hoe iemand zich van mij kan afwenden totdat het hart wijsheid heeft.”

— Johannes van het Kruis

Zijn woorden zijn een diepe reflectie op genade en de voortdurende omarming van het goddelijke

[Genade toepassen in je dagelijks leven kan op verschillende manieren, afhankelijk van je perspectief en overtuigingen. Hier zijn enkele manieren waarop je genade kunt integreren in je dagelijkse routine:

1. Wees mild voor jezelf – Iedereen maakt fouten. Genade betekent dat je jezelf niet voortdurend veroordeelt, maar leert en groeit zonder onnodige schuldgevoelens.

2. Toon begrip voor anderen – Mensen hebben hun eigen worstelingen. Door genade te tonen, kun je anderen met compassie en geduld benaderen.

3. Vergeef ruimhartig – Genade en vergeving gaan hand in hand. Het loslaten van wrok kan je helpen om innerlijke rust te vinden.

4. Leef vanuit dankbaarheid – Genade erkennen betekent ook waarderen wat je hebt en dankbaar zijn voor de kleine zegeningen in het leven.

5. Help zonder verwachtingen – Genade is onvoorwaardelijk. Door anderen te helpen zonder iets terug te verwachten, verspreid je vriendelijkheid en liefde.

6.Blijf verbonden met je geloof – Voor velen is genade een spiritueel concept. Door gebed, meditatie of reflectie kun je dieper begrijpen hoe genade werkt in je leven]

++++++++++++++++

Denkende mensen zouden meer over God moeten nadenken dan over de meningen van anderen.

Gregorius de Theoloog (Constantinopel)

-VERRIJZENIS VAN CHRISTUS –

PASEN

Jezus, denk aan mij als U in uw koninkrijk komt

Zijn er mensen die vrome liefhebbers van God zijn?

Laat hen genieten van dit prachtige, stralende feest!

Zijn er mensen die dankbare dienaren zijn?

Laat hen zich verheugen en de vreugde van hun Heer binnengaan!

Zijn er mensen die moe zijn van het vasten?

Laat hen nu hun loon ontvangen!

Als iemand vanaf het eerste uur heeft gezwoegd,

laat hem dan zijn verdiende loon ontvangen;

als iemand na het derde uur komt,

laat hem dan dankbaar deelnemen aan het feest!

En wie na het zesde uur arriveert,

laat hem dan niet twijfelen; want ook hij zal geen verlies lijden.

En als iemand tot het negende uur uitstelt,

laat hem dan niet aarzelen; maar laat hem ook komen.

En wie pas op het elfde uur arriveert,

laat hem dan niet bevreesd zijn vanwege zijn vertraging.

Want de Heer is genadig en ontvangt de laatsten zoals de eersten.

Hij geeft rust aan hem die op het elfde uur komt,

evenals aan hem die vanaf het begin heeft gezwoegd.

Aan de een geeft Hij, en aan een ander schenkt Hij.

Hij aanvaardt de werken zoals Hij de inspanning begroet.

De daad die Hij eert en de intentie die Hij prijst.

Laten we allen de vreugde van de Heer binnengaan!

Eersten en laatsten ontvangen gelijkelijk hun loon;

rijken en armen, verheug u samen!

Nuchteren en lui, vier de dag!

Jullie die gevast hebben, en jullie die dat niet hebben gedaan,

verheug je vandaag, want de tafel is rijkelijk beladen!

Vier het koninklijk, het kalf is een gemeste.

Laat niemand hongerig weggaan. Neem allen deel aan de beker van het geloof.

Geniet van al de rijkdom van Zijn goedheid!

Laat niemand treuren om zijn armoede,

want het universele koninkrijk is geopenbaard.

Laat niemand treuren dat hij keer op keer gevallen is;

want vergeving is uit het graf opgestaan.

Laat niemand de dood vrezen, want de dood van onze Heiland heeft ons bevrijd.

Hij heeft die vernietigd door hem te verdragen.

Hij vernietigde de hel toen Hij erin afdaalde.

Hij bracht haar in rep en roer, zelfs toen ze naar Zijn vlees smaakte.

Jesaja voorspelde dit toen hij zei:

“Jij, o hel, bent verontrust door Hem beneden te ontmoeten.”

De hel was in rep en roer omdat ze was weggedaan.

Ze was in rep en roer omdat ze bespot werd.

Ze was in rep en roer omdat ze vernietigd is.

Ze is in rep en roer omdat ze vernietigd is.

Ze is in rep en roer omdat ze nu gevangen is genomen.

De hel nam een ​​lichaam aan en ontdekte God.

Ze nam de aarde aan en ontmoette de hemel.

Ze nam wat ze zag en werd overwonnen door wat ze niet zag.

O dood, waar is uw prikkel?

O hel, waar is uw overwinning?

Christus is verrezen, en u, o dood, bent vernietigd!

Christus is verrezen, en de bozen zijn neergeworpen!

Christus is verrezen, en de engelen verheugen zich!

Christus is verrezen, en het leven is bevrijd!

 

Christus is verrezen, en het graf is leeggemaakt van zijn doden;

want Christus, opgestaan ​​uit de doden,

is de eersteling geworden van hen die ontslapen zijn.

 

Hem zij de glorie en de macht, tot in alle eeuwigheid. Amen!

De paasrede van Johannes Chrysostomus (circa 400 n.Chr.)

Christus is opgestaan!

Toen Christus voor het eerst uit het graf opstond en aan Zijn discipelen en de mirredragende vrouwen verscheen, begroette Hij hen met de woorden “Verheug u!”. En later, toen Hij aan de apostelen verscheen, waren Zijn eerste woorden: “Vrede zij u!”; vrede, want hun verwarring was zeer groot – de Heer was gestorven. Het leek alsof alle hoop vervlogen was op de overwinning van God op de menselijke slechtheid, op de overwinning van het goede op het kwade. Het leek alsof het leven zelf gedood was en het licht was vervaagd. Het enige wat de discipelen die in Christus, in het leven, in de liefde hadden geloofd, restte, was te blijven bestaan, want ze konden niet langer leven. Nu ze het eeuwige leven hadden geproefd, waren ze veroordeeld tot wrede vervolging en dood door Christus’ vijanden. “Vrede zij u”, verkondigde Christus. “Ik ben opgestaan, Ik leef, Ik ben met u, en voortaan zal niets – noch dood noch vervolging – ons ooit scheiden of u beroven van het eeuwige leven, de overwinning van God.” En toen, nadat Hij hen had overtuigd van Zijn fysieke opstanding, hun vrede en een onwrikbare zekerheid van geloof had hersteld, sprak Christus woorden die in deze tijd voor velen dreigend en beangstigend kunnen klinken: “Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik jullie.” Slechts enkele uren na Christus’ dood aan het kruis, niet lang na de angstaanjagende nacht in Getsemane, het verraad door Judas toen Christus door Zijn vijanden was gevangengenomen, ter dood was veroordeeld, buiten de stadsmuren was geleid en aan het kruis was gestorven, klonken deze woorden dreigend. En het was alleen geloof, de overwinnende zekerheid dat Christus was opgestaan, dat God had overwonnen, dat de Kerk een onoverwinnelijke kracht was geworden, die deze woorden omvormde tot woorden van hoop en triomfantelijke Gods zegen.

En de discipelen gingen eropuit om te prediken; niets kon hen tegenhouden. Twaalf mannen confronteerden het Romeinse Rijk. Twaalf weerloze mannen, twaalf mannen zonder rechten, waren eropuit om de eenvoudigste boodschap te verkondigen: dat goddelijke liefde de wereld was binnengekomen en dat ze bereid waren hun leven te geven voor die liefde, opdat anderen zouden geloven en tot leven zouden komen, en opdat er voor anderen een nieuw leven zou beginnen door hun dood. [I Kor. IV:9-13]

De dood werd hun inderdaad gegund; er is geen enkele apostel, behalve Johannes de Verhevene, die niet de marteldood stierf. De dood werd hun gegund, en vervolging, lijden en een kruis (2 Korintiërs 6:3-14).

Maar het geloof, het geloof in Christus, in de mensgeworden God, het geloof in de gekruisigde en verrezen Christus, het geloof in Christus die onuitblusbare liefde in de wereld bracht, heeft gezegevierd. “Ons geloof dat de wereld heeft overwonnen, is de overwinning.”

Deze prediking veranderde de houding van mens tot mens; ieder mens werd waardevol in de ogen van een ander. De bestemming van de wereld werd verruimd en verdiept; het verbrak de grenzen van de aarde en verenigde de aarde met de hemel. En nu zijn wij christenen, in de woorden van een westerse prediker, in de persoon van Jezus Christus, de mensen geworden aan wie God de zorg voor anderen heeft toevertrouwd; dat zij in zichzelf moeten geloven omdat God in ons gelooft; dat zij op alles moeten hopen omdat God Zijn hoop op ons stelt; dat zij in staat moeten zijn ons overwinnende geloof te dragen door de smeltkroes van verschrikking, beproevingen, haat en vervolging – dat geloof dat de wereld al heeft overwonnen, in het geloof in Christus, de gekruisigde en verrezen God.

Laten we dus ook voor dit geloof opkomen. Laten we het onbevreesd verkondigen, laten we het onze kinderen leren, laten we hen de sacramenten van de Kerk bijbrengen die, nog voordat ze het kunnen begrijpen, hen met God verenigen en het eeuwige leven in hen planten.

jWij allen zullen vroeg of laat voor het oordeel van God staan ​​en ons moeten afvragen of we in staat waren de hele wereld – gelovigen en ongelovigen, goeden en slechten – lief te hebben met de opofferende, gekruisigde, allesoverwinnende liefde waarmee God ons liefheeft. Moge de Heer ons onoverwinnelijke moed, triomfantelijk geloof en vreugdevolle liefde schenken, opdat het koninkrijk waarvoor God mens werd, gevestigd zal worden, opdat wij werkelijk godvruchtig zullen worden, opdat onze aarde inderdaad de hemel zal worden waar liefde, triomfantelijke liefde, leeft en heerst. Christus is verrezen!

Bezinning : Anthony Bloom

Ik ben de opstanding en het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al is hij gestorven.

Aan allen wens ik een zalig en gezegend Passfeest 

++++++++++++

Terwijl ze op een dag aan het bidden was, vroeg een vrouw: “Wie bent U, God?” God antwoordde: “IK BEN!” Toen vroeg ze: “Maar wie ben ik dan?” God antwoordde: “Ik ben liefde, vrede, vreugde, genade, veiligheid, bescherming, kracht, macht, de Schepper, de Trooster, het begin en het einde, de Weg, de Waarheid en het Leven…” Met tranen in haar ogen keek ze omhoog naar de hemel en zei: “Nu begrijp ik het – maar wie ben ik?” God fluisterde teder: “Mijn kind, je bent van

Piero della Francesca, Sint-Augustinus

Italiaans, ca. 1454-1469

Lissabon, Museu Nacional de Arte Antig

a

Augustinus van Hippo is een van de meest invloedrijke personen die ooit geleefd heeft. Als man uit de vierde eeuw heeft hij nog steeds een grote invloed op de eenentwintigste eeuw. Hij is een van de eersten die tot kerkleraar werd benoemd vanwege zijn diepgaande filosofische werken, die de basis legden voor het grootste deel van het denken in West-Europa, en meer specifiek voor de christelijke denkers die hem volgden. De grote werken van de daaropvolgende eeuwen zijn gebouwd op het fundament dat hij legde. Zowel katholieke als protestantse theologische argumenten over de aard van genade en de effecten van de vrije wil kunnen beweren dat ze aan zijn denken zijn ontsproten.

Hij is ook de grondlegger van de autobiografie. Hij schreef het boek Confessions , waarin hij zijn reis beschrijft van een losbandig hedonisme, via het manicheïsme naar bekering tot Christus, de doop en zijn eerste voorzichtige stappen als christen.

Het is voor ons nu moeilijk om ons de wereld voor te stellen waarin Augustinus geboren werd, in 354 in de stad Tagaste in het huidige Noord-Afrikaanse Algerije. 1  Constantius II, de zoon van Constantijn de Grote, was keizer van het Westen. In tegenstelling tot vandaag de dag werd dit Noord-Afrika gedomineerd door een Romeins Rijk met keizerlijke centra in Constantinopel en Milaan. De provincie, Numidië genaamd, maakte deel uit van het Westen en stond onder controle van Milaan.

Tagaste was een middelgrote stad in het binnenland. Augustinus kwam uit een relatief welgestelde familie, hoewel ze niet rijk waren. Zijn vader, Patricius, was een heiden, een volgeling van de oude Romeinse goden, en zijn moeder, Monica, was een devoot christen. Hoewel de kinderdoop nog niet de norm was, wilde ze dat haar drie kinderen gedoopt zouden worden en schreef ze hen in als catechumenen, maar de doop werd consequent geblokkeerd door haar man. Constantijn groeide dus ongedoopt op en volgde alleen het voorbeeld van het christelijk leven van zijn moeder.

Nicolo di Pietro, Sint-Augustinus naar school gebracht door Sint Monica en Patricius

Italiaans,  1413-1415

Vaticaanstad, Pinacoteca Vaticana

Hij lijkt een zeer intelligente jongen te zijn geweest, want zijn ouders zetten al hun middelen in, en leenden zelfs geld, om ervoor te zorgen dat hij een zeer goede opleiding kreeg, wat in die tijd ongebruikelijk was voor iemand van zijn klasse. Hij ging naar school in zijn geboorteplaats Tagaste en werd vervolgens met een studiebeurs naar school gestuurd voor aanvullend onderwijs, eerst naar de grotere stad Madauros, eveneens in Algerije, en vervolgens naar Carthago, de grootste Afrikaanse stad, in het huidige Tunesië.

Benozzo Gozzoli, School van Tagaste

Italiaans, 1464-1465

San Gimignano, Kerk van Sant’Agostino

In Carthago voltooide hij zijn studie retorica, ooit beschouwd als het hoogtepunt van de opleiding, die in die tijd een heel andere betekenis had dan tegenwoordig. Het omvatte het beheersen van het vermogen om anderen te overtuigen door middel van gesproken en geschreven taal, maar ook een brede kennis van allerlei onderwerpen. Augustinus was een meester in dit vak en na zijn eigen opleiding vestigde hij zich als docent retorica, eerst in Tagaste en vervolgens in Carthago.

Benozzo Gozzoli, Sint Augustinus aan de  universiteit van Carthago

Italiaans , ca 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kap

In Carthago voltooide hij zijn studie retorica, ooit beschouwd als het hoogtepunt van de opleiding, die in die tijd een heel andere betekenis had dan tegenwoordig. Het omvatte het beheersen van het vermogen om anderen te overtuigen door middel van gesproken en geschreven taal, maar ook een brede kennis van allerlei onderwerpen. Augustinus was een meester in dit vak en na zijn eigen opleiding vestigde hij zich als docent retorica, eerst in Tagaste en vervolgens in Carthago

Benozzo Gozzoli, Sint-Augustinus geeft les in Rome

Italiaans, ca. 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kapel

 

Tijdens zijn verblijf in Carthago leidde hij het typische sociale leven van een Romeinse man uit de hogere klasse. Hij dronk, bezocht de spelen en nam een ​​maîtresse. In de beschrijving die hij later over zijn leven in die tijd schreef, noemde hij haar naam niet, maar wel hun zoon, Adeodatus, die in 372 werd geboren, toen Augustinus 18 was. Hij woonde 15 jaar bij zijn maîtresse en verliet haar alleen tijdens de turbulentie van zijn bekering tot het christendom. In die tijd boekte hij veel succes als leraar retorica en zocht hij naar grotere gebieden om zijn vleugels uit te slaan. Hij verhuisde twee keer met zijn gezin, eerst naar Rome en vervolgens naar de keizerlijke hoofdstad Milaan, waar hij in 383 aankwam.

Benozzo Gozzoli, Sint-Augustinus vertrekt naar Milaan

Italiaans, ca. 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kapel

Benozzo Gozzoli, Sint-Augustinus arriveert in Milaan

Italiaans, ca. 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kapel

Deze periode van carrièreopbouw was ook de periode waarin Augustinus gecharmeerd raakte van de exotische religie die recentelijk uit het Perzische Rijk was geïmporteerd: het manicheïsme. Hij was niet de enige die in de verleiding kwam dit dualistische geloofssysteem te aanvaarden, dat veel leek te verklaren over de wereld zoals mensen die ervaren. Voor de manicheeërs bestaan ​​er twee principes: licht en duisternis. Licht behoort tot de wereld van de geest en tot het goede. De tegenovergestelde duisternis behoort tot de materiële wereld en tot het kwaad. De geschiedenis wordt gezien als een duel tussen deze twee krachten: tussen licht en duisternis, tussen goed en kwaad, tussen de geest en de materie. Voor de manicheeër is materie slecht, simpelweg omdat het materie is. Aangezien er ook in het christelijk denken veel vergelijkbare taal bestaat, is het gemakkelijk te begrijpen waarom mensen die op zoek waren naar een vorm van verlichting hen in verwarring konden brengen. Het christendom ziet materie echter nooit als kwaad, maar als een geschenk van God dat op zichzelf goed is, hoewel het door mensen kan worden gemanipuleerd om kwade doeleinden te dienen. Het christendom draagt ​​ook een morele boodschap uit en veronderstelt persoonlijke verantwoordelijkheid voor iemands daden. Het duurde 9 tot 10 jaar voordat Augustinus teleurgesteld raakte in de manicheïstische filosofie.

Navolger van Rogier van der Weyden, Sint Augustinus offert aan een Manicheïstische afgod

Vlaams, ca. 1480

Den Haag, Mauritshaus Museum

Het was zijn verhuizing naar Milaan, zijn tweede verhuizing na zijn vertrek uit Afrika, die Augustinus’ leven veranderde. In Milaan ontmoette hij Sint Ambrosius, de bisschop van Milaan, een getalenteerd prediker en evangelist. Het horen van Ambrosius’ uitleg over de evangeliën en de christelijke boodschap opende Augustinus’ hart voor de waarheid. Maar hij waagde de sprong niet meteen. Het duurde drie jaar voordat hij een definitief besluit nam. Dit besluit kwam, zoals hij het zelf vertelt, op een middag in een tuin in Milaan. 

Zoals hij het beschrijft, zat hij in de tuin te huilen vanwege de geloofscrisis waarin hij zich bevond, toen: “ Ik zei dit en weende in de bitterste berouw van mijn hart, toen, zie, ik hoorde de stem als van een jongen of een meisje, ik weet niet welke, uit een naburig huis komen, zingend en dikwijls herhalend: ‘Neem op en lees; neem op en lees.’” Onmiddellijk veranderde mijn gelaatsuitdrukking en begon ik ernstig te overwegen of het gebruikelijk was dat kinderen bij welk spel dan ook zulke woorden zongen; noch kon ik me herinneren ooit zoiets gehoord te hebben. Dus, mijn tranen bedwingend, stond ik op en interpreteerde het op geen andere manier dan als een bevel uit de hemel om het boek te openen en het eerste hoofdstuk te lezen dat ik tegenkwam. Want ik had van Antonius gehoord dat hij, toen hij toevallig binnenkwam terwijl het evangelie werd voorgelezen, de vermaning ontving alsof het voorgelezene aan hem gericht was: Ga heen en verkoop wat je hebt en geef het aan de armen, en je zult een schat in de hemel hebben; en kom dan terug en volg mij. (Matteüs 19:21) En door zo’n orakel bekeerde hij zich onmiddellijk tot U. Zo snel keerde ik terug naar de plaats waar Alypius zat; want daar had ik het boek van de apostelen neergelegd toen ik opstond. Ik greep, opende het en las in stilte de paragraaf waarop mijn ogen het eerst vielen – Niet in oproer en dronkenschap, niet in een kamer en Weelde, niet in twist en afgunst, maar bekleed u met de Heer Jezus Christus en zorg niet voor het vlees, zodat u uw begeerten kunt bevredigen. (Romeinen 13:13-14) Ik wilde niet verder lezen, en dat was ook niet nodig; want onmiddellijk, toen de zin eindigde – door een licht, als het ware, van zekerheid dat in mijn hart kwam – verdween alle somberheid van twijfel.” 2

Guariento di Arpo, “Tolle Lege”, De bekering van Sint-Augustinus

Italiaans, ca. 1361-1365

Padua, Kerk van de Eremitani

Onmiddellijk daarna trok hij zich terug op het platteland en wijdde zich enkele maanden aan de studie van het christendom. In deze periode nam hij het besluit om zijn leven volledig aan God te wijden en liet hij alle gedachten aan zijn carrière als leraar en aan het huwelijk varen. Ook besloot hij na zijn doop terug te keren naar Afrika.

Guariento di Arpo, De doop van Augustus en zijn aankleden in een religieus habijt

Italiaans, ca. 1361-1365

Padua, Kerk van de Eremitanen

Augustinus werd, samen met zijn zoon Adeodatus en zijn vriend Alypius, tijdens de paaswake van het jaar 387 door Sint Ambrosius gedoopt. Zijn moeder, die hem naar Italië was gevolgd, was in de gemeente.

Benozzo Gozzoli, Doop van Sint-Augustinus

Italiaans, ca. 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kapel

Kort daarna begon het hele gezelschap aan hun terugreis naar Italië, via het schiereiland van Milaan naar Ostia, de havenstad van Rome. Terwijl ze in Ostia op een schip wachtten, werd Monica, Augustinus’ moeder, ziek en stierf. Ze werd op eigen verzoek in Ostia begraven.

Benozzo Gozzoli, Dood van de

Italiaanse heilige Monica, ca. 1464-1465

San Gimignano, kerk van Sant’Agostino, Apsidal-kapel

Na zijn terugkeer naar Afrika vormden Augustinus en zijn vrienden een kleine kloostergemeenschap op zijn voorouderlijk landgoed, waar ze jarenlang ongestoord leefden. In 391 werd Augustinus tot priester gewijd voor de kerk in Hippo Regius, in zijn geboorteland Algerije, en enkele jaren later werd hij bisschop van Hippo (395). Hij bleef daar tot zijn dood in 430 en stierf tijdens het beleg van Hippo door de binnenvallende Vandalen. Zijn leven beslaat dan ook de periode waarin het West-Romeinse Rijk begon af te brokkelen onder de aanvallen van de barbaren. Het begint in het solide ogende rijk onder Constantius II, zoon van Constantijn de Grote, en eindigt in de regeerperiode van Valentinianus III, slechts 46 jaar vóór de gebeurtenissen in 476 die feitelijk het einde van het Romeinse Rijk in het westen markeren.

Tijdens zijn tijd in Hippo schreef Augustinus een verbazingwekkend aantal boeken, die des te indrukwekkender zijn omdat er zoveel door de eeuwen heen zijn overleefd. 3 Er zijn boeken over filosofie, over apologetiek in confrontatie met de ketterijen van zijn tijd (waarvan er vele van tijd tot tijd terugkeren), over exegese, over dogma. Er zijn brieven en preken en geschriften die zijn verzameld om de Augustijnse regel te creëren, die nog steeds verschillende groepen religieuze mannen en vrouwen regeert. En natuurlijk zijn er zijn twee meest bekende werken: De Belijdenissen , waarin hij reflecteert op zijn jeugd en zijn bekering, en De Stad Gods , waarin hij eerst reageert op heidense beweringen dat het christendom het keizerrijk had verzwakt en de plundering van Rome (410) door de Goten had toegestaan, en ten tweede de juiste relatie van christenen beschrijft tot de wereld waarin ze zich bevinden en hun uiteindelijke thuis bij God. Beide boeken zijn sinds zijn tijd onafgebroken gekopieerd en/of gedrukt.

Maïtre François, De stad van God en de stad van de mens

Uit La Cité de Dieu (deel I) van Augustinus van Hippo (vertaling uit het Latijn door Raoul de Presles

Frans (Parijs), ca. 1475 en 1478-1480

Den Haag, Museum Meermano

MS MMW 10 A 11, fol. 6r

Hij heeft ons een enorme erfenis nagelaten, waarop talloze andere filosofen, theologen en apologeten tot op de dag van vandaag voortbouwen.

Kunst was echter niet veel te zien in zijn werk. Het was aan toekomstige generaties om een ​​iconografie voor Augustinus te leveren, wat ze zeker deden. En ze ontwikkelden verschillende iconografische lijnen. Hieronder vindt u een voorbeeld van deze verschillende lijnen, gepresenteerd in chronologische volgorde op basis van de datum van hun ontstaan, niet in de volgorde waarin ze in het leven van Augustinus voorkwamen.

Einde van het eerste deel

Volgt nog een deel 2 :

Levensgebeurtenissen .Sommige daarvan zijn hierboven opgenomen in de beschrijving van zijn leven. Andere komen hier te staan..

Tekst © Margaret M. Duffy. Alle rechten op de afbeeldingen zijn voorbehouden aan de instellingen die ze bezitten. Thema:Picture Window. Thema-afbeeldingen van A330Pilot . Mogelijk gemaakt door Blogger .

 

 

Tekst in het Nederlands en Engels