In memoriam van patriarch Pavle

Zijn ziel vertoeve bij de rechtvaardigen – Auteur Juri Maximov gedenkt Zijne Heiligheid patriarch Pavle van Servië.

Patriarch Pavle heb ik persoonlijk nooit gezien, hoewel ik sinds lang van hem gehoord heb. Ik bezocht Servië voor het eerst in de herfst van 2006. Ik wou Zijne Heiligheid erg graag zien, vooral omdat, voor zover ik wist, hij normaal volledig toegankelijk was. Ik verwachtte geen audiëntie, maar hoopte eenvoudig om met mijn eigen ogen naar een heilige mens van onze tijd te kijken en zijn zegen te ontvangen, en dat alleen zou een vreugde zijn. Maar dat gebeurde niet. In de herfst van 2006 ging zijn gezondheid achteruit, en bij mijn latere bezoeken werd het steeds erger. Ik was duidelijk onwaardig om Zijne Heiligheid Pavle te zien.

In Servië hoorde ik van betrouwbare mensen veel merkwaardige verhalen over hem, die ik zou willen delen. Zijne Heiligheid patriarch Pavle is een uniek fenomeen voor onze tijd; daarom zou het uiteraard zinloos zijn om hem tot maatstaf te maken voor andere patriarchen, net zoals om bijvoorbeeld de H. Filaret de barmhartige of de H. Alexios, de mens Gods, tot maatstaf van de meerderheid van de hedendaagse leken te maken. Iedereen heeft zijn eigen standaard en zijn eigen soort geestelijke strijd. Me dunkt moeten we gewoon blij zijn dat er in de orthodoxe Kerk zo’n persoon was en is tijdens ons leven.

Het is welbekend dat de Servische patriarch, zelfs wanneer hij zijn hoge rang opnam, zijn ascetische geestelijke strijd voortzette en ernaar streefde bescheiden te leven; hoewel dat voor hem in zijn aard lag, zonder overwogen affectatie. Hij liep te voet door de stad en nam het gewone openbaar vervoer onder de mensenmassa’s, was niet hebberig, en at zo weinig als de oude woestijnvaders; gewoon omdat hij zo was.

Mevr. Jana Todorovic vertelde me een verhaal over haar zuster. Om een of andere reden was ze op een receptie bij de patriarch. Bij het bespreken van zaken, keek ze toevallig naar de voeten van de patriarch en was geschokt door het uitzicht van zijn schoenen: ze waren oud, gescheurd, en dan hersteld. De vrouw dacht: “hoe beschamend voor ons, Serviërs, dat onze patriarch moet rondlopen met kapotte schoenen; kon niemand hem nieuwe schoenen geven?”. De patriarch zei vrolijk: “kijk eens wat een goede schoenen ik heb! Ik vond ze bij de vuilbakken toen ik naar het patriarchaat ging. Iemand had ze weggegooid, maar ze zijn van echt leer. Ik kalefaterde ze wat op en, kijk, ze kunnen nog lange tijd dienen”.

Een ander verhaal hangt samen met diezelfde laarzen. Een vrouw kwam naar het patriarchaat met het verzoek om de patriarch te spreken over iets dringends, waarover ze hem persoonlijk moest spreken. Dit verzoek was ongewoon en ze werd niet onmiddellijk toegelaten, maar haar aandringen bracht wat op, en er kwam een audiëntie. Toen ze de patriarch zag, zei de vrouw erg opgewonden dat ze die nacht van de Moeder Gods had gedroomd, die haar zei om geld naar de patriarch te brengen zodat hij zich nieuwe schoenen kon kopen. Patriarch Pavle nam de envelop niet aan en antwoordde liefdevol “hoe laat ging u slapen?”. De vrouw vroeg verwonderd “wel… rond elf uur”. “Weet u, ik ging later slapen, rond vier uur ’s morgens”, antwoordde de patriarch, “en ik droomde ook over de Moeder Gods, die mij vroeg om u te zeggen om het geld te nemen en het aan hen te geven die het echt nodig hebben”. Hij nam het geld niet aan.

Eens vielen Zijne Heiligheid patriarch Pavle bij het naderen van het patriarchaal gebouw veel auto’s op bij de ingang, en hij raakte benieuwd naar hun eigenaars. Er werd hem verteld dat die auto’s van de bisschoppen waren. Daarop antwoordde de patriarch met een glimlach: “Als zij, die het gebod van de Verlosser over bezitloosheid kennen, zo’n auto’s hebben, stel u dan eens voor welke auto’s ze zouden hebben als dit gebod niet bestond!”

Een andere keer vloog de patriarch ergens naartoe op bezoek. Terwijl ze over de zee vlogen, kwam het vliegtuig in een turbulentiezone terecht en begon het te schudden. Een jonge bisschop die naast de patriarch zat, vroeg wat hij zou denken als het vliegtuig zou neerstorten. Zijne Heiligheid Pavle antwoordde kalm: “voor mij persoonlijk, zou ik dat zien als een daad van gerechtigheid: ik heb in mijn leven zoveel vis gegeten dat het geen verrassing zou zijn, moesten zij mij nu opeten”.

Het zou geen slecht idee zijn om een deel te citeren van een gesprek tussen Nikolaj Kokuhin en diaken Neboisa Topolic:
“Door Gods genade hebben we zo’n geestelijke herder als Zijne Heiligheid patriarch Pavle… Hij leidt een ascetisch leven en is een levend voorbeeld van een evangelische herder. Hij leeft – in de volle zin van dit woord – in Christus… Als een orthodoxe monnik vast hij, dit is: hij eet geen vlees, en volgt een heel strikte vasten op maandag, woensdag en vrijdag… Hij viert de Liturgie elke morgen in een kleine kapel in het gebouw van het patriarchaat. Er is daar geen koor, en alleen de parochianen zingen…

Hij kleedt zich zelf aan voor de dienst en kleedt zich na de dienst uit, hij neemt zelf de biecht af van zijn parochianen en geeft hen zelf de communie. Hij heeft dezelfde rasso en soutane gedragen uit de tijd van zijn wijding in de engelenorde (en dat was vijftig jaar geleden). Hij vervangt ze niet. Hij wast, strijkt en plooit ze zelf. Hij maakt zijn eigen eten klaar. Hij vertelde mij ooit dat hij zich een goed paar laarzen gemaakt had van dameslaarzen. Hij heeft alle werktuigen om laarzen te herstellen; hij kan alle schoenen zelf maken. Hij dient vaak in verschillende kerken, en wanneer hij ziet dat een priester een gescheurde rasso of felonion heeft, zegt hij hem: “breng het, en ik zal het maken”… In de buurt van zo’n persoon zijn, is een grote zegen voor de opvoeding van de ziel, voor geestelijke groei”.

Voor dit alles is patriarch Pavle doctor in theologie (hij ontving dit vooraleer patriarch te worden), en de auteur van verschillende boeken: een monografie over het Klooster van de H. Joanikije te Devic [Kosovo], en het driedelig [werk] “Enkele Geloofsvragen Verduidelijken”, waarvan verschillende uittreksels in Russische vertaling verschenen.

[…] Patriarch Pavle heeft herhaaldelijk verzocht om zich om gezondheidsredenen te mogen terugtrekken, maar de laatste bisschoppensynode besliste dat hij het geestelijk hoofd zal blijven van de Servisch-orthodoxe Kerk tot zijn dood. Patriarch Pavle stond erg dicht bij de mensen, en de mensen hielden erg van hem. Hij is zelfs voor de Servisch-orthodoxe Kerk een unieke figuur, en de volgende patriarch zal uiteraard anders zijn.

Predrag Miodrag, die de patriarch goed kent, zei, in een ander kort artikel over Zijne Heiligheid, het volgende:
“Hij is heel toegankelijk. Toen zijn zus nog leefde, wandelde hij vaak te voet naar haar huis. Hij ging over het algemeen graag te voet, zonder escorte. Om het even wie kan hem benaderen en met hem spreken. Hij ontvangt elke dag bezoekers in zijn residentie. Mensen kunnen naar hem toe gaan met hun noden en kleine vragen, en hij vindt voor elk van hen een troostend woord.
Hij staat vroeg op en, wanneer iedereen nog slaapt, viert hij de Liturgie, waarbij hij voor het hele Servische volk bidt. Heel Servië zit in zijn hart. Hij is klein van gestalte, maar groot van geest. Hij heeft dunne vingers, maar wanneer hij me
t die vingers het kruisteken vormt, vluchten legioenen demonen; hij draagt dunne katoenen gewaden, maar onder die gewaden is de ziel verborgen van een dappere krijger. De mensen zeggen: ‘Dit is onze engel, die ons beschermt en verdedigt'”

Juri Maximov
06.12.2009

Turkse premier ontmoet kerkleiders

     De Turkse premier Tayyip Erdogan heeft een ontmoeting gehad met kerkelijk leiders uit zijn land. Daarbij beloofde hij ernst te maken met democratische hervormingen en meer godsdienstvrijheid. Dat heeft een medewerker van de oosters-orthodoxe patriarch Bartholomeüs, die niet met zijn naam in de publiciteit wilde, gezegd tegen persbureau Reuters.

“Het is nu essentieel voor ons om alle 71,5 miljoen mensen van dit land te omarmen in respect en liefde”, zo zei Erdogan onder meer volgens de kerkelijke functionaris – de ontmoeting vond zaterdag plaats. Zijn regering wil tot alle religies in het land een even grote afstand bewaren, zou de premier hebben gezegd.

“Zijn er tekortkomingen bij de uitvoering hiervan? Die zijn er. Wij zullen daar samen overheen komen in deze strijd. Ik geloof dat dit democratisch initiatief heel wat zal veranderen in dit land”, zou de premier hebben gezegd.

De bijeenkomst was een initiatief van de Turkse gezant die met de Europese Unie onderhandelt over EU-lidmaatschap van Turkije, Egemen Bagis. Gebrek aan godsdienstvrijheid is een van de belangrijkste struikelblokken op weg naar een Turks lidmaatschap van de Europese Unie.

Behalve de patriarch – geestelijk leider van de grootste christelijke gemeenschap in Turkije, maar ook van alle 250 miljoen oosters-orthodoxe christenen wereldwijd – waren ook vertegenwoordigers van de Armeense, joodse, Syrisch-orthodoxe en Syrisch-katholieke gemeenschappen bij de lunch met premier Erdogan.

Na het officiële gedeelte spraken de patriarch en de premier elkaar nog informeel. Ze bezichtigden de hoofdkerk van het patriarchaat, Aya Yorgi (Sint Joris) in Istanbul.

Bartholomeüs bracht daarbij de kwestie van het Halki-seminarie ter sprake. De enige theologische opleiding in Turkije werd in 1971 door de autoriteiten gesloten. Erdogan ging er niet op in, maar volgens de medewerker van Bartholomeüs zoekt hij wegen om het seminarie te heropenen. “Er zit beweging in. Het was een erg positieve, erg vriendschappelijke bijeenkomst.”

De EU dringt al jarenlang aan op heropening van het seminarie. Dat zou in de ogen van de EU een mijlpaal zijn, die laat zien dat het Turkije ernst is met het verbeteren van de godsdienstvrijheid.

Ook de Amerikaanse president Barack Obama riep Turkije op de theologische opleiding in ere te herstellen, toen hij het land in april bezocht.

Bartholomeüs en Erdogan bezochten zaterdag ook een voormalig Grieks-orthodox weeshuis, dat Turkije tien jaar geleden onteigende, omdat het toch al jaren leegstond. Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens oordeelde vorig jaar dat de onteigening onrechtmatig was. De Turkse regering heeft aan die uitspraak nog geen gevolg gegeven.

Het was voor het eerst in drie jaar dat de twee leiders elkaar ontmoetten.

Premier Erdogan zette zijn inzet voor godsdienstvrijheid in het kader van het minderhedenbeleid van zijn regering. Zij streeft naar vermindering van de spanningen met religieuze én etnische minderheden, met name de twaalf miljoen Koerden in het land.  

 Bron Nederlands dagblad

Paus woont orthodoxe dienst bij in Istanboel

ISTANBOEL – Paus Benedictus XVI heeft vanmorgen in de Grieks-orthodoxe patriarchale kerk van Istanboel een eredienst bijgewoond.

Samen met patriarch Bartholomeus I volgde hij de liturgie in de St. Georgeskerk vanop een ereplaats. Aansluitend ondertekenden beide kerkvorsten een gemeenschappelijke verklaring over een verdere toenadering tussen beide kerken.

Bartholomeus geniet onder de wereldwijd 300 miljoen orthodoxe christenen de status van erevoorzitter, maar heeft geen bindende autoriteit. Uit veiligheidsoverwegingen werd het patriarchaat in de Fenerwijk van Istanboel hermetisch afgesloten.

Vanmiddag bezoekt de paus de Aya Sofia, het symbool van Istanboel, en de Blauwe Moskee. Het bezoek aan de gebedstempel van de moslims moet als teken van erkenning en verzoening met de islam beschouwd worden.

 (afp)

.

 

BEZOEK VAN ZIJNE AL HEILIGHEID PATRIARCH BARTHOLOMEUS AAN HET WITTE HUIS EN PRESIDENT OBAMA

 

 

 

 

 

DELEGATIE WERELDRAAD BEZOEKT TURKIJE

GENEVE (KerkNet/WCC) – Een vijf man sterke delegatie van de Wereldraad van Kerken bracht vorige week een bezoek aan Turkije. De delegatie sprak er met politieke en religieuze leiders, onder wie de oecumenische patriarch Bartholomeus, de Armeense aartsbisschop Aram Atesian en afvaardigingen van de Syrisch-orthodoxe Kerk en het Mor Gabrielklooster.
De delegatie stelt vast dat er nauwelijks vooruitgang is in de erkenning van het oecumenische, grensoverschrijdende statuut van het oecumenische patriarchaat van Constantinopel en de heropening van het Grieks-orthodoxe seminarie van Halki. De Armeense en andere kleinere christelijke Kerken blijven kampen met geschillen over hun eigendomsrechten en tegenkanting bij de bescherming van hun culturele en religieuze erfgoed. Turkije zegt wel bereid te zijn de godsdienstvrijheid te respecteren, maar al te vaak blijft het bij loze beloften.
De delegatie kreeg de gelegenheid haar zorg daarover over te maken aan vicepremier Bülent Arync en afgevaardigden van het bureau voor religieuze aangelegenheden.

 

Oosterse Kerken een overzicht

kort
Het oosters christendom is een complex geheel van kerken die zich onderscheiden van de katholieke en protestantse traditie van het Latijnse Westen. De Oosterse Kerken zijn globaal onder te verdelen in de Byzantijns-orthodoxe kerken, de oriëntaals-orthodoxe kerken en de oosters-katholieke kerken.

Drie groepen
De Oosterse Kerken zijn globaal onder te verdelen in drie groepen:
1. de orthodoxe kerken die behoren tot de Byzantijnse tradities;
2. de orthodoxe kerken van de oude oriëntaalse tradities;
3. de katholieke kerken van de oosterse riten.

1. Byzantijns-orthodoxe tradities
De Byzantijnse traditie kwam tot stand in Constantinopel, het antieke Byzantium. De kerken van deze traditie bevinden zich vooral in Griekenland, het Midden-Oosten, Oost-Europa en Rusland. Zij zijn georganiseerd volgens patriarchaten. Sommige nationale kerken zijn niet erkend als patriarchaat, maar hebben wel een eigen zelfstandigheid en worden geleid door een metropoliet of aartsbisschop. Deze kerken worden autocephaal genoemd; dat betekent dat ze over een eigen hoofd (autos kefale) beschikken.

Vier oudste patriarchaten
Dit zijn de vier oudste patriarchaten, erkend op het Concilie van Chalcedon (451):

• Patriarchaat van Constantinopel. De oecumenische patriarch van Constantinopel is de eerste in rang (primus inter pares) onder de orthodoxe kerkleiders.
• Patriarchaat van Alexandrië
• Patriarchaat van Antiochië

• Patriarchaat van Jerusalem.

Nieuwe patriarchaten
In latere tijd zijn nieuwe patriarchaten in het leven geroepen of werd nationale kerken zelfstandigheid toegekend:

• Patriarchaat-katholicossaat van Georgië
• Patriarchaat van Moskou
• Patriarchaat van Roemenië
• Patriarchaat van Servië
• Patriarchaat van Bulgarije
• Griekenland (aartsbisschop)
• Cyprus (aartsbisschop)
• Polen (metropoliet)
• Albanië (aartsbisschop)

• Tsjechië en Slowakijë

Relatief zelfstandige kerken
De volgende kerken zijn autonoom, hebben een relatieve zelfstandigheid binnen het groter geheel van een van de autocephale kerken:

 

• Sinaï (Jerusalem)
• Finland (Constantinopel)
• Japan (Moskou)
• China (Moskou)

• Estland (Constantinopel)

Moeilijk proces
De kwestie van de erkenning van autocephalie en/of autonomie is soms een moeilijk proces, zoals in het geval van de Oekraïense Kerk of de Orthodoxe Kerk van Amerika.

2. Oriëntaals-orthodoxe traditie .De oriëntaals-orthodoxe kerken zijn onafhankelijk. Onderling verschillen ze in theologie, liturgie en culturele traditie.  Het gaat om de volgende kerken:

 

• Koptisch-orthodoxe kerk
• Syrisch-orthodoxe kerk (inclusief de Malankaars Syrisch-orthodoxe kerk)
• Armeens-apostolische kerk
• Ethiopisch-orthodoxe en Eritrees-orthodoxe kerken
• Malankaars-orthodoxe Syrische Kerk
• Assyrische Kerk van het Oosten

3. Katholieke Kerken
Een aantal oosterse genootschapen heeft zich onder het gezag gesteld van de Paus van Rome. Zij blijven echter oosterse christenen: binnen de Rooms-Katholieke Kerk behouden zij een eigen zelfstandigheid, hun oosterse kerkelijke structuur (worden geleid door een patriarch of groot-aartsbisschop) en liturgie. Het betreft de volgende kerken:

 

• Maronitische kerk
• Syrisch-katholieke kerk
• Syro-Malankaarse kerk
• Chaldeeuwse kerk
• Syro-Malabaarse kerk
• Armeens-katholieke kerk
• Koptisch-katholieke kerk
• Ethiopisch-katholieke kerk
• De katholieke kerken van de Byzantijnse traditie: verschillende autonome kerken, vaak aangeduid als Grieks-katholiek

Bron: Instituut voor Oosters Christendom, Radboud Universiteit Nijmegen

 

FOTOS VAN HET BEZOEK VAN PATRIARCH BARTHOLOMEUS AAN HET WITTE HUIS TE WASHINGTON en Amerika

 

klik op de foto

 

 

Opmerking van Patriarch Kyrill  betreffende de Seminaristen

 

Wij spreken voortdurend over gehoorzaamheid in onze theologische scholen. Maar  verbergt dit niet een verlangen om de totale gehoorzaamheid te bereiken en hen bang te maken om te spreken voor autoriteiten in alle omstandigheden ? Zorgen we er op die manier niet voor dat zij door die gehoorzaamheid  geïndoctrineerd worden om te handelen als slaafse volgelingen en onderdrukte hypocrieten ?  Kan zo een persoon een spiritueel onbelemmerd en een verantwoordelijk pastor zijn, een waarachtige leider van zijn kudde ? Wij weten maar al te goed dat dikwijls achter een nobele uiterlijke façade  er hypocrisie op de loer ligt, schijn en cynisme. Ik ben nu bezig met enkele van uw rapporten te lezen met vragen over de canonische procedures die samen met andere clerici moeten toegepast worden. Ik las ook de correspondentie van de leken . Ik sta er verwonderd over wat soort priesters sommige van deze mensen zijn… Ik las dit met een beladen hart.  Waar en hoe deze priesters hun vorming ontvingen. Zij zijn niet uit de hemel gevallen. De meerderheid van hen zijn gegradueerden van een seminarie, sommigen hebben zelfs de academie beëindigd. Wij weten allen nu hoeveel hypocrisie en cynisme er kan gevonden worden in kerk-middens.

 

Wij moeten de priesters noch als slaven, noch als rebellen voorbereiden en opvoeden , maar vrij en tegelijkertijd als verantwoordelijke mensen. Vrijheid betekent niet een gebrek aan discipline. Vrijheid moet vooreerst een innerlijke vrijheid zijn, een vrijheid in Christus. Wij moeten er van overtuigd zijn dat alle beperkingen en verantwoordelijkheden gedaan door ambtsdragers door hen worden gedaan in volle bewustzijn en vrijwillig. Deze erkenning van de vrijwillige aanvaarding van de lasten van het kruis moet karakteristiek zijn voor elke priester, het opnemen van het kruis moet inherent zijn aan het verlangen van elke priester.

Discipline moet op de eerste plaats zelf-discipline zijn, en gehoorzaamheid aan de hiërarchie mag niet gemotiveerd worden door vrees maar door een vast en gewetensvolle aanhankelijkheid aan de traditie als een bewaarster van de door God ingestelde structuur van de Kerk. Deze canonische discipline en gehoorzaamheid is niet iets dat de droom is van de huidige hiërarchie. Het is een principe dat van de Heer Zelf komt. Het ligt in de stichting en het leven van de Kerk en elke priester moet dit duidelijk begrijpen. Elke seminarist moet dit vóór zijn wijding goed begrijpen : nl. dat hij geënt is op een pad van gehoorzaamheid.

gepost door : John Sanidopoulos

1

Wat kan de Russisch-orthodoxe parochie voor Amsterdam betekenen?

Door bruggenbouwers op 30 november 2009

De Russisch-orthodoxe Nikolaaparochie bestaat 35 jaar. Een goede gelegenheid om te kijken naar de plek van deze gemeenschap in Amsterdam. De parochie biedt een spiritueel huis aan meer dan 20 nationaliteiten. In 2006 verhuisde ze naar de Tichelkerk in de Jordaan, die geleidelijk vorm krijgt als een Orthodoxe basiliek. De diensten zijn in het Russisch én het Nederlands. Migranten vinden er de spiritualiteit van hun thuisland, maar ook een brug naar de Nederlandse maatschappij. Ook veel Nederlanders voelen zich er thuis. Een inspiratie voor Amsterdam?

Het symposium bekijkt de (potentiële) plaats van de kerk in de stad vanuit vier perspectieven: gemeente, civil society, andere kerken, de Orthodoxe gemeenschap.

Programma:
15.30 uur: Kerk open
16:00 uur: Openingsgebed m.m.v. monnikenkoor uit Chevetogne en kerkkoor
16:15 uur: “Wat kan de Russisch-orthodoxe parochie voor Amsterdam betekenen?”
Vier perspectieven:
– Burgemeester Job Cohen
– Hubert Smeets, ex-verslaggever NRC in Moskou, ex-hoofdredacteur De Groene Amsterdammer
– Jurjen Beumer, directeur van het project “Kerk in de Stad – Oecumenisch perspectief” (Haarlem)
– Archimandriet Meletios (Webber), abt uit Californië, specialist verslavingszorg, was anderhalf jaar gastpriester in Amsterdam
17.15 uur: Vragen en discussie (gespreksleider diaken Dr. Michael Bakker)
18.00 uur: Afsluiting symposium; receptie met Russische hapjes
19.30 uur: Uitvoering van het monnikenkoor uit Chevetogne (België)

Praktische gegevens:
Datum: vrijdag 4 december, 16:00
Locatie: Russisch-orthodoxe parochie “heilige Nikolaas”, Tichelkerk, Lijnbaansgracht 47-48, Amsterdam
Entree: gratis
Voor meer informatie/aanmeldingen: office@orthodox.nl en www.orthodox.nl

 

Groot feest van de orthodoxe kathedraal van de heilige Aartsengelen Michaël en Gabriël te Brussel

 

8 november 2009

Het is met een bijzondere pracht dat de gedachtenis van de heilige Aartsengelenen werd gevierd in de Orthodoxe Kathedraal te Brussel.

Op de feestdag, zondag 8 november 2009, werd de Goddelijke Liturgie voorgegaan door Metropoliet Panteleimon van België en Exarch van de Nederland en Luxemburg (Oecumenisch Patriarchaat). Hij werd omringd door Metropoliet Athanasios van Achaïa (Directeur van de Griekse Kerk bij de Europese instellingen), van Bisschop Athenagoras van Sinope (hulpbisschop van het Belgisch Aartsbisdom), van de Archimandrieten Ignace en Théologos, van de Aartspriester Panagiotis Moschonas en de Priesters Theophile en Bartholomeüs D’huyvetter, de Aartsdiaken Emmanuel Mavrogiannakis en van de de Diaken Emmanuël Chrysakis, en in aanwezigheid van veel gelovigen.

Waren ook aanwezig : Zijne Excellentie de Ambassadeur van Griekenland Dhr. Georges Papadopoulos, Zijne Excellentie de Ambassadeur van Cyprus Dhr. Constantin Iliadis, de Consul Generaal van Griekenland Mevr. Catherine Nassika, de chef van de griekse militaite aanwezigheid bij de Navo Generaal Jean Menagias, de Archontes van de Grote Kerk van Christus en talrijke gelovigen.

Op het einde van de Goddelijke Liturgie, werd een Doxologie ingezet ter ere van het feest van het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel. De Eerwaarde Aartspriester Panagiotis Moschonas, maakte in zijn homilie een historische verwijzing naar het Oecumenisch Patriarchaat van Constantinopel, daarbij het groot belang ervan benadrukkend, gisteren en vandaag.

Nadien werd de zegen gegeven aan  een nieuwe Archont van de Grote en Heilige Kerk van Christus van het Oecumenisch Patriarchaat, Dhr. Stylianos Kyparidis.

Een grote receptie moest alles besluiten. Alle aanwezigen hadden ook de gelegenheid om folkloristische dansen te bewonderen die de diverse griekse verenigingen in Brussel vertegenwoordigden.

---

Washington – Zijne Al-heiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs  werd vandaag op het Witte Huis door president Barack Obama in het ovale bureau ontvangen. Dit was een wederkerig bezoek naar aanleiding van het bezoek dat de president bracht aan Patriarch Bartholomeüs op 7 April, toen de President zijn eerste overzeese reis maakte naar een moslimland – Turkije. Zij hebben hun gesprekken verdergezet over het recent gesloten symposium over het milieu, gehouden op de Mississippi Rivier en de heropening van de Theologische school van Halki.

“De President, met zijn vriendelijkheid en openheid ontving mij en mijn delegatie met liefde en eer” zei Zijne Al-heiligheid aan de pers toen hij het Witte Huis verliet.

Gedurende de meer dan een half durende  ontmoeting. Had de Oecumenische Patriarch het over de klimaatsverandering en hij loofde de President voor zijn initiatieven, en hij spoorde de President aan om een intensievere campagne te voeren omwille van  zijn ecologische verantwoordelijkheid. Van zijn kant dankte President Obama de Oecumenische Patriarch voor zijn moreel en ethisch leiderschap voor alle geloofsgemeenschappen in verband met de aangelegenheden van het milieu. Bijzonder dankte de President Zijne Al heiligheid voor het recent gehouden symposium op de Mississippi Rivier en zijn openingstoespraak. Beiden  deelden hun ervaring mee over de “Lower Ninth Ward”(=plaats in New orleans) en hun bekommernis voor de renovatie van deze wijk van New Orleans.

President Obama drukte zijn bewondering uit voor de unieke rol van de Oecumenische Patriarch als de leider van de orthodox christelijke wereld, en het unieke karakter van het Oecumenisch Patriarchaat als institutie. Hij drukte ten overstaan van Zijne Al Heiligheid zijn verbintenis uit voor de heropening van de Theologische school van Halki. Hij benadrukte hierbij het grote voordeel dat Turkije zelf zou hebben bij de volledige opening van de school van Halki.

Op het einde van hun belangrijke bijeenkomst verzekerde de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs de President van zijn gebeden voor zijn initiatieven op het vlak van de gezondheidszorg voor het belang van de armen en de hulpelozen.

Bij de bijeenkomst van de President met zijne Al Heiligheid waren van het Witte Huis : Tom Donilon, Assistent van de President, Afgevaardigde Adviseur  van de Nationale veiligheidsdienst ; Elizabeth Sherwood-Randall, de Speciale assistent van de President en Senior Directeur voor Europese zaken; Joshua DuBois, Directeur van de dienst voor Geloofsaangelegenheden; Bridget Brink, Directeur voor de gebieden rond de Egeïsche zee en de zuid Caucasus. De entourage van de Oecumenische Patriarch bestond uit  : Aartsbisschop Demetrios van America, Geronta  Metropoliet Athanasios van Chalcedon, Metropoliet Emmanuel van Frankrijk, Metropoliet Ambrosios van Korea en Protopresbyter Alexander Karloutsos.

---

Universiteit van Fordham verleent de hoogste onderscheiding aan de Oecumenische Patriarch Bartholomeüs.

New York – 28.10.2009 De universiteit van Fordham verleende gisteren de hoogste eer, het Eervolle Doctoraat in de Rechten aan Zijne Al-heiligheid de Oecumensiche Patriarch Bartholomeüs, “voor zijn bijzondere verdiensten aan de wereldgemeenschap en voor de principen die hij onophoudelijk steunt

De plechtige en historische ceremonie van de toekenning werd gehouden in de Kerk van de Universiteit op de ‘Rose Hill’ campus in de Bronx, New York, en werd bijgewoond door honderden mensen, officiëlen van de universiteit en mandatarissen, professoren en studenten, priesters van de Rooms Katholieke Kerk en van de Grieks Orthodoxe Kerken, hooggëeerde gasten en honderden gelovigen

“Het is een genade uwe All Heiligheid  te verwelkomen” zei Stephen freedman, Senior Vice President en ‘Chief Academic Officer”, die de ceremoniemeester was. Zijne excellentie Timothy M.Dolan, de Rooms Katholieke Aartsbisschop van New York deed het openingsgebed.

“AXIOS” (betekent “waardig” in het Grieks), werd verschillende malen geroepen door de President , de Eerwaarde Joseph M McShane, S.J, toen deze het werk van de Oecumenische Patriarch voor de oecumenische dialoog in het licht stelde alsook zijn toewijding voor de promotie van de vrede en zijn toewijding op het vlak van het milieu

Zijne eminentie Edward Kardinaal Egan, Pauselijk gedelegeerde van zijne Heiligheid Benedictus XVI bracht het welkomstwoord en de broederlijke groet van de Paus en in zijn commentaar onderlijnde hij het belang van de dialoog welke ons op een dag zal leiden tot eenheid, wat ‘ de wens is van onze Heer Jezus Christus.’

 

Fr.McShane las de gelegenheids toespraak  voor en samen met John N.Tognino, de  voorzitter van de Raad van Bestuur overhandigden zij de eervolle vermelding aan Zijne All-Heiligheid. Het Fordham Universitair koor zond het Polychronion ter ere van de Oecumenische Patriarch ( een gebedshymne voor gezondheid en vele vruchtbare jaren).

 

Zijne All Heiligheid gaf een belangrijke toespraak getiteld ” Gods Aanwezigheid onderscheiden in de Wereld” waarin hij  de klemtoon legde op ” het primaat van de oecumene of de waarde van open te staan in een wereld dat van ons verwacht ‘altijd voorbereid te zijn om een antwoord te geven aan iedereen die ons vraagt waarom er reden tot hoop is in ons’ (1 Petrus 3,15). Tot besluit vatte zijne All Heiligheid het thema van zijn uiteenzetting samen :

 

“Openheid van hart, openheid naar de ander toe, en openheid naar de schepping. Ons tijdperk vraagt niet minder dan openheid voor ieder van ons.wij horen dikwijls spreken dat onze wereld in crisis is. Ja, nog nooit in de geschiedenis  hebben mensen de gelegenheid gehad om zoveel positieve veranderingen voor zoveel mensen te brengen doorheen ontmoetingen en dialoog”.

 

Zijne Eminentie Aartsbisschop Demetrios van Amerika gaf een  diepzinnige en opbouwende zegen op het einde van de plechtigheid.

ORTHODOXE PAROCHIE HEILIGE APOSTEL ANDREAS  TE  GENT

PAROCHIEFEEST

FEESTDAG VAN DE HEILIGE APOSTEL EN EERSTGEROEPENE ANDREAS

Pontificale Goddelijke Liturgie voorgegaan door Metropoliet Panteleimon

 

Lezingen

Apostellezing : 1 Kor.4,9-16

Want ons, apostelen, heeft God volgens mij de minste plaats toegewezen, die van ter dood veroordeelden. Wij zijn een schouwspel geworden voor heel de wereld, voor engelen en voor mensen: wij zijn dwaas ter wille van Christus, en u bent zo verstandig in Christus! Wij zijn zwak, u bent sterk; u geëerd, wij geminacht.Tot nu toe lijden wij honger en dorst. Wij zijn naakt en krijgen slaag, wij zijn dakloos en matten ons af om met eigen handen de kost te verdienen. Worden wij uitgescholden, dan zegenen wij; worden wij vervolgd, dan verdragen wij het; op smaad antwoorden wij minzaam. Wij worden nog steeds behandeld als het schuim der aarde, als het uitvaagsel van de maatschappij.
     Niet om u beschaamd te maken schrijf ik dit, maar om u te vermanen als mijn dierbare kinderen. Misschien hebt u in Christus duizend opvoeders, maar veel vaders hebt u niet. Ik ben het die u door het evangelie in Christus Jezus heb verwekt. Ik mag u dus aansporen: neem een voorbeeld aan mij.

 

Evangelielezing : Joh.1,35-51

De eerste leerlingen
     De volgende dag was Johannes daar weer; twee van zijn leerlingen waren bij hem. Hij richtte zijn blik op Jezus, die daar langskwam, en zei: ‘Daar is het lam van God.’ De twee leerlingen gaven gehoor aan zijn woord en volgden Jezus. Jezus keerde zich om, zag dat ze Hem volgden en sprak hen aan: ‘Zoeken jullie iets?’ Ze zeiden: ‘Rabbi (dat betekent: meester), waar houdt U uw verblijf?’ Hij antwoordde: ‘Kom mee en je zult het zien.’ Ze gingen mee, en zagen waar Hij zijn verblijf hield. En ze verbleven die dag bij Hem. Het was ongeveer het tiende uur.
     Andreas, de broer van Simon Petrus, was een van die twee die naar Johannes hadden geluisterd en Jezus waren gevolgd. De eerste die hij ging opzoeken was zijn broer Simon. ‘We hebben de Messias gevonden!’ zei hij. (Messias betekent: gezalfde.) Daarop bracht hij hem bij Jezus. Jezus richtte zijn blik op hem en zei: ‘Jij* bent Simon, de zoon van Johannes; voortaan zul je Kefas heten.’ (Dat betekent: rots).

Jezus roept Filippus en Natanaël
     De volgende dag, toen Hij besloten had om naar Galilea te gaan, ontmoette Hij Filippus. ‘Volg Mij’, zei Jezus tegen hem. Filippus was afkomstig uit Betsaïda, de stad waar ook Andreas en Petrus vandaan kwamen. Filippus ging Natanaël opzoeken en zei tegen hem: ‘Degene over wie Mozes in de Wet en ook de profeten hebben geschreven, die hebben we gevonden: Jezus, de zoon van Jozef, uit Nazaret.’ ‘Nazaret?’ zei Natanaël. ‘Kan daar iets goeds vandaan komen?’ Maar Filippus hield vol: ‘Kom mee en je zult het zien.’ Jezus zag dat Natanaël naar Hem toe kwam en zei over hem: ‘Daar heb je een echte Israëliet, in wie geen oneerlijkheid is.’ ‘Waar kent U mij van?’ vroeg Natanaël. Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Nog voordat Filippus je kwam roepen, toen je onder de vijgenboom* zat, had Ik je al gezien.’ ‘Rabbi,’ zei Natanaël, ‘U bent de Zoon van God, U bent de koning van Israël!’ Waarop Jezus zei: ‘Je gelooft dus omdat Ik zei dat Ik je gezien heb onder de vijgenboom? Je zult nog grotere dingen zien!’ En Hij voegde eraan toe: ‘Waarachtig, Ik verzeker jullie: je zult zien hoe de hemel* geopend is en Gods engelen opstijgen en neerdalen boven de Mensenzoon.

TEMPELGANG VAN DE MOEDER GODS

24^e zondag na Pinksteren

 

LEZINGEN :

 

Hebreeën 9,1-7 :

Toch had ook het eerste verbond liturgische voorschriften en zijn eigen, aardse heiligdom. Er was een eerste tent ingericht die de kandelaar en de tafel met de toonbroden bevatte; die noemde men het heilige. Achter het tweede voorhangsel was een tent die het allerheiligste werd genoemd. Daar stonden een gouden reukofferaltaar en de ark van het verbond, geheel met goud overtrokken, waarin zich een gouden vaas met het manna, de staf van Aäron die gebloeid had, en de tafelen van het verbond bevonden. Boven de ark waren de cherubs van de heerlijkheid, die het verzoendeksel overdekten. Wij kunnen hier nu niet verder op ingaan.
     In het aldus ingerichte heiligdom gaan de priesters bij de uitoefening van de eredienst geregeld de eerste tent binnen, maar de tweede wordt alleen door de hogepriester betreden, slechts eenmaal per jaar, en niet zonder het bloed dat hij opdraagt voor zichzelf en voor de tekortkomingen van het volk.

Evangelielezing :

Lucas 10,38-42,11,27-28

Bij Marta en Maria
     Op hun reis ging Hij een dorp in. Een vrouw, Marta genaamd, ontving Hem. Zij had een zuster die Maria heette. Die kwam aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Marta had het heel druk met bedienen. Ze ging naar Jezus toe en vroeg: ‘Heer, laat het U koud dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dat ze mij komt helpen.’ De Heer gaf haar ten antwoord: ‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles, maar slechts één ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen en dat zal haar niet worden ontnomen.’

Gelukwensen
     Tijdens zijn toespraak verhief een vrouw uit de menigte haar stem en riep Hem toe: ‘Gelukkig de schoot die U heeft gedragen, en de borsten waaraan U hebt gezogen.’ ‘Inderdaad,’ zei Hij, ‘gelukkig zij die het woord van God horen en het bewaren.

 

Begrafenisplechtigheid van patriarch Pavle van Servië

 

 

Overlijden van Patriarch Pavle van Servië

+

Duizenden bewijzen patriarch laatste eer

Belgrado –  Duizenden gelovigen hebben maandag voor en in de Savakathedraal van Belgrado de laatste eer bewezen aan patriarch Pavle van de Servisch-Orthodoxe Kerk. Pavle overleed zondag na een lange ziekte op 95-jarige leeftijd in een militair ziekenhuis in de Servische hoofdstad. Zijn lichaam is in een open kist in de kathedraal opgebaard.

De Servische regering heeft drie dagen van nationale rouw afgekondigd. De patriarch wordt donderdag op zijn verzoek begraven in het veertiende-eeuwse klooster Rakovica bij Belgrado. Voorafgaand is er een rouwdienst in de Savakathedraal.

De bescheiden Pavle was geliefd bij de meeste geestelijken en andere gelovigen in zijn kerk. Hij stond sinds 1990 aan het hoofd van de Servisch-Orthodoxe Kerk, waarin hij tot de gematigde vleugel behoorde. De kerk steunde na het uiteenvallen van Joegoslavië de Servische nationalisten in Kroatië en Bosnië. Ook verwierp zij vorig jaar de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo

Uit: de Telegraaf

 

De dresscode der heiligen

                                

DE STANDAARD ANALYSE – Bij zijn intocht eergisteren in Antwerpen droeg de Sint een mijter zonder kruis maar met een omgekeerde gouden T. Enkele verontwaardigde ouders voerden daarom vorige week actie tegen de Sint.Maar ze hadden de verkeerde valse Sint als doel gekozen. De echte Sint draagt immers niet altijd een kruis op zijn mijter.

Meer zelfs: de oersint Nicolaas van Myra droeg helemaal geen hoofddeksel. In de vierde eeuw na Christus wandelde deze Oosters-orthodoxe bisschop blootshoofds rond. ‘Die religie kende de mijter toen niet’, weet Rita Ghesquière, professor emeritus aan de KU Leuven en auteur van het boek Van Nicolaas van Myra tot Sinterklaas. De kracht van een verhaal.

‘De iconografie binnen de orthodoxe traditie duidt heiligen in de eerste plaats aan met een stola of mantel met daarop een kruis. Het was pas bij de verwestelijking van de heilige Nicolaas van Myra, vanaf de twaalfde eeuw na Christus, dat hij ook een mijter op kreeg.’ De mijter bestaat nu ook binnen de orthodoxe Kerk, maar heeft gewoonlijk meer weg van een ronde kroon dan van een puntig hoofddeksel.

De mijter zoals die van de Sint is dus een typisch katholiek symbool, dat teruggaat op de ‘infula’, het hoofddeksel van heidense geestelijken. De mijter, gewoonlijk met een omgekeerde T als versiering, duidt aan dat de drager een zekere functie heeft binnen de katholieke Kerk. Enkel bisschoppen, aartsbisschoppen en de paus mogen een mijter dragen. Ook abten, kanunniken en prelaten nullius, dat zijn katholieke hoogwaardigheidsbekleders die geen bisschop zijn, kunnen zich tooien met het hoofddeksel en het naar eigen goeddunken versieren. In de dertiende eeuw gingen sommigen daar echter zo ver in dat de toenmalige paus Clemens IV moest ingrijpen. Hij vaardigde een bul uit die bepaalde dat de abten en prelaten nullius enkel nog eenvoudige witte mijters mochten dragen. Met de rode kleur van zijn mijter valt de Sint hoe dan ook op. Tegenwoordig krijgen de meeste mijters, ook die van de paus, wit als basiskleur.

De beeltenis van Nicolaas van Myra overleefde in heiligenbeelden, die op de mijter soms wel en soms niet een kruis droegen. Zolang die verwesterde Sint-Nicolaas een bisschoppelijke mijter op had, was hij in orde met de vestimentaire voorschriften.

De uitgave in 1850 van het boek Sint-Nikolaas en zijn knecht, geschreven door de Amsterdamse onderwijzer Jan Schenkman, gaf de Sint zoals we die nu kennen in de Lage Landen definitief vorm. Schenkman voerde Zwarte Piet ten tonele, net zoals de stoomboot uit Spanje, het rijden over de daken en het gooien van pakjes door schoorstenen. Met de introductie van de roe en de zak van Zwarte Piet gaf Schenkman bovendien een pedagogisch aspect aan het verhaal van de Sint.

Ghesquière: ‘Op de afbeeldingen in Sint-Nikolaas en zijn knecht draagt de Sint een rode mijter zonder kruis. Voor een deel beantwoordt dit beeld aan de normen van de katholieke Kerk, anderzijds speelt in die prenten het conflict met de protestantse Kerk in Nederland.’ Het protestantisme zette zich onder meer af van de katholieke Kerk door het gebruik van het Hugenotenkruis, dat meer gestileerd is dan het katholieke.

Dat conflict tussen protestantisme en katholicisme speelt niet zo sterk in Vlaanderen. Ook al wijkt hij hiermee af van de omgekeerde T, de Sint kan hier zonder gêne een kruis dragen op zijn mijter. Sinds het begin van de twintigste eeuw doet hij dat ook op de meeste Vlaamse prenten, onder meer op de tekeningen van Felix Timmermans. Vandaag hangt de keuze van de Sint voor een mijter met of zonder kruis deels af van waar zijn stoomboot aanmeert: boven of onder de Moerdijk.

‘Dat kruis heeft bij ons vooral een functionele waarde’, verklaart Ghesquière. ‘Het moet kinderen duidelijk maken dat de persoon op de afbeelding een heilige is. De stelling dat het kruis er is gekomen na de commercialisering van de Sint, waarbij men toch de religieuze link wilde behouden, gaat iets te kort door de bocht. De afbeelding met kruis bestaat al langer.’

De echte oersint draagt dus geen mijter, en als hij er al een zou dragen, dan staat er een omgekeerde T op en is de mijter wit. Maar die kleur zou minder passen bij de rest van zijn outfit.

Nikolas Vanhecke is redacteur binnenland.
www.standaard.be/analyse

23^e zondag na Pinksteren

“genezing van een bezetene”

Genezing van een bezetene

Manuscript 1413-16

Musée Condé, Chantilly

LEZINGEN

Epistel : Efesiërs 2,4-10:

Door zijn grote liefde voor ons heeft God, die rijk is aan barmhartigheid, ons die dood waren door onze overtredingen, met Christus ten leven gewekt. Aan zijn genade dankt u uw redding. Hij heeft ons samen met Hem laten opstaan en laten zetelen in de hemelse* regionen, in Christus Jezus, om in de toekomstige eeuwen* de overgrote rijkdom van zijn genade te tonen, door zijn goedheid jegens ons in Christus Jezus.
     Inderdaad, aan die genade dankt u uw redding door het geloof; en dat dankt u niet aan uzelf. Gods gave is het; u dankt het niet aan uw prestaties, opdat niemand trots zou zijn. Gods werk zijn wij, geschapen in Christus Jezus, om in ons leven de goede werken te doen die God voor ons heeft bereid, opdat wij daarin zouden leven.

 

Evangelie : Lucas 8,26-39 :

Genezing van een bezetene
     Zij voeren naar het land van de Gerasenen, dat tegenover Galilea ligt. Toen Hij van boord ging, kwam Hem uit de richting van de stad iemand tegemoet die in de macht was van demonen. Al geruime tijd droeg hij geen kleren en woonde hij niet meer in een huis, maar in rotsgraven. Toen hij Jezus zag, viel hij schreeuwend voor Hem neer en riep luidkeels: ‘Wat wilt U van mij, Jezus, Zoon van de allerhoogste God? Doe me alsjeblieft geen pijn.’ Hij had de onreine geest bevolen uit de man weg te gaan. Herhaaldelijk had die bezit van hem genomen; men bond hem dan vast met kettingen en voetboeien, maar steeds weer verbrak hij zijn ketenen en werd hij door de demon naar eenzame streken gejaagd. Jezus vroeg hem: ‘Wat is uw naam?’ Hij zei: ‘Legio’; er waren immers vele demonen bij hem ingetrokken. Zij smeekten Jezus hen niet de afgrond in te sturen. Nu weidde daar in de bergen een grote troep varkens; ze vroegen Hem toestemming om in die varkens te gaan, en Hij stond hun dat toe. De demonen kwamen uit de man en gingen de varkens in; de troep stoof de helling af, het meer in, en verdronk. Toen de varkenshoeders zagen wat er gebeurde, gingen ze ervandoor en vertelden het in de stad en op het land. De mensen gingen kijken wat er gebeurd was. Ze kwamen bij Jezus en vonden daar de man uit wie de demonen waren weggegaan, gekleed en bij zijn volle verstand, gezeten aan Jezus’ voeten. Ze werden met ontzag vervuld. Ooggetuigen vertelden hun hoe de bezetene gered was. De hele bevolking van de streek van de Gerasenen vroeg Jezus toen bij hen weg te gaan, want ze waren hevig geschrokken. Daarop stapte Jezus in de boot om terug te varen De man uit wie de demonen waren weggegaan, vroeg Hem of hij bij Hem mocht blijven, maar Jezus stuurde hem weg. ‘Ga naar huis terug,’ zei Hij, ‘en vertel wat God voor u heeft gedaan.’ De man ging in heel de stad verkondigen wat Jezus voor hem had gedaan