zondag na Kerstmis

Gedachtenis van de H. Jozef , de Profeet David, en de Apostel Jacobus

                                                              Heilige Jozef

                                                                  Profeet David
                                                               Apostel Jacobus

Feest ook van de 20.000 martelaren van Nicomedia.(De 20.000 Martelaren van Nicomedia stierven gedurende het bewind vanKeizer Diocletianus en Maximilianus omwillen van het geloof de Marteldood. Dit gebeurde in het begin van de vierde eeuw na Christus. Velen stierven door het zwaard of ophanging, anderen werden verbrand (geen icoon voorhanden)

LEZINGEN :
Galaten 1,11-19

11 Ik verzeker u, broeders en zusters, dat het evangelie dat ik u verkondigd heb niet door mensen is bedacht 12 – ik heb het ook niet van een mens ontvangen of geleerd – maar dat Jezus Christus mij is geopenbaard. 13 U hebt gehoord hoe ik vroeger volgens de Joodse godsdienst leefde, dat ik de gemeente van God fanatiek vervolgde en haar probeerde uit te roeien. 14 Ik leefde de Joodse wetten heel wat strikter na dan velen van mijn generatie en zette mij vol overgave in voor de tradities van ons voorgeslacht. 15 Maar toen besloot God, die mij al vóór mijn geboorte had uitgekozen en die mij door zijn genade heeft geroepen, 16 zijn Zoon in mij te openbaren, opdat ik hem aan de heidenen zou verkondigen. Ik heb toen geen mens om raad gevraagd 17 en ben ook niet naar Jeruzalem gegaan, naar hen die eerder apostel waren dan ik. Ik ben onmiddellijk naar Arabia gegaan en ben van daar weer teruggekeerd naar Damascus. 18 Pas drie jaar later ging ik naar Jeruzalem om Kefas te ontmoeten, en bij hem bleef ik twee weken. 19 Maar van de overige apostelen heb ik niemand gezien, behalve Jakobus, de broer van de Heer.

Lees verder “Zondag na Kerstmis”

H. Leo de Grote (? – ca 461), paus en Kerkleraar
Eerste sermon voor Kerstmis; PL 59,190

“Het Woord is vlees geworden! Hij heeft onder ons gewoond”

Onze Redder is vandaag geboren, dierbare broeders en zusters: laten we ons verheugen! Droefheid is niet gepast op de dag waarop het Leven geboren wordt. Deze dag vernietigt de vrees voor de dood en vervult ons met vreugde door de belofte van de eeuwigheid. Niemand wordt uitgesloten van deze blijdschap; één en hetzelfde motief van vreugde is voor allen gelijk. Want onze Heer, die de zonde en de dood kwam vernietigen…, is gekomen om alle mensen te bevrijden. Dat de heilige jubelt, want hij nadert de overwinning. Dat de zondaar zich verheugt, want hij is uitgenodigd voor vergeving. Dat de heiden moed mag krijgen, want hij is tot het leven geroepen. Wanneer immers de volheid van de tijd is gekomen, welke vastgesteld is door de onpeilbare diepte van het goddelijk plan, heeft de Zoon van God onze menselijke natuur aangenomen om deze te verzoenen met zijn Schepper…
Het Woord van God, is God, Zoon van God, “die bij God was in den beginne, door wie alles geschapen is en zonder wie niets geschapen is”, is mens geworden om de mens van de eeuwige dood te bevrijden. Hij heeft zich vernederd door onze nederige positie aan te nemen, zonder dat zijn majesteit erdoor verminderd werd. Hij bleef wie Hij was en nam aan wat Hij niet was, daarmee heeft Hij ons slavenbestaan verenigd met zijn bestaan dat gelijk is aan God de Vader… De majesteit bekleedt zich met nederigheid, kracht met zwakheid, eeuwigheid met sterfelijkheid: ware God en waarlijk mens, in de eenheid van één Heer, “enige middelaar tussen God en de mensen” (Tm 2,5)…

bron : dagelijks evangelie.org

FEEST VAN DE GEBOORTE VAN ONZE HEER EN GOD EN VERLOSSER JEZUS CHRISTUS

Lezingen
Galaten 4, 4-7

Maar toen de volheid van de tijd gekomen was, heeft God zijn Zoon gezonden, geboren uit een vrouw, geboren onder de wet, om hen die onder de wet stonden vrij te kopen, opdat wij de rang van zonen zouden krijgen. En dit is het bewijs dat u zonen bent: God heeft de geest van zijn Zoon in ons hart gezonden, die roept: Abba, Vader! U bent dus geen slaaf meer, maar zoon; en als u zoon bent, dan ook erfgenaam, door toedoen van God.

Evangelie :
Matth.2,1-12 :

Van Betlehem naar Nazaret Toen Jezus geboren was in Betlehem in Judea, ten tijde van koning Herodes, kwamen er uit het Oosten magiërs in Jeruzalem aan. Ze vroegen: ‘Waar is de pasgeboren koning van de Joden? Want wij hebben zijn ster zien opkomen en wij zijn gekomen om Hem te huldigen.’ Toen koning Herodes hiervan hoorde, schrok hij, en heel Jeruzalem met hem. Hij riep alle hogepriesters en schriftgeleerden van het volk samen en wilde van hen weten waar de Messias* geboren zou worden. Ze zeiden hem: ‘In Betlehem in Judea. Want zo staat het geschreven bij de profeet: Betlehem, land van Juda, u bent zeker niet de minste onder de leiders van Juda, want uit u zal een leider voortkomen, die herder zal zijn van mijn volk Israël.’ Toen riep Herodes de magiërs in stilte bij zich en vroeg nauwkeurig naar de tijd waarop de ster verschenen was. Hij stuurde hen naar Betlehem met de woorden: ‘Ga een nauwkeurig onderzoek instellen naar het kind. Wanneer u het gevonden hebt, laat het mij dan weten; dan kan ook ik het gaan huldigen.’ Toen ze de koning aan hoord hadden, gingen ze weg. Opeens ging de ster die ze hadden zien opkomen voor hen uit, tot ze bleef staan boven de plaats waar het kind was. Toen ze de ster zagen, werden ze met buitengewoon grote vreugde vervuld. Ze gingen het huis binnen en zagen het kind met zijn moeder Maria. Ze vielen op hun knieën en huldigden het. Ze haalden hun schatten tevoorschijn en gaven Hem goud, wierook en mirre als geschenk. En omdat ze in een droom gewaarschuwd waren om niet naar Herodes terug te keren, namen ze de wijk en gingen ze langs een andere weg naar hun land terug.

HOMELIE voor KERSTMIS

Ter gelegenheid van de geboorte van Onze Heer Jezus Christus

‘Wij verheerlijken U, o Christus, bron van leven, die op deze dag voor ons
in reinheid mens geworden zijt uit de heilige Maagd Maria’
(Mégalynaire van Kerstmis)

In de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest.Amen.
Vandaag vieren wij de Geboorte van onze God, vandaag vieren wij het nieuw-geboren kind ‘Vandaag is ons heil aangebroken’.De mens die gebukt ging onder het gewicht van Adam’s zonde kan weer tot bloei komen door Gods genade, zich oprichten in het aanschijn van het ongeschapen Licht en de volheid van de Liefde ontvangen, omwille van onze God die zich in Zijn volheid geeft in de liefde.
De mens was verwijderd van God, hij had zich naar zichzelf toe gekeerd, maar God had hem niet in de steek gelaten : Hij heeft hem zijn Zoon gezonden en dit vieren wij vandaag. Indien de mens zich staande kan houden in het licht van God, dan is het omdat dit goddelijk Licht tot ons is gekomen, dat het geïncarneerd is en omdat de Zoon van God een klein kind geworden is. Het is door Gods nederigheid dat de hoogmoed van de mens gebroken is, verbrijzeld, en dat uiteindelijk God is kunnen komen om onze wonden van hoogmoed te genezen met de zalf van Zijn liefde. De Heer is onder ons gekomen onder de gedaante van een klein kind : wat is er moeilijker voor een kind dan op deze wereld te komen , wat is er brozer dan een pasgeborene ? Het is nochtans in deze gestalte dat de Heer onder ons is willen komen. Zo heeft Hij ons getoond dat alleen Zijn nederigheid de hoogmoedige mens kan genezen. Hoe moeten wij dank zeggen voor zo een God !.Hoe groot is de liefde van iemand voor ons, die zijn Zoon heeft gezonden om ons te zeggen :’Gij zijt gered ! Heb geen vrees, uw zonde is vergeven, ik ben midden onder u !’.
Brengen wij dank aan God met al onze kracht, met al onze energie, met geheel ons hart en ons leven lang : Zo een God hebben wij, mensen, in ons midden ! En denk eraan : Hij is er voor altijd, onze God van liefde, Hij is er zonder ophouden….Dit weten wij zeker : indien het heil eenmaal aan de wereld gegeven is voor allen, moeten wij omwille van onze zwakheid zonder ophouden deze liefde aanvaarden, en dit kan niet zonder nederigheid van onze kant. Zolang de mens ingenomen is met zichzelf, kan hij niets van God ontvangen. Maar de dag waarop we inzien dat we niets kunnen uit onszelf, dat wij niets zijn en dat God Alles is en in alles – de Volmaakte-Liefde -, kunnen wij door deze liefde ook deelgenoot worden aan zijn goddelijkheid : omdat God mens geworden is, kan de mens God worden !. Dit voltrekt zich door deze daad van goddelijke nederigheid die zich zonder ophouden hernieuwt; want telkens als wij zondigen, elke keer als wij gedeeltelijk de genade van ons doopsel verliezen, is de Heer daar en zegt Hij tot ons :’Heb geen schrik, uw hoogmoed is gebroken, ik neem u bij de hand; je kan opnieuw beginnen’.
Houden wij deze nederigheid van onze God voor ogen, deze tastbare liefde die ons hart beroert, ons hart, zo dikwijls gekwetst door de zonde. Breng Hem altijd in uw herinnering en heb geen schrik om Hem te vragen u Zijn genade te schenken. En wanneer we op een dieptepunt gekomen zijn, wanneer wij het niet meer zouden zien zitten en we zouden zeggen :’Ik ben verloren !, dan is het moment aangebroken om onze God in ons leven toe te laten, de liefde van onze God. In ons leven is het, op een of ander moment, soms noodzakelijk dat ons hart gebroken wordt en wij ons tot de Heer zouden richten met de woorden : ‘Ik ben verloren !’. Herinner u hoe de apostelen tot de Heer riepen :’Wij vergaan’ De Heer heeft hen gered, Hij was daar, Zijn liefde had hen vervuld, Zijn liefde had hen opnieuw kracht en energie gegeven.
Op het moment dat ook wij ons zullen bewust worden van de grote zwakheid in ons hart, op het moment dat wij de gebrokenheid van ons hart zullen aanvaarden, moeten wij voor de geest houden dat de Heer zal komen en dat Hij, door zijn nederigheid en liefde, de wonden van ons vermorzeld hart zal helen. Dan zullen we vrede en vreugde ondervinden !
Amen
Hiëromonnik SYMEON
Higoumen van het monasterie van
St.Silouan
(Vertaling : Kris Biesbroeck)

29e zondag na Pinksteren
“Zondag van de voorouders van Christus”

Lezingen :
Kollocenzen : 3,4-11 :

Wanneer Christus, die uw leven is, verschijnt, zult ook u met Hem verschijnen in heerlijkheid.
De oude en de nieuwe mens
Maak de aardse praktijken dood: ontucht, onzedelijkheid, hartstocht, kwade begeerte en de hebzucht, die gelijk staat met afgoderij.
Deze dingen roepen Gods toorn af over de ongehoorzamen.
Ook u hebt u indertijd hieraan overgegeven en zo geleefd.
Maar nu moet ook u dit alles vaarwel zeggen: woede, drift, kwaadaardigheid, gevloek en vunzige taal!
En vertel elkaar geen leugens meer.
Trek de oude mens met zijn gedragingen uit,bekleed u met de nieuwe mens, die wordt vernieuwd tot het ware inzicht, naar het beeld van zijn schepper.Dan is er geen sprake meer van Griek of Jood, besnedene of onbesnedene, barbaar, Skyth, slaaf, vrije mens. Lees verder “Voorouders van Christus”

De heilige Gregorios, hegoumen van het Chandztelski- en Sjambert- klooster in Georgië

GEEN ICOON BESCHIKBAAR

gestorven in 861. Hij was de zoon van een Georgische edelman en werd opgevoed door zijn vrome tante aan het prinselijk hof. Hij werd door haar geadopteerd toen zijn vader gestorven was, in de slag tegen de Hazaren in 764, toen Tbilisi (Tiflis) in hun handen viel; terwijl de vorst in Bagdad gedurende drie jaar de gevangene was van de Shah. De tijden waren moeilijk door de onderdrukking door de islam, en al wankelden sommigen onder de zware druk van armoede, hongersnood en verpletterende belastingdruk, de meerderheid van de bevolking bleef trouw aan Christus en aan hun land. Gregorios bleek reeds als kind bijzonder begaafd te zijn. Door het zingen in de kerk kende hij de psalmen reeds uit het hoofd voordat hij had leren lezen. En toen hij eenmaal kon lezen had de leergierige jongen alle geschriften van de kerkvaders‚ voor zover die in het Georgisch waren vertaald, in het hoofd. En spoedig beheerste hij zowel het Grieks als het Arabisch‚ dat in het Oosten en ook in West-Europa de rol vervulde van het Engels in de huidige wereld.

Lees verder “De heilige Gregorios, hegoumen van het Chandztelski- en Sjambert- klooster in Georgië;”

28e zondag na pinksteren

“Genezing op sabbath van een vrouw”

 

LEZINGEN :
Lezing : 4,22-27

Een voorafbeelding van de christelijke vrijheid
21 Zeg me, gij die zo graag onder de wet wilt, luistert ge wel naar de wet? 22Er staat immers geschreven dat Abraham twee zonen kreeg, een van de slavin en een van de vrije vrouw. 23Maar de zoon van de slavin werd geboren naar het vlees, die van de vrije vrouw uit kracht van de belofte. 24Deze dingen zijn allegorisch bedoeld. De twee vrouwen zijn twee verbonden: het ene, dat van de berg Sinaï, brengt slaven voort en dat is Hagar: 25(de Sinaï nu is een berg in Arabië) zij beantwoordt aan het tegenwoordige Jeruzalem, dat met zijn kinderen in slavernij ligt. 26Maar het Jeruzalem van omhoog is vrij en dat is onze moeder. 27Want er staat geschreven: Verheug u, onvruchtbare, gij die niet baart, breek los in gejuich, gij die geen weeën kent. Want de kinderen der eenzame zullen talrijker zijn dan de kinderen van haar die de man heeft.

Lees verder “Genezing van een vrouw op sabbath”

.

25e zondag na Pinksteren

“Rijkdom en dwaasheid”

 

LEZINGEN:

Efesiërs 4,1-7:

Ik, de gevangene in de Heer, vraag u met aandrang: leidt een leven dat beantwoordt aan de roeping die gij van God ontvangen hebt, 2in alle deemoed en zachtheid, in lankmoedigheid, liefdevol elkaar verdragend. 3Beijvert u de eenheid des Geestes te behouden door de band van de vrede: 4een lichaam en een Geest, zoals gij ook geroepen zijt tot een en dezelfde hoop waarvoor Gods roeping borg staat. 5Een Heer, een geloof, een doop. 6Een God en Vader van allen, die is boven allen en met allen en in allen. 7Maar aan ieder van ons afzonderlijk is de genade verleend naar de maat van Christus’ gave.

Lees verder “Rijkdom en dwaasheid”

24e zondag na Pinksteren

“Het voornaamste gebod”

LEZINGEN :

Eerste lezing :
2 Kor.4,6-15

De God die heeft gezegd: ‘Uit de duisternis zal licht schijnen,’ heeft in ons hart het licht doen schijnen om ons te verlichten met de kennis van zijn luister, die afstraalt van het gezicht van Jezus Christus.
Het huidige leven en de toekomstige luister
Maar wij zijn slechts een aarden pot voor deze schat; het moet duidelijk zijn dat onze overweldigende kracht niet van onszelf komt, maar van God. We worden van alle kanten belaagd, maar raken niet in het nauw. We worden aan het twijfelen gebracht, maar raken niet vertwijfeld. We worden vervolgd, maar worden niet in de steek gelaten. We worden geveld, maar gaan niet te gronde. We dragen in ons bestaan altijd het sterven van Jezus met ons mee, opdat ook het leven van Jezus in ons bestaan zichtbaar wordt. Wij levenden worden altijd omwille van Jezus aan de dood prijsgegeven, opdat in ons sterfelijke bestaan ook het leven van Jezus zichtbaar wordt. Zo is in ons de dood werkzaam, en in u het leven. Er staat geschreven: ‘Ik bleef vertrouwen, daardoor kon ik spreken.’ In datzelfde vertrouwen spreken ook wij, omdat we geloven en weten dat hij die de Heer Jezus heeft opgewekt ook ons, net als Jezus, zal opwekken en ons samen met u naar zich toe zal voeren. Dit alles gebeurt omwille van u, zodat Gods goedheid, die zich door steeds meer mensen verbreidt, ook tot steeds meer dankzegging leidt, tot eer van God.

Lees verder “Het voornaamste gebod”

21e zondag na Pinksteren
“Legioen van duivels”

Eerste lezing :
Galaten,2,16-20

[16] Aangezien wij weten dat de mens niet gerechtvaardigd wordt door de werken van de wet, maar alleen door het geloof in Jezus Christus, zijn ook wij in Christus Jezus gaan geloven, om gerechtvaardigd te worden door het geloof in Christus en niet door de werken van de wet, want door de werken van de wet zal geen mens gerechtvaardigd worden.[17] Als* wij nu, door onze gerechtigheid te zoeken bij Christus, ook zelf zondaars bleken te zijn, betekent dit dan dat Christus in dienst staat van de zonde? Dat nooit! [18] Maar als ik weer opbouw wat ik heb afgebroken, maak ik mezelf tot overtreder. [19] Want staande* onder de wet ben ik gestorven voor de wet, om te leven voor God. Met Christus ben ik gekruisigd. [20] Ikzelf leef niet meer, Christus leeft in mij. Mijn sterfelijk leven is een leven in het geloof in de Zoon*van God, die mij heeft liefgehad en zichzelf heeft overgeleverd voor mij.

Lees verder “Het legioen van duivels”

.

20e zondag na Pinksteren

Zondag van de Vaders van het 7e Oecumenisch concilie

 

Eerste lezing :
Titus 3,8-15

8Op dit woord kunt ge bouwen, en ik wil dat me moedig voor uw overtuiging uitkomt. Zij die in God geloven, moeten zij beijveren de eersten te zijn bij elk goed werk. Dat is voor hen een ereplicht en de wereld zal er wel bij varen.
9Maar houd u niet op met onzinnige kwesties, genealogieën, discussies en twistpunten aangaande de wet; deze dingen zijn nutteloos en hebben geen zin.
10Een ketter moet ge na een eerste en een tweede waarschuwing afwijzen.
11Ge kunt er zeker van zijn dat zo iemand op de verkeerde weg is en met zijn zonde zichzelf veroordeelt.
12Kom, als ik Artemas of Týchikus naar u gezonden heb, zo spoedig mogelijk bij mij in Nikópolis, want ik heb besloten daar de winter door te brengen.
13Neem alle maatregelen voor de reis van Zenas, de rechtsgeleerde, en Apollos; het mag hun aan niets ontbreken.
14Ook de onzen moeten leren zich met eerlijke arbeid bezig te houden en het hunne bij te dragen ter voorziening in allerlei behoeften; dan maken zij zich nuttig.
15Allen die bij mij zijn, groeten u. Groet alle vrienden in het geloof. De genade zij met u allen.

Evangelie :
Lucas 8,5-15 :

8Nog een ander gedeelte viel op goede grond; het schoot op en bracht honderdvoudige vrucht voort.’ En met luider stem voegde Hij eraan toe: ‘Wie oren heeft om te horen, hij luistere.’
9Zijn leerlingen vroegen Hem, wat die gelijkenis wel betekende.
10Hij antwoordde: ‘Aan u is het gegeven de geheimen van het Rijk Gods te kennen, maar de overigen ontvangen ze in gelijkenissen, opdat zij ziende niet zien, en horende niet begrijpen.
11Welnu, de betekenis van de gelijkenis is deze: Het zaad is het woord van God.
12Die op de weg, zijn zij die geluisterd hebben. Maar dan komt de duivel en rooft het woord uit hun hart weg, opdat ze niet door te geloven gered worden.
13Die op de rots, zijn zij die het woord met blijdschap ontvangen wanneer zij het horen, maar zij hebben geen wortel, zij geloven voor een ogenblik, maar ten tijde van de beproeving vallen zij af.
14Wat onder de distels viel, zijn zij die wel geluisterd hebben, maar gaandeweg door de zorgen, de rijkdom en de genoegens van het leven verstrikt raken en niet tot rijpheid komen.
15Het zaad in de goede aarde zijn zij, die het woord dat Zij hoorden in een goed en edel hart bewaren en vrucht voortbrengen door hun standvastigheid.

Heiligenleven

De heilige Romanos de Melode

De heilige Romanos de Melode‚ monnik en diaken. Hij was van joods bloed, afkomstig uit Emesa (Rome) in Syrië en werd diaken in de kerk van Beyroet. Hij was een beroemd zanger en door keizer Anastasios I werd hij in 496 verbonden aan de kerk van de Moeder Gods van Kyros, in Konstantinopel‚ waar hij zich geheel wijdde aan de beschouwing, welke hij dan weer uitdroeg in zijn gezangen. Hij is misschien wel de grootste van de christelijke dichters: diepe theologische gedachten onder woorden gebracht met grote kracht en rijke beeldspraak. Dit wordt in zijn levensverhaal toegeschreven aan het feit dat, toen hij zich lange tijd vergeefs had ingespannen om een preek samen te stellen voor de Geboorte des Heren, hem in een droom de heilige Moeder Gods verschenen was, waarna hij de volgende morgen als een engel het Kerstkondakion zong: “De Maagd baart heden Hem Die is voor alle Zijn…”. Dit werd het begin van zijn dichterschap.
Het beginkondakion en de 1e ikos van zijn grote feestzangen (die eveneens Kondakion heten) worden nog altijd in de orthodoxe kerk gebruikt. Meer dan duizend kondakia (waarvan er echter slechts een tachtigtal behouden zijn gebleven) en ook de beroemde Akathist van de heilige Moeder Gods worden aan hem toegeschreven. Hij stierf als diaken tegen het jaar 500.

Heiligenlevens voor elke dag.Uitg.orthodox klooster Den Haag

Opwekking van de jongeling uit  Naim

2 Korintiërs : 11,31-12,9

 

73 1God, de Vader van onze Heer Jezus gezegend is Hij in eeuwigheid! weet dat ik niet lieg. 32Toen ik in Damascus was, liet de stadhouder van koning Aretas de stad bewaken om mij te vangen; 33en om aan zijn greep te ontsnappen moest ik in een mand worden neergelaten door een venster in de stadsmuur.
1 Moet er geroemd worden? Het dient wel nergens toe, maar dan kom ik nu tot visioenen van openbaringen van de Heer. 2Ik ken een mens in Christus, die veertien jaar geleden, in het lichaam of buiten het lichaam, ik weet het niet, God weet het… die mens werd weggerukt naar de derde hemel. 3Van die mens weet ik dat hij met het lichaam of zonder het lichaam, ik weet het niet, God weet het, 4dat hij werd weggerukt naar het paradijs en onzegbare woorden vernam, die geen mens mag uitspreken. 5Op zo iemand

Lees verder “”