GEVIERD IN DE KERK OP 12 SEPTEMBER

Omwille van omstandigheden wordt dit nu gepubliceerd !

FEEST VAN DE VERHEFFING VAN HET EERBIEDWAARDIGE EN LEVENSCHENKENDE KRUIS

Betekenis en ontstaan van het feest van de Kruisverheffing
De Heilige Kruisverheffing is een feest in de liturgie van de Katholieke en de Orthodoxe Kerk dat op 14 september wordt gevierd. De oorsprong van dit feest ligt in de jaarlijkse viering van de kerkwijding van de basiliek van het Heilig Graf in Jeruzalem, die samenviel met de vondst van het Heilig Kruis door Sint-Helena. De wijding vond plaats op 13 september 335. Deze basiliek staat volgens de overlevering op de plaats waar Christus tussen kruisdood en verrijzenis lag opgebaard. Gedurende het jaarlijkse kerkwijdingsfeest werd het kruis aan het volk getoond. Volgens de traditie heeft aan dit kruis Jezus geleden. Het kruis is volgens de traditie gevonden door Helena, moeder van Constantijn de Grote, die rond 324 naar Jeruzalem pelgrimeerde. Daar liet zij uitgravingen doen, waarbij ook de grafkelder ontdekt zou zijn. Voor het eerst wordt hierover bericht in 325 door Eusebius van Caesarea. Uit de 4e eeuw stammen ook de verslagen van bisschop Cyrillus van Jeruzalem, Ambrosius van Milaan, Socrates Scholasticus en Theodoretus van Cyrrhus. Uit het jaar 383 is een verslag van de religieuze Egeria bewaard, die een bedevaart naar Jeruzalem maakte. Op de plaats van de gevonden grafkelder, achter Golgotha, liet Helena de basiliek van het Heilig Graf bouwen. Het kruis werd door Helena gedeeld; een deel bleef in Jeruzalem en twee andere delen schonk zij aan Constantinopel en Rome. De vondst van het heilig kruis leidde vooral vanaf de kruistochten tot een onstuitbare verspreiding van kruis-relieken en daarmee ook tot verspreiding van het feest van de Kruisverheffing. Bovendien heeft de verspreiding van de Cisterciënzers en Trappisten over Europa een rol gespeeld, aangezien in hun spiritualiteit de Kruisverheffing van bijzonder belang is. Het tonen van het kruis als teken van verlossing door Christus, verspreidde zich zo door de hele Kerk. Viering in de Oosters-orthodoxe Kerken Het feest van de Kruisverheffing is één van twaalf grote feesten binnen de Oosterse orthodoxie. Het wordt echter niet in alle kerken op dezelfde dag gevierd. De zogenaamde “Oosters-orthodoxe Kerken – nieuwe stijl” vieren het feest zoals de rooms-katholieken op 14 september, de “Oosters-orthodoxe Kerken – oude stijl” 13 dagen later namelijk op 27 september. Dit laatste is het geval voor de Kerken van Jeruzalem, Rusland en Servië.

lezingen :

Eerste lezing
1 Korintiërs 1,18-2,16

De ware wijsheid

De boodschap over het kruis is dwaasheid voor wie verloren gaan, maar voor ons die worden gered is het de kracht van God. Er staat namelijk geschreven: ‘Ik zal de wijsheid van de wijzen vernietigen, het verstand van de verstandigen zal ik tenietdoen.’ Waar is de wijze, waar de schriftgeleerde, waar de redenaar van deze wereld? Heeft God de wijsheid van de wereld niet in dwaasheid veranderd? Want zoals God in zijn wijsheid bepaalde, heeft de wereld hem niet door haar wijsheid gekend, en hij heeft besloten hen die geloven te redden door de dwaasheid van onze verkondiging. De Joden vragen om wonderen en de Grieken zoeken wijsheid, maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor Joden aanstootgevend en voor heidenen dwaas. Maar voor wie geroepen zijn, zowel Joden als Grieken, is Christus Gods kracht en wijsheid,

EVANGELIE

Johannes 19,6-20,25-35

Lees verder “Feest van de kruisverheffing”

“Wanneer het leven vol problemen zit, krijgen mensen het gevoel dat de vloek en woede van God over hen is gekomen. Maar als deze beproevingen voorbij zijn, zullen ze zien dat Gods prachtige voorzienigheid hen minutieus beschermde in alle facetten van hun bestaan. Duizenden jaren ervaring, doorgegeven van generatie op generatie, vertelt ons dat wanneer God geloof ziet in de ziel van mensen die voor Zijn bestwil streven, zoals Hij deed in het geval van Job, Hij hen naar diepten en hoogten leidt die ontoegankelijk zijn voor anderen. Hoe completer en machtiger de liefde en het vertrouwen van mensen op God zijn, hoe groter de mate van hun beproeving en de volheid van hun ervaring, die zeer grote hoogten kan bereiken.”

Ouderling Sophrony vqn Essex

Zijn of niet-zijn, een morele vraag ?

door Stephen Freeman

Stephen Freeman

Zijn of niet zijn – een morele vraag

Er zijn zeer belangrijke redenen om de moraliteit van de moderne wereld los te laten en haar plaats in onze relatie met God te heroverwegen. De belangrijkste reden is dat het onjuist is om ons te zien als in de eerste plaats morele wezens. Dus wat zou een moreel wezen vormen?

Een moreel wezen

Een wezen dat in de eerste plaats als een moreel wezen wordt begrepen , zou iemand zijn wiens bestaan ​​min of meer een gegeven is. De belangrijke vraag is niet of zulke wezens bestaan, maar hoe ze zich gedragen. In termen van bestaan ​​zouden alle mensen als vrijwel gelijk worden beschouwd. Het is wat ze met dat bestaan ​​doen dat zorgwekkend is, en vooral zorgwekkend vanuit het perspectief van religie. De crisis van de mensheid is het gevaar immoreel te zijn.
Morele wezens hebben goddelijke geboden gekregen om hen op het pad van juist gedrag te leiden. Die geboden werden vervuld en voltooid in Christus, het enige echt morele wezen. Hij gaf ons een grotere wet, die van liefde, en leerde ons wat het betekende om in overeenstemming met die openbaring te leven.
In dit begrip maken Zijn dood en opstanding het voor ons mogelijk om als morele wezens te leven, wat ons vergeving en de kracht om te veranderen (bekering) brengt. Verlost worden door genade komt vooral tot uiting in een steeds grotere beheersing van de hartstochten (verkeerde neigingen en verlangens – morele wanorde). Het wordt gekroond met volmaaktheid en eeuwig leven bij God in de hemel.

Een ontologisch wezen

Er is een andere manier om ons bestaan ​​te begrijpen, waarbij het bestaan ​​zelf geen gegeven is. St. Athanasius begint bij het beschrijven van onze menselijke conditie met onze schepping uit het niets. Hij denkt niet over ons bestaan ​​in morele termen. In plaats daarvan beschrijft hij onze zonde als een breuk met God, de enige bron van ons bestaan ​​en ons voortbestaan. De gevolgen van deze breuk zijn dat we terugvallen in de richting van niet-bestaan. De crisis van de mensheid is niet moreel van aard, maar existentieel.
In de loop van enkele eeuwen heeft de taal van de Kerk een gemeenschappelijk vocabulaire ontwikkeld om te spreken over de leer van God (Drie-eenheid/Persoon/Zijn/Energieën), de leer van Christus (Persoon/Wezen of Natuur/Wil/Energieën) en de leer van de mens (Persoonlijkheid/Natuur/Vrijheid). De meest verfijnde versies van dit gesprek zijn te vinden in St. Maximus en het 5e en 6e concilie, evenals in de latere verfijningen van St. Gregorius Palamas (14e eeuw). Die taal bekijkt al deze dingen in termen die in de eerste plaats ontologisch zijn – die te maken hebben met zijn.
Dus als we denken aan mensen en hun val, wordt dit gezien in termen van een beweging weg van het ware zijn en het pad naar het eeuwige zijn, en dus naar niet-bestaan. Verlossing wordt gezien als een herstel van onze ware manier van bestaan ​​en richting in gemeenschap met God.
Dit alles werkt goed met de taal van de kerk en de verkondiging van Christus’ overwinning over dood en hel, evenals met St. Paulus’ beschrijving van zonde wiens loon de dood is. Het is de primaire taal en grammatica van de kerk in deze zaken.

Een botsing van grammatica’s

Lees verder “Stephen Freeman : zijn of niet zijn : een morele vraag?”

“Net als het brood dat van de aarde komt is het na de aanroeping van God te hebben ontvangen , niet langer gewoon brood . De eucharistie, bestaande uit twee realiteiten. aards en hemels, dus ons lichaam, is na ontvangst van de eucharistie  niet langer corrupt ,omdat het de hoop op de opstanding heeft .”

Heilige irenaeus van Lyon

Feest van de onthoofding  van de heilige Voorloper, profeet en doper Johannes

10e zondag na Pinksteren

LEZINGEN :

Handelingen 13,25-32

Toen Johannes zijn taak had volbracht, zei hij: “Wie u denkt dat ik ben, ben ik niet; maar, let op, na mij komt iemand wiens schoenen ik niet waard ben los te maken.” Broeders, afstammelingen van Abraham en ook u, godvrezenden, wij hebben de taak gekregen deze redding te verkondigen. Want de inwoners van Jeruzalem en hun leiders erkenden Hem niet en door hun vonnis hebben zij de uitspraken van de profeten, die elke sabbat worden voorgelezen, in vervulling doen gaan. Hoewel ze geen enkele grond voor een doodvonnis konden vinden, eisten ze van Pilatus zijn terechtstelling. Toen ze alles ten uitvoer hadden gebracht wat over Hem geschreven staat, namen ze Hem van het kruis en legden Hem in een graf. Maar God wekte Hem op uit de doden en Hij verscheen gedurende vele dagen aan hen die met Hem van Galilea naar Jeruzalem waren getrokken, en die nu zijn getuigen zijn voor het volk. En wij brengen u de goede boodschap

Evangelie :

Marcus 6,14-30 :

Het levenseinde van Johannes de Doper
Koning Herodes hoorde over Hem, want zijn naam was bekend geworden, en ze zeiden: ‘Johannes de Doper is uit de doden opgewekt. Daarom zijn die krachten in Hem werkzaam.’ Maar anderen zeiden: ‘Het is Elia’, en weer anderen: ‘Het is een profeet als andere profeten.’ Toen Herodes dat hoorde, zei hij: ‘Die Johannes, die ik heb laten onthoofden, is uit de doden opgewekt.’ Want zelf had Herodes Johannes laten arresteren en in de gevangenis laten zetten vanwege Herodias, de vrouw van zijn broer Filippus, omdat hij haar getrouwd had. Want Johannes had tegen Herodes gezegd: ‘Het is u niet geoorloofd de vrouw van uw broer te bezitten.’ Herodias was daarom op hem gebeten en wilde hem uit de weg ruimen, maar ze had daartoe niet de macht. Want Herodes had ontzag voor Johannes, in het besef dat deze een rechtvaardige en heilige man was, en hij nam hem in bescherming. Als hij naar hem luisterde, raakte hij steeds in verlegenheid, en toch hoorde hij hem graag. Er kwam een gunstige dag toen Herodes op zijn verjaardag een feestmaal gaf voor zijn hofhouding, de legerleiding en de hoge heren van Galilea. De dochter van hem en Herodias kwam binnen en met haar dans deed ze Herodes en zijn gasten een groot genoegen. De koning zei tegen het meisje: ‘Vraag me wat je maar wilt, ik zal het je geven.’ En hij deed er zelfs een eed op: ‘Wat je me ook vraagt, ik zal het je geven, al was het de helft van mijn koninkrijk.’Ze ging weg en zei tegen haar moeder: ‘Wat moet ik vragen?’ Die zei: ‘Het hoofd van Johannes de Doper.’ Haastig ging ze recht op de koning af en vroeg: ‘Ik wil dat u mij terstond op een schotel het hoofd van Johannes de Doper geeft.’ De koning werd bedroefd, maar vanwege zijn eed en omwille van zijn gasten wilde hij het haar niet weigeren. Meteen stuurde de koning iemand van zijn lijfwacht en gaf het bevel om het hoofd van Johannes te brengen. Die ging weg en onthoofdde hem in de gevangenis. Hij bracht zijn hoofd op een schotel en gaf het aan het meisje, en het meisje gaf het aan haar moeder. Toen zijn leerlingen het hoorden, kwamen ze zijn lijk halen en legden het in een graf.

Jezus geeft vijfduizend mensen te eten
De apostelen kwamen terug bij Jezus, en ze vertelden Hem alles wat ze hadden gedaan en hoe ze onderricht gegeven hadden

De onthoofding van de kostbare voorloper (ontleend aan: http://www.monipetraki.gr/prodromos.html )

9e zondag na Pinksteren

Storm op het meer

LEZINGEN VAN DE ZONDAG

1 Kor.3,9-17

.jDus wij zijn medewerkers van God en u bent zijn akker.U bent een bouwwerk van God. Overeenkomstig de taak die God mij uit genade heeft opgelegd, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd, en anderen bouwen daarop voort. Laat

ieder erop letten hoe hij bouwt, want niemand kan een ander fundament leggen dan er al ligt – Jezus Christus zelf. Of er op dat fundament nu verder wordt gebouwd met goud, zilver en edelstenen of met hout, hooi en stro, van ieders werk zal duidelijk worden wat het waard is. Op de dag van het oordeel zal dat blijken, want dan zal het door vuur aan het licht worden gebracht. Het vuur zal laten zien wat ieders werk waard is. Wanneer iemands bouwwerk blijft staan, zal hij worden beloond. Wanneer het verbrandt, zal hij daarvoor de prijs betalen; hijzelf zal echter worden gered, maar door het vuur heen. Weet u niet dat u een tempel van God bent en dat de Geest van God in uw midden woont? Indien iemand Gods tempel vernietigt, zal God hem vernietigen, want Gods tempel is heilig – en die tempel bent u zelf.

Evangelielezing :

Matth. 14,22-34

Meteen daarna gelastte hij de leerlingen in de boot te stappen en alvast vooruit te gaan naar de overkant, hij zou ook komen nadat hij de mensen had weggestuurd. Toen hij hen weggestuurd had, ging hij de berg op om er in afzondering te bidden. De nacht viel, en hij was daar helemaal alleen. De boot was intussen al vele stadiën van de vaste wal verwijderd en werd, als gevolg van de tegenwind, door de golven geteisterd. Tegen het einde van de nacht kwam hij naar hen toe, lopend over het meer. Toen de leerlingen hem op het meer zagen lopen, raakten ze in paniek. Ze riepen: ‘Een spook!’ en schreeuwden het uit van angst. Meteen sprak Jezus hen aan: ‘Blijf kalm! Ik ben het, wees niet bang!’ Petrus antwoordde: ‘Heer, als u het bent, zeg me dan dat ik over het water naar u toe moet komen.’ Hij zei: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe. Maar toen hij voelde hoe sterk de wind was, werd hij bang. Hij begon te zinken en schreeuwde het uit: ‘Heer, red me!’ Meteen strekte Jezus zijn hand uit, hij greep hem vast en zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’ Toen ze in de boot stapten, ging de wind liggen. In de boot bogen de anderen zich voor hem neer en zeiden: ‘U bent werkelijk Gods Zoon!’ Toen ze overgestoken waren, gingen ze aan land bij Gennesaret.

Augustinus van Hippo

Kijk om je heen; er zijn de hemel en de aarde. Ze roepen hardop dat ze gemaakt zijn, want ze veranderen en variëren. Wat er ook is dat niet is gemaakt, en toch is geweest, heeft niets dat er voorheen niet was. Dit is iets wat nog niet bestaat, wat het betekent om veranderd en gevarieerd te zijn. Hemel en aarde spreken dus duidelijk dat zij zich niet gemaakt hebben: “Wij zijn, omdat wij gemaakt zijn; we bestonden niet voordat we zover kwamen, zodat we onszelf hadden kunnen maken!” En de stem waarmee ze spreken is gewoon hun zichtbare aanwezigheid. U was het, Heer, die deze dingen maakte. Gij zijt mooi; zo zijn ze mooi. Gij zijt goed, zo zijn zij goed. Gij zijt; zo zijn ze. Maar zij zijn niet zo mooi, noch zo goed, noch zo echt als hun Schepper-kunstenaar

Augustinus van Hippo.

FEEST VAN DE ONTSLAPING VAN DE ALHEILIGE MOEDER GODS EN ALTIJD MAAGD MARIA

Lezingen van het Feest

LEZINGEN

Epistel : Fil.2,5-11

Die gezindheid moet onder heersen die ook in Christus Jezus was:
Hij die bestond in de gestalte van God
heeft er zich niet aan willen vastklampen
gelijk aan God te zijn.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en de gestalte van een slaaf aangenomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd;
Hij werd gehoorzaam tot de dood,
de dood aan een kruis.
Daarom ook heeft God Hem hoog verheven
en Hem de naam verleend
die boven alle namen staat,
opdat in de naam van Jezus
iedere knie zich zou buigen,
in de hemel, op aarde en onder de aarde,
en iedere tong zou belijden
tot eer van God, de Vader:
de Heer, dat is Jezus Christus.

Evangelie :

Lucas 10,38-42; 11,27-28:

Lees verder “Feest van de Ontslaping van de Theotokos (De Moeder Gods)”

7e zondag na Pinksteren

Feest van de Transfiguratie van onze Heer, God en Verlosser Jezus Christus 

LEZINGEN VAN HET FEEST

Lezingen :

2 Petrus 1,10-19:

Daarom, broeders en zusters, doe uw best om steeds meer aan Gods roeping en uitverkiezing te beantwoorden. Als u zo handelt, zult u nooit ten val komen, en wordt u royaal toegang verleend tot het eeuwige koninkrijk van onze Heer en redder Jezus Christus.

Trouw aan de traditie
jIk zal dan ook niet ophouden u deze dingen in herinnering te brengen, ofschoon u ze weet en vast staat in de waarheid die u hebt ontvangen. Maar zolang ik nog woon in de tent van mijn lichaam, voel ik me verplicht om uw geheugen op te frissen. Ik weet dat deze tent weldra wordt neergehaald; onze Heer Jezus Christus heeft het mij gezegd. Maar ik zal ervoor zorgen, dat u zich dit alles ook na mijn heengaan telkens opnieuw voor de geest kunt halen.
Toen wij u de macht en de komst van onze Heer Jezus Christus verkondigden, beriepen wij ons niet op vernuftig bedachte mythen maar wij spraken als ooggetuigen van zijn glorie.Want Hij heeft van God de Vader eer en verheerlijking ontvangen, toen door de verheven majesteit dit woord tot Hem gericht werd: ‘Dit is mijn geliefde Zoon; luister naar Hem.’ En deze stem hebben wij zelf uit de hemel horen klinken, toen wij met Hem op de heilige berg verbleven. Hierdoor kreeg voor ons het woord van de profeten nog meer gezag. Ook u doet er goed aan dat in acht te nemen: het is de lamp die licht verspreidt in een donkere ruimte, tot het ogenblik dat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw hart.

EVANGELIE :

Matth.17,1-9

Jezus met Mozes en Elia
Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee een hoge berg op, waar Hij met hen alleen was. Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante. Zijn gezicht ging stralen als de zon en zijn kleren werden wit als licht. Opeens verschenen hun Mozes en Elia, in gesprek met Hem. [ Petrus zei daarop tegen Jezus: ‘Heer, het is maar goed dat wij hier zijn. Als U wilt, zal ik hier drie hutten maken, voor U een en voor Mozes een en voor Elia een.’ Hij was nog niet uitgesproken of daar kwam een lichtende wolk die hen overdekte, en opeens klonk er een stem uit die wolk: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in wie Ik vreugde vind. Luister naar Hem.’ Toen de leerlingen dat hoorden, wierpen ze zich op de grond en werden ze vreselijk bang. Jezus kwam naar hen toe, raakte hen aan en zei: ‘Sta op en wees niet bang.’ Toen ze hun ogen opsloegen, zagen ze niemand meer dan Jezus alleen.
Terwijl ze van de berg afdaalden, gebood Jezus hun: ‘Vertel niemand van dit visioen voordat de Mensenzoon uit de doden is opgewekt.

Van de bisschop van Mesaoria, Gregory
Nagedachtenis van de heilige Johannes Chrysostomos
aartsbisschop van Constantinopel

De heilige Johannes Chrysostomus wordt beschouwd als een groot prediker van de drie-eenheid van de Godheid. Hij is een van de drie grote Hiërarchen, leraar van het universum en beschermer van de Griekse Letters. Hij werd geboren in 347 na Christus in Antiochië uit vrome christelijke ouders, Secundus en Anthousa. Intelligent als hij was, blonk hij uit in de wetenschappen. Hij studeerde grondig Griekse letters en studeerde in Syrië bij de beroemde redenaar Libanios. Hij was in het bijzonder ondergedompeld in de studie van de Schriften en verwierf een diepe theologische opleiding . Toen hij klaar was met zijn studie wijdde hij zich aan een eenzaam leven.Zijn ijver leidde hem naar de woestijn, waar hij zich overgaf aan oefening en gebed. Toen hij terugkeerde naar Antiochië, werd hij tot lezer aangesteld dat wil zeggen een uitlegger van de Schrift, en werd later tot diaken gewijd door patriarch Meletius. Zes jaar later werd hij tot aartsbisschop van Constantinopel gekroond.

Lees verder “Johannes Chrysostomos – een korte commentaar”

Het mysterie van het hart van de mens
Archim. Zacharias Zacharou

Archimandriet Zacharias van Essex

Alle verordeningen van de Kerk worden aan de wereld aangeboden met als enig doel het ‘diepe hart’ [1] te ontdekken, het centrum van de hypostase van de mens. Volgens de Heilige Schrift heeft God elk hart op een speciale manier gevormd, en elk hart heeft Zijn doel, een plaats waar Hij wenst te verblijven om Zichzelf te manifesteren.
Aangezien het koninkrijk van God in ons is, [2] is het hart het slagveld van onze redding, en alle ascetische inspanningen zijn erop gericht het te reinigen van alle vuiligheid en het rein te bewaren voor het aangezicht van de Heer. ‘Bewaar uw hart met alle ijver; want daaruit zijn de levensstromen’, spoort Salomo, de wijze koning van Israël, aan. [3] Deze levenspaden gaan door het hart van de mens, en daarom is het onuitblusbare verlangen van allen die onophoudelijk het Aangezicht van de levende God zoeken, dat hun hart, eens verdoofd door de zonde, door Zijn genade opnieuw kan worden aangewakkerd.
Het hart is de ware ‘tempel’ van de ontmoeting van de mens met de Heer. Het hart van de mens ‘zoekt kennis’ [4] zowel intellectueel als goddelijk, en kent geen rust totdat de Heer der heerlijkheid komt en daarin blijft. Van Zijn kant zal God, Die ‘een jaloerse God’ is, [5] niet genoegen nemen met slechts een deel van het hart. In het Oude Testament horen we Zijn stem roepen: ‘Mijn zoon, geef Mij uw hart’;[ 6] en in het Nieuwe Testament beveelt Hij: ‘Gij zult de Heer, uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel , en met heel uw verstand, en met al uw kracht.’ [7] Hij is degene die het hart van ieder mens op een unieke en onherhaalbare manier heeft gevormd, hoewel geen hart Hem volledig kan bevatten omdat ‘God groter is dan ons hart’. [8] Niettemin, wanneer de mens erin slaagt zijn hele hart tot God te keren, dan verwekt God Zelf het door het onvergankelijke zaad van Zijn woord, verzegelt het met Zijn wonderbaarlijke Naam en laat het schijnen met Zijn eeuwige en charismatische aanwezigheid. Hij maakt er een tempel van Zijn Goddelijkheid van, een tempel die niet door handen is gemaakt, die Zijn ‘vorm’ kan weerspiegelen en naar Zijn ‘stem’ kan luisteren en Zijn Naam kan ‘dragen’. [9] Kortom, de mens vervult dan het doel van zijn leven, de reden waarom hij in het vergankelijke bestaan ​​van deze wereld is gekomen.

Lees verder “Archim.Zacharias Zacharou:Het mysterie van het hart van de mens”

De kerk is een ziekenhuis,
geen rechtbank!
Je word er niet gestraft
voor je zonden,
maar vergeeft je zonden!”

Johannes Chrysostomos

Heilige Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God

Heilige Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God – ,was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athonite en samensteller van de werken van St Silouan, en als de stichter van het Patriarchale Stavropegic klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.

Nederlandse vertaling :

Wie naar het beeld van God gemaakt is, is gemaakt voor het leven naar Zijn gelijkenis; ook de mens die in God zijn heil gevonden heeft, ontvangt het leven naar de gelijkenis van Gods eigen leven. God is alomtegenwoordig en alwetend en de heiligen in de heilige Geest worden licht. God is Liefde en omvat al wat bestaat, en de heiligen in de heilige Geest omhelzen het heelal in hun liefde. God is al-heilig en de heiligen in de heilige Geest zijn heilig.
Heiligheid is geen ethisch maar een ontologisch concept. Een mens is niet heilig omdat zijn zeden goed zijn, of zelfs omdat hij een rechtvaardig leven leidt in de zin van zich wijden aan geestelijke inspanning en gebed – inderdaad, de Pariseeërs hielden het vasten en deden “lange” gebeden. Maar heilig is de mens die de heilige Geest in zich draagt.
De Ene God is Waarheid en leven, en zij die in de Heilige Geest communiceren worden waar en hebben leven; terwijl zij die van God afvallen de geestelijke dood ondergaan en naar de “buitenste duisternis” vertrekken

3e zondag na Pinksteren

“Het aardse in vergelijking met het hemelse”

LEZINGEN

Romeinen 5,1-10

Leven in vrede met God
[1] Gerechtvaardigd door het geloof leven* wij in vrede met God door Jezus Christus onze Heer. [2] Hij is het die ons door het geloof* de toegang* heeft ontsloten tot die genade waarin wij staan; door Hem ook mogen wij ons beroemen* op onze hoop op de heerlijkheid* van God. [3] Meer nog, wij zijn zelfs trots op onze beproevingen, in het besef dat verdrukking leidt tot volharding, [4] volharding tot beproefde deugd en die weer tot hoop. [5] En de hoop wordt niet teleurgesteld, want Gods liefde is in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken. [6] Want Christus is voor goddelozen gestorven op de gestelde* tijd, toen wij zelf nog geheel hulpeloos waren. [7] Je zult je leven niet snel geven voor een rechtvaardige, al zou misschien iemand de moed hebben te sterven voor een goed mens. [8] God echter bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor dat Christus voor ons is gestorven toen wij nog zondaars waren. [9] Des te zekerder is het dat wij, eenmaal gerechtvaardigd door zijn bloed, dankzij Hem gered worden van de toorn*. [10] Toen wij vijanden waren, zijn wij met God verzoend door de dood van zijn Zoon; des te zekerder is het dat wij, eenmaal verzoend, gered worden door zijn leven. [11] En dat niet alleen: nu reeds roemen wij op God door Jezus Christus onze Heer, door wie wij de verzoening hebben ontvangen.

Evangelie :

Mattheüs 6,22-33

22] De lamp van het lichaam is het oog. Dus als je oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. [23] Maar als je oog slecht is, zal heel je lichaam duister zijn. Als nu binnenin je het licht duisternis is, hoe erg zal dan de duisternis zijn! [24] Niemand kan twee heren dienen. Want hij zal de een verfoeien en van de ander houden, of zich hechten aan de eerste en de ander verachten. Je kunt God en de geldduivel* niet tegelijk dienen. [25] Daarom zeg Ik jullie: maak je niet bezorgd over wat je zult eten of drinken om in leven te blijven, en ook niet over de kleding voor je lichaam. Is het leven niet meer dan het eten, en het lichaam niet meer dan de kleding? [26] Kijk naar de vogels van de hemel: ze zaaien niet en maaien niet en oogsten niet, je hemelse Vader voedt ze. Zijn jullie niet meer waard dan vogels? [27] Wie van jullie kan met al zijn zorgen een el toevoegen aan zijn leven? [28] En wat maak je je bezorgd over je kleren? Leer van de lelies op het veld hoe ze groeien. Ze werken niet, ze spinnen niet. [29] Maar Ik zeg jullie: zelfs Salomo met al zijn pracht en praal ging niet gekleed als een van hen. [30] Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag staat en morgen in de oven wordt gegooid, zo kleedt, hoeveel te meer kleedt Hij dan jullie, kleingelovigen? [31] Vraag je dus niet bezorgd af: Wat zullen we eten? Wat zullen we drinken? Wat zullen we aantrekken? [32] Want naar dat alles zijn de heidenen op zoek. Jullie hemelse Vader weet wel dat je dat allemaal nodig hebt. [33] Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan krijg je dat alles erbij.

 

Johannes Chrysostomos

H. Johannes Chrysostomus (ca 345-407)
priester te Antiochië, daarna bisschop te Constantinopel, kerkleraar
Homilie over het evangelie van Mattheus, nr. 29,

“Alleen God kan immers zonden vergeven” (Mc 2,7)

“Men bracht Hem een lamme.” Mattheus vertelt eenvoudig dat deze verlamde naar Jezus werd gebracht. De andere evangelisten vertellen dat hij door een opening in het dak naar beneden werd gelaten, en zo voor de Verlosser werd gelegd zonder ook maar iets te vragen, ze lieten Hem zelf een oordeel vellen over zijn genezing…
Het Evangelie zegt “toen Jezus hun geloof zag”, dat wil zeggen van hen die de verlamde naar Jezus hadden gebracht. Zie hoe Christus soms geen enkele zaak maakt van het geloof van deze zieke: misschien is hij er niet toe in staat, of onwetend of bezeten door een kwade geest. Hier had de verlamde toch een groot geloof in Jezus; zou hij het anders toegestaan hebben dat men hem voor Hem neer zou leggen? Christus antwoordt op dat vertrouwen met een bijzonder wonder. Met de macht van God zelf vergeeft Hij de zonden van deze man. Hij toont op deze wijze dat Hij aan de Vader gelijk is, een waarheid die Hij al eerder had getoond, toen Hij tegen de lamme zei: “Ik wil het, wordt rein” (Mt 8,3)… en toen Hij met één woord de woeste zee had gekalmeerd (Mt 8,26), of toen Hij, in de hoedanigheid van God demonen had uitgedreven, die in Hem hun vorst en hun rechter zagen (Mt 8,32). Welnu, hier toont Hij zich aan zijn tegenstanders, tot hun grote verbazing, dat Hij gelijk aan de Vader is.

Lees verder “Johannes Chrysostomos : Alleen God kan zonden vergeven…”