Feest van de Tempelgang van de Alheilige Moeder Gods en altijd Maagd Maria

Lezingen van de zondag

Eerste lezing : Hebr.9,1-7

Toch had ook het eerste verbond liturgische voorschriften en zijn eigen, aardse heiligdom. Er was een eerste tent ingericht die de kandelaar en de tafel met de toonbroden bevatte; die noemde men het heilige. Achter het tweede voorhangsel was een tent die het allerheiligste werd genoemd. Daar stonden een gouden reukofferaltaar en de ark van het verbond, geheel met goud overtrokken, waarin zich een gouden vaas met het manna, de staf van Aäron die gebloeid had, en de tafelen van het verbond bevonden. Boven de ark waren de cherubs van de heerlijkheid, die het verzoendeksel overdekten. Wij kunnen hier nu niet verder op ingaan.
In het aldus ingerichte heiligdom gaan de priesters bij de uitoefening van de eredienst geregeld de eerste tent binnen, maar de tweede wordt alleen door de hogepriester betreden, slechts eenmaal per jaar, en niet zonder het bloed dat hij opdraagt voor zichzelf en voor de tekortkomingen van het volk.

Evangelie :
Lucas 10,38-42 en 11,27-28

Bij Marta en Maria
Op hun reis ging Hij een dorp in. Een vrouw, Marta genaamd, ontving Hem. Zij had een zuster die Maria heette. Die kwam aan de voeten van de Heer zitten en luisterde naar zijn woorden. Marta had het heel druk met bedienen. Ze ging naar Jezus toe en vroeg: ‘Heer, laat het U koud dat mijn zuster mij alleen laat bedienen? Zeg haar dat ze mij komt helpen.’ De Heer gaf haar ten antwoord: ‘Marta, Marta, je maakt je bezorgd en druk over van alles, maar slechts één ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen en dat zal haar niet worden ontnomen.’
Gelukwensen
Tijdens zijn toespraak verhief een vrouw uit de menigte haar stem en riep Hem toe: ‘Gelukkig de schoot die U heeft gedragen, en de borsten waaraan U hebt gezogen.’ ‘Inderdaad,’ zei Hij, ‘gelukkig zij die het woord van God horen en het bewaren.

ZONDAG  VAN  DE  BARMHARTIGE  SAMARITAAN

LEZINGEN
EPISTEL – 1 Kor 4: 9-16

Want ons, apostelen, heeft God, dunkt mij, de minste plaats aangewezen, die van ter dood veroordeelden. Wij zijn een schouwspel geworden voor heel de wereld, voor engelen en voor mensen: wij zijn dwaas ter wille van Christus, gij zijt zo verstandig in Christus: wij zijn zwak, gij sterk; gij geëerd, wij geminacht. Tot op dit eigen ogenblik lijden wij honger en dorst, zijn wij naakt en krijgen wij slagen, zijn wij dakloos en matten ons af met handenarbeid. Worden wij beschimpt, wij zegenen; worden wij vervolgd, wij dulden het; smaad beantwoorden wij met minzaamheid. Tot nu toe worden wij behandeld als het schuim der aarde, als het uitvaagsel van de maatschappij. Dit schrijf ik niet om u beschaamd te maken, maar om u terecht te wijzen als mijn dierbare kinderen. Want al had gij in Christus duizend opvoeders, gij hebt maar één vader. Ik ben het die u door het evangelie in Christus Jezus heb verwekt. Ik mag u dus aansporen: volgt mij na.

EVANGELIE – Lc 10: 25-37
“Het voornaamste gebod”

Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Lucas,
In die tijd kwam een wetgeleerde bij Jezus om Hem op de proef te stellen en zei: ‘Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te beërven?’ Hij zei tegen hem: ‘Wat staat er in de Wet geschreven? Wat leest u daar?’ Hij antwoordde en zei: ‘U zult de Heer, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel, met heel uw kracht en met heel uw verstand, en uw naaste als uzelf.’ Hij zei tegen hem: ‘U hebt juist geantwoord; doe dat en u zult leven.’ Maar hij wilde zich rechtvaardigen en zei tegen Jezus: ‘En wie is mijn naaste?’ En Jezus nam het woord en zei: ‘Iemand daalde af van Jeruzalem naar Jericho en viel in handen van rovers, die hem uitkleedden en mishandelden en hem halfdood lieten liggen toen zij weggingen. Toevallig kwam er een priester langs diezelfde weg; hij zag hem en en ging aan de overkant voorbij. Er kwam ook een leviet langs die plaats en toen hij hem zag, liep ook hij aan de overkant voorbij. Maar een Samaritaan die op reis was, kwam naar hem toe, en toen hij hem zag liggen, werd hij met ontferming bewogen. Hij ging naar hem toe, verbond zijn wonden, goot er olie en wijn op, zette hem op zijn eigen lastdier, bracht hem naar een herberg en verzorgde hem. En toen hij de volgende dag wegging, haalde hij twee denariën tevoorschijn, die hij aan de waard gaf en hij zei tegen hem: Zorg voor hem, en alles wat u meer aan kosten hebt, zal ik u op mijn terugreis vergoeden. Wie nu van deze drie is volgens u de naaste geworden van hem, die in de handen van de rovers gevallen was?’ Hij zei: ‘Diegene die hem barmhartigheid bewezen heeft.’ En Jezus zei tegen hem: ‘Ga heen en doe evenzo.’

“Lazarus en de rijke”

From the Harvard Art Museums’ collections The Rich Man and Lazarus

LEZINGEN

2 Korintiërs 11, 31-12,9

God, de Vader van onze Heer Jezus gezegend is Hij in eeuwigheid! weet dat ik niet lieg. 32Toen ik in Damascus was, liet de stadhouder van koning Aretas de stad bewaken om mij te vangen; 33en om aan zijn greep te ontsnappen moest ik in een mand worden neergelaten door een venster in de stadsmuur.
Moet er geroemd worden? Het dient wel nergens toe, maar dan kom ik nu tot visioenen van openbaringen van de Heer. 2Ik ken een mens in Christus, die veertien jaar geleden, in het lichaam of buiten het lichaam, ik weet het niet, God weet het… die mens werd weggerukt naar de derde hemel. 3Van die mens weet ik dat hij met het lichaam of zonder het lichaam, ik weet het niet, God weet het, 4dat hij werd weggerukt naar het paradijs en onzegbare woorden vernam, die geen mens mag uitspreken. 5Op zo iemand wil ik roemen. Voor mijzelf wil ik alleen roemen op mijn zwakheden. 6Zou ik werkelijk willen roemen, dan was ik geen dwaas; ik zou immers de waarheid zeggen. Maar daar zie ik van af; ik wil niet dat iemand mij meer toeschrijft dan wat hij van mij kan zien of horen. 7Ook is er – want anders zouden de buitengewone openbaringen mij verwaand kunnen maken – ook is er een doren in mijn vlees gestoken, als een bode van de satan die mij moet afranselen. 8Tot driemaal toe heb ik de Heer aangeroepen, dat hij van mij zou weggaan. 9Maar Hij antwoordde mij: “Je hebt genoeg aan mijn genade. Kracht wordt juist in zwakheid volkomen.” Dus zal ik het liefst van alles roemen op mijn zwakheden. Dan zal de kracht van Christus in mij wonen.

Lees verder “19e zondag na Pinksteren : “Lazarus en de rijke””

18e zondag na Pinksteren :

‘Legioen van duivels’

 

LEZINGEN :

Eerste lezing :
2Kor.9,6-11

6 Bedenkt: wie karig zaait, zal karig oogsten; wie overvloedig zaait, zal overvloedig oogsten. 7Laat ieder wat hij in zijn hart besloten heeft, ten uitvoer brengen, zonder pijn en zonder dwang, want God houdt van een blijmoedige gever. 8En God heeft de macht u met alle gaven te overstelpen, zodat gij altijd in alle opzichten van al het nodige voorzien, nog ruimschoots overhoudt voor elk goed werk. 9Zo staat er ook geschreven: Hij heeft overvloedig gegeven aan de armen, zijn milddadigheid zal immer blijven. 10Hij die de zaaier zaad verschaft en voedsel om te eten, zal ook u zaaigoed verschaffen en het vermenigvuldigen en de oogst van uw milddadigheid doen gedijen. 11Zo wordt gij in ieder opzicht verrijkt en kunt gij alle soort vrijgevigheid beoefenen. En deze is op haar beurt, door onze bemiddeling, oorzaak van dankbetuiging aan God.

Evangelie : Lucas,8,26-39
Genezing van een bezetene

[26] Zij voeren naar het land van de Gerasenen, dat tegenover Galilea ligt. [27] Toen Hij van boord ging, kwam Hem uit de richting van de stad iemand tegemoet die in de macht was van demonen. Al geruime tijd droeg hij geen kleren en woonde hij niet meer in een huis, maar in rotsgraven. [28] Toen hij Jezus zag, viel hij schreeuwend voor Hem neer en riep luidkeels: ‘Wat wilt U van mij, Jezus, Zoon van de allerhoogste God? Doe me alsjeblieft geen pijn.’ [29] Hij had de onreine geest bevolen uit de man weg te gaan. Herhaaldelijk had die bezit van hem genomen; men bond hem dan vast met kettingen en voetboeien, maar steeds weer verbrak hij zijn ketenen en werd hij door de demon naar eenzame streken gejaagd. [30] Jezus vroeg hem: ‘Wat is uw naam?’ Hij zei: ‘Legio’; er waren immers vele demonen bij hem ingetrokken. [31] Zij smeekten Jezus hen niet de afgrond in te sturen. [32] Nu weidde daar in de bergen een grote troep varkens; ze vroegen Hem toestemming om in die varkens te gaan, en Hij stond hun dat toe. [33] De demonen kwamen uit de man en gingen de varkens in; de troep stoof de helling af, het meer in, en verdronk. [34] Toen de varkenshoeders zagen wat er gebeurde, gingen ze ervandoor en vertelden het in de stad en op het land. [35] De mensen gingen kijken wat er gebeurd was. Ze kwamen bij Jezus en vonden daar de man uit wie de demonen waren weggegaan, gekleed en bij zijn volle verstand, gezeten aan Jezus’ voeten. Ze werden met ontzag vervuld. [36] Ooggetuigen vertelden hun hoe de bezetene gered was. [37] De hele bevolking van de streek van de Gerasenen vroeg Jezus toen bij hen weg te gaan, want ze waren hevig geschrokken. Daarop stapte Jezus in de boot om terug te varen. [38] De man uit wie de demonen waren weggegaan, vroeg Hem of hij bij Hem mocht blijven, maar Jezus stuurde hem weg. [39] ‘Ga naar huis terug,’ zei Hij, ‘en vertel wat God voor u heeft gedaan.’ De man ging in heel de stad verkondigen wat Jezus voor hem had gedaan.

Ouderling Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God Archimandriet Sophrony (Sacharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de oprichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.Elder Sophrony of Essex – Image and likeness of God Archimandrite Sophrony (Sakharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de stichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.De heilige Sophrony van Essex (+11 juli 1993) is een van de meest geliefde orthodox-christelijke ouderlingen van onze tijd. In deze zeldzame audio-opname vertelt hij over christendom en nationalisme  Heilige Sophrony: Mijn wens was om een klooster te stichten in de geest van Sint Silouan [de Athoniet]. Maar tot op de dag van vandaag hoor ik dat mijn poging puur utopisch is. Mensen zeggen me: “Het is onmogelijk om het nationalisme in jezelf te overwinnen.” Maar dan, denk ik, is redding onmogelijk. Als ik een nationalist en christen van geloof ben, dan vereng ik Christus tot dit concept – ‘nationaliteit’. U ziet waarom het voor mij onmogelijk is om deze vernauwing te accepteren en waarom het voor mij een grote troost is dat we, hoewel we een kleine groep zijn, elf nationaliteiten zijn! In het gebed van Silouan, die ons altijd oproept om te bidden voor de hele mensheid, van begin tot eind, is er natuurlijk geen nationalisme. Al deze nationale verdeeldheid was het gevolg van de zondeval. Nergens zien we een christen die haat predikt. Dit betekent dat het christelijk geloof niet spreekt over de afwijzing van andere nationaliteiten, maar over het overwinnen van deze beperking door op te stijgen naar het gebed van Gethsemane

 

Ouderling Sophrony van Essex – Beeld en gelijkenis van God Archimandriet Sophrony (Sacharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de oprichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.Elder Sophrony of Essex – Image and likeness of God Archimandrite Sophrony (Sakharov), ook ouderling Sophrony, was vooral bekend als de discipel en biograaf van St Silouan de Athoniet en samensteller van de werken van St Silouan, en als de stichter van het patriarchale stavropegische klooster van St. Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, Maldon, Essex, Engeland.De heilige Sophrony de Athoniet (+11 juli 1993) is een van de meest geliefde orthodox-christelijke ouderlingen van onze tijd. In deze zeldzame audio-opname laat hij ons een methode zien om ons leven vruchtbaar te maken: van de kleine dingen naar de oneindige dingen: “Oh, wat wil ik dat jullie allemaal dichters worden! Zonder creatieve inspiratie is het moeilijk om ook maar één dag als een christen door te brengen.

17e zondag na Pinksteren

Zondag van de Vaders van het zevende Oecumenisch concilie

Eerste Lezing :
Titus 3,8-15

Op dit woord kunt ge bouwen, en ik wil dat ge moedig voor uw overtuiging uitkomt. Zij die in God geloven, moeten zich beijveren de eersten te zijn bij elk goed werk. Dat is voor hen een ereplicht en de wereld zal er wel bij varen. 9Maar houd u niet op met onzinnige kwesties, genealogieën, discussies en twistpunten aangaande de wet; deze dingen zijn nutteloos en hebben geen zin. 10Een ketter moet ge na een eerste en een tweede waarschuwing afwijzen. 11Ge kunt er zeker van zijn dat zo iemand op de verkeerde weg is en met zijn zonde zichzelf veroordeelt.
Mededelingen en groeten
12 Kom, als ik Artemas of Týchikus naar u gezonden heb, zo spoedig mogelijk bij mij in Nikópolis, want ik heb besloten daar de winter door te brengen. 13Neem alle maatregelen voor de reis van Zenas, de rechtsgeleerde, en Apollos; het mag hun aan niets ontbreken. 14Ook de onzen moeten leren zich met eerlijke arbeid bezig te houden en het hunne bij te dragen ter voorziening in allerlei behoeften; dan maken zij zich nuttig. 15Allen die bij mij zijn, groeten u. Groet alle vrienden in het geloof. De genade zij met u allen.

Evangelie :
Johannes 17,1-13 :

JEZUS BIDT VOOR ZICHZELF
1Zo sprak Jezus. Toen sloeg Hij zijn ogen ten hemel en zei: “Vader, het uur is gekomen. Verheerlijk uw Zoon, opdat de Zoon U verheerlijke. 2Gij hebt Hem immers macht gegeven over alle mensen om eeuwig leven te schenken aan allen die Gij Hem gegeven hebt. 3En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige ware God en Hem die Gij hebt gezonden, Jezus Christus. 4Ik heb U op aarde verheerlijkt door het werk te volbrengen dat Gij Mij hebt opgedragen te doen. 5Gij, Vader, verheerlijk Mij thans bij Uzelf en geef Mij de heerlijkheid, die Ik bij U had eer de wereld bestond.
JEZUS BIDT VOOR ZIJN LEERLINGEN

Lees verder “Zondag van de Vaders van het zevende Oecumenisch concilie”

De ouderling Sofronios van Essex luistert naar het ”Lied van Silouan”
-“Silouans Song”.

Het muzieknummer ‘Song of Silouan” -“Silouans Song”. schreef in 1991 de Estse componist Arvo Pärt (Arvo Pert) [HERE] een van de belangrijkste levende componisten van
religieuze muziek die het geesteskind was van Fr. Sophronius. Dit muziekstuk was opgedragen aan de Essex broederschap. Het
was geïnspireerd door de woorden van de heilige Silouan van Athoniet: ”Mijn ziel dorst naar de Heer, en na tranen vraag ik Hem dat ik U niet mag vragen, Gij hebt mij eerst gevraagd en ik heb mij gegeven om de zoetheid van de Heilige Geest te proeven, en mijn ziel heeft U naar het einde geleid.” Deze woorden zijn niet te horen in De compositie van Pert, maar zijn eerder verborgen in de melodie. De hele compositie is doordrenkt van het diepe verlangen naar God: pijn en verlangen naar God.Je krijgt de indruk dat violen en cello’s god bidden en verheerlijken

“Mijn ziel verlangt naar de Heer.” O/Modernt Chamber Orchestra, onder leiding van Hugo Ticciati ‘Weinig componisten geven hun werken zo diep en aangrijpend vorm volgens hun persoonlijke religieuze filosofie als Arvo Pärt, en binnen zijn oeuvre zijn weinig stukken te vinden die zo’n zwaar geestelijk gewicht dragen als Silouan’s Song. Pärts behandeling van religieuze onderwerpen is nooit louter een erkenning van een oude muzikale traditie, of een objectief experiment binnen een van de kerk afgeleide muzikale vorm. De intensiteit van een werk als Silouan’s Song is geen muzikale constructie, maar een heel persoonlijke uiting van geloof.’

Jeremy Grimshaw

16e zondag na Pinksteren
Opwekking van de jongeling van Naim

Eerste Lezing

2 Kor.6,1-10

Werk en lijden van de apostel
1Als Gods medewerkers sporen wij u aan: zorg dat ge zijn genade niet tevergeefs ontvangt. 2Hij zegt immers: Op de gunstige tijd heb Ik u verhoord, op de dag van het heil ben Ik u te hulp gekomen. Nu is er die gunstige tijd, vandaag is het de dag van het heil. 3Wij geven niemand enige aanstoot, om ons ambt niet in opspraak te brengen. 4In alle omstandigheden proberen wij ons te gedragen als dienaars van God door het standvastig verduren van ontberingen, nood en ellende: 5slagen, gevangenschap, oproer, oververmoeidheid, gebrek aan slaap, te weinig eten. 6Onze aanbeveling is: zuiverheid, inzicht, geduld, goedheid, en geest van heiligheid en ongeveinsde liefde, 7het woord van de waarheid, de kracht van God zelf. Wij strijden en verweren ons met geestelijke wapens. 8Eer en smaad, lof en laster zijn ons deel; wij zijn de bedriegers die de waarheid spreken, 9de onbekenden die iedereen kent; wij sterven maar blijven leven, wij worden getuchtigd maar niet terechtgesteld; 10wij treuren, maar zijn altijd blij; wij zijn berooid en maken velen rijk, haveloos en de wereld is van ons.

Evangelie :

Lucas 7,11-16

Opwekking van de zoon van een weduwe uit Naïn
Naderhand ging Jezus naar een stad die Naïn heette; zijn leerlingen en een grote menigte gingen met Hem mee. Toen Hij de stadspoort naderde, werd er juist een dode uitgedragen, de enige zoon van een weduwe. Een talrijke menigte uit de stad was bij haar. Toen de Heer haar zag, was Hij ten diepste met haar begaan. ‘Huil niet’, zei Hij tegen haar. Hij liep naar de lijkbaar toe en raakte die aan. De dragers bleven staan en Hij zei: ‘Jongeman, kom overeind, zeg Ik je!’ En de dode ging rechtop zitten en begon te praten, en Hij gaf hem aan zijn moeder. Ontzag vervulde allen en ze prezen God. Ze zeiden: ‘Een groot profeet is onder ons opgestaan’, en: ‘God heeft naar zijn volk omgezien

 

Heiligenleven

De heilige  Nicolas Planas ( 1851-1932)

Het leven van de heilige Nicolas Planas (1851-1932)

Life of Saint Nicholas Planas (1851-1932) | ORTHODOX CHRISTIANITY THEN AND NOW

In het materialistische tijdperk waarin we leven, is het noodzakelijk om kennis te maken met heilige persoonlijkheden die onze lankmoedige Heer ons zendt, zodat we er zeker van kunnen zijn dat Hij ons niet in de steek heeft gelaten. Een van die personen is Vader Nicholas Planas, die in het begin van onze eeuw leefde.

ZIJN GEBOORTE.

Hij werd in 1851 in Naxos geboren. Zijn ouders, kapitein John en Augustina, hadden het heel goed, maar waren ook goede mensen, met de eenvoudige en zuivere ziel die eilandbewoners kenmerkt. Ze hadden hun eigen landgoed, met in het midden een kapelletje met de naam Sinterklaas. Heel vaak verstopte de kleine Nicholas Planas zich in de kapel met een laken aan, en hij zong alles wat hij wist, aangezien hij nog een klein kind was. Op andere momenten verzamelde hij zijn vrienden, en zij “vierden” de Goddelijke Liturgie.Hij leerde zijn eerste brieven van zijn grootvader, Vater George Melissourgos. Bij hem leerde Nicholas het psalter lezen . Hij observeerde elke beweging van zijn grootvader in het Heilig Altaar en volgde hem in alle liturgieën die hij deed in de ontelbare kapellen op het platteland. Op een winternacht — zoals Vader Nicholas zelf vertelde over zijn kinderjaren — zaten ze bij de open haard en hij zei tegen zijn vader: “Vader, op dit moment zinkt onze boot, de Evangelistria, buiten Constantinopel.” Bevend zei zijn vader tegen zijn vrouw: “Vrouw, wat zegt het kind?” En echt, op dat moment was hun boot aan het zinken. Om het idee van heilige voorkennis die hij had af te wijzen, zei hij onmiddellijk: ‘Alle kleine kinderen hebben voorkennis.’ (En omdat hij geen tanden had, sprak hij als een klein kind). Zijn vader stierf jong. Hij was diep in zijn ziel gekweld, niet alleen vanwege het verlies van hun boot, maar nog meer voor de jonge jongens die ermee verdwaald waren. Zo liet hij Nicholas op veertienjarige leeftijd als wees achter. Zijn moeder nam hem mee en samen met zijn zus gingen ze naar Athene. In die tijd begon Athene bij de Akropolis en reikte tot aan de Panagia Vlassaroukerk. Ze vestigden zich ergens tussen Sint Jan van Plaka en Sint Panteleimon van Ilissou omdat daar nogal wat Naxiotes bouwers en arbeiders waren. Hun dagen waren moeilijk. Zijn moeder werkte aan het wassen van andere huizen zodat ze konden overleven. Ze nam haar kinderen mee, waar ze ook werkte, omdat ze bang was voor Athene. Ze beefde bij het idee dat ze het slechte pad zouden inslaan.

ZIJN  WIJDING.

Toen hij zeventien jaar oud was, huwde zijn moeder hem uit aan een braaf meisje uit Kythira, Eleni Provelegiou. Ze kregen één kind. Daarna werd hij op 28 juli 1879 tot diaken gewijd in de Kerk van de Transfiguratie, Plaka. Vijf jaar later, op 2 maart 1884, werd hij tot priester gewijd in de kerk van de Heilige Profeet Elisa. Intussen rustte zijn vrouw echter. En dus, de last dragend van een weduwnaar te zijn, vertrouwde hij zichzelf en zijn zoon John toe aan Gods genade. Hij had geen landgoed omdat hij het met zijn zus had verdeeld en zijn eigen deel als onderpand in bruikleen had gegeven, zodat een landgenoot van hem van schulden kon worden gered. Hij was meelevend, en had geen zorg voor wereldse dingen of landgoederen. Dag en nacht ging hij op in de goddelijke eredienst, en met zijn kleine parochie Saint Panteleimon in Neo Kosmo, die uit dertien families bestond. De mensen hielden van hem. Zijn eenvoud, zijn eilandvroomheid, zijn vriendelijkheid, zijn kuisheid, zijn gebrek aan liefde voor geld, trokken iedereen tot goddelijke aanbidding. Iedereen wilde dat hij hun huizen, hun winkels zegende. En hij rende overal vrolijk heen. Van aristocratische huizen tot de armste huizen, hij hield nooit een drachme bij zich. De armen wachtten altijd buiten de kerk op hem om uit te delen wat hij in zijn zak had. Een zekere priester zonder eigen parochie schopte hem echter in samenwerking met de raadsleden van Sint Panteleimon uit zijn parochie en stuurde hem naar de kerk van Sint Jan de Jager in Vouliagmeni. De nieuwe parochie was erg arm en bestond uit acht gezinnen. Zijn betaling als priester was één stuk vlees van het gemeste lam op de zondag dat het toegestaan was om vlees ye eten. Dit deed hem echter geen goed, want vasten was het belangrijkste in zijn leven. Zolang hij een kerk had om de liturgie te volgen, was hij gelukkig. Het feit dat hij uit Saint Panteleimon was getrapt, stoorde hem echter enorm. Op een nacht, toen hij Sint John verliet om naar huis te gaan, huilde hij onderweg. De plaats was op dat uur verlaten. Plotseling zag hij op zijn pad een jonge knaap tegen hem zeggen: “Waarom huil je, Vader?”…. ‘Ik huil, mijn kind, omdat ze me uit Sint Panteleimon’s hebben geschopt.’
‘Zeg dat niet, vader. Ik ben altijd bij je.’ “Wie ben je, mijn kind?””Ik ben Panteleimon, die in Neo Kosmo woont.” En onmiddellijk verdween hij voor hem uit. Elk jaar, op het feest van de heilige Panteleimon, ging hij naar de kerk van de heilige in Neo Kosmo om een wake te houden. Een jaar, zoals hij zelf vertelde, was hij ziek en had koorts. Zijn familielid stond hem niet toe om voor zijn gebruikelijke wake te gaan. Maar vanwege de liefde die vader Nicolaas voor de Sint had, ging hij toch. “Die nacht,” zei hij zelf, “na de Liti, leunde ik uitgeput op de rand van de heilige tafel. In het delirium van de koorts zag ik de heilige voor me, jong en krachtig, met een klein glas vol van medicijnen, en hij zei me: ‘Drink het, mijn Vader, om gezond te worden.’ Ik nam het uit de hand en dronk het en werd helemaal gezond. De koorts verliet me. Een hele week lang kwam ik door de Koninklijke Poort en zei: ‘Mijn kinderen, ik was erg ziek vanavond, en op dit moment gaf Sint Panteleimon me medicijnen en ik dronk en werd beter.’ Iedereen geloofde het en knielde neer om de heilige te verheerlijken

Lees verder “Heilige Nicolas Planas (1851-1932)”

15e zondag na Pinksteren 

Bemin elkander en weest barmhartig

Lrezingen van de zondag :

2 Kor.6, 16-7,1

6, 16 Kan de tempel van God een verbond aangaan met de afgoden? Maar de tempel van de levende God, dat zijn wij. God heeft het zelf gezegd: Ik zal onder hen wonen en met hen omgaan. Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. 17Daarom, gaat weg en verlaat hen, houdt u ver van hen, zegt de Heer, raakt niets aan wat onrein is. Dan zal Ik u genadig aannemen. 18Ik zal voor u een vader zijn en gij zult voor Mij zonen en dochters zijn, zegt de Heer, de Albeheerser.
7,1Geliefden, zulke beloften zijn ons gedaan; laten wij ons dan zuiveren van elke smet van vlees en geest, en vol ontzag voor God het werk van onze heiliging voltooien.

Evangelie :
Lucas 6,31-36

6 .31 Behandel anderen zoals je wilt dat ze jullie behandelen. 32 Is het een verdienste als je liefhebt wie jullie liefhebben? Want ook de zondaars hebben degenen lief die hen liefhebben. 33 En is het een verdienste als je weldaden bewijst aan wie weldaden bewijzen aan jullie? Ook de zondaars handelen zo. 34 En is het een verdienste als je geld leent aan degenen van wie jullie iets terug verwachten? Ook zondaars lenen geld aan zondaars in de verwachting alles terug te krijgen. 35 Nee, heb je vijanden lief, doe goed en leen geld aan anderen zonder iets terug te verwachten; dan zullen jullie rijkelijk worden beloond, en zullen jullie kinderen van de Allerhoogste zijn, want ook hij is goed voor wie ondankbaar en kwaadwillig is.
36 Wees barmhartig zoals jullie Vader barmhartig is.

BERDYAEV  /  Citaten

Overwinning op angst is de eerste geestelijke plicht van de mens.
Nikolaj Berdjaev

Elke menselijke ziel heeft meer betekenis en waarde dan de hele geschiedenis.
Nikolaj Berdjaev

Brood voor mezelf is een materiële vraag. Brood voor mijn naaste is spiritueel.
Nikolaj Berdjaev

Elke morele daad van liefde, van barmhartigheid en van opoffering brengt het einde van de wereld waar haat, wreedheid en egoïsme heersen.
Nikolaj Berdjaev

Creativiteit is bevrijding van slavernij. De mens is vrij wanneer hij zich in een staat van creatieve activiteit bevindt. Creativiteit leidt tot extase van het moment. De producten van creativiteit zijn binnen de tijd, maar de creatieve handeling zelf ligt buiten de tijd.
Nikolaj Berdjaev

Het centrale idee van de Oosterse Vaders was dat van theose, de waarzeggetrouwheid van alle schepselen, de transfiguratie van de wereld, het idee van de kosmos en niet het idee van persoonlijke redding… Pas later begon het christelijke bewustzijn het idee van de hel meer te waarderen dan het idee van de transfiguratie en waarzeggetrouwheid van de wereld… Het Koninkrijk van God is de transfiguratie van de wereld, de universele opstanding, een nieuwe hemel en een nieuwe aarde.
Nikolaj Berdjaev

Vrijheid is de kracht om uit het niets te scheppen, de kracht van de geest om uit zichzelf te scheppen.
Nikolaj Berdjaev

Misschien is het treurigste om toe te geven dat degenen die het kruis hebben verworpen het moeten dragen, terwijl degenen die het verwelkomden zo vaak bezig zijn met het kruisigen van anderen.
Nikolaj Berdjaev

Creativiteit is het mysterie van vrijheid.
Nikolaj Berdjaev

Het ware leven is creativiteit, geen ontwikkeling: het is de vrijheid voor creatieve handelingen, voor creatief vuur, in plaats van noodzaak en de zwaarte van congealing zelfperfectie.
Nikolaj Berdjaev

Er zit absolute waarheid in het anarchisme en het moet worden gezien in zijn houding ten opzichte van de soevereiniteit van de staat en ten opzichte van elke vorm van staats absolutisme. […] De religieuze waarheid van het anarchisme bestaat hierin, dat macht over de mens verbonden is met zonde en kwaad, dat een staat van perfectie een staat is waar er geen macht van de mens over de mens is, dat wil zeggen anarchie. Het Koninkrijk van God is vrijheid en de afwezigheid van dergelijke macht… het Koninkrijk van God is anarchie.
Nikolaj Berdjaev

Het tot slaaf maken van de ander is ook het tot slaaf maken van het zelf.
Nikolaj Berdjaev

De betekenis van conservatisme is niet dat het beweging naar voren en naar boven belemmert, maar dat het beweging heen en weer belemmert — naar chaotische duisternis en de terugkeer naar een primitieve staat.
Nikolaj Berdjaev

Utopieën lijken nu veel realiseerbaarder dan men vroeger dacht. We staan nu voor een andere nieuwe zorg: hoe ze te voorkomen.
Nikolaj Berdjaev

De schepping van de wereld is niet alleen een proces dat zich van God naar de mensheid verplaatst. God eist nieuwheid van de mensheid; God wacht op de werken van de menselijke vrijheid.
Nikolaj Berdjaev

jDe dood, dat laatste kwaad, is een van de wegen naar de eeuwigheid. Eindeloos leven in de omstandigheden van ons bestaan zou een nachtmerrie zijn.
Nikolaj Berdjaev

De wil tot originaliteit is niet de wil om eigenaardig en in tegenstelling tot iemand anders te zijn; het betekent het verlangen om iemands bewustzijn af te leiden van zijn primaire bron.
Nikolaj Berdjaev

Er is iets dienstbaars in de interpretatie van zonde als misdaad dat de wil van God schendt en vraagt om juridische procedures van God. Zonde is verdeeldheid, een staat van deficiëntie, onvolledigheid, dissociatie, slavernij, haat, maar het is geen ongehoorzaamheid en geen formele schending van de wil van God.
Nikolaj Berdjaev

We vinden de meest verschrikkelijke vorm van atheïsme, niet in de militante en gepassioneerde strijd tegen het idee van God zelf, maar in het praktische atheïsme van het dagelijks leven, in onverschilligheid en torpor. We komen deze vormen van atheïsme vaak tegen bij degenen die formeel christen zijn.
Nikolaj Berdjaev

Creativiteit is het allerhoogste mysterie van het leven, het mysterie van de verschijning van iets nieuws, tot nu toe onbekend, afgeleid van niets, voortgekomen uit niets, geboren uit niets anders.
Nikolaj Berdjaev

Er is een tragische botsing tussen waarheid en de wereld. Pure onvervalste waarheid verbrandt de wereld.
Nikolaj Berdjaev

Het essentiële in artistieke creativiteit is de overwinning op de last van noodzaak. In de kunst leeft de mens buiten zichzelf, buiten zijn lasten, de lasten van het leven. Elke creatieve artistieke daad is een gedeeltelijke transfiguratie van het leven. In het artistieke concept breekt de mens uit door de zwaarte van de wereld. In de creatief-artistieke houding ten opzichte van deze wereld vangen we een glimp op van een andere wereld.
Nikolaj Berdjaev

Het is absoluut noodzakelijk om in gedachten te houden dat menselijke creativiteit geen claim of een recht van de mens is, maar Gods claim op en oproep tot de mens. God wacht op de scheppende daad van de mens, die het antwoord is op de scheppende daad van God.
Nikolaj Berdjaev

God is een realiteit van geest Hij kan niet worden opgevat als een object, zelfs niet als het hoogste object. God is niet te vinden in de wereld van objecten.
Nikolaj Berdjaev

Onze houding ten opzichte van het kwaad moet worden bevrijd van haat, en moet zelf verlicht worden in karakter… Satan verheugt zich als hij erin slaagt ons te inspireren met duivelse gevoelens voor zichzelf. Hij is het die wint als zijn eigen methodes tegen zichzelf worden gebruikt… Een voortdurende veroordeling van het kwaad en zijn agenten moedigt haar groei in de wereld slechts aan tot een waarheid die voldoende in de evangeliën is geopenbaard, maar waaraan wij voortdurend blind zijn.
Nikolaj Berdjaev

on : asquotes.com

13e zondag na Pinksteren

De misdadige wijnbouwers

Lezingen :

1 Kor.16,13-24

Blijf waakzaam, sta vast in het geloof, wees moedig en sterk. Laat alles bij u gebeuren met liefde.
Ik heb nog een verzoek aan u, broeders en zusters: u weet dat Stefanas en zijn gezin de eerste bekeerlingen van Achaje zijn en dat zij altijd klaarstaan voor de heiligen. Aanvaard dan ook van uw kant de leiding van zulke mensen en van allen die hun werk en moeite delen. Ik verheug mij over de aanwezigheid hier van Stefanas Fortunatus en Achaïkus; zij hebben voor mij het gemis van u vergoed, zij hebben mijn zorgen verlicht, en daarmee ook de uwe. Houd zulke mensen in ere.
De gemeenten van Asia laten u groeten. Veel groeten in de Heer, van Aquilaen Prisca en van de gemeente bij hen aan huis. Alle broeders groeten u. Groet elkaar met de heilige kus.Deze groet schrijf ik met eigen hand: Paulus. Wie de Heer niet liefheeft, hij zij vervloekt. Maranatha De genade van de Heer Jezus is met u, en mijn liefde is met u allen in Christus Jezus.

Evangelie :

Matth.21,33-42 :

Lees verder “13e zondag na Pinksteren : de misdadige wijnbouwers.”

11 e zondag na Pinksteren

Gelijkenis van het Rijk der Hemelen

LEZINGEN
1 Korintiërs 9,2-12

2] Al ben ik voor anderen geen apostel, voor u toch zeker wel; want u bent in de Heer het waarmerk van mijn apostelschap. [3] Dit is mijn antwoord aan mijn critici. [4] Hebben wij niet het recht om te eten en te drinken? [5] Hebben wij niet het recht om een christenvrouw* mee te nemen, zoals de andere apostelen en de broers* van de Heer en Kefas? [6] Of zijn Barnabas* en ik de enigen die verplicht zijn te werken voor hun levensonderhoud?
[7] Welke* soldaat betaalt ooit zijn eigen soldij? Wie plant een wijngaard en eet niet van de vruchten? Of wie weidt een kudde zonder de melk van de kudde te gebruiken? [8] Dit zijn niet enkel menselijke overwegingen, de wet zegt precies hetzelfde, of niet soms? [9] In de wet van Mozes staat immers: Een dorsende os mag men niet muilbanden. Bemoeit God zich hier werkelijk met de ossen, [10] of gaat het eigenlijk over ons? Natuurlijk, met het oog op óns staat er geschreven dat de ploeger* moet ploegen en de dorser moet dorsen in de hoop zijn deel te ontvangen. [11] Als wij in u een geestelijk gewas gezaaid hebben, is het dan te veel gevraagd als wij van u stoffelijke steun verwachten? [12] Als anderen zulke aanspraken op u hebben, dan wij toch zeker! Maar wij hebben van dit recht geen gebruik gemaakt, en willen liever alles verduren dan de prediking van Christus’ evangelie belemmeren.

EVANGELIE :
Matth.18,23-35

Lees verder “Het rijk der Hemelen”