What is traditie? Het is dat wat door iedereen, overal en altijd begrepen is; dat wat je hebt ontvangen, en niet dat wat je hebt bedacht. Het is dus niet onze taak om religie te leiden waar we willen dat ze naartoe gaat, maar om haar te volgen waar ze toe leidt, en niet om dat wat van onszelf is aan onze erfgenamen te geven, maar om te waken over wat ons is gegeven.

Saint Vincent van Lerins

“God hebbende, vrees niets, maar werp al uw zorg op Hem, en Hij zal voor u zorgen. Geloof zonder twijfel en God zal je helpen naar Zijn barmhartigheid.”

Heilige Barsanuphius de Grote

“Berisp niemand, bekritiseer niemand, zelfs niet degenen die heel slecht leven.” “Spreid uw gewaad uit over hen die in zonde vallen, ieder van hen, en bescherm hen.” “En als je de schuld niet op jezelf kunt nemen en hun straf in hun plaats kunt accepteren, vernietig dan hun karakter niet.”

Isaak de Syriër

5e zondag na Pinksteren

“De uitdrijving van duivels”

LEZINGEN :

Romeinen, 10,1-10

U ons hier voortijdig komen kwellen?’ [30] Een eind verderop weidde een grote troep varkens. [31] De demonen smeekten Hem: ‘Als U ons uitdrijft, stuur ons dan 32] Hij zei tegen hen: ‘Ga maar.’ Ze kwamen eruit en gingen de varkens in. Heel de troep stoof de helling af het meer in, en ze kwamen om in het water. [33] De varkenshoeders gingen ervandoor. Ze gingen naar de stad en vertelden alles, ook wat er met de bezetenen was gebeurd. [34] Nu ging heel de stad Jezus tegemoet, en toen ze Hem zagen, vroegen ze Hem om uit hun gebied te vertrekken.

Hoofdstuk 10 [1] Broeders en zusters, het is mijn vurige wens en ik bid tot God dat zij gered worden. [2] Ik getuig dat zij godsdienstige ijver hebben, maar het is ijver zonder inzicht. [3] Met hun miskenning van Gods gerechtigheid* en hun pogen een eigen gerechtigheid op te richten, hebben zij zich niet aan de gerechtigheid van God onderworpen. [4] Want Christus is het doel van de wet tot gerechtigheid voor ieder die gelooft. De gerechtigheid uit het geloof [5] Zeker, over de gerechtigheid door de wet schrijft Mozes: De mens die haar volbrengt*, vindt door haar het leven. [6] Maar* de gerechtigheid uit het geloof spreekt aldus: Zeg niet bij uzelf: Wie zal opstijgen naar de hemel? Dat is: Christus laten afdalen. [7] Of: Wie zal neerdalen in de onderwereld? Dat is: Christus uit het dodenrijk laten opstijgen. [8] Nee, zegt de Schrift, het woord is dicht bij u, in uw mond en in uw hart, het woord namelijk van het geloof, dat wij verkondigen. [9] Want* als uw mond belijdt dat Jezus de Heer is, en uw hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zult u gered worden. [10] Het geloof van uw hart brengt de gerechtigheid en de belijdenis van uw mond brengt de redding.

Evangelie :

Mattheüs 8,28;9-1

Genezing van twee bezetenen [28] Toen Hij aan de overkant kwam, in het land van de Gadarenen, kwamen Hem vanaf de rotsgraven twee bezetenen tegemoet. Ze waren zeer gevaarlijk, zodat niemand over die weg durfde te gaan. [29] Ze brulden: ‘Wat wilt U van ons, Zoon van God? Bent U ons hier voortijdig komen kwellen?’ [30] Een eind verderop weidde een grote troep varkens. [31] De demonen smeekten Hem: ‘Als U ons uitdrijft, stuur ons dan naar die troep varkens.’ [32] Hij zei tegen hen: ‘Ga maar.’ Ze kwamen eruit en gingen de varkens in. Heel de troep stoof de helling af het meer in, en ze kwamen om in het water. [33] De varkenshoeders gingen ervandoor. Ze gingen naar de stad en vertelden alles, ook wat er met de bezetenen was gebeurd. [34] Nu ging heel de stad Jezus tegemoet, en toen ze Hem zagen, vroegen ze Hem om uit hun gebied te vertrekken. Weer in Kafarnaüm [1] Hij stak per boot over en kwam in zijn stad.

De Goddelijke Liturgie van Johannes Chrysostomos in het Zuid Afrikaans

Je kan deze tekst volgen door naar “Categorieën te gaan : klik op Goddelijke liturgie van Johannes Chrysostomos in het Zuid Afrikaans

Met dank aan Vader Zacharias – Parochie’Bethanië’ – Robertson – Zuid Afrika.

“Welke boef, welke verrader, welke gek zou zo misleid worden door de geest van onenigheid dat hij gelooft dat het is toegestaan om de Goddelijke eenheid te vernietigen, het kleed van de Heer, de Kerk van Jezus Christus ? Wie de Kerk van Christus verlaat, zal de beloningen van Christus niet ontvangen. Hij wordt een vreemdeling, een goddeloze man, een vijand. God kan geen Vader voor hem zijn voor wie de Kerk geen moeder is.”

Cyprianus van Carthago

4e zondag na Pinksteren

Genezing van de Knecht van de honderdman

Genezing van de knecht van de honderdman

LEZINGEN :

Eerste lezing :
Rom.6,18-23

18 Gij zijt bevrijd van de heerschappij der zonde en dienaars geworden van de gerechtigheid. 19Sprekend tot zwakke mensen, druk ik mij erg menselijk uit. Zoals gij eertijds uw ledematen in dienst hebt gesteld van onreinheid en steeds grotere bandeloosheid, zo moet gij ze nu in dienst stellen van de gerechtigheid tot uw heiliging. 20Toen gij slaven waart van de zonde, stond gij vrij ten opzichte van de gerechtigheid. 21Welk voordeel had gij toen van daden waarover gij u thans schaamt? Want het einde daarvan is de dood. 22Maar nu, bevrijd van de zonde en dienstknechten geworden van God, oogst gij heiligheid en tenslotte eeuwig leven. 23Want het loon van de zonde is de dood, maar de gave van God is het eeuwige leven in Christus Jezus onze Heer.

EVANGELIE :
Mt.8,5-13

GENEZING VAN DE KNECHT VAN EEN OFFICIER
5Toen Hij in Kafarnaüm aangekomen was, kwam een honderdman naar Hem toe die zijn hulp inriep met de woorden: 6“Heer, mijn knecht ligt verlamd in mijn huis en lijdt vreselijk pijn.” 7Hij sprak tot hem: “Ik zal hem komen genezen.” 8Maar de honderdman antwoordde: “Heer, ik ben het niet waard dat Gij onder mijn dak komt; maar een enkel woord van U is voldoende om mijn knecht te doen genezen. 9Want al ben ik zelf een ondergeschikte, ik heb weer manschappen onder mij; en tot de een zeg ik: ga, en hij gaat; en tot een ander: kom, en hij komt; en aan mijn knecht: doe dit, en hij doet het.” 10Toen Jezus dit hoorde, stond Hij verwonderd en zei tot hen die Hem volgden: “Voorwaar Ik zeg u: Bij niemand in Israël heb Ik een zo groot geloof gevonden. 11Ik zeg u, dat velen uit het oosten en het westen zullen komen en met Abraham en Isaak en Jakob zullen aanzitten in het Rijk der hemelen; 12maar de kinderen van het Rijk zullen buitengeworpen worden in de duisternis; daar zal geween zijn en tandengeknars.” 13En tot de honderdman sprak Jezus: “Ga, zoals gij geloofd hebt, geschiede u.” En op datzelfde ogenblik werd de knecht gezond.

O Heer en Meester, Jezus Christus onze God, Die zeer geduldig is met onze overtredingen, en ons heeft geleid naar het begin van het huidige uur, toen U aan de levengevende boom hing, maakte U een intocht  in het paradijs voor de Goedgestemde Dief en vernietigde de dood door de dood.

Vergeef ons, Uw onwaardige dienaren, onze zonden. Want wij hebben gezondigd en uw wet overtreden en wij zijn het niet waard om onze ogen op te heffen om naar de hoogte van de hemel te kijken. Terwijl wij de weg van Uw gerechtigheid hebben verlaten en de wil van ons eigen hart hebben gevolgd.

Maar wij smeken Om Uw grenzeloze goedheid. Spaar ons, o Heer, naar de overvloed  van Uw barmhartigheid en red ons omwille van Uw Heilige Naam. Want we hebben onze dagen in ijdelheid doorgebracht. Verlos ons uit de hand van degene die tegen ons liegt, en vergeef ons onze zonden en breng onze lichamelijke geest ter dood.

Daarom kunnen we door de oude mens weg te zetten in U, onze Meester en Beschermer, leven. En zo kunnen we, als we uw geboden opvolgen, eeuwige rust bereiken waarin de woonplaats is van degenen die zich verheugen. Want U bent waarlijk de vreugde van hen die U liefhebben, o Christus, onze God. En aan U geven wij lof, samen met Uw beginnende Vader en Uw Goede en Levenscheppende Geest, nu en altijd en tot in de eeuwen der eeuwen. Amen.

Heilige Basilius de Grote

Heilige Basilius

‎Velen denken dat de heiligen ver van ons verwijderd zijn. Maar zij staan ver af van hen die zich van hen distantiëren, en zeer dicht bij hen die de geboden van Christus onderhouden en de genade van de Heilige Geest hebben.

(In de hemelen worden alle dingen bewogen door de Heilige Geest. Maar de Heilige Geest is ook op aarde. Hij woont in onze Kerk. Hij leeft in de Mysteriën. Hij staat in de Heilige Schrift. Hij is in de zielen van de gelovigen. De Heilige Geest verenigt alle dingen en daarom zijn de heiligen dicht bij ons. En als we tot hen bidden, dan hoort de Heilige Geest onze gebeden en onze ziel voelt dat ze voor ons bidden. ‎)
‎

Sint Silouan de Athoniet (1866-1938)‎

“Het aardse in vergelijking met het hemelse”

LEZINGEN

Romeinen 5,1-10

Leven in vrede met God
[1] Gerechtvaardigd door het geloof leven* wij in vrede met God door Jezus Christus onze Heer. [2] Hij is het die ons door het geloof* de toegang* heeft ontsloten tot die genade waarin wij staan; door Hem ook mogen wij ons beroemen* op onze hoop op de heerlijkheid* van God. [3] Meer nog, wij zijn zelfs trots op onze beproevingen, in het besef dat verdrukking leidt tot volharding, [4] volharding tot beproefde deugd en die weer tot hoop. [5] En de hoop wordt niet teleurgesteld, want Gods liefde is in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken.
[6] Want Christus is voor goddelozen gestorven op de gestelde* tijd, toen wij zelf nog geheel hulpeloos waren. [7] Je zult je leven niet snel geven voor een rechtvaardige, al zou misschien iemand de moed hebben te sterven voor een goed mens. [8] God echter bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor dat Christus voor ons is gestorven toen wij nog zondaars waren. [9] Des te zekerder is het dat wij, eenmaal gerechtvaardigd door zijn bloed, dankzij Hem gered worden van de toorn*. [10] Toen wij vijanden waren, zijn wij met God verzoend door de dood van zijn Zoon; des te zekerder is het dat wij, eenmaal verzoend, gered worden door zijn leven. [11] En dat niet alleen: nu reeds roemen wij op God door Jezus Christus onze Heer, door wie wij de verzoening hebben ontvangen.

Evangelie, Mattheüs 6,22-33

22] De lamp van het lichaam is het oog. Dus als je oog helder is, zal heel je lichaam verlicht zijn. [23] Maar als je oog slecht is, zal heel je lichaam duister zijn. Als nu binnenin je het licht duisternis is, hoe erg zal dan de duisternis zijn! [24] Niemand kan twee heren dienen. Want hij zal de een verfoeien en van de ander houden, of zich hechten aan de eerste en de ander verachten. Je kunt God en de geldduivel* niet tegelijk dienen. [25] Daarom zeg Ik jullie: maak je niet bezorgd over wat je zult eten of drinken om in leven te blijven, en ook niet over de kleding voor je lichaam. Is het leven niet meer dan het eten, en het lichaam niet meer dan de kleding? [26] Kijk naar de vogels van de hemel: ze zaaien niet en maaien niet en oogsten niet, je hemelse Vader voedt ze. Zijn jullie niet meer waard dan vogels? [27] Wie van jullie kan met al zijn zorgen een el toevoegen aan zijn leven? [28] En wat maak je je bezorgd over je kleren? Leer van de lelies op het veld hoe ze groeien. Ze werken niet, ze spinnen niet. [29] Maar Ik zeg jullie: zelfs Salomo met al zijn pracht en praal ging niet gekleed als een van hen. [30] Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag staat en morgen in de oven wordt gegooid, zo kleedt, hoeveel te meer kleedt Hij dan jullie, kleingelovigen? [31] Vraag je dus niet bezorgd af: Wat zullen we eten? Wat zullen we drinken? Wat zullen we aantrekken? [32] Want naar dat alles zijn de heidenen op zoek. Jullie hemelse Vader weet wel dat je dat allemaal nodig hebt. [33] Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan krijg je dat alles erbij.

 

Het teken van het kruis in de oude kerk

door John Malov

Tertullianus schrijft duidelijk over de betekenis van het kruisteken in het leven van de oude christenen: “Bij elke stap vooruit en elke beweging, bij elk in- en uitgaan, wanneer we onze kleren en schoenen aandoen, wanneer we baden, wanneer we aan tafel zitten, als we de lampen aansteken, op de bank, op de stoel, in alle gewone handelingen van het dagelijks leven, tekenen we op het voorhoofd het teken (De corona, hfst. 3). Dit artikel bespreekt de geschiedenis van het kruisteken, met de nadruk op waarom de oude christenen zich aan deze praktijk hielden en op welke manier.

Het is onmogelijk om precies te zeggen wanneer en waar de traditie van het maken van het kruisteken vandaan kwam. Hij noemde het al in de 4e eeuw, van degenen waarvan de oorsprong onbekend is, de heilige Basilius de Grote zei dat niemand ons een schriftelijke instructie had achtergelaten over het maken van het kruisteken. Volgens de heilige Basilius zijn dergelijke praktijken in het geheim overgenomen uit de apostolische traditie en zijn ze even belangrijk voor de vroomheid als die welke expliciet zijn achtergelaten door de Schrift of de heiligen. Het verwerpen van dergelijke tradities komt neer op het verdraaien van het evangelie (Over de Heilige Geest, hfst. 27).

Toch kunnen we proberen de oorsprong van deze traditie te achterhalen. In de tijd van Christus was er in de synagoge-aanbidding een ritueel waarbij de naam van God op het voorhoofd werd geschreven, afkomstig uit het boek van de profeet Ezechiël. Ezech. 9 spreekt van een visioen van Gods bezoek aan Jeruzalem. De verwachting was dat iedereen zou worden gestraft, behalve degenen op wiens voorhoofd de engel van God een bepaald teken zou afbeelden.” (De Heer) zei tegen hem: “Ga door de stad, door Jeruzalem, en zet een teken op het voorhoofd van degenen die zucht en kerm over alle gruwelen die daarin worden bedreven”” (Ezechiël 9:4).

Vermeldingen van soortgelijke inscripties zijn te vinden in de Openbaring van Johannes de Theoloog. “Toen keek ik, en daar was het Lam, staande op de berg Sion! En met hem waren honderdvierenveertigduizend van wie zijn naam en de naam van zijn Vader op hun voorhoofden geschreven waren” (Openb. 14:1); „Er zal daar niets vervloekts meer gevonden worden. Maar de troon van God en van het Lam zal erop zijn, en zijn dienaren zullen hem aanbidden; zij zullen zijn aangezicht zien en zijn naam zal op hun voorhoofden zijn” (Openbaring 22:3-4).

De Joden schreven de naam van God symbolisch in met de eerste (Aleph) en laatste (Tav) letters van het alfabet. Dit werd gedaan om de Oneindigheid en Almacht van God aan te duiden, die in Zichzelf de volheid van perfectie bevat. Op dezelfde manier zal de Heer van Zichzelf in Openbaring zeggen: “Ik ben de Alfa en de Omega, het begin en het einde” (Openb. 21:6). Geleidelijk werden de twee letters vervangen door de enige letter Tav, gegraveerd op het voorhoofd.
NB, in die tijd leek de letter Tav op een klein kruis.

De overige getuigenissen over de manier waarop het kruisteken door de oude christenen werd gemaakt, spreken in het voordeel van de gewoonte die is overgenomen van de oudtestamentische religie. Volgens de meesten van hen werd het kruisteken op het voorhoofd gemaakt. We hebben al een van dergelijke getuigenissen genoemd in het begin van het artikel.

Er zijn ook gevallen waarin het kruisteken over de mond of over het hele lichaam werd verricht: “Ze stak ook haar vinger op naar haar mond en maakte het kruisteken op haar lippen”, Jerome, Brief 108 (aan Eustochium) ; “Zal je aan de aandacht ontsnappen wanneer je je bed (of) je lichaam tekent?” (Tertullianus, Ad Uxorem, geb. 2 ch. 4)

Meestal werd het kruisteken gemaakt met slechts één vinger (een duim of wijsvinger). Een beschrijving van zo’n kruisteken is te vinden in het Panarion, een werk van Epiphanius van Cyprus. “Terwijl hij met zijn eigen vinger het kruisteken op het vat volgde en de naam van Jezus aanriep, riep hij uit…” (Epiphanius van Salamis, Panarion, Against Ebionites, hfst. 12)

Er zijn ook voorbeelden van het kruisteken dat met de hele hand wordt gemaakt. “De vrome man Honoratus … meerdere malen de naam van Christus aanroepend en zijn rechterhand uitstrekkend, maakte daarmee het teken van het kruis” (Gregorius de Grote, Dialogen, b. 1 ch. 1).

Er kan worden geconcludeerd dat er in de oudheid geen uniformiteit was in de manier waarop het kruisteken werd uitgevoerd, hoewel de overheersende manier was om het met één vinger op het voorhoofd te doen. De volgorde waarin het kruisteken is gemaakt blijft onbekend. Hoewel het waarschijnlijk is dat de traditie zelf aan ons is doorgegeven vanuit de oudtestamentische religie, wordt in de patristische interpretatieve traditie het kruisteken ondubbelzinnig gezien als een teken van het kruis van Christus.

Zoals reeds opgemerkt, drongen de kerkvaders er bij christenen op aan om zichzelf zo vaak en bij elke gelegenheid te kruisen. In sommige gevallen was het maken van het kruisteken een absolute noodzaak. Johannes Chrysostomus spoort christenen aan om het te maken als bescherming tegen boze geesten, voor het geval ze een synagoge of een heidense tempel moeten betreden. ‘Maar hoe ga je de synagoge binnen? Als je het kruisteken op je voorhoofd maakt, slaat de kwade macht die in de synagoge huist onmiddellijk op de vlucht” (Johannes Chrysostomus tegen de Joden. Homilie 8).

Het werd als verplicht beschouwd om vóór de maaltijd een kruisteken te maken. Zowel in het Oosten als in het Westen zijn er verhalen over het kruisteken dat redt van vergif. Ze beschreven gevallen waarin mensen het kruisteken maakten, vergif dronken en ongedeerd bleven. Zo viel een kom met gif, overschaduwd door het kruisteken van Sint-Benedictus van Nursia, volledig uit elkaar (Gregorius de Grote, Dialogen, boek 2, hfdst. 3).

Een veel voorkomende reden voor het maken van het kruisteken, genoemd door de heilige vaders, is de strijd met hartstochten en verdriet. Vaak wordt de noodzaak om zichzelf te kruisen veroorzaakt door de invloed van onreine krachten, in welke context wordt gesproken over het kruisteken als een onzichtbaar zegel dat de duivel en demonen verdrijft.

In de monastieke literatuur werd het kruisteken een van de belangrijkste middelen voor genezing. St. Theodoret beschreef bijvoorbeeld een genezing, uitgevoerd door Peter de Asceet, die “door zijn hand op het oog van de patiënt te leggen, het teken van het reddende kruis maakte, waardoor de ziekte onmiddellijk verdween” (Kerkgeschiedenis).

Het kruisteken werd vereerd en hielp de gelovigen zo veel dat zelfs heidenen er hun toevlucht toe begonnen te nemen. Zo werd keizer Julianus de Afvallige, nadat hij zijn geloof al had afgezworen, een keer bang en sloeg een kruis (ibid.) Theofylact Simocatta getuigt van gevangengenomen heidense barbaren die op aandringen van hun ouders de kruistekens op hun voorhoofden van kinds af aan, om hen te redden van ziekten (Theophylact Simocatta, History).

Het is duidelijk dat het teken van het kruis een onlosmakelijk onderdeel van het leven van de oude christenen was, hen hielp om voortdurend hun gedachten in de Heer te houden, de gelovigen beschermde en geestelijke en fysieke kracht gaf.

Het belang van het kruisteken wordt het best beschreven door St. Efraïm de Syriër: “In plaats van een schild, bescherm jezelf met het Ware Heilige Kruis, en markeer je ledematen en hart ermee. Gebruik het kruisteken om jezelf te overschaduwen, niet alleen met je hand, maar ook in je gedachten, markeer er op dat moment al je bezigheden mee: je aankomst en je vertrek, je rusten en opstaan, je bed en welke dienst je ook doormaakt – maak eerst dit alles het kruisteken in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Dit wapen is erg sterk en niemand kan je ooit kwaad doen als je erdoor wordt beschermd” (Ephraim the Syrian, On a Monk’s Armour).

Bron : Het teken van het Kruis in de oude Kerk – John Malov (Theoloog)
Vertaling : Kris Biesbroeck  ©Copyright

2e zondag na Pinksteren
Roeping van de eerste leerlingen

LEZINGEN :

Eerste Lezing :
2 Kor 1,21-2,4

En God zelf is het die ons samen met u in Christus bevestigt en die ons heeft gezalfd. 22Hij is het die op ons zijn zegel heeft gedrukt en ons de Geest als onderpand heeft gegeven. 23Ik roep God aan als mijn getuige: alleen om u te sparen ben ik niet naar Korinte gekomen. 24Niet alsof wij heer en meester zijn van uw geloof; in het geloof staat gij vast genoeg. Wij willen slechts bijdragen tot uw vreugde.
Want een ding had ik mij voorgenomen: mijn eerstvolgend bezoek aan u mocht onder geen beding weer een bezoek in droefheid zijn. 2Als ik u leed doe, wie moet mij dan gelukkig maken? Wie anders dan de mensen die ik bedroefd heb gemaakt? 3Daarom had ik ook geschreven, om bij mijn komst, een leed te hoeven ondervinden van u die mij juist gelukkig moest maken. Want ik ben er zeker van dat mijn geluk ook uw aller geluk is. 4Toen ik schreef, was het dan ook met een bedrukt en beklemd gemoed en onder veel tranen. Ik wilde u niet verdrietig maken, maar u een blijk geven van de innige liefde die ik u toedraag. 5Als iemand leed veroorzaakt hee

Evangelie
Lucas 5,1-11 :

1 Op zekere dag stond Jezus aan de oever van het meer van Gennesaret, terwijl de mensen op Hem aandrongen om het woord Gods te horen 2 Hij zag nu twee boten liggen aan de oever van het meer; de vissers waren eruit gegaan en spoelden hun netten. 3 Hij stapte in een van de boten, die van Simon en vroeg hem een eindje van wal te steken. Hij ging zitten en vanuit de boot vervolgde Hij zijn onderricht aan het volk. 4 Toen Hij zijn toespraak had geëindigd, zei Hij tot Simon: ‘Vaar nu naar het diepe en gooi uw netten uit voor de vangst.’ 5 Simon antwoordde: ‘Meester, de hele nacht hebben we gezwoegd zonder iets te vangen, maar op uw woord zal ik de netten uitgooien.’ 6 Ze deden het en vingen zulk een massa vissen in hun netten,
7 dat deze dreigen te scheuren. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Toen die gekomen waren, vulden zij de beide boten tot zinkens toe.
8 Bij het zien daarvan viel Simon Petrus Jezus te voet en zei: ‘Heer, ga van mij weg, want ik ben een zondig mens.’ 9 Ontzetting had zich meester gemaakt van hem en allen die bij hem waren vanwege de vangst die ze gedaan hadden; 10 en zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, die met Simon samenwerkten. Jezus echter sprak tot Simon: ‘Weest niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen.’ 11 Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen.

1e zondag na Pinksteren

ALLERHEILIGEN

LEZINGEN :

Hebr.11,33-12,2

Door het geloof hebben zij koninkrijken omvergeworpen, gerechtigheid beoefend, beloften in vervulling zien gaan. Zij hebben leeuwen de muil gesloten, [34] de gloed van vuur gedoofd, ze zijn ontsnapt aan het scherp van het zwaard. Hun zwakheid werd kracht, ze werden machtig in de oorlog, en dreven vijandelijke legers op de vlucht. [35] Vrouwen kregen hun doden terug door opstanding uit de dood. Anderen werden doodgemarteld en wezen hun vrijlating af, om een betere opstanding te verwerven. [36] Weer anderen werden beproefd doordat ze bespot werden en geslagen, en ook nog werden geboeid en gevangengezet. [37] Zij werden gestenigd, doormidden* gezaagd, terechtgesteld met het zwaard. Zij zwierven rond in schapenvachten en geitenvellen, ten prooi aan ontbering, vervolging, mishandeling. [38] Zij waren te goed voor deze wereld. Ze hielden zich op in woestijnen en in de bergen, in spelonken en in de krochten van de aarde. [39] Ook deze mensen werden allen vermeld vanwege hun geloof. Toch heeft geen van hen de belofte in vervulling zien gaan. [40] Aangezien God voor ons nog iets beters had voorzien, wilde Hij niet dat zij hun voleinding zouden bereiken zonder ons. Hoofdstuk 12 Standhouden in de beproeving [1] Door zo’n wolk van getuigen omgeven moeten wij elke zondelast die ons hindert, van ons afschudden, om vastberaden de wedstrijd te lopen waarvoor we hebben ingeschreven. [2] Kijk naar Jezus, de leidsman en voltooier van ons geloof. Omwille* van de vreugde die voor Hem in het verschiet lag, heeft Hij een kruis op zich genomen en de schande niet geteld: nu zit Hij aan de rechterkant van Gods troon

EVANGELIE
Mt.10,32-33,37-38;19,27-30 :

[32] Als iemand partij kiest voor Mij bij de mensen, zal ook Ik partij kiezen voor hem bij mijn Vader in de hemel. [33] Wie Mij verloochent tegenover de mensen, die zal Ik ook verloochenen tegenover mijn Vader in de hemel….. [37] Wie meer houdt van zijn vader of moeder dan van Mij, is Mij niet waard. Wie meer houdt van zijn zoon of dochter dan van Mij, is Mij niet waard. [38] Wie zijn kruis niet opneemt en Mij niet volgt, is Mij niet waard ; 19,27-30 : Daarop zei Petrus: ‘Kijk, wij hebben alles achtergelaten en zijn U gevolgd. Wat zullen wij dan krijgen?’ [28] Jezus zei hun: ‘Ik verzeker jullie, bij de wedergeboorte, wanneer de Mensenzoon* op de troon van zijn heerlijkheid zetelt, zullen ook jullie die Mij gevolgd zijn op twaalf tronen zetelen, om te oordelen over de twaalf stammen van Israël. [29] Ieder die zijn huizen, broers, zusters, vader, moeder, kinderen of landerijen heeft achtergelaten omwille van mijn naam, zal het honderdvoud daarvan krijgen en deel hebben aan het eeuwig leven. [30] Vaak zullen de eersten de laatsten zijn en de laatsten de eersten.

Dorotheus van Gaza (ca. 500-?) monnik in Palestina
Onderrichtingen, VI, 76-78

Dorotheus van Gaza

God en de naaste liefhebben

Hoe meer men verenigd is met de naaste, hoe meer men met God verenigd is. Opdat u dit woord begrijpen kunt, zal ik u een beeld geven van de vaderen: Stel je een cirkel voor op aarde getekend, dat wil zeggen een lijn in het rond die met een passer is getrokken, en daarin een centrum. Men noemt precies het midden van de cirkel, het centrum. Let op wat ik u nu ga zeggen. Stel je voor dat de wereld deze cirkel is, het centrum is God. De lijnen naar het middelpunt zijn de verschillende manieren waarop mensen leven. Als degenen die dichterbij God willen komen, naar het midden van de cirkel lopen, komen ze dichterbij elkaar en tegelijkertijd dichter bij God. Hoe dichter ze bij God komen, des te dichter komen ze bij elkaar. En hoe dichter ze bij elkaar komen, des te dichter komen ze bij God.”
En jullie begrijpen dat dit ook in omgekeerde richting geldt, wanneer men zich van God afkeert om meer naar de buitenkant te gaan. Het is dan duidelijk dat, hoe meer men zich van God verwijdert, hoe verder men van elkaar verwijderd is en hoe meer men zich van de anderen verwijdert, hoe meer men zich van God verwijdert.
Dat is de natuur van de liefde. In de mate waarin wij ons aan de buitenkant bevinden en God niet liefhebben, in diezelfde mate is er een afstand tussen ieder van ons en onze naaste. Maar als we van God houden, hoe dichter we bij Hem komen uit liefde voor Hem, in die mate nemen we ook deel aan de liefde voor onze naaste; en we zijn evenveel met de naaste verenigd, als we dat met God zijn.

Bron : Evzo.org

PINKSTEREN
Feest van de Heilige Drie-eenheid
Nederdaling van de Heilige Geest over de Apostelen

Lezingen van de zondag : 

LEZINGEN :
Eerste lezing : Handelingen 2,1-11

Pinksteren
Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren zij allen op één plaats bijeen. Plotseling kwam er uit de hemel een geraas alsof er een hevige wind opstak, en het vulde heel het huis waar zij waren. Er verschenen hun vurige tongen, die zich verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten. Zij raakten allen vol van heilige Geest en begonnen te spreken in vreemde talen, zoals de Geest hun ingaf.

Nu woonden er in Jeruzalem vrome Joden, afkomstig uit ieder volk onder de hemel. Toen dat geluid opkwam, liep de menigte te hoop en raakte in verwarring, omdat iedereen hen in zijn eigen taal hoorde spreken. Ze stonden versteld en vroegen zich verwonderd af: ‘Maar dat zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken! Hoe is het dan mogelijk dat ieder van ons de taal van zijn geboortestreek hoort? Parten en Meden en Elamieten, en bewoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, Pontus en Asia, Frygië en Pamfylië, Egypte en het Libische gebied bij Cyrene, en hier woonachtige Romeinen, Joden en proselieten, Kretenzen en Arabieren, wij horen hen in onze eigen taal spreken over de grote daden van God.’

EVANGELIE
Johannes 7,37-5. 8,12.

Stromen levend water
Op de laatste dag, het hoogtepunt van het feest, stond Jezus daar en riep: ‘Heeft iemand dorst, laat hij dan naar Mij toe komen, en laat drinken wie in Mij gelooft! Zoals de Schrift zegt: Uit zijn binnenste zullen stromen levend water vloeien.’ Hiermee doelde Hij op de Geest die men zou ontvangen als men tot geloof in Hem kwam. Toen was de Geest er namelijk nog niet, omdat Jezus nog niet verheerlijkt was.

Verdeeldheid onder de toehoorders

Onder het volk waren er die bij het horen van deze woorden zeiden: ‘Dit is werkelijk de profeet.’ Sommigen beweerden: ‘Hij is de Messias.’ Maar er waren er ook die zeiden: ‘De Messias komt toch niet uit Galilea? Zegt de Schrift niet dat de Messias uit het geslacht van David komt en uit Betlehem, de woonplaats van David?’ Zo ontstond er verdeeldheid over Hem onder het volk. Er waren er die Hem wilden grijpen, maar niemand sloeg werkelijk toe.

Ongeloof van de autoriteiten

Toen de gerechtsdienaren bij de hogepriesters en farizeeën terugkwamen, vroegen dezen: ‘Waarom hebben jullie Hem niet meegebracht?’ De dienaars zeiden: ‘Nog nooit heeft een mens zo gesproken!’ Waarop de farizeeën antwoordden: ‘Hebben jullie je ook al laten misleiden? Heeft een van de leiders Hem geloof geschonken? Of iemand van de farizeeën? Maar dat volk, dat de wet niet kent, vervloekt zijn ze!’ Nikodemus, de man die indertijd naar Jezus toe was gekomen, iemand uit hun eigen kring, merkte op: ‘Sinds wanneer staat de wet ons toe iemand te veroordelen zonder hem eerst te horen en ons over zijn daden een oordeel te vormen?’ Maar hij kreeg als antwoord: ‘Bent u soms ook een Galileeër? Zoek het maar na en u zult zien: uit Galilea komen geen profeten!’ Weer richtte Jezus zich tot hen: ‘Ik ben het licht van de wereld. Wie Mij volgt, gaat zijn weg niet in de duisternis, maar zal het ware levenslicht bezitten.

 

– BRIEF AAN DE CORINTIËRS – XXV. WIJ WORDEN GERECHTVAARDIGD DOOR GENADE DOOR GELOOF

Al dezen werden daarom zeer geëerd en groot gemaakt, niet omwille van henzelf, of voor hun eigen werken, of voor de gerechtigheid die zij teweegbrachten, maar door de werking van Zijn wil. En ook wij, die door Zijn wil in Christus Jezus geroepen zijn, worden niet gerechtvaardigd door onszelf, noch door onze eigen wijsheid, of begrip, of godsvrucht, of werken die wij in heiligheid van hart hebben bewerkstelligd; maar door dat geloof waardoor de Almachtige God vanaf het begin alle mensen gerechtvaardigd heeft; aan wie glorie zij voor eeuwig en altijd.

St. Clemens van Rome, 90 na Christus