Categorie: Uncategorized

Een waar geloof vindt zijn plaats in het hart van een mens, niet in zijn verstand. De Antichrist zal herkend worden door de gelovigen die hun geloof in hun hart hebben; Zij die hun geloof in hun geest hebben, volgen Hem

St Gabriel (Urgebadze)

In het hart is de hele

ziekte van de hartstochten. Met

gebed

verandert de hel in de hemel.

Gebed is, laten we

zeggen, het ware voedsel

voor de ziel”

St. Ephrem Katunakia

Ik geloof in God,

de Almachtige Vader,

Schepper van hemel en aarde

en in Jezus Christus, Zijn enige Zoon, onze Heer,

die ontvangen werd door de Heilige Geest,

geboren uit de Maagd Maria,

geleden heeft onder Pontius Pilatus,

gekruisigd werd, stierf en was begraven;

Hij daalde af in de hel;

op de derde dag stond Hij weer op uit de dood;

Hij is opgevaren naar de hemel

en zit aan de rechterhand

van God, de Almachtige Vader;

van daaruit zal Hij komen

om de levenden en de doden te oordelen.

Ik geloof in de Heilige Geest,

de Heilige Katholieke Kerk,

de gemeenschap van de heiligen,

de vergeving van zonden,

de opstanding van het lichaam

en het eeuwige leven.

Amen

Vader, behoed ons voor ijdele woordenstrijd.

Geef ons een voortdurende belijdenis van uw waarheid!

Bewaar ons in een waar en onbesmet geloof

, zodat we kunnen vasthouden

aan wat we beleden toen we gedoopt werden

in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest,

zodat we u tot onze Vader kunnen hebben,

en in uw Zoon mogen blijven

en in de gemeenschap van de Heilige Geest;

door Jezus Christus, onze Heer.

Amen.

St.Hilarius van Poitiers

Heer Jezus Christus, Zoon van God, ontferm U over mij als zondaar. Men kan staand, zittend of liggend bidden. Zij die sterk zijn in gezondheid en physiek bidden staand en zittend. De zwakken kunnen zelfs liggend bidden, omdat in dit gebed niet de inspanning van het lichaam voorop staat, maar de inspanning van de geest.’ Het lichaam moet een houding krijgen die de geest alle vrijheid geeft om goed te handelen’.

Sint Ignatius Brianchaninov

– De Heer wil dat we elkaar liefhebben. Hier is vrijheid: in liefde voor God en de naaste. In deze vrijheid is er gelijkheid. In aardse ordes is er misschien geen gelijkheid, maar dit is niet belangrijk voor de ziel. Niet iedereen kan koning zijn, niet iedereen patriarch of baas. Maar in elke positie is het mogelijk om God lief te hebben en Hem te behagen, en alleen dit is belangrijk. En wie God op aarde meer liefheeft, zal in Zijn Koninkrijk in grotere heerlijkheid zijn.

St. Silouan de Athoniet

Sophrony de Athonite: Leer in ons monastieke leven niet in een staat van ontspanning en intellectuele contemplatie te verkeren. Nee; de hele tijd zijn we zo gespannen als een kabel, tot in de ultieme mate. Als we in de kerk bidden, staan ​​we in een staat van spanning, onze aandacht is gericht op (het gebed). Van deze twee manieren, ontspanning en spanning, is de tweede de onze. Ons gebed is niet een passieve rust van de gedachte en de ziel, buiten de grenzen van deze lijdende aarde. Nee, wij leven het lijden van de hele Adam. En dat is ons leven… onze ascetische houding is er één van spanning. Let ook op, want bij meditatie is wat de persoon die mediteert ons gebed, we staan ​​voor een persoon. Dat is het radicale verschil.”

– St. Sophrony de Athoniet

“It was fitting that she, who had kept her virginity intact during childbirth, should keep her own body free from all corruption even after death. It was fitting that she, who as a child had borne the Creator at her breast, should dwell in the divine tabernacles. It was fitting that the spouse whom the Father had taken to herself should dwell in the divine mansions. It was fitting that she, who had seen her Son on the cross and thereby received into her heart the sword of sorrow from which she had escaped when she gave birth to him, should look upon him as he sat with the Father. It was fitting that God’s Mother should possess what belongs to her Son, and that she should be honored by every creature as the Mother and as the handmaid of God.”

St John of Damascus

“Het was passend dat zij, die haar maagdelijkheid tijdens de bevalling intact had gehouden, haar eigen lichaam zelfs na de dood vrij zou houden van alle corruptie. Het was passend dat zij, die als kind de Schepper aan haar borst had gedragen, in de goddelijke tabernakels zou wonen. Het was passend dat de echtgenote, die de Vader tot zich had genomen, in de goddelijke woningen zou wonen. Het was passend dat zij, die haar Zoon aan het kruis had gezien en daardoor het zwaard van verdriet in haar hart had ontvangen waaraan ze was ontsnapt toen ze hem baarde, naar hem keek terwijl hij bij de Vader zat. Het was passend dat Gods Moeder zou bezitten wat haar Zoon toebehoort, en dat zij door ieder schepsel geëerd zou worden als de Moeder en als de dienstmaagd van God.”

St Johannes van Damascus

We kunnen God niet in alle oprechtheid onze Vader noemen als we een verhard hart in onszelf koesteren. Als dit het geval is, leven we niet in de geest van goedheid van onze hemelse Vader

St.Johannes Chrysostomos

Citaten  van Thomas Merton :

“Liefde is onze ware bestemming. We vinden de zin van het leven niet alleen bij onszelf, maar bij een ander.”
– Thomas Merton

“Of je nu lesgeeft of in het klooster woont of zieken verzorgt, of je nu wel of niet religieus bent, getrouwd of alleenstaand, ongeacht wie je bent of wat je bent, je bent geroepen tot de top van perfectie: je bent geroepen tot een diep innerlijk leven, misschien zelfs tot mystiek gebed, en om de vruchten van je contemplatie aan anderen door te geven. En als je dat niet met woorden kunt doen, dan met een voorbeeld.
Maar als dit sublieme vuur van doordrenkte liefde in uw ziel brandt, zal het onvermijdelijk in de Kerk en de wereld een invloed uitzenden die groter is dan men zou kunnen inschatten op basis van de reikwijdte die door woorden of door voorbeelden wordt bereikt.’
– Thomas Merton, De berg met zeven verdiepingen

“Dit is de kruisiging van Christus: waarin Hij keer op keer sterft in de individuen die gemaakt zijn om de vreugde en vrijheid van Zijn genade te delen, en die Hem verloochenen.”
– Thomas Merton, De berg met zeven verdiepingen

‘In feite zijn conventies de dood van de echte traditie, zoals ze dat zijn van het hele echte leven. Het zijn parasieten die zich hechten aan het levende organisme van de traditie en de hele realiteit ervan verslinden en er een holle formaliteit van maken.
Traditie is levend en actief, maar conventie is passief en dood. Traditie vormt ons niet automatisch: we moeten eraan werken om het te begrijpen. Conventie wordt passief aanvaard, als een kwestie van routine. Daarom wordt conventie gemakkelijk een ontduiking van de werkelijkheid. Het biedt ons slechts zogenaamde manieren om de problemen van het leven op te lossen – een systeem van gebaren en formaliteiten. De traditie leert ons echt te leven en laat ons zien hoe we de volledige verantwoordelijkheid voor ons eigen leven kunnen nemen. Traditie is dus vaak botweg tegenovergesteld aan wat gewoon is, aan wat louter routine is. Maar conventie, die slechts een herhaling is van bekende routines, volgt de weg van de minste weerstand. Je maakt een handeling door, zonder te proberen de betekenis ervan te begrijpen, alleen maar omdat alle anderen hetzelfde doen. Traditie, die altijd oud is, is tegelijkertijd altijd nieuw omdat het altijd weer tot leven komt – opnieuw geboren in elke nieuwe generatie, om op een nieuwe en bijzondere manier te worden geleefd en toegepast. Conventie is eenvoudigweg de verstarring van sociale gewoonten. De activiteiten van conventionele mensen zijn slechts excuses om NIET op een meer integraal menselijke manier te handelen. Traditie voedt het leven van de geest; conventie verhult slechts het innerlijke verval.”
– Thomas Merton, Niemand is een eiland

“Het is waar dat we geroepen zijn om een ​​betere wereld te creëren. Maar we zijn allereerst geroepen tot een meer directe en verheven taak: die van het creëren van ons eigen leven.”
– Thomas Merton

“Wat kunnen we winnen door naar de maan te zeilen als we niet in staat zijn de afgrond te overbruggen die ons van onszelf scheidt? Dit is de belangrijkste van alle ontdekkingsreizen, en zonder deze is de rest niet alleen nutteloos, maar ook rampzalig.”
– Thomas Merton, De wijsheid van de woestijn: uitspraken van de woestijnvaders van de vierde eeuw

‘Wat wil je eigenlijk worden?’
‘Ik weet het niet; Ik denk dat ik een goede katholiek wil zijn.’ ‘
Wat je zou moeten zeggen’ – zei hij tegen mij – ‘wat je zou moeten zeggen is dat je een heilige wilt zijn.’
– Thomas Merton, De berg met zeven verdiepingen

Lees verder “Thomas Merton : CITATEN”

De achtendertig uitspraken van Sint-Antonius de Grote

In zijn aanvangstoespraak in 2007 op het St. Vladimir’s Orthodoxe Seminarium zei vader Thomas Hopko het volgende:

Ik dring er bij u op aan, en als ik kon, zou ik u opdragen de achtendertig uitspraken van St. Antonius in de Gezegden van de Woestijnvaders te lezen. Alles wat we moeten weten om te kunnen leven, is er voor ons in de eenvoudigste en duidelijkste vorm.

Ik geef gehoor aan zijn bevel en reproduceer hieronder deze achtendertig uitspraken, zoals vertaald door wijlen zuster Benedicta Ward SLG in haar bundel The Sayings of the Desert Fathers :

1. Toen de heilige Abba Antonius in de woestijn leefde, werd hij geteisterd door accidie en aangevallen door vele zondige gedachten. Hij zei tegen God: ‘Heer, ik wandel om gered te worden, maar deze gedachten laten me niet met rust. Wat moet ik doen in mijn ellende? Hoe kan ik gered worden?’ Een korte tijd daarna, toen hij opstond om naar buiten te gaan, zei Anthony dat een man zoals hij aan zijn werk zat, opstond van zijn werk om te bidden, dan weer ging zitten en een touw vlechtte, en dan weer opstond om te bidden. Het was een engel van de Heer die werd gestuurd om hem te corrigeren en gerust te stellen. Hij hoorde de engel tegen hem zeggen: ‘Doe dit en je zult gered worden.’ Bij deze woorden werd Anthony vervuld van vreugde en moed. Hij deed dit en hij werd gered.

2. Toen dezelfde Abba Antonius nadacht over de diepte van de oordelen van God, vroeg hij: ‘Heer, hoe komt het dat sommigen sterven als ze jong zijn, terwijl anderen tot op hoge leeftijd voortslepen? Waarom zijn er mensen die arm zijn? en degenen die rijk zijn? Waarom zijn slechte mensen netjes en waarom zijn de rechtvaardigen in nood? Hij hoorde een stem die hem antwoordde: ‘Anthony, houd je aandacht op jezelf gericht; deze dingen zijn naar het oordeel van God, en het is niet in uw voordeel om er iets over te weten.”

3. Iemand vroeg aan Abba Antonius: ‘Wat moet je doen om God te behagen?’ De oude man antwoordde: “Let op wat ik je zeg: wie je ook bent, houd God altijd voor ogen, wat je ook doet, doe het volgens het getuigenis van de Heilige Schrift; waar je ook woont, wees niet gemakkelijk laat het achterwege. Houd u aan deze drie voorschriften en u zult gered worden.’

4. Abba Antonius zei tegen Abba Poemen: ‘Dit is het grote werk van de mens: altijd de schuld voor zijn eigen zonden op zich nemen voor God en verleiding tot zijn laatste adem verwachten.

5. Hij zei ook:’ Wie geen verleiding heeft ervaren kan het Koninkrijk der Hemelen niet binnengaan.” Hij voegde er zelfs aan toe: “Zonder verleidingen kan niemand gered worden.”

6. Abba Pambo vroeg aan Abba Anthony: “Wat moet ik doen?” en de oude man zei tegen hem: ‘Vertrouw niet op je eigen gerechtigheid, maak je geen zorgen over het verleden, maar beheers je tong en je maag.’

7. Abba Anthony zei: “Ik zag de strikken die de vijand over de wereld uitspreidt en ik zei kreunend: “Wat kan er door zulke strikken heen komen?” Toen hoorde ik een stem tegen mij zeggen: ‘Nederigheid.’” 8
8. Hij zei ook: ‘Sommigen hebben hun lichaam aangetast door ascese, maar het ontbreekt hen aan onderscheidingsvermogen, en daarom zijn ze ver van God verwijderd.’

9. Hij zei ook: ‘Ons leven en onze dood zijn bij onze naaste. Als we onze broeder winnen, hebben we God gewonnen, maar als we onze broeder aanstootgevend maken, hebben we tegen Christus gezondigd.’
10. Hij zei ook: ‘Net zoals vissen sterven als ze te lang uit het water blijven, zo verliezen de monniken die buiten hun cellen rondhangen of hun tijd doorbrengen met mensen van de wereld de intensiteit van innerlijke vrede. de zee, moeten we ons haasten om onze cel te bereiken, uit angst dat als we buiten blijven, we onze innerlijke waakzaamheid zullen verliezen.
11. Hij zei ook: “Hij die in eenzaamheid in de woestijn wil leven, wordt verlost van drie conflicten: horen, spreken en zien; er is voor hem maar één conflict en dat is met hoererij.”

12. Sommige broers kwamen Abba Anthony opzoeken om hem te vertellen over de visioenen die ze hadden, en om van hem te horen of ze waar waren of dat ze van de demonen kwamen. Ze hadden een ezel die onderweg stierf. Toen ze de plaats bereikten waar de oude man was, zei hij tegen hen voordat ze hem iets konden vragen: ‘Hoe kwam het dat de kleine ezel onderweg hierheen stierf?’ Ze zeiden: “Hoe weet u dat, Vader?” En hij zei tegen hen: “De demonen lieten mij zien wat er gebeurde.” Dus zeiden ze: ‘Dat was waar we je over kwamen ondervragen, uit angst dat we misleid werden, want we hebben visioenen die vaak waar blijken te zijn.’ Zo overtuigde de oude man hen, door het voorbeeld van de ezel, ervan dat hun visioenen van de demonen kwamen.

13. Een jager in de woestijn zag Abba Anthony zich vermaken met de broeders en hij was geschokt. Omdat hij hem wilde laten zien dat het soms nodig was om in de behoeften van de broeders te voorzien, zei de oude man tegen hem: ‘Steek een pijl in je boog en schiet erop.’ Dus dat deed hij. De oude man zei toen: “Schiet nog een neer”, en dat deed hij. Toen zei de oude man: ‘Schiet nog een keer’, en de jager antwoordde: ‘Als ik mijn boog zo ver buig, zal ik hem breken.’ Toen zei de oude man tegen hem: ‘Het is hetzelfde met het werk van God. Als we de broeders buitensporig belasten, zullen ze spoedig breken. Soms is het nodig om naar beneden te komen om aan hun behoeften te voldoen.’ Toen hij deze woorden hoorde, werd de jager doorboord door wroeging en, zeer opgebouwd door de oude man, ging hij weg. Wat de broeders betreft, zij gingen versterkt naar huis.

14. Abba Anthony hoorde van een heel jonge monnik die onderweg een wonder had verricht. Toen hij de oude man met moeite over de weg zag lopen, beval hij de wilde ezels hen te komen dragen totdat ze Abba Anthony bereikten. Hij zei tegen hen: ‘Deze monnik lijkt mij een schip vol goederen te zijn, maar ik weet niet of hij de haven zal bereiken.’ Na een tijdje begon Anthony plotseling te huilen, zijn haar uit te trekken en te weeklagen. Zijn discipelen zeiden tegen hem: “Waarom huilt u, Vader?” en de oude man antwoordde: ‘Een grote pijler van de Kerk is zojuist gevallen (hij bedoelde de jonge monnik), maar ga naar hem toe en kijk wat er is gebeurd.’ Dus gingen de discipelen en vonden de monnik zittend op een mat en huilend om de zonde die hij had begaan. Toen hij de discipelen van de oude man zag, zei hij: ‘Zeg tegen de oude man dat hij moet bidden dat God mij slechts tien dagen zal geven en ik hoop dat ik voldoening heb gegeven.’ Maar binnen vijf dagen stierf hij.

Lees verder “Anthonius de Grote : de 38 uitspraken…”

Omdat we vervuld zijn van de leer van het Evangelie en ernaar proberen te leven, moeten we liefde en mededogen hebben voor de ellendige mensheid van onze tijd. Waarschijnlijk zijn mensen nooit ongelukkiger geweest dan de mensen van onze tijd, zelfs niet met de uiterlijke gemakken en gadgets die onze samenleving ons biedt.Mensen lijden en sterven vanwege het gebrek aan God – en wij kunnen helpen God aan hen te geven. De liefde van velen is in onze tijd werkelijk bekoeld – maar laten we niet koud zijn. Zolang Christus ons Zijn genade stuurt en onze harten verwarmt, hoeven we het niet koud te hebben”

Seraphim Rose

Gisteren, zondag werd in de RK.Kathedraal  te Mechelen de nieuwe Aartsbisschop gewijd. Een aangrijpende en leerrijke ervaring !

Aartsbisschop Luc Terlinden koos als bisschopsleuze: Fratelli tutti.

Monseigneur Terlinden: “In het Evangelie leert Jezus ons dat we maar één meester hebben en dat we allemaal broeders zijn (Mt 23, 8). De bisschop vervangt de meester niet, maar staat te midden van zijn broeders en zusters ten dienste van de gemeenschap rond Christus. Paus Franciscus herinnert ons in zijn encycliek Fratelli tutti ook aan de sociale en universele dimensie van de broederschap. De Kerk is geroepen om een teken van broederlijkheid en vriendschap te zijn, daar waar individualisme en onrecht al te vaak heersen. De heilige Franciscus van Assisi en de heilige Charles de Foucauld hebben door de totale gave van hun leven aan God, deze universele broederschap zichtbaar gemaakt door juist de kleinsten en meest verlatenen nabij te blijven.”
In zijn openingswoord verwelkomde kardinaal De Kesel niet alleen de vorst en de burgerlijke prominenten, maar ook de vele kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders, onder wie kardinaal Jean-Claude Hollerich, aartsbisschop van Luxemburg en algemene relator van de bisschoppensynode van 2023, bisschop Noël Treanor, nuntius bij de Europese Unie, aartsbisschop Laurent Ulrich van Dijon, aartsbisschop Laurent Le Boulc’l van Lille, bisschop Hans Vanden hende van Rotterdam en hulpbisschop Loïc Lagadec uit Lyon.
Ook de vertegenwoordigers van de andere christelijke kerken en van andere levensbeschouwingen werden door de kardinaal verwelkomd. Hij benadrukte hoezeer de goede relaties tussen de levensbeschouwingen van belang zijn en de Kerk ter harte gaan.

Daarop nodigde de kardinaal alle aanwezigen uit om van de wijdingsplechtigheid één groot gezamenlijk gebed te maken opdat Gods Heilige Geest de nieuwe aartsbisschop mag wijden tot een ware herder.

Vervolgens stelden Brigitte de Mahieu en Paul Delva de nieuwe aartsbisschop voor.
Daarbij benadrukten zij onder meer zijn scoutsverleden, zijn grote pastorale aandacht voor jongeren, die hij mede dankzij zijn positieve en aanstekelijke houding bereikt, maar tevens zijn bekommernis met roepingen.
Ook is de nieuwe aartsbisschop iemand die kan onderscheiden waar het op aankomt, beslissingen kan nemen en die ook kan communiceren. Hij doet snelle en grote stappen, neemt het voortouw en leidt zijn gemeenschap als een goede berggids. (Bron : Kerknet)

Ikzelf zou de inhoud van zijn woorden, die veel meer zijn dan hier vermeld, kunnen vergelijken met de woorden van Metropoliet Anthony van Sourozh, wiens geschriften mij ook zeer sterk beïnvloeden :

“Het lijkt mij, en ik ben er persoonlijk van overtuigd, dat de Kerk nooit mag spreken vanuit een positie van kracht… Het zou niet een van de krachten mogen zijn die deze of gene staat beïnvloeden. De Kerk zou, zo u wilt, net zo machteloos moeten zijn als God zelf, die niet dwingt maar de schoonheid en de waarheid der dingen oproept en onthult zonder ze op te leggen. Zodra de Kerk macht begint uit te oefenen, verliest zij haar diepste kenmerk: goddelijke liefde [dat wil zeggen] het begrip van degenen die zij geroepen is te redden en niet te vernietigen…’ – Metropoliet Anthony Bloom

Besluit : Een kerk waar macht het gebruik is, is niet Christus kerk ! en ook niet de mijne!

Kris Biesbroeck

Ik ben zojuist terug van mijn derde bedevaart naar Lourdes in Frankrijk.

Dit was een uitzonderlijke beleving, een verdieping van mijn geloof !De  vriendschap tussen al die duizenden pelgrims.  Wat daar gebeurt is heeft mij diep geraakt. De Moeder Gods is daar 18 maal verschenen aan de Maagd Maria.  het was mijn derde bezoek en nog verlang ik ernaar er terug te kunnen keren.

Ik heb er niet nagelaten voor al mijn vrienden te bidden en telkens lag het Jezus gebed in mijn mond. Of je Orthodox bent of Katholiek, de Moeder Gods is ons aller Moeder. Er zijn daar al vele wonderen gebeurd. We hebben ook het Cachot bezocht, de schamele twee kamers woning waar Bernadette woonde tijdens de verschijningen. Dan ook de kaarsjesprocessie, die elke dag s’avonds werd gehouden. Mat duizenden gelovigen, het is moeilijk om het juiste aantal pelgrims te noemen, daarvoor was de processie te lang , iedereen droeg een brandende kaars. bij het zingen van het Ave Maria stak iedereen zijn kaars omhoog – een zee van licht….

Maria Moeder Gods bid voor ons….

Rechtstreekse beelden vanuit Lourdes….