HEILIGENLEVEN

Blasius van Sebaste

De heilige Blasios van sebaste (klein-Armenië) was een arts ten tijde van Diokletiaan. Hij werd door heel de stad hooggeacht om zijn onvermoeibare hulpvaardigheid en mensenliefde, waarbij hij geen enkel onderscheid maakte tussen arm of rijk, christen of heiden, vriend of vreemde. Ieder die zijn hulp vroeg, behandelde hij als een eigen broeder.Na de dood van de bisschop werd hij daarom door de jonge christengemeente als diens opvolger gekozen. Niet lang daarna brak opnieuw de vervolging uit en zijn gelovigen smeekten hem zich te verbergen opdat hij voor hen behouden zou blijven. Blasios trok daarop in een grot in een woeste streek. De legende verhaalt hoe hij daar gewonde dieren verzorgde die van alle kanten naar hem toekwamen en hem ook voedsel brachten. Toen een grote jachtpartij van de stadhouder in de buurt kwam, merkte men hoe alle dieren in een bepaalde richting vluchtten, omdat ze gewend waren in geval van nood naar Blasios te gaan. Zo werd zijn schuilplaats ontdekt, Blasios werd gevangen genomen en heftig gemarteld.

Lees verder “Blasios van Sebaste”

HEILIGENLEVEN

De heilige Vaast van Atrecht

De heilige Vaast, bisschop van Atrecht, afkomstig uit west-Frankrijk, leefde teruggetrokken als kluizenaar in de nog niet ontgonnen omgeving van Toul. De heiligheid van zijn leven bleef echter niet verborgen, er werd steeds meer over hem gesproken, en de bisschop wijdde hem tot priester. Toen Clovis I, na zijn overwinning op de Duitsers, christen wilde worden, vroeg hij om een heilige priester die hem moest voorbereiden. Vaast werd daartoe aangewezen. Terwijl ze samen op de brug over de Aisne liepen, riep een blinde bedelaar die daar zijn standplaats had, hem luidkeels achterna om hem het gezicht terug te geven. Vaast, die nog nooit zoiets had meegemaakt, voelde zich innerlijk gedrangen de ogen van de blinde te zegenen, en op hetzelfde ogenblik kon deze weer zien.Dit stralende wonder had natuurlijk grote invloed op koning Clovis en ook vele andere edelen kwamen onder de indruk hiervan tot het christendom. De heilige Remigius, die ervan hoorde, wijdde Vaast tot bisschop van Arras, om missiewerk te doen in een streek waar in de loop van de tijd, en onder de zware druk die op het leven gelegd was door de voortdurende volksverhuizingen en de invallen van vreemde stammen, het geloof vrijwel verdwenen was. Bij zijn intrede in Atrecht, in 499, gebeurden opnieuw verschillende opzienbarende genezingen.In de stad waren alle sporen van het christendom verdwenen, alleen op het platteland bevond zich hier en daar de ruïne van een kerk, waar nog enkele oude boeren bijeenkwamen. Het was een harde strijd die Vaast te voeren had tegen de verwilderde zeden en overheersend bijgeloof, maar hij werkte zo geduldig en volhardend dat bij zijn dood, in 539, het diocees een middelpunt was geworden van bloeiend geloof.

Uit : heiligenlevens voor elke dag . Uitg. Orth.klooster Den Haag

HEILIGENLEVEN

De heilige Makarios van Moskou

30_dec_macarius metropolitan of moscow and all russia

De heilige Makarios (Makari), metropoliet van Moskou en geheel Rusland, 1482-1563, leefde op streng monastieke wijze, zoals hij het geleerd had in het klooster van de heilige Pafnutios in Borovsk. Toen hij 41 jaar was, werd hij archimandriet gewijd voor het Lusjetski-klooster en drie jaar later tot bisschop van Groot-Novgorod en Pskov, de oudste bisschopszetel van het Moskouse diocees.

Lees verder “Heiligenleven : Makarios van Moskou”

HEILIGENLEVEN

De heilige Berlinda van Meerbeke

 

Berlinda van Meerbeke

De heilige Berlinda was de dochter van ridderb Odelard, die zijn kasteel had te Meerbeke, dicht bij Ninove in Brabant. Na de dood van haar moeder verzorgde zij haar vader, die melaats was. Deze zag eens hoe zij de kroes waaruit hij gedronken had, omspoelde eer zij daar zelf uit dronk. Daarover was hij zo verontwaardigd, dat hij zijn dochter onterfde en al zijn bezittingen overdroeg aan het klooster van de heilige Gertrudis.

Berlinda trok zich toen terug in het klooster van Moorsel, onder boetedoening en gebed. Op een nacht droomde izj hoe de engelen de ziel van haar vader omhoogdroegen naar het paradijs. Zij kreeg verlof om op bezoek te gaan naar Meerbeke en kon zo de begrafenis van haar vader regelen.

De bewoners van het kasteel wilden haar toen niet meer naar het klooster laten vertrekken, en zij zette haar asketisch leven voort in het ouderlijk kasteel, totdat zij stierf in 698. Bij haar graf gebeurden vele wonderen en zij wordt nog altijd aangeroepen bij ziekten onder het vee. Dit en het feit dat zij wordt afgebeeld samen met een koe, doet vermoeden dat zij tijdens haar leven een warme belangstelling getoond heeft voor de dieren op de omgevende landerijen.

Uit. Heiligenlevens voor elke dag. Uitg. Orth. Klooster Den Haag

 

Heiligenleven

De heilige Cyrillus van Alexandrië

De eerste veertig jaar van zijn leven

Cyrillus van Alexandrië. Cyrillus’ moeder en haar oudere broer Theophilus werden als wezen opgenomen onder de hoede van aartsbisschop Athanasius van Alexandrië, die Theophilus voorbereidde op een leidende functie binnen de kerk. In 385 werd de oom van Cyrillus dan ook aartsbisschop van Alexandrië. Cyrillus werd in ca. 378 geboren. Theophilus zorgde ervoor dat zijn neef een goede scholing kreeg in zowel wereldse als kerkelijke vakken, inclusief de klassiek-Griekse literatuur. In 403 werd Cyrillus door zijn oom meegenomen naar de Synode van de Eik, waar Johannes Chrysostomus werd afgezet. Aanvankelijk bleef Cyrillus bij deze beslissing, maar later citeert hij Chrysostomus als één van ‘de heilige Vaders’.

Lees verder “Cyrillus van Alexandrië”

HEILIGENLEVEN

De heilige Gregorios van Nazianze,de Theoloog

De heilige Gregorios van Nazianze, de Theoloog, 329-391. Hij werd geboren in het jaar dat zijn toen nog heidense vader, die eveneens Gregorios heette, door zijn vrouw Nonna tot het christendom was gebracht. Deze Gregorios onderscheidde zich zozeer dat hij nog hetzelfde jaar bisschop werd gewijd.
Het was de bedoeling dat Gregorios een rechtsgeleerde zou worden, en daarom werd hij naar de beroemdste universiteiten van zijn tijd gezonden. Eerst naar Caesarea in Palestina, toen naar Alexandrië, en tenslotte in 355, tot voltooiing van zijn studie, naar Athene. Op deze laatste tocht verging het schip waarmee hij reisde, en Gregorios was op de rand van de dood. Dit deed hem besluiten zijn doop niet langer uit te stellen, en bij zijn terugkomst in Nazianze in 356, werd hij door zijn vader gedoopt.

Lees verder “Gregorios van Nazianze”

HEILIGENLEVEN

De heilige Eucherius van Orleans

Eucherius van Orleans

De heilige Eucherius, bisschop van Orleans. Hij was geboren in een van de adellijke families van die stad, en terwijl zij dit kind in haar schoot droeg, offerde zijn moeder hem iedere dag aan de Heer. Na zijn geboorte deden zijn ouders die gelofte gestand, en zij stelden alles in het werd om hem een godsdienstige opvoeding te geven. Hij was de knapste onder al zijn kameraden en verdiepte zich steeds meer in de Heilige Schrift, vooral in de brieven van Paulus. Daardoor ontwaakte in hem een verlangen om zich geheel aan het geestelijk leven te wijden, en hij trok zich terug in de afgelegen abdij van Jumièges in Normandië, in het jaar 714.

Lees verder “De heilige Eucherius van Orleans”

HEILIGENLEVEN

Heilige Stefanos de Nieuwe

De rechtvaardige Stefanus werd in 715 in Constantinopel geboren uit vrome ouders genaamd John en Anna. Zijn moeder had vaak tot de allerheiligste Theotokos in haar kerk in Blachernae gebeden om een ​​zoon te krijgen, en op een dag ontving ze een openbaring van Onze Lieve Vrouw dat ze de zoon zou krijgen die ze verlangde. Toen Anna zwanger was, vroeg ze de nieuwgekozen patriarch Germanus (zie 12 mei) om de baby in haar schoot te zegenen. Hij zei: “Moge God hem zegenen door de gebeden van de heilige eerste martelaar Stefanus.” Op dat moment zag Anna een vuurvlam uit de mond van de heilige patriarch komen. Toen het kind werd geboren, noemde ze hem Stefanus, volgens de profetie van Sint Germanus
. Lees verder “Stefanos de Nieuwe”

HEILIGENLEVEN

Sofronios,

Patriarch van Jerusalem

Sofronios, Patriarch van Jerusalem

De heilige Sofronios, patriarch van Jeruzalem, bijgenaamd de Geleerde, was afkomstig uit Damascus, en monnik in het klooster van de heilige Theodosios de Grote. Zijn leraar was de bekende Joannes Moschos, met wie hij de kloosters en de kleuizenaars in de egyptische woestijn bezocht. Hun ervaringen legden zij neer in het boek :’De geestelijke weide’. Vervolgens gingen zij samen naar Rome waar moschos stierf. Hij had aan Sofronios de opdracht gegeven zijn lichaam mee te nemen naar de Sinaï of naar het Theodosios-klooster in Jeruzalem.

Lees verder “Sofronios Patriarch van Jerusalem”

HEILIGENLEVEN

De heilige Lupicinos abt van Condat

Heilige Lupicinos abt van Condat

De heilige Lupicinius, abt van Condat, zocht met zijn jongere broer Romanus het kluizenaarsleven. Zij klommen rond in de rotsachtige bossen van het Jura-gebergte tot ze een geschikte plaats vonden in de woeste streek van Joux, waar zij leefden van bessen en wilde planten. Het viel hun echter steeds zwaarder om dit vol te houden en ten laatste gaven ze de moed op en daalden af naar de bewoonde vlakte. Daar zochten zij onderdak in de hut van een arme vrouw. Zij vertelden hoe zij God hadden willen dienen tussen de rotsen, maar dat ze het niet hadden kunnen volhouden. De vrouw had echter geen medelijden met hen, maar verweet hun dat zij de hand aan de ploeg hadden geslagen en nu terugkeken.

Lees verder “Lupicinus abt van Condat”

 

HEILIGENLEVEN

De heilige Amvrosi van Optina

Amvrosi van Optina

De heilige starets Amvrosi (Ambrosios) van Optina. Hij was geboren op 23 november 1812, in het huis van zijn grootvader, de dorpspriester van Bolsjaja Lipowitsa in het gouvernement Tambov. Op straat werd luidruchtig het feest gevierd van de heilige Alexander Nevski, en ook het huis was vol opgewonden mensen. De kleine werd Alexander gedoopt en zou het Iuidruchtigste en woeligste kind worden te midden van zijn vele broers en zussen. Hij liep heel wat straffen op maar zijn levenslust bleef ontembaar. Deze levendigheid ontwikkelde zich in een buitengewoon positieve zin, een hartelijkheid en openheid tegenover ieder waarmee hij in aanraking kwam. Reeds heel jong leerde hij lezen en hij zong al spoedig mee met zijn vader, de psalmist van de dorpskerk. Evenals zijn broers kwam hij, nog geen tien jaar oud, op het seminarie, dat ze eerst als vrijwel volwassenen zouden verlaten. Het waren talentvolle jongens: zijn oudere broer werd rector van het gymnasium in Kiev, de jongste werd hoofd van een belastingkantoor, maar juist de woelige Alexander, die altijd de bezieler was geweest van alle vriendenclubs waar hij deel van uitmaakte, zou later monnik worden.

Lees verder “Amvrosi van Optina”

Heiligenleven

De heilige Charalambos

Volgens de heilige hagiografie, getuigden twee soldaten genaamd Porphyrius en Baptus over het uithoudings vermogen van Charalambus. Zij beleden van hun kant hun geloof in Christus, waardoor zij onmiddellijk werden onthoofd met een zwaard. Drie vrouwen die stonden te kijken naar het lijden van Charalambus begonnen ook Christus te verheerlijken en werden ook onmiddellijk gemarteld. Lucius was hierdoor in woede ontstoken, greep de instrumenten en begon aan de marteling van Charalambos zelf, maar plotseling werden zijn onderarmen afgesneden als door een zwaard. De gouverneur Lucian spuugde vervolgens in het gezicht van de heilige, en onmiddellijk kwam zijn hoofd naar achteren te staan. Daarop baden zowel  Lucian als Lucius om genade, ze werden genezen door de heilige en werden christenen.

Lees verder “Heilige Charalambos”

HEILIGENLEVEN

De heilige Herman van Alaska

 

De heilige Herman van Alaska werd in de buurt van Moskou geboren in 1756. Zijn vader was winkelier en de jongen mocht naar school zodat hij tenminste leerde lezen. Toen hij 16 jaar oud was trad hij in bij het Sergios-klooster, dat wil zeggen niet in het eigenlijke klooster, maar in een vestiging bij de Finse Golf. Hier had hij te lijden van een etterende zweer aan zijn hals, die steeds erger werd en zijn kracht ondermijnde. Het maakte hem wanhopig en hij bleef een gehele nacht bidden en smeken voor de icoon van de heilige Moeder Gods. Toen hij ten slotte geheel uitgeput was, veegde hij met een doek over de icoon en bond de doek om zijn hals. Daarop viel hij in onmacht en in een droom zag hij de heilige Maagd bij hem staan en hij voelde hoe zij zijn opgezwollen gezicht aanraakte. Hij schrok overeind en was genezen: slechts een klein litteken herinnerde aan het gezwel. Sindsdien voelde hij zich onder de rechtstreekse bescherming van de Moeder Gods.

Lees verder “Herman van Alaska”

Heiligenleven

De heilige Lieven  (Livinus) van Gent

Beeld van St.Lieven in de kerk van StAmandsberg

De heilige Livinus, patroon van Gent, was afkomstig uit Ierland en werd door de heilige Augustinus van Canterbury priester gewijd. Hij kwam als bisschop-missionaris naar België en begon zijn missiewerk met een retraite van 30 dagen bij het graf van de heilige Bavo in Gent. Elke keer wanneer hij op zijn reizen Gent passeerde, vierde hij daar ook de heilige Liturgie. Hij heeft vooral in Zeeland en Brabant gewerkt, en hij kwam tot in Zierikzee, waar hij nog op een speciale wijze vereerd wordt. Vaak verbleef hij in Houthem bij een arme weduwe, en deelde in elk opzicht in haar armoede. Op een tocht in België is hij te Essen vermoord, in 657.
Bron : heiligenlevens voor elke dag : orth.klooster den Haag

Kunstwerken
De marteldood van Livinus was in de 17e eeuw enkele malen het onderwerp van monumentale schilderingen. Het bekendst is het schilderij Het martelaarschap van Sint-Livinus uit 1633 van Peter Paul Rubens in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België in Brussel.

In Sint-Lievens-Esse bevindt zich de Lievensbron met een beeld van de heilige. In Elverdinge bevindt zich een reliëf waarop Livinus met zijn afgeslagen hoofd in zijn handen wegloopt.

De schedel van Livinus bevindt zich in een verguld zilveren reliekhouder in de schatkamer van de Sint-Servaasbasiliek in Maastricht. De relieken en reliekhouders in de Gentse Sint-Baafskathedraal zijn in 1578 verloren gegaan. Wel bezit deze kerk het 9e-eeuwse Livinus-evangelarium, dat gezien de datering echter weinig met Livinus te maken kan hebben. Het kostbare boek wordt eenmaal per jaar uitgestald in de Sint-Lievenskapel van de kathedraal.
(bron : Wikipedia)

Gebouwen genoemd naar Sint-Lieven
In de Maastrichtse Sint-Servaasbasiliek was ooit een Livinuskapel, maar deze is mogelijk al in de 17e eeuw gesloopt. In Gent zijn diverse bouwwerken naar Livinus genoemd: de (verdwenen) Sint-Lievenspoort, de Sint-Lievenstunnel en het Sint-Lievenscollege. Ook in Antwerpen is een school naar hem vernoemd onder impuls van haar oprichter, industrieel Lieven Gevaert. In zowel Sint-Lievens-Houtem als in Sint-Lievens-Esse staat een Livinus- of Sint-Lievenskapel. In Ledeberg is de Sint-Lievenkerk naar hem genoemd. In het Zeeuwse Zierikzee staat de Sint-Lievensmonstertoren. In Zeeuws-Vlaanderen ligt de Sint Lievenspolder.
Patroon van de stad Gent, van Sint-Lievens-Esse en Sint-Lievens-Houtem (beiden in het arrondissement Aalst) en van Merck-Saint-Liévin (ten Noorden van Arras, arrondissement Saint-Omer).
Een woord over de geschiedkundige bronnen betreffende Sint Lieven, Vooreerst de brief, in fraaie hexameters door de heilige reeds midden de 7de eeuw gezonden naar Florbertus, abt van de Sint-Baafsabdij, eerste opvolger van Sint-Amandus die het klooster had gesticht : een factum uit het scriptorium der abdij! (13)
De oudste vermelding van “bisschop Livinus”, in de brief van abt 0thebold aan gravin Otgiva, echtgenote van Boudewijn IV (988-1035), dateert van ca. 1025-1030. (14) Het eerste levensverhaal wordt bewaard in een handschrift van de Sint-Baafsabdij (heden in de Universiteitsbibliotheek, Gent, Hs. 11.308) : “Passio vel Vita sanctissimi ac Deo dilectissimi Livini archiepiscopi et martiris”, Het werd geschreven door een monnik die zich Bonifacius, homo peccator, noemt. (15)
Vermoedelijk werd deze Vita als een. hagiografische ontdubbeling op het stramien van de Vita Lebuini geschreven, naar aanleiding van de groeiende verering in de tijd van abt Lidwinus (1034-1036) – een naamgenoot! – of van Abt Folbert (1040-1066) en van de instelling der processie naar Houtem.
Geboren uit een nobel Iers geslacht, reist na een vrome jeugd naar Engeland, waar hij Sint-Augustinus, door paus Gregorius als missionaris naar de Angel-Saksers gezonden, gaat opzoeken. Terug naar Ierland voor verdere studie, priesterwijding en bisschopswijding. Als zovele anderen uit Ierland, Schotland en Engeland, voelt hij zich geroepen tot de “peregrinatio Domini”. Hij verlaat land en volk voor de missie onder de heidenen van Terwaan, Zeeland, Gent. Daar vertoeft hij in het Coenobium Ganda en gaat er bidden op het graf van Sint-Bavo, onlangs in geur van heiligheid gestorven. Dan gaat hij op missietocht in het land van Aalst, o.m. te Houtem, tussen Gent en Ninove.
Het wordt een harde en bloedige missie. Want het volk is er ruw en barbaars. En daar gebeurt het : hij wordt aangevallen door een wildeman, een woedende bezetene ! Maar op het bevel van de Heilige die hem bekruist moet de razende duivel zijn prooi lossen. De arme man ligt als levenloos op de grond, tot hij weer recht komt en de Heilige bedankt.
De wondergoede en wonderdoende missionaris geneest ook de sinds dertien jaren blinde knaap Ingelbert, zoon van Crapahilde, en doopt de jongen.

Dan gaat hij prediken in Essche (Esse bij Geraardsbergen). Maar wilde heidenen bespringen hem, rukken hem de tong uit en slaan hem het hoofd af. (17) Dat gebeurde op 12 november 657. Ook Crapahilde werd gedood met haar zoon zij had er de heidenen een verwijt van gemaakt een heilige man vermoord te hebben.
De gemartelde missionaris werd begraven te Houtem. (18) En weldra vroom vereerd.
In 842 liet de H. Diederik, bisschop van Kamerijk (830863), het gebeente ontgraven en “verheffen” : deze Elevatio gold in die tijd als officiële canonisatie.
17 augustus 1007. Translatio : abt Erembold (998-1017) deed de relieken van Sint Lieven en Sint-Brictius uit Houtem naar de Sint-Baafsabdij overbrengen,
Bron : Wikipedia

HEILIGENLEVEN

De heilige Païsios van de Berg Athos

+ 1994

)

Feestdag 12 juli

Een nieuwe Orthodoxe heilige: Vader Paisos van de Heilige Athos Berg werd gecanoniseerd door de Oecumenische Patriarch tijdens de bijeenkomst van de Heilige Synode op dinsdag 13 januari 2015. De Heilige Paisios was reeds als een heilige erkend door de gelovigen en het was slechts een kwestie van tijd voor hij zou gecanoniseerd worden.

Lees verder “De heilige Païsios van de Athos”

HEILIGENLEVEN$

De heilige Simeon de styliet

De heilige Simeon de Styliet (zuilheilige) was de eerste heilige die de ascese van het leven op de top van een pilaar op zich nam. Hij leefde in de tijd van de keizers Markianos en Leo de Grote in de buurt van Antiochië in Syrië. Hij had arme ouders en was daarom in zijn jonge jaren werkzaam als schaapherder‚ maar hij was bezield door het verlangen om op bijzondere wijze zijn liefde voor Christus tot uitdrukking te brengen. De tijd van de martelaren was voorbij; de vurige geesten wendden zich nu tot het monnikschap. Simeon begon op 18-jarige leeftijd een bestaan van harde ascese, maar op den duur was hem dit niet genoeg. De liefde tot Christus werd steeds gloeiender in zijn hart, en zijn tot uitersten geneigde natuur zocht naar een middel om zijn leven tot een teken daarvan te maken. Hij legde zichzelf strenge boetplegingen op en kwelde zijn

Lees verder “Simeon de styliet : pilaarheilige”

Heiligenleven

De heilige Johannes Chrysostomos

De heilige Johannes Chrysostomos, onze heilige vader, aartsbisschop van Constantinopel. Hij werd geboren rond de helft van de 4e eeuw in Antiochië. Zijn vader, de generaal, stierf kort na zijn geboorte. Johannes werd opgevoed door zijn moeder Anthusa, die toen nauwelijks 20 jaar was, maar toch niet opnieuw wilde trouwen.

Lees verder “JOhannes Chrysostomos : zijn leven”