De heilige Grootmartelaar Theodoros Gavra.

 

Theodoros de zoon van de bestuurder van Atran in Chaldea (Pontus), – een streek die in de elfde eeuw voortdurend bedreigd werd door invallende Arabieren – toonde als legeraanvoerder bijzondere moed in deze gevechten maar toen de invallende troepen zich met elkander hadden verbonden, viel hij in hun handen en werd gevangen genomen. De sjeik bewonderde hem om zijn moed en beloofde hem een erepost wanneer hij tot de islam zou overgaan. Theodoros riep toen uit dat niets zou kunnen scheiden van de liefde van Christus en dat lijden voor Diens Naam de grootste eer was die hem ten deel zou kunnen vallen. Hij werd toen aan steeds wredere martelingen onderworpen en ten slotte, nog levend, verbrand waarbij hij de lofzang der Drie Jongelingen zong. Om die ontembare moed te eren liet de Arabische generaal de schedel vatten in een gouden schrijn, die later naar Trapezunt is gebracht en daar vele wonderen tot stand bracht.

Heiligen voor elke dag : orth. klooster Den Haag

Heiligenleven

Heilige Remigius, bisschop van Reims

 

De heilige Remigius, bisschop van Reims, stamde uit een adellijke familie te Laon. Zijn moeder was de heilige Cilinia en zijn broer was de heilige Principius, de vader van de heilige Lupus. Hij werd geboren rond 435, midden in de roerige tijden van de volksverhuizingen. Na een alzijdig wetenschappelijke opleiding trok hij zich terug in een kluis in de buurt van Laon. Zijn heilig leven trok zozeer de bewondering dat hij reeds op 22-jarige leeftijd tot aartsbisschop gekozen werd van Reims, toen in de donkere kathedraal een zonnebundel tijdens de verkiezing juist op zijn hoofd viel en het met een stralen-nimbus omgaf. Hij werd later vooral geroemd om het hoge geestelijk en wetenschappelijk gehalte en de meeslepende kracht van zijn prediking. Zijn preken werden uitgeschreven en geestdriftig gekopieerd zodat ze door heel Frankrijk verspreid raakten. Ook werden veel wonderen verhaald die op zijn gebed waren geschied.

Lees verder “heilige Remigius”

Heiligenleven

De heilige Johannes Kukuzelis

Heilige Johannes Kukuzelis

De heilige Johannes met de bijnaam Kukuzelis, omdat hij uitsluitend van rauwe bonen leefde. Hij was afkomstig uit Bulgarije maar nadat zijn vader gestorven was, werd hij opgevoed in Konstantinopel. Daar werd hij om zijn muzikale begaafdheid dirigent van het koor van het keizerlijk paleis doch hij weigerde het voordelige huwelijk te sluiten dat de keizer voor hem had gearrangeerd, omdat zijn verlangen uitging naar het monnikschap.

Lees verder “Heilige Johannes Kukuzelis”

Heiligenleven

De heilige Leodegar van Autun

De heilige Leodegar (Leger), 616 – 679, en zijn broeder Gerinus, die door de wraakzucht van Ebroin eveneens ter dood was gebracht en daarom in Frankrijk als martelaar wordt vereerd. Leodegar, van vorstelijke afkomst, was van jongsaf bestemd voor een kerkelijke loopbaan. Op 20-jarige leeftijd was hij diaken bij zijn oom, de bisschop van Poitiers, en toen hij 35 jaar oud was, werd hij aangesteld tot abt van het klooster van de heilige Maxentius aldaar. Hij was een bekend geleerde, vooral op juridisch gebied, en docent van canoniek recht. Ook het klooster bestuurde hij op strikte en tegelijk verstandige wijze.

Lees verder “Heiligenleven : de heilige Leodegar”

Heiligenleven

Leontius van Jeruzalem (6e eeuw)

Leontius van Jerusalem

Leven en werken
In navolging van F. Loofs werden de werken Tegen de nestorianen en Tegen de monofysieten (de titels zijn van later datum) lange tijd aan Leontius van Byzantium toegeschreven. Aangezien men meer aandacht schonk aan de andere werken van de Byzantijnse theoloog, bleven deze twee geschriften onder­ belicht. In 1944 publiceerde M. Richard echter een invloedrijk artikel, waarin hij betoogt dat de christologie en de antropologie in deze twee werken dusdanig verschilt van die van Leontius van Byzantium, dat ze door een andere persoon geschreven moeten zijn. In de handschrifttraditie wordt gesproken over ‘de monnik Leontius van Jeruzalem’. Sinds het artikel van Richard wordt de auteur van beide werken met die naam aangeduid. Overigens zijn er ook nu nog onderzoekers die beide auteurs identificeren.

Lees verder “Leontius van Jerusalem”

Heiligenleven

De heilige Pafnutios van Borofsk

De heilige hegoumen Pafnutios van Borovsk. Zijn voorvader was een van de Tataren die zich op hun sterfbed hadden laten dopen om zich voor de eeuwigheid veilig te stellen. Reeds als kind was Pafnutios, die toen nog Parfenios heette, opgevallen door het begrip waarmee hij de Bijbel las, en door zijn ernstig gedrag. Toen hij 20 jaar was, werd hij monnik, en hij deed in 1414 de gelofte. Zijn geestelijke vader, Niketas‚ was een leerling van de heilige Sergios van Radonesj. Zeven jaar later werd Niketas teruggeroepen naar het klooster waar hij abt was geweest Hij wilde Pafnutios meenemen, maar de abt stond het niet toen ook Pafnutios zelf wilde liever in zijn klooster blijven omdat hij nog zo jong was.

Lees verder “Pafnutios van Borofsk”

Heiligenleven

Gregorius van Tours (ca. 538 – 593/94)

Zijn leven
Geboren in Clermont (ca. 538) in een aristocratische familie die ook vele bisschoppen telde, verloor Gregorius als kind al zijn vader en werd hij door zijn moeder ter opvoeding in het huishouden van zijn oom Gallus, bisschop van Clermont, geplaatst. Daar leidde de aartsdiaken Avitus, die later zelf bisschop van de stad werd, hem op – niet met de Romeinse klassieken, zoals gebruikelijk voor zijn klasse, maar uitsluitend met de bijbel en kerkelijke geschriften. Ofschoon Gregorius dit later zelf aanvulde door – excerpten van? – klassieke schrijvers te lezen, bleef zijn schrijf- en denkstijl daardoor toch duidelijk verschillen van die van zijn stand- en tijdgenoten. Hij ervaarde dit zelf aanvankelijk als een belemmering voor zijn schrijverschap maar begreep later dat zijn uitdrukkingswijze, die dichter bij de gesproken taal stond dan de bloemrijke, vaak ingewikkelde, stijl van zijn geleerde tijdgenoten, zijn verhalen begrijpelijker maakten voor het gemengde publiek dat hij beoogde. Heel belangrijk voor zijn latere literaire productie was ook het feit dat Avitus hem vaak meenam naar de heilige kluizenaren in het gebied om hun levensstijl te leren kennen, en ook naar kerken gewijd aan overleden heiligen om de verhalen over de daar gebeurde wonderen te vernemen, misschien alvast op te tekenen.

Lees verder “Gregorius van Tours”

De Pilaarheiligen

Simeon der Styliet

Het leven op een hoge pilaar, met minder dan vier vierkante meter om op te staan, is een zeer trefzekere manier van anachorese (het zich terugtrekken uit de wereld), en het verschijnsel was nieuw in het vroege christendom toen Simeon de Styliet ergens rond het jaar 430 het besluit nam, de rest van zijn leven staande op een een pilaar door te brengen bij het dorpje Telanissos in het noordwesten van Syrië. De aanduiding Styliet voor pilaarheiligen is afgeleid van het Griekse stulos, ‘zuil’.

Lees verder “pilaarheiligen”

De heilige Stefanus bisschop van Rome

 

De heilige Stephanus, bisschop van Rome van 253 tot 257. Hij was aartsdiaken geweest onder de heilige bisschoppen Cornelius en Lukas. Toen deze laatste naar het executieveld werd gebracht, beval hij Stephanus aan als zijn opvolger, en overeenkomstig dit advies werd hij gekozen tot bisschop van Rome op 13 mei van het jaar 253.

Lees verder “Stefanus bisschop van Rome”

HEILIGE ETHELWOLD

Heilige Ethelwold

De heilige Ethelwold, bisschop van Winchester, zijn geboortestad. Daar is hij uit een vooraanstaande familie geboren in het begin van de 10e eeuw. Hij diende als page aan het hof, en de intelligente knaap was geliefd bij koning Athelstan en bij de schaar der geleerden waarmee deze zich omringde. Hij werd priester gewijd en in 943 werd hij monnik in de abdij van Glastonbury, onder leiding van de heilige Dunstan. Daar maakte hij naam als geleerde en als dichter. Ook was hij technisch begaafd en de abdij van Abingdon bezat twee klokken die door hem gegoten en afgewerkt waren.

Lees verder “Ethelwold”

Nikeforos de Belijder

De heilige Nikeforos de Belijder, patriarch van Konstantinopel, vroeger, evenals zijn vader, secretaris aan het hof van keizerin lrene‚ en als leek een vurige verdediger van de Ikonen op het 7e Oecumenisch Concilie, waar hij grote invloed had door zijn grondige kennis van de Heilige Schrift. Steeds meer werd hij echter neergedrukt door de zinledigheid van het wereldse leven; daarom bouwde hij een klooster aan de oever van de Bosporus. Er was een goede overste en het klooster raakte snel gevuld met monniken. Nikeforos wilde echter niet intreden omdat hij zichzelf onwaardig vond.

Lees verder “Nikeforos de Belijder”

Origines

 

Origenes (±185 – 254 (of 251) ) wordt soms nog wel uitgemaakt voor ariaan. Zeker in de middeleeuwen was dit het geval. Velen lazen zijn werken hierdoor niet meer, maar bij mij bleef de vraag hangen of dit wel zo was.
Zeker toen ik las dat als Origenes direct gestorven zou zijn als martelaar, dat hij dan tot de grote westerse kerkvaders (Augustinus, Ambrosius, Hiëronymius en Gregorius de Grote) zou behoren (Eginhard Meijering – Geschiedenis van het vroege Christendom, Balans 2004, blz. 309). Later dacht ik dat hij misschien uitgemaakt werd als ketter, omdat hij in de vierde eeuw verafgood werd. Deze rage, origenisme genaamd, kreeg een tegenbeweging (Pierre Trouillez – Van Petrus tot Constantijn, Davidsfonds/Leuven 2002, blz. 214), waar denk ik de idee vandaan komt dat Origenes een ketter geweest zou zijn.

Lees verder “Origines”

De heilige Makrina (de jongere)

De heilige Makrina

De heilige Makrina was de oudste dochter in een familie van heiligen. Haar grootmoeder, Makrina de oudere, had met haar bloed voor Christus getuigd. Haar ouders waren omwille van het geloof verbannen, terwijl al hun bezittingen waren geconfisceerd. Toen onder keizer Constantijn de Kerk vrede genoot, hadden zij weer een deel van hun goederen terug ontvangen. ln die tijd werd ook Makrina geboren, in 327. Als meisje was zij verloofd met een jonge advokaat, maar deze stierf na korte tijd, voordat het tot een huwelijk was gekomen. Makrina zag hierin een teken dat zij maagd moest blijven. Omdat ook haar vader gestorven was, en de zorgen voor het gezin haar moeder boven het hoofd groeiden, werd de energieke Makrina al spoedig de spil waarom heel het familieleven draaide. Zij wijdde haar krachten in het bijzonder aan de opvoeding van haar jongere broers die dol op haar waren. Zij leerde hen lezen aan de hand van de Heilige Schrift, en door het intensief bestuderen van de Wijsheidsboeken ontwikkelden zij zowel hun verstand als hun geestelijk inzicht. De resultaten waren heel bijzonder: drie heiligen: Basilios de Grote, Gregorios van Nyssa en Petros van Sebaste.

Lees verder “heilige Makrina”

MOZES DE PROFEET

Mozes (Hebreeuws: מֹשֶׁה Mosje, Oudgrieks: Μωυσῆς Mōysēs of Μωσῆς Mōsēs, Latijn: Moyses of Moses, Arabisch: موسى Moesa) was volgens de Tenach de grootste profeet.[1] De Hebreeuwse Bijbel beschrijft hem als de leider van de Israëlieten bij de uittocht uit Egypte en tijdens de doortocht door de woestijn tot aan de grenzen van Kanaنn. Traditioneel worden aan Mozes ook de eerste vijf Bijbelboeken toegeschreven (de Thora), waardoor de gehele wetgeving van Israël door zijn autoriteit werd geschraagd. Ook Psalm 90 wordt aan Mozes toegeschreven.

Lees verder “Mozes de profeet”

 

De heilige Fridolin

Fridolin abt

De heilige Fridolin, abt van Säckingen (het oudste klooster in Zuid-Duitsland), was afkomstig uit Ierland en hij onderscheidde zich door een grote liefde tot het gebed. Hij was priester gewijd en werkte enige jaren als rondtrekkend prediker in verschillende streken van Ierland. Hij bezat echter de Ierse reislust en stak over naar Frankrijk, waar hij eveneens rondtrok om het Evangelie te verkondigen. In Poitiers echter werd hij gegrepen door de aantrekkingskracht van het monastieke leven en hij werd monnik in de abdij van de heilige Hilarion, waar hij lange laren verbleef. Hoewel. hij een vreemdeling was, stond hij zo hoog in aanzien dat hij tot abt gekozen werd.

Lees verder “Fridolin abt”

Isaak de Syriër (7e eeuw)

Vanaf de derde eeuw ontwikkelde zich binnen het oriëntaalse christendom van Egypte, Palestina en Mesopotamië een veelzijdige spirituele traditie, die een synthese tot stand bracht van lichamelijke discipline, psychologisch inzicht, filosofisch denken, theologisch wereld­ beeld en religieuze ervaring. Deze traditie nam tal van vormen aan, verrijkte zich met steeds nieuwe inzichten en bereikte haar hoogtepunt in het werk van de grote Oost-Syrische mystieke auteurs uit de zevende, achtste en negende eeuw.

Lees verder “Isaak de Syriër”

De heilige Paulos de simpele

                                             

                        

De heilige Paulos de eenvoudige (de simpele) was een van de eerste leerlingen van de grote Antonios. Hij was een onwetende boer uit de Thebaïde‚ reeds zestig jaar oud, en eigenlijk op de vlucht omdat zijn vrouw een verder samenleven onhoudbaar maakte. Hij liep de woestijn in en kwam na acht dagen bij Antonios om zijn leerling te worden. Maar deze vond hem veel te oud, raadde hem aan naar huis terug te keren, zijn beroep te blijven uitoefenen en zich te heiligen door zich met volharding te richten op God. Daarna sloot hij zijn deur en liet hem dagenlang buiten staan zonder eten. 
Maar Paulos aanvaardde dit alles als een eenvoudige beproeving en hij bleef geduldig bij de deur tot Antonios na vier dagen, door de behoefte der natuur gedreven, naar buiten kwam en hem na deze geduldproef maar binnenliet. Maar hij bleef hem op de proef stellen: hij liet hem matten vlechten en die weer uithalen, hij dekte de tafel en borg dan het brood weer op, zeggend dat het kijken ernaar hun honger maar moest stillen. En toen Paulos dit alles als vanzelfsprekend aanvaardde, nam Antonios hem aan als monnik. 

Lees verder “H.Paulos de simpele”

De heilige Josef van Volokolamsk

Josef of Volokolamsk

De heilige Josef van Volokolamsk, het dorp waar hij geboren is in 1440 uit een bojarengezin. Op 20-jarige leeftijd werd hij monnik in het strengste klooster van de streek. Hij had zulk een overtuigingskracht dat ook zijn ouders en zijn broer, de latere bisschop van Rostov, in het klooster traden. Na zijn monnikswijding werd Josef belast met ziekenverzorging, en verpleegde hij ook gedurende 15 jaar zijn zieke vader.

Lees verder “Heilige Josef van Volokolamsk”