Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“Het dagelijks leven is vol van stress. Wat is de reden waarom het zo is ? We lijken alle gemakken te hebben die wij ons maar kunnen voorstellen . Zelfs bij de meest welgestelde mensen is er nog steeds dit gevoel van angst en drukte. Zijn het onze wereldse gemakken die de daders zijn ?
St. Paisios de Athoniet
Ik geloof in één God, de almachtige Vader. Maker van hemel en aarde en van alle zichtbare en onzichtbare dingen. En in één Heer Jezus Christus, de Zoon van God, de eniggeborene, verwekt van de Vader voor alle tijden. Licht van licht: ware God van ware God: verwekt, niet gemaakt: één van wezen met de Vader, door wie alle dingen zijn gemaakt: die voor ons mensen en voor ons heil uit de hemel is neergedaald en mens is geworden uit de Heilige Geest en de Maagd Maria. En Hij werd voor ons gekruisigd onder Pontius Pilatus, en leed, en werd begraven. En op de derde dag stond Hij weer op, volgens de Schriften. en is opgevaren naar de hemel, en zit aan de rechterhand van de Vader, en Hij zal wederkomen met heerlijkheid om te oordelen over levenden en doden. En in de Heilige Geest, de Heer, de Gever van Leven. Die van de Vader voortkomt, die samen met de Vader en de Zoon wordt aanbeden en verheerlijkt, die door de profeten heeft gesproken. In één Heilige, Katholieke en Apostolische Kerk. Ik erken één doop tot vergeving van zonden. Ik verwacht de opstanding van de doden en het leven van de toekomstige wereld.
Amen
Vertaling van de Engelse tekst : Kris Biesbroeck
[Door de doop] bekleed ik me met de liefde van de Heer (Gal 3,27)…Hij omarmt mij. Ik had niet geweten hoe de Heer lief te hebben, als Hijzelf mij niet als eerste had liefgehad. Wie kan de liefde begrijpen, behalve degene die geliefd is? Ik omarm de Geliefde en mijn ziel heeft Hem lief. Waar zijn rustplaats is, daar bevind ik mij (cf Hoogl. 1,7). Ik zal geen vreemdeling meer zijn; de Allerhoogste is barmhartig. Ik ben met Hem verenigd, want de Bruidegom heeft degene gevonden die Hij lief heeft. Omdat ik van de Zoon hou, word ik zoon. Ja, wie Hem aanhangt die niet zal sterven, zal zelf onsterfelijk zijn. Hij die het Leven liefheeft, zal op zijn beurt levend zijn. Zo is de Geest van de Heer zonder leugen, die de mensen zijn wegen leert kennen. Wees wijs, begrijp en wees waakzaam.
Halleluja!
Bron : Evzo.org
Over volharden in het geloof
“Dan zullen er velen afvallen,
Ze zullen elkaar verraden en haten.
Valse profeten zullen opstaan en velen op een dwaalspoor brengen
En vanwege de toename van wetteloosheid,
zal de liefde van velen verkillen.
Maar degene die volhardt tot het einde
zal worden gered.”
Mattheüs 24, 10-13
Liefhebben is leven voor en in de geliefde, wiens leven ons leven wordt. Liefde leidt tot eenheid van zijn. Zo is het in de Drie-eenheid: “De Vader heeft de Zoon lief” (Joh. 3,35). Hij leeft in de Zoon en in de Heilige Geest. De Zoon “blijft in de liefde van de Vader” (Joh. 15,10) en in de Heilige Geest. En de Heilige Geest kennen wij als de volmaakte liefde. De Heilige Geest gaat eeuwig uit van de Vader en leeft in Hem en blijft in de Zoon. Deze liefde maakt de som van het Goddelijk Wezen tot één eeuwige daad. Naar het voorbeeld van deze eenheid moet ook de mensheid één mens worden. (“Ik en mijn Vader zijn één” (Johannes 10.30). “Opdat zij allen één zijn, zoals Gij, Vader, in Mij zijt en Ik in U, opdat ook zij één zijn in ons” (Joh.17,21).
Het gebod van Christus is de projectie van de hemelse liefde op het aardse vlak. Gerealiseerd in zijn ware inhoud, maakt het het leven van de mensheid gelijk aan het leven van de Drie-enige God. De dageraad van het begrip van dit mysterie komt met het gebed voor de hele wereld als voor zichzelf. In dit gebed leeft men de consubstantialiteit van het menselijk geslacht. Het is essentieel om van abstracte begrippen over te gaan naar existentiële, dat wil zeggen ontologische categorieën.
Binnen het leven van de Drie-eenheid is elke Hypostase de drager van de gehele volheid van het Goddelijk Wezen, en daarom dynamisch gelijk aan de Drie-eenheid als geheel. De volheid van de god-mens bereiken is dynamisch gelijk worden aan de mensheid in haar geheel. Hierin ligt de ware betekenis van het tweede gebod, dat inderdaad “gelijk is aan het eerste” (Matt22:39).
De integraliteit van de ons gegeven verheffing is onuitputtelijk. Als geschapen wezens zijn wij niet in staat het ongeschapen Eerste Wezen definitief en volledig te kennen, zoals God zichzelf kent. Paulus kijkt echter hoopvol vooruit. “Want nu zien wij door een donker glas… nu ken ik ten dele, maar dan zal ik kennen zoals ook ik gekend ben” (1Cor13:12).
Door de Heilige Geest wordt ook de Zoon,
gekend met de Vader.
In de geschiedenis van de christelijke wereld zien we twee theologische tendensen: de ene, die eeuwenlang aanhoudt, wil de openbaringen over de Drie-enige God aanpassen aan onze manier van denken; de andere roept ons op tot bekering, tot een radicale verandering van ons hele wezen door een leven dat in overeenstemming is met het Evangelie. Het eerste is prijzenswaardig, zelfs historisch essentieel, maar als het gescheiden wordt van het leven is het gedoemd te mislukken. ‘Jezus zei … Als iemand mij liefheeft, zal hij zich aan mijn woorden houden; en mijn Vader zal hem liefhebben, en wij zullen tot hem komen en bij hem wonen (Joh. 14,23). Dit is onze christelijke weg naar de volmaakte gnosis. Het in ons verblijven van de Vader en de Zoon, en onafscheidelijk daarvan de Heilige Geest, zal ons de ware kennis van God geven.
De heilige Simeon de Nieuwe Theoloog (AD 949-1022) haalt in zijn Hymne 17 de blinden en ongelovigen aan die de leer van de Kerk niet aanvaarden dat de Onzichtbare, Onomkoopbare Schepper op aarde is neergedaald en in Zichzelf de twee naturen (de Goddelijke en de geschapen van de mens) heeft verenigd, en verklaart dat niemand uit eigen ervaring dit heeft gekend of beleefd, of het duidelijk heeft aanschouwd. Maar in andere hymnen herhaalt de heilige Simeon met de grootste overtuiging dat een dergelijke ervaring hem steeds weer gegeven is. Wanneer het onvergankelijke Goddelijke Licht aan de mens wordt gegeven, wordt de mens zelf als het ware licht. De vereniging van de twee – God en mens – wordt tot stand gebracht door de wil van de Schepper en in het bewustzijn van beiden. Als dit niet zou worden erkend, dan zou, zoals de heilige Simeon zegt, de vereniging van de doden zijn en niet van de levenden. En hoe zou het eeuwige Leven ongemerkt in de mens kunnen komen? Hoe zou het mogelijk zijn, vervolgt hij, dat het Goddelijk Licht, als de bliksem in de nacht of een grote zon, in het hart en de geest van de mens schijnt en dat de mens zich niet bewust is van zo’n verheven gebeurtenis? Zich verenigend met Zijn gelijkenis, schenkt God ware kennis van Zichzelf zoals Hij is. Door de Heilige Geest wordt ook de Zoon met de Vader bekend gemaakt. En de mens aanschouwt hen voor zover hij daartoe in staat is.
Voor ons christenen is Jezus Christus de maatstaf van alle dingen, goddelijk en menselijk. “In Hem woont de volheid van de Godheid (Kol2:9) en van de mensheid. Hij is ons meest volmaakte ideaal. In Hem vinden wij het antwoord op al onze problemen, die zonder Hem onoplosbaar zouden zijn. Hij is in waarheid de mystieke as van het universum. Als Christus niet de Zoon van God was, zou de verlossing door de aanneming van de mens door God de Vader totaal onbegrijpelijk zijn. Met Christus stapt de mens vooruit in de goddelijke eeuwigheid.
O Vader, Zoon en Geest;
Drie-enige Godheid, één Wezen in drie Personen;
Licht ongenaakbaar, Mysterie zeer geheim:
Verhef onze geest tot contemplatie van Uw ondoorgrondelijke oordelen…
En vul onze harten met het licht van Uw goddelijke liefde,
Dat wij U mogen dienen in geest en waarheid…
Zelfs tot onze laatste adem.
Wij bidden U, hoor en heb genade. Amen.
Bron : Zijn leven is van mij. Heilige Sophrony De Athoniet. (1977).
Vertaling : Kris Biesbroeck
Wetende dat ons bestaan een geschenk van vrijheid is en niet een “eeuwige” en vanzelfsprekende realiteit . Bevrijdt ons van slavernij in ons bestaan, een slavernij gesmeed door biologische noodzaak en haar instincten. Het maakt ons dankbaar voor het geschenk van het bestaan zonder ons eraan te onderwerpen; we kunnen het waarderen terwijl we er vrijelijk een geschenk van maken. Dat is precies de houding van de martelaren en de heiligen, de houding van de Kerk, die voortvloeit uit de geschapen, ongeschapen dialectiek.
John Zizioulas
Men kan vrij zijn, maar in feite een slaaf. Wanneer hij andere mensen dient wiens doelen slecht zijn – of ze nu vraatzucht zijn, of de zucht naar rijkdom, of politieke macht – is zo iemand, ook al is hij vrij, meer een slaaf dan enig ander mens.
Johannes Chrysostom
Je kan deze citaten en vele andere altijd terugvinden bij de Categoriën (Bovenaan deze blog)
Augustinus van Hippo leefde tussen 13 november 354 en 28 augustus 430, in deze periode bestudeerde en ontwikkelde hij ideeën op het gebied van filosofie en christelijke theologie. Augustinus wordt beschouwd als een van de grootste invloeden op de westerse cultuur. Zijn geschriften hebben de basis gevormd van zoveel van onze tradities en ideeën. Zoals zelfrapportages over ons eigen leven, bekend als het maken van een autobiografie. Een van Augustinus’ baanbrekende werken is getiteld De belijdenissen. Waarin hij vertelt over zijn levensreis en vertelt over zijn accent van de dualistische religie van de manicheeërs naar het christelijk geloof. Dit boek dat 1600 jaar geleden werd geschreven, wordt beschouwd als de eerste autobiografie in westerse stijl.
“The Confessions”(belijdenis) dient niet alleen als leidraad voor de eerste autobiografieën, maar is ook rijk aan filosofische vragen en ideeën. Het wordt vandaag de dag nog steeds veel gelezen door mensen van alle religies, en hoewel het 1600 jaar geleden werd geschreven, resoneert het nog steeds met de tijd. De gebeurtenissen die in zijn boek worden verteld, kunnen gemakkelijk worden gevisualiseerd met onze moderne ogen.
Augustinus begint niet alleen de autobiografische traditie met De belijdenissen, maar hij helpt ook om een verscheidenheid aan kerkelijke doctrines te belichten. De meest populaire van zijn leerstellige werken zijn over de ideeën van de erfzonde, het vagevuur, de vrije wil, de predestinatie en de theorie van de rechtvaardige oorlog. Zijn werk op deze gebieden heeft nog steeds invloed op hoe we ze begrijpen. Het is veilig om te zeggen dat het niet uitmaakte waar Augustinus over schreef, het is tijdloos geworden.
“U hebt ons voor uzelf gemaakt, o Heer, en onze harten zijn rusteloos totdat ze in U rusten.” – Heilige Augustinus
“De wereld is een boek en degenen die niet reizen, lezen slechts een pagina.” – Sint Augustinus
“Mensen reizen om zich te verwonderen over de hoogte van de bergen, over de enorme golven van de zeeën, over de lange loop van de rivieren, over het uitgestrekte kompas van de oceaan, over de cirkelvormige beweging van de sterren, en toch gaan ze vanzelf voorbij zonder zich af te vragen.” – Saint Augustine
“God houdt van ieder van ons alsof er maar één van ons is.” – Sint Augustinus
“Zoals liefde in jou groeit, zo groeit schoonheid. Want liefde is de schoonheid van de ziel.” – Heilige Augustinus
“Het was hoogmoed die engelen in duivels veranderde; het is nederigheid die de mens tot engelen maakt.” – Sint Augustinus
“Verliefd worden op God is de grootste romantiek; om hem het grootste avontuur te zoeken; om hem te vinden, de grootste menselijke prestatie.” – Sint Augustinus
“Liefde begint met een glimlach, groeit met een kus en eindigt met een traan.” – Sint Augustinus
“Geduld is de metgezel van wijsheid.” – Sint Augustinus
“Goed is goed, zelfs als niemand het doet; Fout is verkeerd, zelfs als iedereen het doet.” – Sint Augustinus
“Hope heeft twee prachtige dochters; hun namen zijn Woede en Moed. Woede over de manier waarop de dingen zijn, en moed om te zien dat ze niet blijven zoals ze zijn. Sint Augustinus
“De maat van liefde is liefhebben zonder maat.” – Sint Augustinus
“De waarheid is als een leeuw; je hoeft het niet te verdedigen. Laat het los; het zal zichzelf verdedigen.” – Sint Augustinus
“Om het karakter van mensen te ontdekken, hoeven we alleen maar te observeren waar ze van houden.” – Sint Augustinus
“De bestraffing van elke ongeordende geest is zijn eigen wanorde.” – Sint Augustinus
“In mijn diepste wond zag ik uw heerlijkheid en het verblindde mij.” – Sint Augustinus
“De waarheid is als een leeuw; je hoeft het niet te verdedigen. Laat het los; het zal zichzelf verdedigen.” – Sint Augustinus
“We waren verstrikt in de wijsheid van de slang; we worden bevrijd door de dwaasheid van God.” – Sint Augustinus
“Volledige onthouding is gemakkelijker dan perfecte matiging.” -Sint Augustinus
“Omdat je niet voot iedereen goed kunt doen, moet je speciale aandacht besteden aan degenen die door toevalligheden van tijd, of plaats, of omstandigheid, in nauwere verbinding met je worden gebracht.” – Heilige Augustinus
“Een onrechtvaardige wet is helemaal geen wet.” – Sint Augustinus
” Hun schoonheid is de stem waarmee ze God aankondigen, waarmee ze zingen: “Jij bent het die mij mooi heeft gemaakt, niet ikzelf maar jij.” – Heilige Augustinus
Ik weet niet wat ik niet weet. Sint Augustinus
De goede mens, hoewel een slaaf, is vrij; de goddeloze, hoewel hij regeert, is een slaaf, en niet de slaaf van een enkele man, maar – wat erger is – de slaaf van zoveel meesters als hij ondeugden heeft. Sint Augustinus
“Ik zei deze dingen en huilde in het meest bittere berouw van mijn hart, toen ik plotseling de stem hoorde van een jongen of een meisje waarvan ik niet weet welke – afkomstig uit het naburige huis, steeds weer zingend: “Neem op en lees; opnemen en lezen.” Onmiddellijk stopte ik met huilen en begon ik heel serieus na te denken of het gebruikelijk was dat kinderen in een soort spel zo’n lied zongen, maar ik kon me niet herinneren ooit zoiets te hebben gehoord. Dus, de stroom van mijn tranen verdoemend, kwam ik overeind, want ik kon niet anders dan denken dat dit een goddelijk gebod was om de Bijbel te openen en de eerste passage te lezen die ik moest aansteken. Want ik had gehoord hoe Antonius, die per ongeluk in de kerk kwam terwijl het evangelie werd gelezen, de vermaning ontving alsof wat er gelezen werd tot hem gericht was: “Ga heen en verkoop wat u hebt en geef het aan de armen, en u zult een schat in de hemel hebben; en kom en volg Mij” (Matth. 19:21). Door zo’n orakel werd hij onmiddellijk tot u bekeerd. Dus keerde ik snel terug naar de bank waar Alypius zat, want daar had ik het boek van de apostel neergelegd toen ik daar was vertrokken. Ik pakte het op, opende het en las in stilte de paragraaf waarop mijn ogen voor het eerst vielen: “Niet in rellen en dronkenschap, niet in kameraadschap en baldadigheid, niet in strijd en afgunst, maar zet de Heere Jezus Christus aan, en maak geen voorziening voor het vlees om de begeerten daarvan te vervullen” (Rom. 13:13). Ik wilde niet verder lezen en dat hoefde ook niet. Want onmiddellijk, toen de zin eindigde, was er in mijn hart zoiets als het licht van volledige zekerheid en alle somberheid van twijfel verdween.” – Heilige Augustinus
“Hoe zal ik dan reageren op hem die vraagt: “Wat deed God voordat hij hemel en aarde maakte?” Ik geef geen antwoord, zoals een bepaalde naar verluidt schouderophalend heeft gedaan (schouderophalend over de kracht van de vraag). “Hij bereidde de hel voor,” zei hij, “voor degenen die te diep wrikken.” Het is één ding om het antwoord te zien; het is iets anders om de vraagsteller uit te lachen – en voor mezelf beantwoord ik deze dingen niet zo. Ik zou gewilliger hebben geantwoord: “Ik weet niet wat ik niet weet”, dan iemand die een diepe vraag stelde belachelijk te maken – en door dergelijke tactieken lof te krijgen voor een waardeloos antwoord.” – Sint Augustinus
Daarom, hoewel goede en slechte mensen lijden, moeten we niet veronderstellen dat er geen verschil is tussen de mannen zelf, omdat er geen verschil is in wat ze allebei lijden. Want zelfs in de gelijkenis van het lijden blijft er een onwaarschijnlijkheid in de lijders; en hoewel blootgesteld aan dezelfde angst, zijn deugd en ondeugd niet hetzelfde. Want zoals hetzelfde vuur goud helder doet gloeien, en kaf rookt; en onder dezelfde klepel wordt het stro klein geslagen, terwijl het graan wordt gereinigd; en zoals de droesem niet vermengd is met de olie, hoewel door dezelfde druk uit het vat geperst, zo bewijst hetzelfde geweld van ellende, reinigt, verheldert het goede, maar verdoemt, ruïneert, vernietigt de goddelozen. En zo is het dat in dezelfde ellende de goddelozen God verafschuwen en lasteren, terwijl de goeden bidden en loven. Dus materieel maakt het een verschil, niet welke kwalen er worden geleden, maar wat voor soort mens lijdt ze. Want, aangewakkerd met dezelfde beweging, ademt modder een vreselijke stank uit en zalf verspreidt een geurige geur.” – Sint Augustinus
“De heerschappij van slechte mensen is vooral kwetsend voor zichzelf die regeert, want zij vernietigen hun eigen ziel door grotere vrijheid in goddeloosheid; terwijl degenen die onder hen in dienst worden gesteld, niet worden gekwetst, behalve door hun eigen ongerechtigheid. Want voor de rechtvaardigen is al het kwaad dat hun door onrechtvaardige heersers wordt opgelegd niet de bestraffing van de misdaad, maar de test van de deugd. Daarom is de goede mens, hoewel hij een slaaf is, vrij; maar de slechte mens, zelfs als hij regeert, is een slaaf, en dat niet van één man, maar, wat veel ernstiger is, van zoveel meesters als hij ondeugden heeft; waarvan ondeugden wanneer de goddelijke Schrift behandelt, er staat: “Voor wie een mens overwonnen wordt, tot dezelfde is hij ook de slaaf van de band.” – Heilige Augustinus
Zeg niet: ‘Het gebeurde bij toeval, het gebeurde vanzelf. In wat er gebeurt is er niets wanordelijks, niets onbepaalds, niets ijdels, niets toevalligs… Hoeveel haren heb je? Er is er geen die God niet heeft geteld. Zie je niet dat niets, zelfs het meest oneindige, aan de blik van God ontsnapt?
Sint Basilius de Grote
Als gered worden betekent ‘vergoddelijkt’ zijn, direct deelnemen aan de goddelijke en ongeschapen energieën, dan betekent verlossing veel meer dan een uiterlijke verandering in onze juridische status, en ook veel meer dan een ‘imitatie van Christus’ door ons morele gedrag . Verlossing is niets minder dan een alomvattende transformatie van onze menselijkheid. Verlost worden is delen met alle volheid van de menselijke natuur in de kracht, vreugde en heerlijkheid van God. Het is om met volledig en compromisloos realisme te bevestigen: “Zijn leven is van mij”.
-Kallistos Ware
Bidden is met het verstand afdalen naar het hart, en daar staan voor het aangezicht van de Heer, altijd aanwezig, alziend, in jou.
Theofaan de kluizenaar
jjOnderzoek jezelf om te zien of je een sterk gevoel van je eigenbelang in je hebt, of negatief, of je je niet hebt gerealiseerd dat je niets bent. Dit gevoel van eigenbelang is diep verborgen, maar het beheerst ons hele leven. De eerste eis is dat alles moet zijn zoals we het willen, en zodra dit niet zo is, klagen we bij God en ergeren we ons aan mensen.
Theofaan de kluizenaar
Als je je leven goed onderzoekt, zul je veel gevallen vinden waarin God Zijn onmiskenbare barmhartigheid aan je toonde. Er broeiden problemen, maar het ging om de een of andere reden aan je voorbij. God heeft je verlost. Erken deze en dank God, Die u liefheeft.
Theofaan de kluizenaar
Het onoverwinnelijke wapen tegen al onze vijanden is nederigheid.
Theofaan de kluizenaar
Een ziel die niet beproefd wordt door verdriet is nergens goed voor.
Theofaan de kluizenaar
Het doel van de menselijke vrijheid ligt niet in de vrijheid zelf, noch in de mens, maar in God. Door de mens vrijheid te geven, heeft God aan de mens een stukje van Zijn Goddelijk gezag gegeven, maar met de bedoeling dat de mens het zelf vrijwillig zou brengen als een offer aan God, een zeer volmaakt offer.
Theofaan de kluizenaar
Maar het is uw taak om aan uzelf te werken: hiervoor bent u uitverkoren; de rest is in de handen van God. Wie zich vernedert, zal verhoogd worden.
Theofaan de kluizenaar
Het belangrijkste doel van ons leven is om in gemeenschap met God te leven. Daartoe werd de Zoon van God geïncarneerd, om ons terug te brengen naar deze goddelijke gemeenschap, die verloren was gegaan door de zondeval. Door Jezus Christus, de Zoon van God, gaan we in gemeenschap met de Vader en bereiken zo ons doel.
Theofaan de kluizenaar
”Liefde bedekt een veelheid van zonden” (I Petr. 4:8). Dat wil zeggen, uit liefde voor de naaste vergeeft God de zonden van degene die liefheeft.
Theofaan de kluizenaar
Vergeet niet dat ieder van ons zijn eigen kruis heeft. De Golgotha van dit kruis is ons hart: het wordt opgeheven of geïmplanteerd door een ijverige vastberadenheid om te leven volgens de Geest van God. Zoals de redding van de wereld door het kruis van God is, zo is onze redding door onze kruisiging aan ons eigen kruis.
Theofaan de kluizenaar
Elke christen heeft de macht om zwakheden te genezen – niet van anderen, maar van hemzelf, en niet van het lichaam, maar van de ziel – dat wil zeggen zonden en zondige gewoonten – en om duivels uit te drijven, kwade gedachten die door hen zijn gezaaid te verwerpen en de opwinding van passies die door hen zijn aangewakkerd te doven.
Theofaan de kluizenaar
Het belangrijkste kwaad met betrekking tot het lichaam is liefde voor het lichaam en medelijden met het lichaam. Dit neemt alle autoriteit van de ziel over het lichaam weg en maakt de ziel tot slaaf van het lichaam. En integendeel, iemand die het lichaam niet spaart, zal niet gestoord worden in wat hij ook doet door angsten geboren uit blinde liefde voor het leven. Hoe gelukkig is iemand die hier van kinds af aan voor getraind is!
Theofaan de kluizenaar – “Raising Them Right: A Saint’s Advice on Raising Children”.
Als u verlossing wilt bereiken, leer en bewaar dan in uw hart alles wat de heilige Kerk leert en, terwijl u hemelse kracht ontvangt van de mysteries van de Kerk, bewandel dan het pad van de geboden van Christus, onder leiding van wettige herders, en u zult ongetwijfeld het Hemelse Koninkrijk bereiken en gered worden. Dit alles is van nature noodzakelijk in de kwestie van de verlossing, noodzakelijk in zijn geheel en voor allen. Wie een deel ervan verwerpt of verwaarloost, heeft geen redding.
Theofaan de kluizenaar
‘Als je wist hoeveel genade en
zegen er in de Goddelijke
Liturgie komt
‘Als je wist hoeveel genade en
zegen er in de Goddelijke
Liturgie komt, zou je zelfs
het stof van de grond van de
“tempel” verzamelen en je gezicht ermee wassen:”
Sint Gabriël Urgebadze
Hoeveel we ook studeren, het is niet mogelijk om God te leren kennen tenzij we volgens Zijn geboden leven, want God wordt niet door de wetenschap gekend, maar door de Heilige Geest. Veel filosofen en geleerde mannen kwamen tot de overtuiging dat God bestaat, maar ze kenden God niet. Het is één ding om te geloven dat God bestaat en iets anders om Hem te kennen. Als iemand God heeft leren kennen door de Heilige Geest, zal zijn ziel dag en nacht branden van liefde voor God, en zijn ziel kan niet aan iets aards gebonden zijn.
Silouan de Athoniet
Begrijp twee gedachten en vrees ze. De een zegt: “Je bent een heilige”, de ander: “Je zult niet gered worden.” Beide gedachten zijn van de vijand en er zit geen waarheid in. Maar denk zo: ik ben een grote zondaar, maar de Heer is genadig. Hij houdt heel veel van mensen en Hij zal mijn zonden vergeven.
Silouan de Athoniet
Wie zijn vijanden niet liefheeft, kan de Heer en de zoetheid van de Heilige Geest niet kennen. De Heilige Geest leert ons onze vijanden zo lief te hebben dat we medelijden hebben met hun ziel alsof het onze eigen kinderen zijn.
Silouan de Athoniet
We lijden omdat we geen nederigheid hebben en we niet van onze broeder houden. Uit liefde voor onze broeder komt de liefde van God. Mensen leren geen nederigheid en kunnen vanwege hun trots de genade van de Heilige Geest niet ontvangen, en daarom lijdt de hele wereld.
Silouan de Athoniet
Ik vraag je om iets te proberen. Als iemand u bedroefd, u onteerd, of iets van u afpakt, bid dan als volgt: “Heer, wij zijn allemaal uw schepselen. Heb medelijden met uw dienaren en wend ze tot bekering”, en dan zult u merkbaar genade in uw ziel dragen. . Breng uw hart ertoe uw vijanden lief te hebben, en de Heer, die uw goede wil ziet, zal u in alle dingen helpen en zal Zelf u ervaring tonen. Maar wie kwaad denkt over zijn vijanden, heeft geen liefde voor God en heeft God niet gekend.
Silouan de Athoniet
We hebben zo’n wet: als je vergeeft, betekent dit dat God je vergeven heeft; maar als u uw broeder niet vergeeft, betekent dit dat uw zonde bij u blijft.
Silouan de Athoniet
De Heilige Apostel Johannes de Theoloog zegt dat de geboden van God niet moeilijk, maar gemakkelijk zijn (1 Johannes 5:3). Maar ze zijn alleen gemakkelijk vanwege de liefde, terwijl ze allemaal moeilijk zijn als er geen liefde is.
Silouan de Athoniet
Als je een man ziet die gezondigd heeft en je hebt geen medelijden met hem, dan zal de genade van God je verlaten. Wie slechte mensen vervloekt en niet voor hen bidt, zal de genade van God nooit leren kennen.
Silouan de Athoniet
“Een bloem plukken betekent bezit nemen, en het betekent ook doden.”
– Anthony Bloom
“Het woord ‘nederigheid’ komt van het Latijnse woord ‘humus’ wat vruchtbare grond betekent. Nederigheid is de situatie van de aarde. De aarde is er altijd, altijd als vanzelfsprekend beschouwd, nooit herinnerd, altijd door iedereen bewandeld, ergens waar we al het afval uitwerpen en uitstorten, alles wat we niet nodig hebben. Het is er, stil en alles accepterend en op een wonderbaarlijke manier het maken van alle afval nieuwe rijkdom ondanks corruptie, het transformeren van corruptie zelf in een kracht van het leven en een nieuwe mogelijkheid van creativiteit, open voor de zon, open voor de regen, klaar om elk zaad te ontvangen dat we zaaien en in staat om dertigvoudig, zestigvoudig, honderdvoudig, uit elk zaad te brengen.”
– Anthony Bloom
“Zolang we zelf echt zijn, zolang we echt onszelf zijn, kan God aanwezig zijn en iets met ons doen. Maar op het moment dat we proberen te zijn wat we niet zijn, is er niets meer te zeggen of te hebben; we worden een fictieve persoonlijkheid, een onwerkelijke tegenwoordigheid, en deze onwerkelijke tegenwoordigheid kan niet door God worden benaderd.’
– Anthony Bloom
“Zo vaak als we ‘ik hou van je’ zeggen we het met een enorme ‘ik’ en een kleine ‘jij’. We gebruiken liefde als een conjunctie in plaats van dat het een werkwoord is dat actie impliceert. Het heeft geen zin om gewoon de open ruimte in te staren in de hoop de Heer te zien; in plaats daarvan moeten we goed kijken naar onze naaste, iemand voor wie God wil bestaan, iemand voor wie God is gestorven. Iedereen die we ontmoeten heeft het recht om te bestaan, omdat hij waarde in zichzelf heeft, en dat zijn we niet gewend. De acceptatie van anders zijn is een gevaar voor ons, het bedreigt ons. Het recht van de ander erkennen om zichzelf te zijn kan betekenen dat hij zijn recht erkent om mij te doden. Maar als we een grens stellen aan dit bestaansrecht, is het helemaal geen recht. Liefde is moeilijk. Christus werd gekruisigd omdat hij een soort liefde onderwees die een verschrikking voor de mensen is, een liefde die totale overgave vereist: het spelt de dood.’
– Anthony Bloom
“Omdat we nog niet weten hoe we moeten handelen zonder uiterlijke reden, ontdekken we dat we niet weten wat we met onszelf moeten doen, en dan beginnen we ons steeds meer te vervelen. Dus eerst moet je leren om bij jezelf te zitten en verveling onder ogen te zien en alle mogelijke conclusies te trekken.”
– Anthony Bloom
“Theophan de Kluizenaar zei: ‘De meeste mensen zijn als een schaafsel van hout dat rond zijn centrale leegte is gekruld.’
– Anthony Bloom
“… een van onze grote geestelijke gidsen, Theophan de Kluizenaar, zegt: ‘Het bewustzijn van God zal zo duidelijk bij je zijn als kiespijn.’
– Anthony Bloom
“Laat alles in de steek, je zult de hemel ontvangen.”
– Anthony Bloom
Isaak de Syriër :
Gezegend is de man die zijn zwakheden kent, want deze kennis wordt de basis, de wortel en het begin van elke zegen.
(Want zodra een man zijn zwakheid begrijpt en echt voelt, legt hij onmiddellijk een beperking op de ijdele trots van zijn ziel die de rede verdoezelt, en zo krijgt hij bescherming.) ·
Isaak de Syriër :
Wanneer een man in de vrees voor God wandelt, kent hij geen angst, ook al zou hij omringd worden door goddelozen. Hij heeft de vrees voor God in zich en draagt de onoverwinnelijke wapenrusting van het geloof. Dit maakt hem sterk en in staat om alles aan te nemen, zelfs dingen die voor de meeste mensen moeilijk of onmogelijk lijken. Zo’n man is als een reus omringd door apen, of een brullende leeuw tussen honden en vossen. Hij gaat vooruit vertrouwend op de Heer en de standvastigheid van zijn wil om zijn vijanden aan te vallen en te verlammen. Hij hanteert de brandende club van het Woord in wijsheid.
St. Symeon de Nieuwe Theoloog, De praktische en theologische hoofdstukken
+ + +
jWanneer we de verborgen betekenis van de geschiedenis blootleggen, wordt de Schrift gezien om te leren dat de geboorte die de tiran verontrust het begin is van het deugdzame leven. Ik heb het over het soort geboorte waarin vrije wil dient als de vroedvrouw, het kind bevallen te midden van grote pijn. Want niemand veroorzaakt verdriet aan zijn tegenstander tenzij hij in zichzelf die tekens tentoonstelt die het bewijs geven van zijn overwinning op de ander.
St. Gregory van Nyssa, Het leven van Mozes.
+ + +
O vreemd en ondenkbaar ding! We zijn niet echt gestorven, we zijn niet echt begraven, we zijn niet echt gekruisigd en weer opgevoed, maar onze imitatie was maar een figuur, terwijl onze redding in werkelijkheid is. Christus werd eigenlijk gekruisigd, en eigenlijk begraven, en stond werkelijk weer op; en al deze dingen zijn ons veilig gesteld, opdat wij, door imitatie van het communiceren in Zijn lijden, in werkelijkheid redding zouden kunnen krijgen. O het overtreffen van liefdevolle vriendelijkheid! Christus ontving de spijkers in Zijn onbezoedelde handen en voeten, en verdroeg angst; terwijl hij voor mij zonder lijden of zwoegen, door de gemeenschap van Zijn pijn, de verlossing in staat heeft gebracht.
St. Cyrillus van Jeruzalem, over de Christelijke Sacramenten.
+ + +
Bekering is de vernieuwing van de doop. Bekering is een contract met God voor een tweede leven. Een boetedoener is een koper van nederigheid. Bekering is een constant wantrouwen tegen lichamelijk comfort. Bekering is zelfveroordeeld reflectie en zorgeloze zelfzorg. Bekering is de dochter van hoop en het afstand doen van wanhoop. Een boetedoener is een ongekamde veroordeelde. Bekering is verzoening met de Heer door het beoefenen van goede daden die in strijd zijn met de zonden. Bekering is zuivering van het geweten. Bekering is het vrijwillige uithoudingsvermogen van alle aandoeningen. Een boetedoener is de verstoft van zijn eigen straffen. Bekering is een machtige vervolging van de maag, en een slag van de ziel in krachtig bewustzijn.
St. John Climacus
+ + +
Degenen die nederigheid zoeken, moeten rekening houden met de drie volgende dingen: dat ze de ergste zondaars zijn, dat ze de meest verachtelijke van alle schepselen zijn, omdat hun staat onnatuurlijk is, en dat ze nog zieliger zijn dan de demonen, omdat ze slaven zijn van de demonen. Je zult er ook van profiteren als je dit tegen jezelf zegt: hoe weet ik wat of hoeveel zonden van anderen zijn, of dat ze groter zijn dan of gelijk zijn aan die van mij? In onze onwetendheid zijn jij en ik, mijn ziel, erger dan alle mensen, we zijn stof en as onder hun voeten. Hoe kan ik mezelf niet als verachtelijker beschouwen dan alle andere schepselen, want ze handelen in overeenstemming met de natuur die ze hebben gekregen, terwijl ik, vanwege mijn ontelbare zonden, in een staat ben die in strijd is met de natuur.
St. Gregory van Sinaï, Philokalia, Vol. IV.
+ + +
Hij, die zich daarom inschrijft om slecht te handelen en toch wil dat anderen zwijgen, is een getuige tegen zichzelf, want hij wil dat hij meer geliefd wordt dan de waarheid, die hij niet tegen zichzelf wil verdedigen. Er is natuurlijk geen mens die zo leeft als niet soms om te zondigen, maar hij wil dat de waarheid meer geliefd wordt dan hijzelf, die door niemand gespaard wil blijven van de waarheid. Daarom aanvaardde Petrus vrijwillig de berisping van Paulus; David luisterde gewillig naar de reproof van een onderwerp. Voor goede heersers die geen acht houden op zelfliefde, neem als eerbetoon aan hun nederigheid de vrije en oprechte woorden van onderdanen. Maar in dit opzicht moet het ambt van heersende partij worden getemperd met zo’n grote kunst van matiging, dat de geesten van onderwerpen, wanneer ze laten zien dat ze in staat zijn om in sommige zaken de juiste standpunten in te nemen, vrijheid van meningsuiting krijgen, maar vrijheid die niet in trots wordt omgezet, anders, wanneer de vrijheid van meningsuiting te genereus wordt verleend, zal de nederigheid van hun eigen leven verloren gaan.
St. Gregorius de Grote, Pastorale Zorg
+ + +
De Heer van allen gaf aan Zijn apostelen de kracht van het evangelie, en door hen hebben we ook de waarheid geleerd, dat wil zeggen de leer van de Zoon van God – zoals de Heer tegen hen zei: ‘Wie u hoort, hoort Mij, en hij die u veracht, veracht Mij , en Hij die Mij gezonden heeft’ [Lk.10:16]. Want wij leerden het plan van onze redding van niemand anders dan van hen door wie het evangelie tot ons kwam. De eerste predikte het in het buitenland, en later door de wil van God gaf het aan ons in de Schriften, om de basis en pijler van ons geloof te zijn. Want het is niet juist om te zeggen dat zij predikten voordat zij tot volmaakte kennis waren gekomen, zoals sommigen durven te zeggen, opscheppend dat zij de correctoren van de apostelen zijn. Want nadat onze Heer uit de dood was opgestaan en zij van boven waren bekleed met de kracht, toen de Heilige Geest over hen kwam, waren zij vervuld van alle dingen en hadden zij volmaakte kennis. Ze gingen naar de uiteinden van de aarde, predikten de goede dingen die van God tot ons kwamen en verkondigden vrede uit de hemel aan alle mensen, allemaal en elk van hen was evenzeer in het bezit van het evangelie van God.
St. Irenaeus, Tegen de Kafjes, III
christelijkeinformatiebron 