Over de Heiligen Sergius en Bachhus: en over hun mannenliefde….

Artikel van Anthony Bloom:

“Tenzij we naar een persoon kijken en de schoonheid in hem zien, kunnen we hem niets helpen. Je helpt een mens niet door te wijzen op wat er mis is, wat lelijk is, wat vervormd is. Christus keek naar iedereen die Hij ontmoette, naar de prostituee of de dief, en zag de schoonheid die daarin verborgen lag. Misschien was die vervormd, misschien beschadigd, maar het was niettemin schoonheid, en wat Hij deed, was die schoonheid aan het licht brengen.” (Antonius (Bloom) van Sourozh, zaliger nagedachtenis).

Wat maakt iemand mooi? De meesten van ons zijn geneigd snel een oordeel over anderen te vellen. We kijken naar iemands kleding, lengte, afkomst, gewicht, leeftijd, beroep, huis en auto en talloze andere aspecten, en beoordelen die persoon op basis van deze oppervlakkige en vluchtige kenmerken. We beslissen in een oogwenk of iemand slecht of extravagant gekleed is, te dik, te klein, kaal, te veel make-up draagt, in een oude auto rijdt, in een bepaald soort buurt woont of een baan heeft die wij belangrijker of minder belangrijk vinden dan die van onszelf. De snelle oordelen die we vellen kunnen niet alleen schadelijk zijn voor gezonde sociale interacties, maar ook voor onze eigen spirituele gezondheid. Als we iemands afkomst, kleding of een ander specifiek kenmerk zien voordat we de schoonheid van de hele persoon zien, worden we als mens tekortgedaan.

De bewonderde en zeer gerespecteerde metropoliet Anthony [1] spoorde ons aan om verder te kijken dan het oppervlakkige en vluchtige, om twee redenen. De eerste reden is om ons te behoeden voor de verleiding om snelle en irrationele oordelen te vellen en zo in de zonde van het oordelen over anderen te vervallen. Deze eerste reactie schaadt ons, omdat we onszelf snel vergelijken met anderen. We kunnen onmiddellijk in de valkuil van overmatige trots lopen door te denken dat we beter zijn dan anderen. Of we kunnen ook in een put van zelfvertwijfel en gevoelens van een laag zelfbeeld terechtkomen, omdat we niet geloven dat we inderdaad zeer gezegend zijn en talloze gaven van onze Schepper hebben ontvangen. De tweede, en misschien nog belangrijkere reden waarom we niet snel over anderen moeten oordelen, is dat onze snelle oordelen en reacties op iemands anders-zijn ons niet in staat stellen de schoonheid van de hele persoon te leren kennen, hem of haar lief te hebben en hem of haar te helpen met onze eigen talenten en gaven. Soms is die hulp simpelweg een vriendelijk woord, een geruststellend gebaar of een erkenning van iemands waardigheid. Vaak is de schoonheid van anderen onzichtbaar en niet direct duidelijk. Daarom moeten we er alles aan doen om de tijd te nemen om de schoonheid in iedereen te zien, vooral de verborgen schoonheid, die meer inspanning van onze kant vergt.

Als het gaat om homo’s, lesbiennes, biseksuelen en transgenders, heeft de (Orthodoxe) Kerk zich schuldig gemaakt aan het niet zien van de schoonheid in ons. Veel bisschoppen en priesters van de Kerk oordelen snel over ons, uitsluitend op basis van onze seksuele geaardheid. De bisschoppen en veel priesters van de Kerk, die weinig weten over homoseksuelen, hebben verklaard dat LHBT-personen “in opstand komen tegen de orde van de Schepper”. [2] Velen binnen de Kerk kijken slechts naar één aspect van onze menselijkheid en zien alleen iets dat “verkeerd, lelijk of vervormd” is, zonder, in de woorden van Metropoliet Anthony, “onze schoonheid” te zien. Omdat veel bisschoppen en geestelijken homoseksuelen niet goed kennen, of onwetend zijn op het gebied van biologie en psychologie, vellen ze vaak snelle en onjuiste oordelen over ons. Sommigen geloven zelfs dat we een aanzienlijk deel van ons leven doorbrengen in homobars [3] waar we dansen met travestieten. Ons beoordelen op basis van de manier waarop de media de Gay Pride-parades afbeelden, is hetzelfde als de rest van de samenleving beoordelen op basis van de Mardi Gras-festivals in New Orleans.

De woorden van de Schrift zijn duidelijk over de gelijkheid in de ogen van God. “Er is geen Jood of Griek, geen slaaf of vrije, geen man of vrouw, want allen zijn één in Christus Jezus, erfgenamen volgens de belofte.” (Galaten 3:28-29) En in het verlengde daarvan geldt het volgende: er is geen hetero of homo, lesbisch of transgender, getrouwd of ongetrouwd, want we zijn allen mooi in de ogen van Christus en erfgenamen van de belofte van onze Schepper. Wanneer we in eerste instantie alleen iemands seksuele geaardheid en burgerlijke staat zien, schieten we tekort als mens en als kerk. We moeten het beeld van God in ieder mens zien, en we moeten de schoonheid van het gelaat van Christus in ieder mens zien. Anders missen we de kans om lief te hebben en te dienen. Als we de schoonheid van de schepping in anderen niet zien, zullen we hen niet kunnen liefhebben zoals Christus ons heeft geboden. In plaats daarvan zien we iets waar we het mee eens of oneens zijn, iets dat verbeterd moet worden of iets dat veroordeeld of geprotesteerd moet worden, en dragen we “niets bij” aan de persoon.

Net als talloze andere LHBT-personen ben ik zoveel meer dan mijn seksualiteit, die God mij heeft gegeven. En wanneer de Kerk ons ​​oordeelt op basis van onze geschapen seksualiteit of ons huwelijk met iemand van hetzelfde geslacht, heeft zij de geboden van Jezus Christus niet vervuld. Wanneer de bisschoppen valse veroordelings- en oordeelsbesluiten uitvaardigen op basis van archaïsche interpretaties van de Schrift en het canoniek recht, in plaats van ons allemaal te omarmen, lief te hebben en te zien, hebben zij nagelaten voor hun kudde te zorgen en ‘de schapen te voeden’. [4] We zijn allemaal in zekere mate beschadigd, gekneusd of gewond, of het nu emotioneel, fysiek, mentaal of spiritueel is. We hebben allemaal de liefdevolle zorg en het mededogen van God nodig, zoals die door anderen worden getoond en gedeeld. De Kerk moet naar de hele schepping kijken, man, vrouw, zwart, wit, homo, lesbisch, transgender, en de volheid van Gods schoonheid zien.

[1] Voor meer informatie over Metropoliet Anthony (Bloom) en zijn geschriften, zie de website van de stichting die ter nagedachtenis aan hem is opgericht: http://www.masf.org.uk/

[2] Deze uitdrukking werd onlangs door een (orthodoxe) priester gebruikt om LGBT-personen in diskrediet te brengen.

[3] Dit werd mij door dezelfde orthodoxe priester op een mailinglijst meegedeeld.

[4] Johannes 21

Bron: https://orthodoxandgay.com/the-beauty-within-us

***********************

De mannenliefde van de heiligen Sergius en Bacchus:

Op 11 oktober is het coming-out-dag. Deze dag is een uitnodiging aan mensen die anders zijn dan het “normale” (heteronormatieve), om trots te zijn op wie ze zijn, omdat ze ook geschapen zijn naar Gods beeld en gelijkenis. En waar kun je beter terecht voor alternatieve levenskeuzes dan in de Kerk? Dat is toch de beweging die zich laat inspireren door Jezus, die werd geboren uit een tienermoeder die ongehuwd zwanger werd? Die zelf geen belangstelling had om te trouwen en bij vrouw en kinderen te blijven? In wiens naam vele monniken en zusters het kloosterleven verkozen boven een gezinsleven?

Onder de verhalen die in de Kerk gedeeld worden, zijn verrassende heiligenverhalen die wel dwars lijken te staan op de kerkelijke leer. Een van die verhalen is dat van de heiligen Sergius en Bacchus, die herdacht worden op 7 oktober. Twee Romeinse mannen die zo onafscheidelijk waren dat zij niet zonder elkaar konden leven.

Sergius en Bacchus waren aan het einde van de derde eeuw officieren in het romeinse leger. Sergius is afkomstig uit de romeinse adel. Hij is kind aan huis bij het keizerlijk hof van Maximianus (285-305). Hij is directeur van een school (‘primicerius gymnasii trionum’ in Trieste).

Mogelijk heeft hij daar Bacchus leren kennen, die adjuncthoofd is op dezelfde school. Volgens de historische bronnen zijn de twee onafscheidelijk: één in hun liefde voor Christus, één in hun werk in de wereld. Als ze bidden, bidden ze samen. Als ze zingen, klinkt er één lied. Als ze spreken, spreken ze uit één mond. Hun lijflied is psalm 133: “Zie hoe goed, hoe weldadig: broeders te wezen en samen te zijn.”

Waarom ze beschuldigd worden van christelijke sympathie? Niemand weet het. Is het onbegrip vanwege hun liefde voor elkaar? Of simpelweg jaloezie vanwege hun goede positie aan het hof? Ze worden verraden. En de keizer – bij wijze van test – nodigt hen uit om samen met hem te gaan offeren aan de romeinse goden. Sergius en Bacchus gaan mee met de keizer, maar blijven bij de tempel buiten wachten, want offeren aan een andere god dan de ware God, dat doen ze niet. Voor straf laat keizer Maximianus hen in vrouwenkleren hullen en om ze zo door de stad te laten trekken, te kijk voor alle burgers. Zulk soort humor heeft deze keizer. Sergius en Bacchus verweren zich met hun eigen humor en zingen op straat: “We hebben de oude mens uitgetrokken en naakt verblijden we ons in U, Heer, want U trok ons het kleed van de bevrijding aan en hulde ons in de mantel van gerechtigheid. Als bruiden heeft U ons gekleed met jurken en ons aaneengesmeed voor uw aangezicht.” Teksten van Paulus en van de profeet Jesaja. Bijbelkennis brengt je nog eens wat.

“Hoe kan het toch dat jullie geloven in de zoon van een timmerman?”, vraagt keizer Maximianus hen, “die Jezus van jullie is als bastaard geboren, zijn moeder ongehuwd zwanger. Dat is toch niet te vergelijken met de respectabele romeinse religie waar alle goden netjes getrouwd zijn? Kijk hoeveel kinderen Zeus binnen zijn huwelijk met Hera heeft voortgebracht.”

Keizer Maximianus laat ze over aan gouverneur Antiochus om ze te berechten. Overdag worden ze ondervraagd en gemarteld. ‘s Nachts in hun cel bidden en zingen ze samen psalmen. Een engel van God komt hen moed inspreken: “Houd stand in jullie geloof en liefde. God staat jullie bij en waakt over jullie.”

Bacchus is de eerste die bezwijkt onder de martelingen. Het maakt Sergius’ hart ziek van verdriet en hij treurt: “Nooit meer, broertje en vriend, zullen we samen zingen ‘Zie hoe goed, hoe weldadig: broeders te wezen en samen te zijn.’ Je bent van mij gescheiden en naar de hemel gegaan, je laat mij achter op aarde, verweduwd, zonder troost.”

Maar in de nacht verschijnt hem Bacchus stralend als een engel. “Waarom rouw je en heb je verdriet, broertje? Mijn lichaam mag van je weggenomen zijn, maar in onze band ben ik nog altijd onverbrekelijk nabij. We zingen en reciteren nog steeds samen psalmen. Spoed je dan, broertje, mij achterna, om mij te winnen wanneer je de koers volbracht hebt.”

Als het Sergius’ beurt is om gemarteld te worden, loopt deze met opgeheven hoofd zijn belagers tegemoet. Hij ziet alleen uit naar de hereniging met zijn geliefde Bacchus. Op de plek waar hij onthoofd wordt, laat God een grote kloof in de aarde ontstaan, zodat alle heidenen ontzag zullen hebben voor Hem. Eens per jaar komen de wilde dieren hier bij elkaar, samen met de mensen, en de dieren zullen de mensen niet aanvallen uit ontzag voor wat hier gebeurd is met de heilige man.

Bacchus en Sergius zijn populaire heiligen gebleven in de oosterse kerk. Hun verhaal komt voor in liturgische teksten die bijna vergeten zijn, waarin mannen een zegen van de kerk ontvangen over hun verbondenheid. Liturgische teksten die opgespoord zijn door John Boswell in zijn – niet onomstreden – studie Same Sex Unions in Premodern Europe. Je kunt natuurlijk tegenwerpen: dit verhaal gaat helemaal niet over homoseksualiteit. Het gaat over twee mannen die geen christen mochten zijn. Dat klopt. Het gaat niet over homoseksualiteit. Al is het maar omdat ons idee van homoseksuele relaties nog helemaal niet bestond in de praktijk van de Griekse en Romeinse wereld. Wel is de homo-erotiek die erin doorklinkt een duidelijk motief. Het is niet het hoofdthema dat geproblematiseerd wordt, maar een vanzelfsprekend onderdeel van het verhaal. In dit verhaal steunen twee mannen elkaar in de strijd om te mogen geloven in Christus. En God steunt hen daarin door dik en dun.

Als het waar is wat de Kerk gelooft, dat in de heiligen God zelf aan het werk is op aarde, dan is het hoopvol dat God ook werkt door een stel mannen die erg veel van elkaar houden, of door een vrouw die een mannenleven leidt, zoals Thecla of Jeanne d’Arc. Of door iemand die mannelijke en vrouwelijke kenmerken in zich verenigt zoals Wilgefortis. Hoopvol voor alle mensen vandaag die moed verzamelen om uit de kast te komen om zichzelf te mogen zijn.

https://mariangeurtsen.nl/heiligen-sergius-en-bacchus/

***********************

WAT ZEGT DE BIJBEL OVER HET BEOORDELEN VAN MENSEN?

Alleen God is in staat om rechtvaardig te oordelen, en we moeten alle oordeel aan Hem overlaten! “Oordeel niet, opdat u niet geoordeeld wordt. Want met het oordeel waarmee u oordeelt, zult u zelf geoordeeld worden; en met welke maat u meet, zal er bij u ook gemeten worden”.*Mattheüs 7:1-2

Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. *Matteüs 7:1 

Spreek, oordeel rechtvaardig, geef de armen en behoeftigen hun recht. *Spreuken 31:9  

Wanneer Hij komt zal Hij de wereld in het ongelijk stellen door duidelijk te maken wat zonde, gerechtigheid en oordeel is. *Johannes 16:8  

En u, wie u ook bent, met uw oordeel al klaar: u bent evenmin te verontschuldigen. Het oordeel dat u over anderen velt, velt u over uzelf, want de dingen die u veroordeelt doet u zelf ook. *Romeinen 2:1  

Ik zeg u: van elk nutteloos woord dat mensen spreken, zullen ze op de dag van het oordeel rekenschap moeten afleggen. *Matteüs 12:36 

Oordeel niet, dan zal er niet over je geoordeeld worden. Veroordeel niet, dan zul je niet veroordeeld worden. Vergeef, dan zal je vergeven worden. *Lucas 6:37 

De Heer blijkt dus vromen uit de beproeving te kunnen redden en onrechtvaardigen gevangen te kunnen houden tot de dag van het oordeel, om hen dan te straffen. *2 Petrus 2:9  

God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gestuurd om een oordeel over haar te vellen, maar om de wereld door Hem te redden. *Johannes 3:17  

Reikhalzend kijk ik naar U uit, zelfs ’s nachts verlang ik naar U. Wanneer U een oordeel over de wereld velt, zullen de mensen op aarde gerechtigheid leren. *Jesaja 26:9  

Wie alles eet mag niet neerzien op iemand die dat niet doet, en wie niet alles eet mag geen oordeel vellen over iemand die dat wel doet, want God heeft hem aanvaard. *Romeinen 14:3 

Over wie in Hem gelooft wordt geen oordeel uitgesproken, maar wie niet in Hem gelooft is al veroordeeld, omdat hij niet wilde geloven in de naam van Gods enige Zoon. *Johannes 3:18 

Laten we ons daarom richten op wat voor volwassenen bedoeld is en de eerste beginselen van de leer over Christus laten rusten. We gaan niet nog eens het fundament leggen en spreken over het zich afkeren van daden die tot de dood leiden, over het geloof in God, de leer over het dopen en de handoplegging, en over de opstanding van de doden en het laatste oordeel. *Hebreeën 6:1-2  

Wie bent u dat u een oordeel velt over de dienaar van een ander? Of het wel of niet goed is wat hij doet, bepaalt alleen zijn eigen heer – en hij zal het goed blijven doen, want de Heer heeft de macht hem te laten volharden.

*Romeinen 14:4  

Laten we elkaar daarom niet langer veroordelen. In plaats daarvan moet u zich voornemen uw broeder en zuster niet te laten struikelen of ten val te brengen. *Romeinen 14:13  

Maar bovenal, broeders en zusters, zweer geen enkele eed, niet bij de hemel, niet bij de aarde, nergens bij. Laat uw ja ja zijn, en uw nee nee, anders zult u veroordeeld worden. *Jakobus 5:12  

Er is maar één wetgever en rechter: Hij die bij machte is te redden of in het verderf te storten. Maar wie bent u om uw naaste te veroordelen? *Jakobus 4:12  

Dit zegt de HEER van de hemelse machten: Spreek eerlijk recht, wees goed en zorgzaam voor elkaar; onderdruk geen weduwen en wezen en ook geen vreemdelingen en armen, en wees er niet op uit om een ander kwaad te doen. *Zacharia 7:9-10  

De liefde laat geen ruimte voor angst; volmaakte liefde sluit angst uit, want angst veronderstelt straf. In iemand die angst kent, is de liefde niet tot volmaaktheid gekomen. *1 Johannes 4:18  

 Wat ons drijft is de liefde van Christus, omdat we ervan overtuigd zijn dat één mens voor alle mensen is gestorven, waardoor alle mensen zijn gestorven, en dat Hij voor allen is gestorven opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem die voor de levenden is gestorven en is opgewekt. *2 Korintiërs 5:14-15  

Het woord van God is levend en krachtig, en scherper dan een tweesnijdend zwaard: het dringt diep door tot waar ziel en geest, been en merg elkaar raken, en het is in staat de opvattingen en gedachten van het hart te ontleden. *Hebreeën 4:12  

JEZUS’boodschap:

Jezus’ boodschap over liefde voor elke mens draait om het grootste gebod: God liefhebben en je naaste als jezelf, waarbij je zelfs je vijanden liefhebt. Deze liefde (agape) is onvoorwaardelijk, een reflectie van Gods liefde die je ontvangt, en uit zich in daden van vriendelijkheid, geduld en dienstbaarheid, niet alleen in gevoelens. Het gaat om het zoeken naar verbinding, het dienen van de ander vanuit Gods liefde, en het zien van God in iedereen, wat leidt tot een leven van naastenliefde en innerlijke vernieuwing.

************************

 

Gebed om gezien te worden in onze ware schoonheid:

Heer Jezus Christus,

Gij die elke mens aankijkt met een blik die bevrijdt,

leer ons vandaag opnieuw zien zoals Gij ziet.

 

Gij kent de vreugden en de wonden

van uw homoseksuele dochters en zonen,

uw geliefde kinderen die soms

onbegrepen, afgewezen of verborgen leven.

Gij ziet niet eerst hun strijd,

maar hun schoonheid —

de schoonheid die Gij zelf in hen hebt gelegd.

 

Laat hen ervaren

dat er in uw ogen niets misvormd is,

niets dat hen scheidt van uw liefde.

Gij ziet hun trouw, hun verlangen naar verbondenheid,

hun vermogen tot tederheid, vriendschap en offer.

Gij ziet het beeld van God dat in hen schittert,

zelfs wanneer anderen dat niet herkennen.

 

Raak hun hart aan

met dezelfde zachte kracht

waarmee Gij de gebroken vrouw,

de tollenaar, de eenzame hebt aangeraakt.

Breng in hen naar boven

wat Gij altijd al hebt gezien:

waardigheid, licht, roeping,

een unieke plaats in uw lichaam, de Kerk.

 

Geef ons allen de moed

om elkaar te benaderen zonder angst,

zonder oordeel,

 

maar met de blik van Christus

die schoonheid wekt waar zij verborgen ligt.

Heer, laat uw liefde het laatste woord hebben.

Vandaag, in ons, en door ons heen.

Amen.

 

*********************************

St.Teresa van Avila: Overweeg serieus hoe snel mensen veranderen, en hoe weinig vertrouwen men in hen kan stellen….

“Overweeg serieus hoe snel mensen veranderen, en hoe weinig vertrouwen men in hen kan stellen; en houd je vast aan God, die niet verandert.” 

– St. Teresa van Ávila

++++

Commentaar:

Deze woorden van Teresa van Ávila zijn een krachtige herinnering aan de vergankelijkheid van menselijke relaties en de betrouwbaarheid van God. In een wereld waar meningen, stemmingen en loyaliteiten snel kunnen verschuiven, nodigt Teresa ons uit om onze hoop niet te vestigen op het wankele, maar op het eeuwige. Haar toon is niet bitter, maar helder en bevrijdend: ze wijst ons naar de enige bron van ware stabiliteit — God, die onveranderlijk is in liefde, trouw en aanwezigheid.

Voor wie zich ooit verraden, teleurgesteld of verlaten heeft gevoeld, biedt deze uitspraak troost. Ze erkent de pijn van menselijke onstandvastigheid, maar leidt ons naar een plek van rust en zekerheid: het hart van God.

++++

Gebed:

Eeuwige God,

U bent de rots die niet wankelt, de liefde die nooit verdwijnt.

Wanneer mensen veranderen, wanneer woorden breken en beloften vervagen,

laat mij dan niet verbitterd raken, maar dieper geworteld worden in U.

Leer mij vertrouwen op Uw trouw,

en geef mij de genade om anderen te vergeven zoals U mij vergeeft.

Laat mijn hart rusten in Uw onveranderlijke goedheid,

zoals Teresa dat deed,

en maak mij tot een teken van Uw standvastige liefde in deze wereld.

Amen.

***********************

St. Elizabeth of the Trinity: Wandelen in Jezus Christus betekent voor mij: jezelf verlaten, jezelf uit het oog verliezen, jezelf opgeven, om met elke voorbijgaande moment dieper in Hem binnen te gaan…..

St. Elisabeth van de Drie-eenheid – §33

Wandelen in Jezus Christus betekent voor mij: jezelf verlaten, jezelf uit het oog verliezen, jezelf opgeven, om met elke voorbijgaande moment dieper in Hem binnen te gaan—zo diep dat men daar geworteld is. En aan elke gebeurtenis, elke omstandigheid kunnen we deze prachtige uitdaging toewerpen: “Wie zal mij scheiden van de liefde van Jezus Christus?”

Wanneer de ziel zo diep in Hem gevestigd is dat haar wortels stevig verankerd zijn, dan stroomt de goddelijke levenssappen in haar, en wordt al het onvolmaakte, alledaagse, natuurlijke leven vernietigd. Dan, in de taal van de Apostel, “wordt het sterfelijke verslonden door het leven.”

De ziel die zo van zichzelf is “ontkleed” en in Jezus Christus is “gekleed”, hoeft niets meer te vrezen van uiterlijke confrontaties of innerlijke moeilijkheden, want deze dingen zijn geen obstakel meer, maar dienen juist om haar dieper te wortelen in de liefde van haar Meester.

Door alles heen, ondanks alles, kan de ziel Hem altijd aanbidden omwille van Hemzelf. Want zij is vrij, bevrijd van zichzelf en van alles; zij kan met de psalmist zingen: “Al zou een leger tegen mij opstellen, ik zal niet vrezen; al wordt er oorlog tegen mij gevoerd, ik blijf vertrouwen, ondanks alles; want Jahweh zal mij verbergen in het verborgene van Zijn tent”—en die tent is niets anders dan Hijzelf.

Ik denk dat dit is wat Sint Paulus bedoelt wanneer hij zegt: “Wees geworteld in Jezus Christus.”

++++

Commentaar:

Deze passage is een mystieke parel. Elisabeth beschrijft de weg van innerlijke ontlediging als voorwaarde voor volledige vereniging met Christus. Haar taal is doordrenkt van Paulus’ brieven en de psalmen, maar ze voegt er haar eigen contemplatieve diepte aan toe.

Het beeld van “geworteld zijn” in Christus is niet alleen poëtisch, maar ook theologisch rijk: het suggereert stabiliteit, voeding, en onwrikbare verbondenheid. Door zichzelf los te laten, wordt de ziel een kanaal voor goddelijke levenssappen—een beeld dat doet denken aan de wijnstok en de ranken (Johannes 15).

Wat bijzonder is, is haar overtuiging dat zelfs lijden en strijd niet langer bedreigingen zijn, maar middelen tot verdieping. Dit is geen naïef optimisme, maar een mystiek vertrouwen dat alles, zelfs het kruis, tot liefde kan worden getransformeerd.

De tent van God waarin de ziel zich verbergt is een prachtig beeld van geborgenheid: het is geen plaats, maar een Persoon. In Hem is de ziel veilig, vrij, en in staat tot pure aanbidding.

++++

 Gebed:

Gebed om geworteld te zijn in Christus

Heer Jezus Christus,

leer mij om mezelf los te laten,

om niet te leven vanuit mijn angsten, mijn plannen, mijn eigen wil,

maar om met elke ademtocht dieper in U te treden.

Laat mijn wortels zich verankeren in Uw liefde,

zodat niets mij nog kan scheiden van U—geen storm, geen strijd, geen

duisternis.

Laat Uw goddelijke levenssappen door mijn ziel stromen,

vernietig wat sterfelijk is in mij,

en bekleed mij met Uw leven, Uw vrede, Uw kracht.

Wanneer ik worstel, wanneer ik struikel,

laat die momenten mij niet afleiden,

maar juist dieper wortelen in U, mijn Meester.

Verberg mij in het geheim van Uw tent,

waar ik U kan aanbidden omwille van Uzelf,

vrij van angst, vrij van mijzelf,

geworteld in U, voor altijd.

Amen.

**********************

********************

Henri Nouwen: Je pijn is diep, en ze zal niet zomaar verdwijnen… Je roeping is om die pijn thuis te brengen….

Je pijn is diep, en ze zal niet zomaar verdwijnen… Je roeping is om die pijn thuis te brengen. Zolang het gewonde deel van jou vreemd blijft aan je volwassen zelf, zal je pijn jou én anderen blijven kwetsen. Ja, je moet je pijn in jezelf opnemen. Dat is wat Jezus bedoelt wanneer Hij je vraagt je kruis op te nemen. Hij moedigt je aan om je unieke lijden te erkennen en te omarmen, en erop te vertrouwen dat jouw weg naar verlossing daarin ligt. Je kruis opnemen betekent vóór alles: je wonden tot vriend maken en hen laten onthullen wat jouw eigen waarheid is.

— Henri Nouwen

++++

Commentaar:

Henri Nouwen nodigt ons uit tot een radicale vorm van innerlijke verzoening. In plaats van onze pijn te ontkennen, weg te duwen of te bestrijden, roept hij op tot een spirituele thuiskomst: het gewonde deel van onszelf mag niet langer een vreemdeling zijn. Door onze wonden te omarmen, zoals Jezus zijn kruis omarmde, worden ze geen bron van schaamte of destructie, maar van waarheid en bevrijding.

Deze visie is diep geworteld in het christelijk mysterie van lijden en opstanding. Het kruis is geen symbool van nederlaag, maar van transformatie. Door onze pijn niet te ontlopen, maar haar te integreren, worden we heel. Dit vraagt moed, vertrouwen en een bereidheid om kwetsbaar te zijn — maar het opent de weg naar een leven dat geworteld is in waarheid en liefde.

++++

Gebed:

God van genezing en waarheid, 

 

U kent mijn wonden, mijn pijn, mijn verborgen verdriet.

Help mij om niet langer te vluchten voor wat mij kwetst,

maar om mijn pijn thuis te brengen in Uw licht.

Geef mij de moed om mijn kruis op te nemen,

niet als last, maar als weg naar verlossing.

Laat mijn wonden spreken — niet van wanhoop,

maar van hoop, van groei, van waarheid.

Moge ik, in het omarmen van mijn lijden,

Uw liefde dieper leren kennen.

Amen.

++++

 

Heilige Pater Damiaan de Veuster: Hij overweldigt ons met zijn …zorg, en hij bouwt zelf onze huizen …..

Hij overweldigt ons met zijn… zorg, en hij bouwt zelf onze huizen. Wanneer iemand van ons ziek is, geeft hij hem thee, koekjes en suiker; en aan de armen geeft hij kleren.”

— Over Pater Damiaan:

*************

St. Damiaan van Molokai

De Lepra-priester

Pater Damiaann koos ervoor om naar het eiland Molokai te gaan om leprapatiënten te dienen die daar door iedereen waren verlaten. Zo stelde hij zich bloot aan de ziekte waaraan zij leden. Bij hen voelde hij zich thuis. De dienaar van het Woord werd een lijdende dienaar, melaatse onder de melaatsen, gedurende de laatste vier jaar van zijn leven.

Geboortedatum: 3 januari 1840

Geboorteplaats: Tremelo, België

Overleden: 15 april 1889

Leeftijd: 49 jaar

********

Levenslijn

1840 

Joseph de Veuster werd geboren in Tremelo als zoon van een landbouwersgezin.

1860 

Trad op twintigjarige leeftijd toe tot de Congregatie van de Heilige Harten van Jezus en Maria. Hij nam de naam Damiaan aan, naar een arts en martelaar uit de vierde eeuw.

1863 

Toen zijn broer Pamphile, priester in dezelfde congregatie, ziek werd en niet naar Hawaï kon vertrekken zoals gepland, bood Damiaan zich spontaan aan om hem te vervangen.

1864 

Kwam op 19 maart aan in Honolulu, Koninkrijk Hawaï, als missionaris.

Werd op 24 mei tot priester gewijd.

1873 

Op eigen verzoek en met toestemming van zijn bisschop arriveerde hij op 10 mei in de leprakolonie van Kalaupapa op Molokai als vaste priester.

Er leefden 600 leprapatiënten.

Zijn eerste daad was het bouwen van een kerk en het oprichten van de parochie van St. Philomena.

Damien was de enige die troost kon bieden.

Hij was niet alleen hun priester, maar ook hun arts: hij verbond wonden, bouwde huizen en bedden, maakte doodskisten en groef graven.

Jarenlang diende hij hen en groeide hij in liefde voor zijn parochianen.

1884 

Op 1 december merkte hij tijdens het baden dat hij zijn voet in kokend water had gezet zonder pijn te voelen.

Damien had lepra opgelopen.

1889 

Overleed op 15 april aan lepra, na 16 jaar dienst onder de melaatsen.

2009 

Op 11 oktober heilig verklaard door paus Benedictus XVI.

“Ik maak mezelf tot melaatse met de melaatsen om allen voor Christus te winnen.”

Damien is patroonheilige van leprapatiënten, verstotenen, mensen met hiv/aids en van de staat Hawaï.

Feestdag: 10 mei

++++

Commentaar:

Damiaan van Molokai belichaamt het evangelie in zijn meest radicale vorm: een leven dat volledig gegeven wordt aan de minsten der mensen. Zijn keuze om zich te identificeren met de melaatsen — lichamelijk, geestelijk en sociaal — is een echo van Christus’ eigen afdaling in het lijden van de wereld. Hij bouwde niet alleen kerken, maar ook waardigheid. Zijn handen waren liturgisch én praktisch: ze zegenden, verzorgden, bouwden en begroeven. Zijn leven is een oproep tot incarnatie — om niet alleen te spreken over liefde, maar haar te worden.

++++

Gebed :

Liefdevolle God, 

Gij hebt uw dienaar Damien geroepen om het gelaat van Christus te zijn onder de verstotenen.

Geef ons de moed om, zoals hij, nabij te zijn aan wie door ziekte, armoede of uitsluiting worden geraakt.

Laat ons niet terugdeinzen voor het lijden van anderen, maar het aanraken met uw genade.

Moge zijn voorbeeld ons inspireren tot een leven van dienstbaarheid,

waar liefde sterker is dan angst, en gemeenschap sterker dan afzondering.

Heilige Damien, bid voor ons,

dat wij Christus mogen herkennen in de wonden van deze wereld.

Amen.

******************

“Hij overweldigt ons met zijn… zorg, en hij bouwt zelf onze huizen. Wanneer iemand van ons ziek is, geeft hij hem thee, koekjes en suiker; en aan de armen geeft hij kleren.”

— Over Pater Damiaan, door een melaatse…

*******************************************

Juan Bonhomme: Sint Franciscus broeder van de zon…….

Sint Franciscus, broeder van de  zon, 

die de aarde omarmde met blote voeten,

leer mij met tederheid te kijken

naar de vlucht van de mus

en het trillen van de dauw.

 

Gij die zonder vrees tot de wolf sprak, 

en het vuur “broeder” noemde,

maak mijn hart nederig,

zoals klei die wacht op regen.

 

In uw armoede bloeide het lied, 

en in uw stilte klonk de stem van de hemel.

 

Maak mij tot instrument van die vrede 

die niet schreeuwt, maar verandert.

 

Sint Franciscus, zaaier van licht, 

die Christus zag in elke wonde,

zegen mijn boerenhanden

en mijn ziel die naar betekenis zoekt.

 

Moge de wind uw gebed dragen 

en de dageraad mij wekken met uw vreugde.

Vandaag, in deze bergachtige hoek,

vier ik u als vriend en gids.

 

Juan Bonhomme – Estudios

++++

 Commentaar:

Dit gedicht is een tedere lofzang op Franciscus van Assisi, waarin zijn diepe verbondenheid met de natuur, zijn radicale eenvoud en zijn mystieke vrede worden bezongen. De dichter roept Franciscus aan als een broeder van de elementen, een vriend van dieren, een zaaier van licht en een gids voor de ziel. De beelden zijn zacht en krachtig: de mus, de dauw, de wolf, het vuur, de klei — allemaal spreken ze van een wereld waarin alles met eerbied wordt benaderd.

Wat bijzonder raakt, is de wens om “instrument van die vrede” te worden — een verwijzing naar Franciscus’ beroemde gebed — maar hier in een poëtische vorm die fluistert in plaats van preekt. Het slot, waarin de wind en de dageraad als dragers van Franciscus’ gebed worden gezien, is een prachtig beeld van spirituele nabijheid in het alledaagse.

++++

Gebed geïnspireerd op het gedicht:

 

Heilige Franciscus, vriend van de eenvoud, 

leer mij de taal van de stilte,

waar de mus zingt en het vuur troost.

Maak mijn hart zacht als aarde,

open voor regen, open voor genade.

 

Gij die vrede zaaide zonder woorden, 

wees nabij in mijn werk,

in mijn handen die zaaien,

in mijn ogen die zoeken.

 

Zegen mijn dag met uw licht, 

mijn nacht met uw rust,

en mijn ziel met uw vreugde.

 

Laat mij, zoals gij, Christus herkennen 

in elke wonde, in elke glimlach,

in elke hoek van deze wereld.

***********************

 

 

Sint Jan van het Kruis: Zichzelf zoeken in God is zoeken naar Gods geschenken en genoegens….

“Zichzelf zoeken in God is zoeken naar Gods geschenken en genoegens; maar God in zichzelf zoeken betekent niet alleen bereid zijn om daarvan en van andere dingen afstand te doen omwille van God, maar ook geneigd zijn om voor Christus het meest onaangename te kiezen, hetzij van God, hetzij van de wereld; en dát is liefde tot God.”

— Johannes van het Kruis

++++

Commentaar:

Johannes van het Kruis maakt hier een onderscheid tussen twee vormen van religieuze gerichtheid:

Zichzelf zoeken in God: een houding waarbij men God benadert om troost, zegeningen of spirituele vreugde te ontvangen. Hoewel dit oprecht kan zijn, blijft het gericht op het eigen welzijn.

God zoeken in zichzelf: een diepere, zuiverder liefde die bereid is om zelfs de troost van God op te geven, en liever kiest voor het kruis, voor het lijden, voor het onaangename — niet uit masochisme, maar uit liefde voor Christus.

Deze mystieke visie nodigt uit tot een radicale overgave: een liefde die niet rekent, niet kiest wat aangenaam is, maar zich volledig schenkt, zelfs in duisternis of dorheid. Het is een weg van zuivering, waarin de ziel leert liefhebben omwille van God zelf, niet om wat Hij geeft.

++++

Gebed in de geest van Johannes van het Kruis:

Heer, mijn God,

Heer, mijn God, 

leer mij U te zoeken niet om wat U mij geeft,

maar om wie U bent.

Neem weg in mij het verlangen naar troost,

als het mij afhoudt van ware liefde.

Geef mij de moed om het kruis te omarmen,

om het onaangename te kiezen uit liefde voor Christus.

Laat mijn hart rusten in U alleen,

zelfs wanneer U zwijgt,

zelfs wanneer U mij niets geeft dan Uw verborgenheid.

Want in het duister van Uw afwezigheid

schijnt het licht van Uw ware nabijheid.

Amen.

 

********************

St. Benedicta van het Kruis OCD: Wat niet in mijn plan lag, lag in Gods plan….

“Wat niet in mijn plan lag, lag in Gods plan. En hoe vaker zulke dingen mij overkomen, des te levendiger wordt in mij de overtuiging van mijn geloof dat – vanuit Gods perspectief – niets toevallig is, dat mijn hele leven, zelfs in de kleinste details, vooraf ontworpen was in de plannen van de goddelijke voorzienigheid en dus voor het alziende oog van God een perfecte samenhang van betekenis vormt. Zodra ik dit begin te beseffen, verheugt mijn hart zich in de verwachting van het licht der heerlijkheid, waarin deze samenhang van betekenis volledig aan mij zal worden onthuld.”

— Heilige Teresa Benedicta van het Kruis OCD

12 oktober 1891 – 9 augustus 1942

++++

Commentaar:

Deze woorden van Edith Stein zijn een diepe meditatie op vertrouwen en overgave. Ze spreekt niet over een passieve berusting, maar over een actieve vreugde die groeit uit het geloof dat elk moment – zelfs het onverwachte, het pijnlijke, het onbegrijpelijke – deel uitmaakt van een goddelijk weefsel. Haar inzicht is des te krachtiger gezien haar levensweg: van Joodse filosofe tot katholieke karmelietes, en uiteindelijk martelares in Auschwitz.

Wat zij hier beschrijft is een mystieke visie op de voorzienigheid: dat het leven niet een reeks losse gebeurtenissen is, maar een coherente symfonie waarvan de volle schoonheid pas in Gods licht zichtbaar wordt. Voor wie worstelt met zinloosheid of lijden, biedt haar getuigenis een troostende belofte: niets is verloren, niets is vergeefs.

++++

Gebed:

Eeuwige God,

Gij die het leven weeft met onzichtbare draden van liefde en voorzienigheid,

leer ons, zoals Uw dienares Teresa Benedicta,

te vertrouwen op Uw plan, zelfs wanneer het onze wegen doorkruist.

Laat ons hart zich verheugen in de zekerheid

dat niets toevallig is in Uw ogen,

dat elk moment, elke ontmoeting, elke beproeving

een plaats heeft in Uw heilige ontwerp.

Schenk ons het licht van Uw heerlijkheid,

opdat wij de samenhang van ons leven mogen zien

en daarin Uw liefde herkennen.

Amen.

+++++

Wie was Edith Stein (Zuster Teresa Benedicta van het Kruis)?

Edith Stein (1891–1942), later bekend als Zuster Teresa Benedicta van het Kruis, was een Joods-Duitse filosofe, karmelietes en uiteindelijk een heilige van de Rooms-Katholieke Kerk. Ze groeide uit tot een van de meest indrukwekkende spirituele figuren van de 20e eeuw.

Haar levensweg

Ze werd geboren in Breslau (nu Wrocław) in een orthodox-joodse familie.

Als tiener verloor ze haar geloof en werd atheïstisch, sterk beïnvloed door moderne filosofie en wetenschap.

Ze studeerde filosofie en werd een briljante leerling van Edmund Husserl, de grondlegger van de fenomenologie.

Tijdens een vakantie las ze de autobiografie van Theresia van Ávila, wat een diepe bekering teweegbracht.

Op 1 januari 1922 liet ze zich dopen in de katholieke Kerk.

In 1933 trad ze in bij de ongeschroeide karmelietessen en kreeg de kloosternaam Teresa Benedicta van het Kruis.

De oorlogsjaren:

Als Joodse katholiek werd ze in 1942 door de nazi’s opgepakt.

Ze werd gedeporteerd naar Auschwitz-Birkenau, waar ze vermoedelijk op 9 augustus 1942 werd vermoord.

Erkenning door de Kerk:

Zaligverklaring: 1 mei 1987 door paus Johannes Paulus II

Heiligverklaring: 11 oktober 1998 in Keulen, eveneens door Johannes Paulus II

Naamdag: 9 augustus

Patrones van Europa: Ze werd uitgeroepen tot een van de beschermheiligen van Europa, vanwege haar leven dat Joodse wortels, filosofische diepgang en christelijke toewijding samenbrengt.

Waarom is zij vandaag nog belangrijk?

Edith Stein staat symbool voor:

  • de brug tussen Joodse en christelijke tradities,
  • de zoektocht naar waarheid door filosofie én geloof,
  • de moed om trouw te blijven aan haar identiteit in een tijd van duisternis,
  • de waardigheid van ieder mens tegenover totalitaire ideologieën.

Haar geschriften over empathie, vrouw-zijn, spiritualiteit en het kruis blijven wereldwijd gelezen en gewaardeerd.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Edith_Stein?

https://www.otheo.be/nieuws/vergast-in-auschwitz-en-patrones-van-europa-wie-was-edith-stein?

https://www.edithstein.nl/over-edith-stein/?

***********************

Zalige Jerzy Popieluzko: Werk is de onbetwiste metgezel van de mens. Het moet hem redden, het moet hem veredelen…..

“Werk is de onbetwiste metgezel van de mens. Het moet hem redden, het moet hem veredelen.” 

“Dus de mens kan geen slaaf van zijn werk zijn en men mag in de mens niet alleen de materiële waarden zien.” 

“Men kan zijn persoonlijk, sociaal of professioneel leven niet alleen op het

 materiële bouwen.” 

“Materialisme kan niet boven de geestelijke kant van de mens staan.”

Jerzy Popieluszko:

++++

Commentaar:

Belangrijk: deze uitspraken leggen de nadruk op de waardigheid van de mens en op het idee dat arbeid meer is dan louter inkomen; arbeid heeft een menselijke en morele dimensie. Popiełuszko waarschuwt tegen het reduceren van mensen tot economische eenheden en tegen een wereldbeeld waarin materialisme de geestelijke waarden overstemt. Zijn woorden resoneren in contexten waar werkdruk, uitbuiting of economische reductie van menselijke waarde actueel zijn. Kernpunten: werk moet veredelen, niet verheersen; menselijke waardigheid is onlosmakelijk verbonden met zingeving en spiritualiteit.

++++

Gebed:

Heer, geef ons het inzicht om arbeid te zien als roeping en dienst, niet louter als middel tot bezit. Help ons de waardigheid van elke mens te erkennen en te beschermen, vooral wanneer economische belangen de neiging hebben te overheersen. Geef kracht aan wie lijden onder onrecht en inspireer ons tot daden die mensen veredelen en niet verlagen. Amen.

++++

Wie was Jerzy Popielusko ?

Jerzy Popiełuszko werd geboren op 14 september 1947 en was een Pools rooms-katholiek priester die bekend werd als geestelijk begeleider van arbeiders en als symbool van verzet tegen het communistische regime in Polen. Hij was nauw verbonden met de vakbeweging Solidarność en hield vanaf februari 1982 maandelijks zogenaamde “Missen voor het Vaderland” waarin hij sprak over menselijke waardigheid, waarheid en vrijheid. In oktober 1984 werd hij ontvoerd en vermoord door agenten van de staatsveiligheid; zijn dood maakte hem tot een martelaar in de ogen van vele. Hij werd zalig verklaard op 6 juni 2010, een erkenning van zijn getuigenis en martelaarschap binnen de Katholieke Kerk. Zijn leven en woorden blijven een moreel appel vormen tegen onrecht en tegen het reduceren van mensen tot louter economische waarden.

Belangrijke feiten: geboren 14-09-1947, vermoord 19-10-1984, verbonden aan Solidarność, zaligverklaring 6-6-2010

https://www.catholicnewsworld.com/2024/10/blessed-jerzy-popieluszko-was-heroic.html?

https://www.catholicnewsworld.com/2024/10/blessed-jerzy-popieluszko-was-heroic.html?

********************

Dietrich Bonhoeffer: De gezegende waarde van het wachten gaat verloren voor wie niet kan wachten, en de vervulling van de belofte is nooit voor hen…..

“De gezegende waarde van het wachten gaat verloren voor wie niet kan wachten, en de vervulling van de belofte is nooit voor hen. Zij willen snelle antwoorden op de diepste vragen van het leven en missen de waarde van die tijden van bezorgd wachten, zoekend met geduldige onzekerheid totdat de antwoorden komen. Zij missen het moment waarop de antwoorden worden onthuld in verblindende helderheid.”

— Dietrich Bonhoeffer

+++++

Commentaar

Bonhoeffer wijst ons op een spirituele paradox: dat het wachten zelf een genade kan zijn. In een wereld die hunkert naar onmiddellijke bevrediging en snelle oplossingen, herinnert hij ons eraan dat de diepste inzichten vaak pas komen na een periode van onzekerheid, verlangen en geduld. Het wachten is geen leegte, maar een heilige ruimte waarin ons hart rijpt, onze hoop verdiept, en onze ziel leert vertrouwen

Zijn woorden zijn bijzonder relevant voor wie leeft met vragen die geen snelle antwoorden kennen — over roeping, lijden, liefde, of geloof. Bonhoeffer nodigt ons uit om niet te vluchten voor de stilte van het wachten, maar haar te omarmen als een plaats waar God spreekt op zijn tijd, niet de onze.

++++

Gebed:

 

God van geduld en belofte, 

Leer ons de zegen van het wachten te herkennen.

Wanneer onze harten onrustig zijn en onze vragen branden,

geef ons de moed om stil te blijven,

de hoop om te blijven zoeken,

en het vertrouwen dat U spreekt in Uw tijd.

 

Laat ons niet voorbijgaan aan de heilige momenten

waarin Uw waarheid zich langzaam ontvouwt.

Maak ons ontvankelijk voor de helderheid die komt

na het duister van onzekerheid.

 

In het wachten, wees onze kracht.

In het zoeken, wees onze gids.

In de vervulling, wees onze vreugde.

 

Amen.

*****************

Fr.Richard Rohr: Een veelgehoorde uitspraak is: “God helpt degenen die zichzelf helpen…..

Een veelgehoorde uitspraak is: “God helpt degenen die zichzelf helpen.” Ik denk dat deze zin wijs begrepen kan worden; maar in de meeste spirituele situaties is ze niet helemaal waar. De Schrift zegt op vele manieren duidelijk dat God degenen helpt die op God vertrouwen, niet degenen die zichzelf helpen.

We moeten dat heel nadrukkelijk horen, vanwege onze “doe-het-zelf”-mentaliteit. Als opgeleide mensen, als mensen uit de middenklasse die gewend zijn te klimmen, zijn we gewend om het zelf te doen.

Het vergt het intrappen van de rem, het loslaten van onze eigen plannen, het toelaten van de Ander, en het ervaren van kracht uit een Grotere Bron om werkelijk tot hogere bewustwording te komen.

Anders is er geen echte transformatie, maar slechts toename van wilskracht. Alsof degene met de meeste wilskracht wint!

Wilskracht is heel anders dan bereidheid.

Het zijn twee verschillende energetische stijlen en leveren doorgaans heel verschillend vrucht op.

Richard Rohr.

++++

Commentaar:

Fr. Rohr daagt hier een diepgewortelde overtuiging uit: dat spirituele groei vooral afhangt van onze eigen inspanning. Hij stelt daar een radicaal ander perspectief tegenover — dat echte transformatie voortkomt uit overgave, uit het toelaten van een kracht die groter is dan wijzelf. In een wereld die zelfredzaamheid prijst, klinkt dit als een paradox: dat we juist groeien door los te laten.

Zijn onderscheid tussen wilskracht en bereidheid is bijzonder krachtig. Wilskracht is actief, controlerend, soms zelfs gespannen. Bereidheid is open, ontvankelijk, vertrouwend. In spirituele zin is bereidheid de vruchtbare grond waarin genade kan wortelen.

Deze woorden nodigen uit tot een hernieuwde houding: niet om minder te doen, maar om anders te zijn — ontvankelijker, vertrouwender, meer afgestemd op de beweging van de Geest.

++++

Gebed:

God van genade en kracht,

leer mij loslaten wat ik krampachtig vasthoud.

Niet mijn plannen, maar Uw weg.

Niet mijn wilskracht, maar mijn bereidheid.

Laat mij de rem durven intrappen,

zodat Uw Geest mij kan bewegen.

Help mij vertrouwen, ook als ik het niet begrijp.

Laat mijn leven vrucht dragen — niet door mijn inspanning,

maar door Uw aanwezigheid in mij.

Amen.

*****************

7 unieke feiten over het Evangelie van Mattheüs…..

7 Unieke feiten over het Evangelie volgens Matteüs:

1.Het bevat de meest uitgebreide versie van de Bergrede .Matteüs 5–7 biedt een diepgaande verzameling van Jezus’ onderricht over het Koninkrijk van God, rechtvaardigheid, gebed, vergeving en liefde voor de naaste.

2.Het is geschreven met bijzondere aandacht voor de Joden, om te benadrukken dat Christus de Messias is.  Matteüs verbindt Jezus voortdurend met de Joodse verwachting van de Messias, en toont hoe Hij de vervulling is van de Wet en de Profeten.

3.Het bevat de meeste verwijzingen naar Messiaanse profetieën uit het Oude Testament.  Door citaten als “opdat vervuld zou worden wat gesproken is door de profeet…” laat Matteüs zien dat Jezus’ leven en missie geworteld zijn in Gods beloften.

4.Het is het meest consequent gebruikte evangelie in de liturgische eredienst  Van advent tot Pasen, Matteüs’ evangelie klinkt vaak in de lezingen, vanwege zijn rijke structuur en pastorale diepgang.

5.In de geslachtslijst plaatst de evangelist Jezus als laatste, om te tonen dat alles naar Hem toe leidt . Matteüs 1 toont hoe de geschiedenis van Israël culmineert in Christus: Hij is het doel, de vervulling, het centrum.

6.Alleen dit evangelie bevat Christus’ oproep: “Maak alle volken tot mijn leerlingen, hen dopend in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest” (Matteüs 28:19).  Deze zendingsopdracht is het hart van de christelijke missie: universeel, doordrenkt van liefde en verbonden met de Drie-eenheid.

7.Het is het enige evangelie dat de aanbidding door de Wijzen vermeldt Matteüs  2 vertelt hoe de Magiërs uit het Oosten Jezus aanbidden, een teken dat Hij gekomen is voor alle volkeren.

++++

Commentaar:

Het Evangelie volgens Matteüs is als een brug tussen het Joodse erfgoed en het universele christendom. Het is zorgvuldig opgebouwd, theologisch rijk en liturgisch geliefd. Matteüs toont Jezus als de nieuwe Mozes, de vervulling van de Wet, en de leraar van het Koninkrijk. Zijn evangelie nodigt uit tot navolging, tot vertrouwen in Gods plan, en tot het delen van het geloof met alle volkeren.

++++

Gebed bij het Evangelie van Matteüs

 

Heer Jezus Christus, 

Gij die door Matteüs werd verkondigd als de vervulling van de Wet en de Profeten,

open onze harten voor Uw Bergrede,

leer ons barmhartigheid, zuiverheid en vrede.

 

Laat ons, zoals de Wijzen, knielen in aanbidding,

en zoals de leerlingen, opstaan om te dopen en te onderwijzen.

Moge Uw Woord, door Matteüs’ pen,

ons leiden naar het licht van Uw Koninkrijk.

 

Amen.

*********************

St. Antonius de Grote: Ik zag de strikken die de vijand over de wereld uitspreidt, en ik riep zuchtend uit: ‘Wie kan hieraan ontsnappen?….

“Ik zag de strikken die de vijand over de wereld uitspreidt, en ik riep zuchtend uit: ‘Wie kan hieraan ontsnappen?’ Toen hoorde ik een stem die tot mij zei: ‘De nederigheid.’”

— Sint Antonius de Grote

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van Sint Antonius is een krachtige spirituele diagnose van de menselijke toestand. De “strikken” verwijzen naar de verleidingen, trots, angsten en illusies die ons van God afhouden. Antonius, als woestijnvader, zag deze krachten niet alleen in de wereld, maar ook in zichzelf. Zijn zucht is herkenbaar: hoe kunnen we vrij blijven in een wereld vol valkuilen?

Het antwoord dat hij ontving — “de nederigheid” — is geen simplistische oplossing, maar een diepe uitnodiging. Nederigheid is niet zelfverachting, maar het heldere besef van onze afhankelijkheid van God, onze kwetsbaarheid, en onze plaats in het grotere geheel. Het is de houding van het hart die ruimte maakt voor genade.

In een tijd waarin zelfverheffing en controle vaak als de weg vooruit worden gezien, herinnert Antonius ons eraan dat het juist de nederige mens is die vrij beweegt, ongehinderd door de netten van trots en angst.

++++

Gebed om nederigheid:

 

Heer van licht en waarheid, 

zoals Sint Antonius zuchtte bij het zien van de strikken van het kwaad,

zo zuchten ook wij in een wereld vol verwarring en verleiding.

Leer ons de weg van de nederigheid —

niet als zwakte, maar als kracht die zich buigt voor Uw wil.

Maak ons hart zacht, ons oordeel mild,

en onze geest ontvankelijk voor Uw stem.

Laat ons niet verstrikt raken in trots of angst,

maar wandelen in eenvoud, vertrouwen en innerlijke vrijheid.

 

Door Christus, onze Heer.

Amen.

 

*********************

St. Gregorius van Nyssa: Liefde is de band van het Leven….

Liefde is – 

de band van het leven,

de moeder van de armen

en de leermeester van de rijken.

Zij is de voedster van wezen,

de begeleidster van ouderen,

de schat van de behoeftigen

en de gemeenschappelijke haven van allen die lijden.

++++

 Commentaar:

Gregorius van Nyssa schildert liefde als een universele kracht die alle grenzen overstijgt: sociaal, economisch, emotioneel. Liefde is niet alleen een gevoel, maar een actieve aanwezigheid — een voedster, een leraar, een schat, een haven. Ze is tegelijk teder en krachtig, persoonlijk en collectief. In deze woorden klinkt een diepe christelijke overtuiging door: dat liefde de ware vorm van Goddelijke nabijheid is, zichtbaar in zorg voor de kwetsbaren en in wijsheid voor hen die macht bezitten.

Gregorius’ beeldtaal is rijk en pastoraal. Hij verbindt liefde met concrete rollen: moeder, voedster, begeleidster. Dit maakt haar tastbaar en menselijk, en roept op tot navolging. Liefde is geen abstract ideaal, maar een roeping tot dienstbaarheid.

++++

Gebed geïnspireerd door Gregorius van Nyssa:

God van liefde, 

Gij die ons leven samenbindt met de zachte kracht van uw genade,

leer ons lief te hebben zoals Gij liefhebt:

zonder onderscheid, zonder voorbehoud, zonder angst.

Laat onze harten een haven zijn voor wie lijden,

een schatkamer voor wie niets hebben,

een voedende bron voor wie alleen zijn.

Maak ons tot leermeesters in barmhartigheid,

tot begeleiders in kwetsbaarheid,

tot moeders en vaders in geestelijke zorg.

Moge uw liefde in ons wonen,

zodat wij haar uitdelen zoals brood,

en haar bewaren zoals licht in de duisternis.

Amen.

++++

Wie was Gregorius van Nyssa?

Gregorius van Nyssa (ca. 335 – na 394) was een Oosterse kerkvader, bisschop van Nyssa in Cappadocië, en de jongere broer van Basilius de Grote. Samen met Basilius en hun vriend Gregorius van Nazianze vormt hij de beroemde drie Cappadocische Vaders, die een beslissende rol speelden in de ontwikkeling van de christelijke leer over de Drie-eenheid.

Leven en achtergrond:

Geboren in Cappadocië, in een familie vol heiligen en theologen.

Aanvankelijk meer aangetrokken tot retoriek en klassieke cultuur dan tot het ascetische leven van zijn familie.

Werd uiteindelijk bisschop van Nyssa (372 – na 390).

Speelde een belangrijke rol op het Concilie van Constantinopel (381), waar de geloofsbelijdenis van Nicea werd bevestigd en uitgebreid.

Theologie en denken:

Gregorius wordt vaak beschouwd als de meest filosofisch begaafde van de Cappadociërs. Enkele kernpunten van zijn denken:

  1. Mystieke theologie:

Hij benadrukte dat God in zijn wezen onkenbaar is, maar dat de mens door een dynamische, eindeloze beweging naar God toe groeit — een proces dat hij epektasis noemt.

  1. Triniteitstheologie:

Hij verdedigde krachtig de volledige godheid van de Zoon en de Heilige Geest, en hielp de orthodoxe triniteitsleer vormgeven.

  1. Mensbeeld en spiritualiteit:

Gregorius zag de mens als geschapen naar Gods beeld, met een roeping tot voortdurende innerlijke groei en heiliging. Zijn spiritualiteit is diep contemplatief en sterk beïnvloed door zowel Bijbelse als Griekse filosofische tradities.

Belangrijkste werken:

Hoewel de zoekresultaten geen volledige lijst geven, behoren tot zijn bekendste werken:

Het Leven van Mozes (een mystieke allegorie)

Homilieën over het Hooglied

Grote Catechetische Rede

Over de schepping van de mens

Erfenis

Gregorius van Nyssa wordt vandaag vereerd in zowel de Oosterse als Westerse kerken. Zijn invloed reikt tot in de moderne theologie, vooral op het gebied van mystiek, spiritualiteit en de leer over God.

Gregorius van Nyssa was een van de meest verfijnde en diepzinnige theologen van de vroege Kerk — een denker die mystiek, filosofie en christelijk geloof op een unieke manier samenbracht. De bronnen die ik vond schetsen een helder en rijk beeld van zijn leven en betekenis.

https://en.wikipedia.org/wiki/Gregory_of_Nyssa?

https://www.lucepedia.nl/dossier/gregorius-van-nyssa?

https://www.vaticanstate.va/en/state-and-government/general-informations/saint-of-the-day/3440-january-10-saint-gregory-of-nyssa-father-of-the-church.html?

********************

St. Hieronymus: “In plaats van heilige woorden te spreken, moeten we ze doen.”…..

“In plaats van heilige woorden te spreken, moeten we ze doen.”

— St. Hieronymus (347–419)

++++

Commentaar:

St. Hieronymus, bekend om zijn toewijding aan de Schrift en zijn vertaling van de Bijbel in het Latijn (de Vulgaat), herinnert ons eraan dat heiligheid niet slechts in woorden schuilt, maar in daden. In een tijd waarin religieuze taal vaak overvloedig is, daagt hij ons uit om de essentie van het geloof te belichamen in ons handelen. Liefde, rechtvaardigheid, nederigheid—deze zijn pas werkelijk wanneer ze zichtbaar worden in ons dagelijks leven. Zijn woorden zijn een oproep tot integriteit: dat onze levens een stille preek mogen zijn, krachtiger dan welke toespraak ook.

++++

Gebed:

Goede God,

U die het Woord tot leven bracht in Jezus Christus,

leer ons om niet alleen te spreken over heiligheid,

maar om haar te leven in eenvoud en trouw.

Laat onze handen doen wat onze lippen belijden,

en onze daden getuigen van Uw liefde.

Geef ons de moed om stil te zijn wanneer woorden tekortschieten,

en de kracht om te handelen wanneer het nodig is.

Zoals St. Hieronymus ons leerde:

maak van ons leven een gebed,

een daad van geloof,

een stille echo van Uw genade.

Amen.

*****************

St. Jan van het Kruis: Leer met aandacht en liefdevolle openheid stil te worden voor God…..

“Leer met aandacht en liefdevolle openheid stil te worden voor God. Contemplatie is simpelweg een stille, vredevolle en liefdevolle instroom van God zelf. Als je die toelaat, ontsteekt zij de ziel met de liefde van de Geest.”

St Jan van het Kruis;

++++

Commentaar

Deze woorden van Johannes van het Kruis vatten de kern van christelijke mystiek samen: het hart van contemplatie is geen inspanning, maar overgave. Het is een stille, liefdevolle ontvankelijkheid voor Gods aanwezigheid, die niet met woorden of gedachten wordt gevuld, maar met het vuur van de Geest. Johannes spreekt hier niet over een techniek, maar over een houding — een innerlijke beschikbaarheid die God uitnodigt om zichzelf in de ziel uit te storten.

Zijn beeld van “liefdevol wachten” is diep troostrijk: het herinnert ons eraan dat God niet komt door onze inspanning, maar door onze openheid. En wanneer Hij komt, is het niet met donder of spektakel, maar met een stille gloed die de ziel verwarmt en transformeert.

++++

Gebed in de geest van Johannes van het Kruis:

 

God van stilte en vuur, 

leer mij te wachten met liefde,

niet met ongeduld, maar met vertrouwen.

Laat mijn ziel stil worden,

zodat Uw Geest haar kan vullen.

Laat Uw liefde in mij stromen —

zacht, geheim, maar krachtig —

en mij ontvlammen met het licht

dat uit U komt alleen.

 

In de stilte van mijn hart

wil ik U ontmoeten,

niet om te spreken,

maar om te zijn.

 

Amen.

**************

St.Athanasius van Alexandrië: De geloofsbelijdenis van St. Athanasius….

De Geloofsbelijdenis van Athanasius

De Geloofsbelijdenis van Athanasius:

Wie behouden wil worden, moet vóór alles het katholieke geloof vasthouden. 

Wie dit geloof niet geheel en ongeschonden bewaart, zal zonder twijfel voor eeuwig verloren gaan.

Het katholieke geloof is dit:

Wij aanbidden één God in Drie Personen, en drie Personen in één God,

zonder de Personen te vermengen of de goddelijke natuur te verdelen.

Want de Vader is een Persoon, de Zoon is een Persoon, en de Heilige Geest is een Persoon.

Maar de goddelijke natuur van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest is één:

gelijk in heerlijkheid, gelijk in eeuwigheid.

Zoals de Vader is, zo is de Zoon, zo is de Heilige Geest.

De Vader is ongeschapen, de Zoon is ongeschapen, de Heilige Geest is ongeschapen.

De Vader is oneindig, de Zoon is oneindig, de Heilige Geest is oneindig.

De Vader is eeuwig, de Zoon is eeuwig, de Heilige Geest is eeuwig.

En toch zijn er niet drie eeuwigen, maar één eeuwige.

Niet drie ongeschapenen, maar één ongeschapene.

Niet drie oneindigen, maar één oneindige.

Evenzo is de Vader almachtig, de Zoon almachtig, de Heilige Geest almachtig.

En toch zijn er niet drie almachtigen, maar één almachtige.

Zo is de Vader God, de Zoon God, de Heilige Geest God.

En toch zijn er niet drie Goden, maar één God.

Zo is de Vader Heer, de Zoon Heer, de Heilige Geest Heer.

En toch zijn er niet drie Heren, maar één Heer.

Want zoals het katholieke geloof ons verplicht te belijden dat elke Persoon afzonderlijk God en Heer is,

zo verbiedt het ons ook om te zeggen dat er drie Goden of drie Heren zijn.

De Vader is door niemand gemaakt, noch geschapen, noch voortgebracht.

De Zoon is alleen door de Vader: niet gemaakt, niet geschapen, maar voortgebracht.

De Heilige Geest is van de Vader en de Zoon: niet gemaakt, niet geschapen, maar voortkomend.

Zo is er één Vader, niet drie Vaders; één Zoon, niet drie Zonen; één Heilige Geest, niet drie Heilige Geesten.

En in deze Drieëenheid is niets eerder of later, niets groter of kleiner,

maar alle drie Personen zijn gelijk eeuwig en geheel gelijkwaardig.

Daarom moet in alles, zoals eerder gezegd, de Drieëenheid in eenheid worden vereerd,

en de eenheid in Drieëenheid.

Wie dus behouden wil worden, moet dit over de Drieëenheid geloven.

Verder is het noodzakelijk tot eeuwig heil dat men ook oprecht gelooft in de menswording van onze Heer Jezus Christus.

Want het juiste geloof is dat wij geloven en belijden

dat onze Heer Jezus Christus, de Zoon van God, God en mens is.

God, uit het wezen van de Vader, geboren vóór alle tijden;

mens, uit het wezen van zijn moeder, geboren in de tijd.

Volledig God, volledig mens, bestaande uit een redelijke ziel en menselijk vlees.

Gelijk aan de Vader naar zijn goddelijkheid, minder dan de Vader naar zijn menselijkheid.

Hoewel Hij God en mens is, is Hij toch niet twee, maar één Christus.

Eén, niet door het vermengen van de natuur, maar door de eenheid van Persoon.

Want zoals ziel en lichaam één mens zijn, zo zijn God en mens één Christus.

Die geleden heeft voor ons heil, is neergedaald in de hel,

op de derde dag opgestaan uit de dood,

opgevaren naar de hemel, zit aan de rechterhand van God, de almachtige Vader,

vanwaar Hij zal komen om te oordelen de levenden en de doden.

Bij zijn komst zullen allen opstaan met hun lichamen

en rekenschap afleggen van hun eigen daden.

En zij die goed hebben gedaan, zullen het eeuwige leven ingaan,

maar zij die kwaad hebben gedaan, het eeuwige vuur.

Dit is het katholieke geloof. Wie dit niet oprecht en standvastig gelooft, kan niet behouden worden.

++++

Commentaar:

De Athanasian Creed is een diepgaande en plechtige samenvatting van het christelijke geloof, vooral met betrekking tot de Drieëenheid en de persoon van Christus. Hoewel de naam verwijst naar Athanasius van Alexandrië, is het waarschijnlijk later ontstaan in de Latijnse traditie. De tekst benadrukt:

De absolute gelijkheid en eenheid van de drie goddelijke Personen.

De noodzaak van orthodox geloof voor het heil.

De volledige godheid én mensheid van Jezus Christus.

De uiteindelijke opstanding en het oordeel.

Het is een tekst die zowel intellectueel als spiritueel uitdaagt, en uitnodigt tot eerbiedige contemplatie van het mysterie van God.

+++++

 Gebed in de geest van de Athanasian Creed:

Eeuwige Drieëne God, Vader, Zoon en Heilige Geest, 

U bent één in wezen, gelijk in heerlijkheid, verenigd in liefde.

Wij aanbidden U met ontzag,

en belijden met ons hart en onze stem:

U bent onze Schepper, Verlosser en Trooster.

Heer Jezus Christus,

volledig God en volledig mens,

U bent voor ons gestorven en opgestaan,

U zit aan de rechterhand van de Vader,

en U zult komen om te oordelen met gerechtigheid.

Heilige Geest,

U die uitgaat van de Vader ,

verlicht ons verstand,

versterk ons geloof,

en leid ons in de waarheid.

Laat ons dit geloof bewaren met zuiverheid en vreugde,

opdat wij, door genade, mogen delen in het eeuwige leven

en U loven in eeuwigheid.

Amen.

+++++

Wat is de betekenis van de geloofbelijdenis van Athanasius  in vergelijking met die van Nicea en Constantionopel,

De geloofsbelijdenis van Athanasius (ook wel Quicumque vult) staat in een duidelijke, maar niet altijd goed begrepen verhouding tot de geloofsbelijdenissen van Nicea (325) en Constantinopel (381).

Hier is een gestructureerd overzicht dat de kern raakt.

 Hoe verhouden de geloofsbelijdenissen zich tot elkaar?

  • Nicea (325) 4e eeuw :  Concilie van Nicea – Bestreed het Arianisme; belijden dat de Zoon waarachtig God is.
  • Nicea-Constantinopel (381) 4e eeuw- Het Concilie van Constantinopel . Het is een uitbreiding en verduidelijking van Nicea, vooral over de Heilige Geest.

1. De geloofsbelijdenis van Athanasius (5e–6e eeuw?)later(dan 4e eeuw) : Is niet door Athanasius geschreven. Geeft een Systematische uitleg van de Drie-eenheid en de incarnatie.

Belangrijk: Athanasius zelf heeft deze belijdenis niet geschreven. De tekst draagt zijn naam omdat hij de meest invloedrijke verdediger van de orthodoxe triniteit was.

2.Inhoudelijke verhouding:2.De Athanasian Creed bouwt voort op Nicea

De geloofsbelijdenis van Athanasius is geen alternatief voor Nicea, maar een uitwerking ervan.

Ze doet twee dingen die Nicea niet doet:

Uitgebreide, bijna catechetische uitleg van de Drie-eenheid

Nicea zegt wat we geloven: de Zoon is “één in wezen met de Vader”.

Athanasius legt uit hoe de Drie-eenheid orthodox wordt verstaan:

geen vermenging van personen

geen scheiding van het wezen

Vader ongemaakt, Zoon uit de Vader, Geest uit beiden, enz.

Sterke nadruk op de twee naturen van Christus

Nicea noemt Christus “waarachtig God”.

Athanasius voegt eraan toe dat Christus volledig God én volledig mens is, zonder verwarring of scheiding.

3. Waarom was de Athanasian Creed nodig?

De tekst ontstond in een tijd waarin nieuwe ketterijen opdoken:

Arianisme (Zoon is geschapen) → Nicea reageert.

Pneumatomachianen (Geest is niet God) → Constantinopel reageert.

Nestorianisme / Monofysitisme (problemen rond Christus’ twee naturen) → Athanasius-belijdenis verduidelijkt.

De Athanasian Creed is dus een samenvatting van de hele klassieke orthodoxie, zowel trinitair als christologisch.

4.Gebruik in de Kerk:

Nicea: wereldwijd gebruikt in liturgie (zondagsmis, doop, concilies).

Athanasius: vooral in het Westen (Latijnse Kerk), vroeger op bepaalde feestdagen gereciteerd, nu vooral theologisch referentiekader.

Kort samengevat:

De geloofsbelijdenis van Athanasius is een latere, uitgebreide en systematische uitleg van wat Nicea en Constantinopel al formuleerden.

Ze staat dus niet naast, maar op Nicea: een verdieping, een verduidelijking, een bescherming tegen misinterpretaties.

https://ewtnvatican.com/articles/nicene-creed-champion-the-life-and-legacy-of-st-athanasius-5235?

https://www.anastasiscenterblog.org/athanasius-trinity-nicene-creed?

https://learn.ligonier.org/articles/athanasian-creed?

https://revelationbyjesuschrist.com/antiochene-tome/

*******************

St Germanus van Constantinopel: Niemand wordt verlost of bewaard voor de strikken van Saan dan door Maria……

“Niemand wordt verlost of bewaard voor de wereldwijde strikken van Satan dan door Maria; en God schenkt Zijn genade aan niemand dan door haar alleen.” 

— Sint Germanus

++++

Commentaar:

Deze uitspraak van Sint Germanus is een krachtige uitdrukking van Mariologische devotie binnen de oosters-christelijke traditie. Hij benadrukt Maria als de universele Middelares van genade en bescherming. In een wereld vol geestelijke gevaren ziet Germanus haar als de veilige doorgang naar Christus — niet als een vervanging, maar als een moederlijke brug.

Zijn woorden zijn geen theologische exclusiviteit, maar een mystieke erkenning van Maria’s rol in het heilshandelen van God. Ze weerspiegelen een diepe ervaring van vertrouwen: dat wie zich aan Maria toevertrouwt, door haar geleid wordt naar Christus, de bron van alle genade.

Voor allen die zo vaak de spirituele kracht van moederlijke aanwezigheid en bemiddeling in je teksten oproepen, resoneert dit citaat als een uitnodiging tot overgave en vertrouwen.

++++

Gebed geïnspireerd door Sint Germanus:

 

Moeder Maria, zachte schaduw van God, 

In de stormen van deze wereld, wees mijn toevlucht.

Bescherm mij tegen de strikken van het kwaad,

en leid mij met jouw licht naar de genade van jouw Zoon.

 

Laat jouw mantel rusten op hen die wankelen,

en jouw gebed stijgen voor hen die zwijgen.

Door jou, o Moeder, stroomt de liefde van God.

Laat mij nooit vergeten: in jouw armen ben ik veilig.

 

Amen.

++++

 Wie was Sint Germanus?

Naam: Germanus I van Constantinopel 1

 

Leefperiode: ca. 634 – 740

Feestdag: 12 mei

Rol: Patriarch van Constantinopel (715–730)

Bijzonderheden:

Hij was een vurig verdediger van de iconenverering tijdens de iconoclastische controverse, toen keizers probeerden religieuze afbeeldingen te verbieden.

Zijn geschriften bevorderden de Mariadevotie, waarin hij Maria beschreef als de poort van genade en de beschermster van de gelovigen.

Hij werd uiteindelijk gedwongen af te treden door keizer Leo III, die iconen wilde verbannen.

Germanus wordt vereerd als heilige in zowel de Oosters-Orthodoxe als Katholieke Kerk.

Zijn leven getuigt van moed, mystiek inzicht en een diepe liefde voor de schoonheid van het geloof — iets wat jij ook zo vaak in jouw werk tot uitdrukking brengt.

++++

https://en.wikipedia.org/wiki/Germanus_of_Auxerre?

https://www.britannica.com/biography/Saint-Germanus-of-Auxerre?

https://www.britannica.com/biography/Saint-Germanus-of-Auxerre?

 

*************************