Dit is een privé christelijke blog van Kris Biesbroeck, Licentiaat Theologie en filosofie. De inhoud van blog : Theologie, filosofie, Kerkvaders, Heiligenlevens, Exegese, Augustinus,enz… Alles wat sinds 2007 op de site is verschenen kan hier teruggevonden worden bij de Categorieën (bij het begin van de site) HET ADRES VAN DE SITE IS : CHRISTELIJKEINFORMATIEBRON.WORDPRESS.COM.
“De Vader, zoals de apostel zegt, ‘wil dat alle mensen gered worden en tot kennis van de waarheid komen’ (1 Timoteüs 2:4)… Hij beknibbelt op geen enkele manier op de liefdevolle goedheid van Zijn wil jegens de mensen, zoals Apollinaris het zou stellen; Hij wil niet dat slechts sommigen en niet allen levend gemaakt worden. Het is niet de wil van de Heer dat de reden is waarom sommigen gered worden en anderen verloren gaan; als dat het geval zou zijn, zou de oorzaak van hun verderf aan Zijn wil toegeschreven moeten worden. Dat sommigen gered worden en sommigen verloren gaan, hangt veeleer af van de weloverwogen keuze van hen die het woord horen.”
Iemand werd gevraagd: ‘Wanneer zal een mens weten dat hij de vergeving van zijn zonden heeft ontvangen?’ Hij antwoordde: ‘Wanneer hij zich in zijn ziel bewust wordt dat hij ze volledig met heel zijn hart heeft gehaat, en wanneer hij zichzelf in zijn uiterlijke daden bestuurt op een manier die tegengesteld is aan zijn vroegere levenswijze. Zo iemand, die zijn zonden al heeft gehaat, is ervan overtuigd dat hij vergeving van zijn zonden heeft ontvangen vanwege het goede getuigenis van zijn geweten dat hij heeft verkregen, na het gezegde van de apostel: “Een onbewogen geweten getuigt van zichzelf.” (Vgl. Rom. 2:15)
En mogen wij ook vergeving van onze zonden verkrijgen door de genade en liefde voor de mens van de ongeschapen Vader met Zijn eniggeboren Zoon en de Heilige Geest, aan Wie de glorie zij in alle eeuwigheid. Amen.
“In drie onderdompelingen en met drie aanroepingen wordt het grote mysterie van de doop voltrokken, met het doel dat het type van de dood volledig gesymboliseerd wordt en dat door de traditie van de goddelijke kennis de zielen van de gedoopten verlicht worden.”
“De heilige apostelen en discipelen van de Heiland waren over de hele wereld verspreid. Thomas, zo zegt de traditie, ontving Parthië (het huidige Iran) door het lot. Andreas, Scythië (Eurazië). Johannes in Azië (Turkije), waar hij zich onder de mensen begaf totdat hij in Efeze stierf. Petrus predikte tot de Joden van de diaspora in Pontus en Galatië… en tenslotte, toen hij in Rome was aangekomen, werd hij met het hoofd naar beneden gekruisigd, wat hij zelf gepast vond om te lijden. Is het nodig om iets te zeggen over Paulus, die in de tijd van Nero gemarteld werd in Rome
Eusebius van Cassarea : Over Petrus’martelaarschap in Rome- “Ecclesial history 3.1.1”
“… Hij bracht een wonderbaarlijke uitwisseling met ons tot stand,
door wederzijds te delen –
we gaven Hem de kracht om te sterven,
Hij zal ons de kracht geven om te leven!
Sint-Augustinus (354-430)
Kerkvader
++++++++++++++++
Ik verheug mij nu in
mijn lijden voor u,
en ik vul in mijn vlees aan
wat nog ontbreekt aan de verdrukkingen van Christus,
voor zijn lichaam,
dat wil zeggen de kerk.
De brief van de heilige Paulus aan de Kolossenzen 1:24
+++++++++++++++
Berouw tonen betekent niet neerkijken op je eigen tekortkomingen, maar omhoogkijken naar Gods liefde. Het betekent niet terugkijken met zelfverwijt, maar vooruitkijken met vertrouwen. Het betekent niet zien wat je niet hebt kunnen zijn, maar wat je door de genade van Christus nog zou kunnen worden.
+Sint Johannes Climacus
++++++++++++++++
Sint-Augustinus (354-430)
Vader en Kerkleraar
Preken over het Evangelie van Johannes, nr. 2
“In den beginne was het Woord, het Woord van God” (vgl. Joh 1,1). Hij is één en dezelfde met Hem; wat Hij is, is Hij altijd; Hij is zonder verandering, Hij is. Dit is de naam die Hij aan Zijn dienaar Mozes bekend maakte: “Ik ben die Ik ben” en “U zult zeggen: IK BEN Mij naar u gezonden” (Ex 3,14)… Wie zou dit kunnen begrijpen? Wie zou Hem kunnen bereiken – veronderstel dat hij al de krachten van zijn ziel zo goed mogelijk zou richten op het bereiken van Hem die is? Ik zal Hem vergelijken met een banneling die zijn vaderland van verre ziet – de zee scheidt hem ervan af, hij weet waar hij heen moet, maar heeft geen middelen om er te komen. Op dezelfde manier willen wij die laatste haven bereiken die de onze zal zijn, waar de Ene is die Is, want Hij alleen is altijd Dezelfde. Maar de oceaan van deze wereld blokkeert de weg…
Hij die ons roept, is hier beneden gekomen om ons de middelen te geven om daar te komen. Hij koos het hout dat ons in staat zou stellen de zee over te steken – inderdaad, niemand kan de oceaan van deze wereld oversteken, die niet gedragen wordt door het kruis van Christus. Zelfs de blinden kunnen zich aan dit kruis vastklampen. Als je niet zo goed kunt zien waar je heen gaat, laat het dan niet los, het zal je vanzelf leiden.
Dus dan, broeders, dit is wat ik in uw hart zou willen inprenten, als u wilt leven in een geest van toewijding, een christelijke geest, die zich aan Christus vastklampt zoals Hij voor ons geworden is, om ons weer bij Hem te voegen zoals Hij nu is en zoals Hij altijd is geweest. Daarom is Hij naar ons neergedaald, want Hij is mens geworden opdat Hij de zwakken zou opnemen, hen in staat zou stellen de zee over te steken en van boord te gaan naar het thuisland, waar een schip niet langer nodig is, omdat er geen oceaan meer is om over te steken.
In ieder geval zou het beter voor de ziel zijn Hem niet te zien en het Kruis van Christus te omhelzen, dan Hem geestelijk te zien, maar het Kruis te verachten. Dus, voor ons eigen geluk, mogen we zowel zien waar we heen gaan als ons vastklampen aan het schip dat ons daarheen brengt…! Sommigen zijn daarin geslaagd en hebben gezien wat Hij is. Het was omdat hij Hem had gezien dat Johannes zei: “In het begin was het Woord en het Woord was bij God, en het Woord was God.” Ze zagen Hem en om te bereiken wat ze van verre zagen, klampten ze zich vast aan het kruis van Christus. Zij verachtten de nederigheid van Christus niet.
+++++++++++++
“Zalig zijn zij die niet gezien
hebben en niet geloofd hebben.”
Johannes 20:29
Er schuilde een wonderbaarlijke voorzienigheid achter deze
woorden van de Verlosser en ze kunnen ons enorm
helpen. Ze laten eens te meer zien hoeveel Hij
om onze ziel geeft, want Hij is goed en, zoals
de Schrift zegt: “Hij wil dat iedereen gered wordt
en tot kennis van de waarheid komt” (1 Timoteüs 2,4)…
“Gezegend is daarom iedereen
die de boodschap
van de heilige apostelen gelooft, die, zoals de heilige Lucas zegt,
ooggetuigen waren van de daden
van Christus en “dienaren van het woord” (Lc 1,2).
De heilige Cyrillus van Alexandrië (380-444)
Vader en Kerkleraar
+++++++++++++
Ziel van Christus
Anima Christi
Ziel van Christus, heilig mij -Anima Christi, sanctifica me Lichaam van Christus, red mij – Corpus Christi, salva me Bloed van Christus, vervul mij – Sanguis Christi, inebria me Water uit de zijde van Christus, reinig mijA – qua lateris Christi, lava me
Lijden van Christus, versterk mij – Passio Christi, conforta me O goede Jezus, hoor mij – O bone Iesu, exaudi me In jouw wonden – Intra vulnera tua Verberg, verberg mij -Absconde, absconde me
Ziel van Christus, heilig mij – Anima Christi, sanctifica me Lichaam van Christus, red mij -Corpus Christi, salva me Bloed van Christus, vervul mij – Sanguis Christi, inebria me Water uit de zijde van Christus, – reinig mijAqua lateris Christi, lava me
Laat niet toe dat ik van jou gescheiden word – Ne permittas a te me separari Verdedig mij tegen de boze vijand – Ab hoste maligno defende me In het uur van mijn dood – In hora mortis meae Roep mij, roep mij – Voca me, voca me
Ziel van Christus, heilig mij – Anima Christi, sanctifica me Lichaam van Christus, red mij – Corpus Christi, salva me Bloed van Christus, vervul mij – Sanguis Christi, inebria me Water uit de zijde van Christus, reinig mij – Aqua lateris Christi, lava me
En gebied mij om naar jou te komen – Et iube me venire ad te Zodat ik met jouw heiligen jou prijs – Ut cum Sanctis tuis laudem te Voor eeuwige eeuwen – Per infinita saecula Eeuwen, amen – Saeculorum, amen
Ziel van Christus, heilig mij – Anima Christi, sanctifica me Lichaam van Christus, red mij -Corpus Christi, salva me Bloed van Christus, vervul mij – Sanguis Christi, inebria me
+++++++++++++++++++++
Het kruis was een preekstoel waaruit Christus Zijn liefde voor de wereld verkondigde
St Augustinus
++++++++++++++++++++
Hij begon Zijn bediening door honger te lijden, maar Hij is het Brood des Levens. Jezus beëindigde Zijn aardse bediening door dorst te lijden, maar Hij is het Levende Water. Jezus was vermoeid, maar Hij is onze rust. Jezus bracht eerbetoon, maar Hij is de Koning. Jezus werd ervan beschuldigd een demon te hebben, maar Hij dreef demonen uit. Jezus weende, maar Hij veegt onze tranen weg. Jezus werd verkocht voor dertig zilverlingen, maar Hij verloste de wereld. Jezus werd als een lam ter slachting gebracht, maar Hij is de Goede Herder. Jezus stierf, maar door Zijn dood vernietigde Hij de macht van de dood.
Want dit ontvangen wij niet als gewoon brood en gewone drank.
Maar wij, nadat wij hem die overtuigd is en met onze leer heeft ingestemd, aldus gewassen hebben, brengen hem naar de plaats waar zij die broeders genoemd worden, bijeenkomen, om hartelijk te bidden voor onszelf en voor de gedoopte [verlichte] persoon, en voor alle anderen in elke plaats, dat wij waardig geacht mogen worden, nu wij de waarheid hebben leren kennen, door onze werken ook goede burgers en onderhouders van de geboden te worden bevonden, zodat wij behouden mogen worden met een eeuwige zaligheid. Nadat we de gebeden beëindigd hebben, groeten we elkaar met een kus.
Dan wordt er brood en een beker wijn gemengd met water naar de voorzitter van de broeders gebracht; en hij neemt ze aan, prijst en verheerlijkt de Vader van het heelal, in de naam van de Zoon en van de Heilige Geest, en dankt uitvoerig omdat wij waardig geacht zijn om deze dingen uit Zijn handen te ontvangen. En wanneer hij de gebeden en dankzeggingen heeft beëindigd, betuigen alle aanwezigen hun instemming door Amen te zeggen. Dit woord Amen komt in het Hebreeuws overeen met γενοιτο [zo zij het]. En wanneer de voorganger dank heeft uitgesproken en alle mensen hun instemming hebben betuigd, geven degenen die door ons diakenen zijn geroepen, aan ieder van de aanwezigen het brood en de wijn gemengd met water waarover de dankzegging is uitgesproken, om te delen, en aan degenen die afwezig zijn, nemen zij een deel mee.
En dit voedsel wordt onder ons Ευχαριστια [de Eucharistie] genoemd, waaraan niemand mag deelnemen behalve de mens die gelooft dat de dingen die wij leren waar zijn, en die gewassen is met de wassing die is voor de vergeving van zonden en tot wedergeboorte, en die zo levend is als Christus heeft geboden. Want niet als gewoon brood en gewone drank ontvangen wij deze; maar op dezelfde wijze als Jezus Christus, onze Verlosser, vleesgeworden door het Woord van God, zowel vlees als bloed had voor onze redding, zo is ons ook geleerd dat het voedsel dat gezegend wordt door het gebed van Zijn woord, en waaruit ons bloed en vlees door transformatie worden gevoed, het vlees en bloed is van die Jezus die vleesgeworden is. Want de apostelen hebben ons in de door hen geschreven memoires, die Evangeliën worden genoemd, aldus overgeleverd wat hun was opgedragen; Dat Jezus brood nam en, na het uitspreken van Zijn dankzegging, zei: “Doe dit ter nagedachtenis aan Mij, dit is Mijn lichaam.” En dat Hij, op dezelfde manier, na de beker te hebben genomen en te hebben gedankt, zei: “Dit is Mijn bloed.” En het aan hen alleen gaf. Dit hebben de boze duivels nagebootst in de mysteriën van Mithras, door hetzelfde te bevelen. Want dat brood en een beker water met bepaalde bezweringen worden geplaatst in de mystieke rituelen van iemand die wordt ingewijd, weet u of kunt u leren.
Gemeenschappelijk christologisch begrip van de apostolische kerken
Nadat ik er lang over had nagedacht en nagedacht, raakte ik ervan overtuigd dat deze ruzies onder christenen geen feitelijke kwesties zijn, maar eerder een kwestie van woorden en termen. Want allen belijden Christus, onze Heer, als volmaakt God en volmaakt mens, zonder enige vermenging, vermenging of verwarring van naturen. Deze dubbelgevende gelijkenis wordt door de ene partij [Syrisch-orthodoxen] ‘een natuur’ [kyonol] genoemd, door een andere [Chalcedoniërs] ‘een hypostase’ [qnomo], en door weer een andere [Kerk van het Oosten] ‘een persoon’ [parsopol]. Zo zag ik dat alle christelijke gemeenschappen, met hun verschillende christologische standpunten, één gemeenschappelijke basis bezaten, zonder enige verdeeldheid. Dienovereenkomstig heb ik alle haat uit de diepten van mijn hart volledig uitgeroeid en heb ik volledig afgezien van discussies met wie dan ook over belijdeniszaken.
‘O zondaar, wees niet ontmoedigd, maar neem in al uw behoeften uw toevlucht tot Maria. Roep haar te hulp, want het is een goddelijke kwaal dat zij in elke vorm van nood zou moeten helpen.’
“Er moet worden erkend dat de mens in zijn beperkte en relatieve aardse leven alleen in staat is het mooie en het waardevolle tot stand te brengen als hij gelooft in een ander leven, onbeperkt, absoluut, eeuwig. Dat is een wet van zijn wezen. Een contact met dit sterfelijke leven zonder enig ander doel leidt tot het wegslijten van effectieve energie en een zelfvoldoening die iemand nutteloos en oppervlakkig maakt. Alleen de spirituele mens, die diep geworteld is in het oneindige en eeuwige leven, kan een ware schepper zijn.
Maar het humanisme ontkende de geestelijke mens, droeg het eeuwige over aan het tijdelijke en nam zijn standpunt in naast de natuurlijke mens binnen de beperkte grenzen van de aarde.”
Jezus Christus leefde te midden van zijn vijanden. Uiteindelijk lieten al zijn discipelen hem in de steek. Aan het kruis was hij volkomen alleen, omringd door boosdoeners en spotters. Om die reden was hij gekomen: om vrede te brengen aan de vijanden van God. Zo hoort ook de christen niet thuis in de afzondering van een kloosterleven, maar te midden van vijanden. Daar is zijn opdracht, zijn werk. ‘Het koninkrijk moet te midden van je vijanden zijn. En wie dit niet wil verdragen, wil niet tot het koninkrijk van Christus behoren; hij wil onder vrienden zijn, tussen rozen en lelies zitten, niet met de slechte mensen, maar met de vrome mensen. O jullie godslasteraars en verraders van Christus! Als Christus had gedaan wat jullie nu doen, wie zou er dan ooit gespaard zijn gebleven?’
― Dietrich Bonhoeffer, Samenleven: de klassieke verkenning van de christelijke gemeenschap
Ik kan een broeder voor wie ik bid niet langer veroordelen of haten, hoeveel problemen hij me ook bezorgt.
Zijn gezicht, dat vroeger misschien vreemd en ondraaglijk voor me was, verandert in voorbede in het gelaat van een broeder voor wie Christus stierf, het gezicht van een vergeven zondaar. Dit is een gelukkige ontdekking voor de christen die voor anderen begint te bidden. Er is geen afkeer, geen persoonlijke spanning, geen vervreemding die niet door voorbede overwonnen kan worden, voor zover het onze kant betreft. Voorbede is het reinigende bad waarin het individu en de gemeenschap elke dag moeten stappen. De strijd die we met onze broeder in voorbede voeren, kan zwaar zijn, maar die strijd heeft de belofte dat hij zijn doel zal bereiken.
― Dietrich Bonhoeffer, Samenleven: de klassieke verkenning van de christelijke gemeenschap
Maar het zijn niet alleen mensen die de heiligen kunnen helpen beschermen tegen onheil. Sint Franciscus van Assisi, de geliefde stichter van de Franciscaanse orde, die tegen het einde van de 12e eeuw werd geboren, ‘had een diepe liefde
voor Gods schepping en voelde dat al Gods schepselen zijn broeders en zusters waren.’ Er wordt gezegd dat hij zelfs ooit vrede sloot tussen een hongerige wolf die mensen en dieren had gedood en de stad die bang was voor de wolf en hem wilde doden. Er wordt ook beweerd dat toen hij tot de vogels in de bomen predikte, de vogels aandachtig luisterden en stil bleven totdat hij zei dat ze weg mochten vliegen.
“Door het kruis slaan we onze vijanden neer en heffen we de hoorn van verlossing op. Door het kruis zetten we de hartstochten op de vlucht en besluiten we vrij om ons leven boven de hemelen te leven. Wie het kruis op zijn schouders draagt, wordt een navolger van Christus en wordt samen met Christus verheerlijkt. Bij het zien van het kruis worden engelen versierd en duivels veracht. Bij het vinden van het kruis ging de dief het paradijs binnen en in plaats van zijn diefstal ontving hij het koninkrijk. Degene die eenvoudigweg Degene die eenvoudig het kruisteken maakt, verdrijft zijn angsten en ontvangt in plaats daarvan vrede. Degene die het kruis als zijn bescherming heeft, zal veilig zijn voor alle kwaad en onschendbaar.”
St. Theodorus de Studiet, Oratie over de verering van het kostbare en levengevende kruis
christelijkeinformatiebron 