H. Gregorius van Nazianze (330-390), bisschop en Kerkleraar
Homilie 39, voor het Lichtfeest ; PG 36, 349 (vert. brevier)

“De hemel opende zich“

    

  Christus wordt verlicht door de doop, laten we ons bij Hem aansluiten. Christus laat zich dopen; laten wij met Hem afdalen om met Hem op te stijgen. Johannes is aan het dopen, Jezus komt naderbij, misschien ook wel om de Doper te heiligen, in ieder geval om de oude Adam geheel in het water te begraven. Daartoe heeft Hij vooraf de Jordaan geheiligd. Zelf geest en lichaam, wilde de Heer met de Geest het water inwijden… Jezus stijgt dan uit het water op. Hij draagt inderdaad de hele wereld met zich mee. Hij ziet de hemel openscheuren, die Adam voor zichzelf en voor allen na hem had gesloten, zoals ook het paradijs gesloten werd met het vlammend zwaard.

      De Geest komt tot Hem als tot zijn gelijke en legt getuigenis af over Jezus’ goddelijkheid. De stem weerklinkt uit de hemel als getuigenis over Hem die uit de hemel kwam. En in de gedaante van een duif, lichamelijk zichtbaar, betuigt Hij eer aan het lichaam dat immers ook God is door de vergoddelijking. Zo kondigde eeuwen geleden ook een duif het einde van de zondvloed aan (Gn 8,11).

      Wij willen vandaag het doopsel van Christus met een passende viering gedenken. Wees helemaal rein; reinigt dus uzelf. Want over niets verheugt God zich meer dan over de bekering en redding van een mens. Elk woord en alle mysteriėn zijn daarop gericht. U moet een lichtend voorbeeld zijn in de wereld, voor de andere mensen een levenskracht. U moet worden tot een volmaakt licht dat staat bij het grote Licht; wees ingewijd in het hemelse leven van licht, overgoten met het heldere en zuivere licht van de Drie-eenheid.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

BEGIN VAN DE VASTENTIJD

 

“Open voor mij de deur van het berouw,

O Schenker van het leven.

Want zie, mijn geest waakt en verlangt

Naar uw heilige tempel

Omdat de tempel van mijn lichaam

Geheel veronteinigd is;

Maar Gij Bermahrtige, reinig mij door uw grote genade.

 

Leid mij op het pad des heils,

O Moeder van God,

Want met beschamende daden

Heb ik mijn ziel besmeurd

En de traagheid mijn leven verdaan.

Maar bevrijd mij door uw gebeden

Van al mijn onreinheid.

 

Denkende aan de vele boosheden

Die ik heb begaan,

Beef ik, ongelukkige,

Voor de dag des oordeels.

Maar hopende op de genade

Van uw barmhartigheid,

Roep ik als David U toe :

Ontferm U over mij, o God,

Volgens uw grote genade

 

(Horologion,p120)

H. Johannes Chrysostomos (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar
Losse overwegingen. Over de verlamde.

“Hij zag hun geloof”

      De verlamde had geloof in Jezus Christus. De manier waarop hij zich aan Christus liet zien, bewijst het. Men liet hem neerdalen door een gat in het dak… U weet dat de zieken in een zo grote diepte en slecht humeur zijn dat de goede diensten die men hen geeft hen vaak chagrijnig maakt op hun bed… Maar deze verlamde is tevreden dat hij uit zijn kamer wordt gehaald en als spektakel aan het publiek wordt uitgeleverd, door op zijn draagbaar over pleinen en straten gedragen te worden…

      Deze verlamde lijdt niet aan eigenliefde, de menigte omringt het huis waar de Redder zich bevindt, alle doorgangen zijn afgesloten, de ingang is belemmerd. Wat maakt het uit! Men brengt hem naar binnen door het dak en hij vindt het goed: de liefde is zo handig, de liefde is zo vindingrijk! “Wie zoekt, zal vinden; wie klopt, zal open gedaan worden” (Mt 7,8). Deze zieke zal niet tegen zijn vrienden die hem dragen, zeggen: “Wat gaan jullie doen? Waarom zoveel gedoe? Waarom die haast? Laten we wachten tot het huis leeg is en iedereen vertrokken. Dan zouden we ons aan Jezus, die alleen gelaten is, kunnen tonen…” Nee, de verlamde denkt zoiets niet; het is voor hem een heerlijkheid om een groot aantal getuigen bij zijn genezing te hebben.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

H. Cyrillus van Alexandrië (380-444), bisschop, Kerkleraar
Commentaar op het Evangelie van Johannes, 4

“Allen, die Hem aanraakten, werden genezen”

    

  Zelfs om doden te laten verrijzen, vindt de Verlosser het niet genoeg om door zijn Woord te handelen, die toch drager is van de goddelijke bevelen. Voor dat zo prachtige werk, neemt Hij, als men dat zo kan zeggen, zijn eigen vlees als medewerkster om zo te tonen dat zij de macht heeft om het leven te geven, en om te laten zien dat ze één is met Hem: zij is immers zijn vlees, en niet een vreemd element.

      Dat is wat er is gebeurd als Hij het dochtertje van het hoofd van de synagoge liet verrijzen, door tegen haar te zeggen: “Meisje, sta op!” (Mc 5,41). Hij heeft haar bij de hand genomen, zoals het geschreven staat. Hij heeft haar het leven teruggegeven, zoals God door een machtig bevel, en Hij heeft haar ook opgewekt door het contact met zijn heilig vlees – er zo van getuigend dat een zelfde goddelijke energie aan het werk is, zowel in zijn lichaam als in zijn woord. Zo ook op dezelfde wijze als Hij in de stad genaamd Naïn aankomt, waar men de enige zoon van de weduwe begroef, daar heeft Hij de doodskist aangeraakt en gezegd: “Jongen, ik zeg je, sta op!” ( Lc 7,14).

      Zo kent Hij niet alleen de macht om de doden te laten verrijzen naar zijn woord, maar ook om te tonen dat zijn lichaam levendmakend is, raakt Hij de doden aan, en door zijn vlees laat Hij het leven overgaan naar hun dode lichaam. Als het enige contact met zijn heilig vlees, het leven teruggeeft aan een lichaam dat in staat van ontbinding is, welke genade zullen wij dan niet vinden door zijn levendmakende eucharistie wanneer wij van haar onze voeding maken? Zij zal hen, die eraan hebben deelgenomen, geheel omvormen in haar eigen zaligheid, welke de onsterfelijkheid is.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

 

GEBED

Jezus, zachtmoedig en nederig van hart, u komt tot ieder mens om de liefde van de Vader te openbaren.

Jezus, goedheid zonder grenzen, u bevrijdt de gevangenen, u vergeeft onze fouten.

Jezus, onze rust en onze toevlucht, uw juk is zacht en uw last is licht.

Jezus, gezonden door de Vader, u geneest onze blindheid.

Jezus, brood des levens, u voedt onze hart door uw woord.

Jezus, u kwam om vuur op aarde te brengen.

Opgestane Jezus, u laat ons delen in uw vreugde

Gebed uit Taizé

H. Cyprianus (rond 200-258), bisschop van  Carthage et martelaar
Het gebed van de Heer nr. 18

“Ons dagelijks brood”

     

“Geef ons heden ons dagelijks brood” Deze woorden kun je op een geestelijke en letterlijke wijze horen: in het plan van God, moeten de twee interpretaties bijdragen aan ons heil.

 

      Ons levensbrood is Christus, en dat brood is niet voor iedereen, maar het is voor ons. Zoals wij “Onze Vader” zeggen, omdat Hij de Vader is van hen die geloof hebben, zo noemen wij Christus “ons brood”, omdat Hij het brood van hen is die zijn lichaam vormen. Om het brood te verkrijgen, bidden we elke dag; wij willen niet … vanwege een ernstige fout… ons dat hemels brood ontzeggen, ons scheiden van het lichaam van Christus, Hij die verkondigde: “Ik Ben het levend brood dat uit de hemel is neergedaald; als iemand van dit brood eet, zal hij eeuwig leven. En het brood dat Ik u geef is mijn vlees voor het leven van de wereld” (Joh 6,51)… De Heer heeft ons waakzaam gemaakt: “Als u niet eet van het vlees van de Mensenzoon en zijn bloed niet drinkt, dan zult u het leven niet in u hebben” (Joh 6,53). Wij vragen dus om alle dagen ons brood te ontvangen, dat wil zeggen Christus, om in Christus te blijven en te leven, en om ons niet te verwijderen van zijn genade en van zijn lichaam.

      Wij kunnen deze vraag ook op een volgende manier begrijpen: wij hebben de wereld achter ons gelaten; door de genade van het geloof hebben we zijn rijkdommen en zijn verleidingen verworpen; wij vragen eenvoudig voeding… Degene die net leerling  van Christus begint te worden en van alles afstand doet naar het woord van de Meester (Lc 14,33), moet het dagelijks voedsel vragen en zich geen zorgen maken over de toekomst. De Heer heeft gezegd: “Maakt u niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal zijn eigen zorgen hebben; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last” (Mt 6,34). De leerling vraagt dus met reden zijn dagelijks brood, aangezien men hem verboden heeft om zich met morgen bezig te houden.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

H. Johannes Chrysostomos (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar
Overwegingen over Matteüs, nr 44 ; PG 57, 467

“Wie oren heeft om te horen, hij hore!”

     

In de parabel van de zaaier, toont Christus ons dat zijn woord zich zonder onderscheid richt tot iedereen. Zo maakt immers ook de zaaier in de parabel geen onderscheid tussen de terreinen, maar zaait in alle windrichtingen, zo maakt de Heer ook geen onderscheid tussen rijk of arm, wijs of dwaas, de nalatige of de toegewijde, de moedige en de laffe, maar Hij richt zich tot allen en, hoewel Hij de toekomst kent, zet Hij van zijn kant alles in het werk om zo te kunnen zeggen: “Wat kon ik nog meer aan mijn wijngaard doen, wat heb ik te weinig gedaan? (Jes 5,4)…

 Bovendien vertelt de Heer deze parabel om zijn leerlingen aan te moedigen en om ze te leren zich niet te laten verslaan, zelfs als degenen die het woord ontvangen minder in aantal zijn dan zij die het verkwisten. Zo was het voor de Meester zelf, die, ondanks zijn kennis van de toekomst, niet ophield met het uitzaaien van zijn graan.

      Maar zul je zeggen, waar is het goed voor om het tussen de doornen, op de stenen of op het pad te zaaien? Ging het over zaad en de materiële aarde, dan zou het geen zin hebben; maar aangezien het over de zielen en over het Woord gaat, dan is deze zaak helemaal een lofrede waard. Men maakt met reden een akkerbouwer die zo handelde, verwijten; steen kan geen aarde worden, een pad kan niet ophouden pad te zijn en doornen blijven doornen. Maar op het geestelijke vlak gaat het niet op dezelfde wijze: steen kan daar een vruchtbare aarde worden, de weg kan ophouden om door allerlei voorbijgangers betreden te worden en een vruchtbaar veld worden, de doornen kunnen uitgetrokken worden en daardoor kan het graan vrij groeien. Als dat niet mogelijk was, dan zou de zaaier zijn graan niet gezaaid hebben zoals hij het nu gedaan heeft.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

 

Lied

Psalm

Ik wil u loven met heel mijn hart,
voor u zingen onder het oog van de goden,
mij buigen naar uw heilige tempel,
uw naam loven om uw liefde en trouw.

Grote dingen hebt u beloofd, tot eer van uw naam.
Toen ik u aanriep, hebt u geantwoord,
mij bemoedigd en gesterkt.

Laten alle koningen op aarde u loven, heer,
zij hebben de beloften uit uw mond gehoord.
Laten zij de wegen van de heer bezingen:
“Groot is de majesteit van de heer.”

De heer is hoogverheven! Naar de nederige ziet hij om,
de hoogmoedige doorziet hij van verre.
Al is mijn weg vol gevaren, u houdt mij in leven,
u verdedigt mij tegen de woede van mijn vijanden.

Uw rechterhand brengt mij redding.
De heer zal mij altijd beschermen.
heer, uw trouw duurt eeuwig,
laat het werk van uw handen niet los.

Psalm 138

H. Johannes Chrysostomes (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar
Toegekende homilie

“Het kind sprong van vreugde op in mijn schoot”

      Wat een nieuw en wonderbaar mysterie ! Johannes is nog niet geboren en hij spreekt reeds door op te springen. Hij is nog niet verschenen en hij geeft al waarschuwingen. Hij kan nog niet roepen en hij laat zich al horen door zijn handelingen. Hij is nog niet aan zijn leven begonnen en hij verkondigt God al. Hij heeft het licht nog niet gezien en hij toont de zon al. Hij is nog niet op de wereld gezet en hij haast zich al om te handelen als voorloper. De Heer is daar: hij kan zich niet inhouden, hij verdraagt het niet om de vaste grenzen van de natuur af te wachten, maar hij doet moeite om de gevangenis van de moederschoot te breken en hij probeert van te voren de komst van de Heer te laten kennen. “Hij, die de boeien zal breken, is gekomen, zegt hij. En ik blijf vastgeketend, is het nodig dat ik hier nog blijf? Het Woord komt om alles te herstellen en ik blijf nog gevangen? Ik zal eruit komen, en ik zal naar Hem toe rennen en aan allen verkondigen: Daar is het lam van God, dat de zonde van de wereld wegneemt.” (Joh 1,29)

      Maar zeg ons eens, Johannes, nog vastgehouden in de duisternis van de schoot van je moeder, hoe zie je en hoe hoor je? Hoe schouw jij goddelijke zaken? Hoe kun je opspringen en jubelen? “Groot is het mysterie dat vervuld wordt, zegt hij, het is een handeling die aan het menselijk begrip ontgaat. Met recht breng ik iets nieuws in de natuurlijke orde door Hem die de bovennatuurlijke orde zal vernieuwen. Ik zie zelfs voordat ik geboren ben de gebaren van de Zon der Gerechtigheid (Ml 3,10). Ik neem het ongehoorde waar, want door op de wereld te komen ben ik de stem die het grote Woord voorgaat. Ik roep, want ik schouw de eniggeboren Zoon van de Vader, bekleed met vlees. Ik jubel want ik zie de Schepper van het universum de menselijke vorm ontvangen. Ik spring op, want ik denk dat de Verlosser van de wereld een lichaam heeft aangenomen. Ik ben de voorloper van zijn komst en ga uw getuigenis voor door de mijne.”

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

 

Homilie toegekend aan St. Gregorius de Thaumaturg (ca. 213 – ca. 270), bisschop
Homilie over de heilige Theofanie, 4 ; PG 10, 1181

“Hij sprak, en zegende God”

     

 [Johannes de Doper zei:] “In uw aanwezigheid, Heer Jezus, kan ik niet zwijgen, want “ik ben de stem die roept in de woestijn: maak de weg van de Heer gereed, maak recht zijn paden. Ik zou door U gedoopt moeten worden, en dan komt U naar mij?” (Mt 3,3.14).

      Toen ik werd geboren, heb ik de steriliteit van degene die mij baarde verwijderd; en toen ik pas was geboren, droeg ik het geneesmiddel tegen de stomheid van mijn vader door van U de genade van dat wonder te ontvangen. Maar U bent geboren uit de Maagd Maria op de wijze zoals U dat wilde en die alleen U kunt kennen, U hebt haar maagdelijkheid niet verwijderd, U hebt haar beschermd door haar de titel van moeder te geven; noch heeft haar maagdelijkheid uw geboorte belet, noch heeft uw geboorte haar maagdelijkheid besmet. Deze twee strijdige werkelijkheden, de geboorte en de maagdelijkheid hebben zich in een unieke harmonie verenigd, welke het vermogen is van de Schepper van de natuur.

      Ik ben een mens, ik neem slechts deel aan de goddelijke genade; maar U bent tegelijk God en mens, omdat U van nature de vriend van de mensen bent.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

H. Cyrillus van Alexandrië ((380-444), bisschop, Kerkleraar
Over Jesaja, III, 3

“Bereidt de weg des Heren”

 

 HH Athanasios en Cyrillos van Alexandrië
     

“De woestijn zal zich verheugen, de dorre vlakte vrolijk zijn, de wildernis zal jubelen en bloeien” (Jes 35,1). Wat de geďnspireerde Schrift over het algemeen dor en onvruchtbaar noemt, is de Kerk van de heidenen. Zij bestond vroeger onder volkeren, maar ze had haar mystieke Bruidegom niet uit de hemel ontvangen, dat wil zeggen Christus… Maar Christus kwam naar haar toe: Hij heeft haar gevangen door het geloof, Hij heeft haar verrijkt met de goddelijke rivier die in haar stroomt, stroomt, want Hij is “de bron van het leven, stroom van vreugden” (Ps 36,10.9)… Vanaf het moment dat Hij tegenwoordig was, hield de Kerk op om onvruchtbaar en dor te zijn; zij ontmoette haar Bruidegom, zij heeft ontelbaar veel kinderen op de wereld gezet, ze heeft zich met mystieke bloemen bedekt…

      Jesaja vervolgt: “Daar zal een gebaande weg lopen, ‘Heilige weg’ genaamd, geen onreine zal die betreden” (v8). Hier gaat het over de kracht van het Evangelie die het leven doordrenkt, of, anders gezegd, dat is de zuivering van de Heilige Geest. Want de Heilige Geest haalt iedere smet weg uit een menselijke ziel, Hij bevrijdt van de zonden en laat alle onzuiverheden boven drijven. De weg is dus terecht heilig genoemd; ze is niet toegankelijk voor wie onrein is. Niemand kan immers volgens het Evangelie leven als hij niet eerst gezuiverd is door de heilige doop; niemand kan het dus zonder het geloof…

      Alleen zij die bevrijd zijn van de tirannie van de duivel, kunnen een verheerlijkt leven leiden dat de profeet illustreert met deze beelden: “Geen leeuw of roofdier zal daar komen, geen enkel wild dier dwaalt rond” (v.9) op die heilige weg. Vroeger viel immers een wild dier, de duivel, deze uitvinder van de zonde met zijn slechte geesten, de bewoners van de aarde aan. Maar hij is tot niets teruggebracht door Christus, hij werd ver van de kudde gelovigen gejaagd, verstoken van de macht die hij op hen uitoefende. Daarom, gaan ze, bevrijd door Christus en verzameld in het geloof, één van hart deze heilige weg (v.9). Toen ze hun oude wegen verlieten, kwamen “zij jubelend naar Sion”, dat wil zeggen de Kerk, “gekroond met eeuwige vreugde” (v.10), op aarde en in de hemel, en ze eren God, hun Verlosser.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

H. Johannes van Damascus (ca. 675-749), monnik, theoloog, Kerkleraar
Homilie voor de Geboorte van de Maagd, 7, 10

 

“Zie, Ik maak alle dingen nieuw” (Ap 21,5)

      Vandaag heeft de Schepper van alle dingen, God het Woord, een nieuw werk gedaan, dat als een roos voortkomt uit het hart van de Vader om geschreven te worden door de Heilige Geest, die de taal van God is…. Heilige dochter van Joachim en Anna, die ontsnapt is aan de blikken van de Vorsten en Machten en “aan de vlammende bliksemstralen van het Kwaad” (Kol 1,16; Ef 6,16). U hebt in de bruidssuite van de Heilige Geest gewoond, en u bent ongeschonden gebleven om de bruid van God te worden en Moeder van God door de natuur… Geliefde dochter van God, eer van uw ouders, van generatie op generatie noemt men u de gelukkige, zoals u dat ook in waarheid hebt bevestigd (Lc 1,48). Waardige dochter van God, schoonheid van de menselijke natuur, herstel van Eva onze eerste moeder! Want door uw geboorte is degene die gevallen was, weer opgericht… Als door de eerste Eva “de dood zijn intrede heeft gedaan” (Wijsh. 2,24; Rm 5,12), omdat ze zich in dienst van de slang heeft gesteld, heeft Maria zich dienares van de goddelijke wil gemaakt en heeft de bedrieglijke slang bedrogen en is in de wereld van de onsterflijkheid binnengegaan.

      U bent kostbaarder dan heel de schepping, want van u alleen heeft de Schepper de aanvang van onze  mensheid als erfdeel ontvangen. Zijn vlees werd uit uw vlees gemaakt, zijn bloed uit uw bloed; God heeft zich met uw melk gevoed, en uw lippen hebben de lippen van God aangeraakt… In de goddelijke voorkennis van uw waardigheid heeft de God van het universum u liefgehad; zoals Hij van u hield, heeft Hij u voorbestemd en “bij het einde der tijden” (1P 1,20) heeft Hij u tot bestaan geroepen…

      Dat de zeer wijze Salomo zwijgen zal; dat hij niet meer zegt: “Er is niets nieuws onder de zon” (Pred. 1,9).

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

Zondag 6 december

Feest van de heilige Nicolaas – wonderdoener

LEZINGEN :

 Lezingen van het Feest  : Hebr.13,17-21 :

Gehoorzaam uw leiders en doe wat zij verlangen; zij zijn dag en nacht voor u in de weer, want zij moeten daarvoor verantwoording afleggen. Zorg ervoor dat zij hun taak met voldoening kunnen vervullen en niet hoeven te klagen, want dat zou voor u niet voordelig zijn.
     Bid voor ons. Wij vertrouwen erop dat ons geweten zuiver is, omdat we ons in alle opzichten goed trachten te gedragen. Maar ik vraag uw gebed vooral in de hoop dat ik dan des te eerder aan u zal worden teruggegeven.

Lofprijzing
     Moge de God van de vrede, die onze Heer Jezus, de grote herder van de schapen, door het bloed van een eeuwig verbond heeft teruggebracht uit de dood,u bevestigen in alle goeds, om zijn wil te doen. Moge Hij in ons uitwerken wat Hem welgevallig is door Jezus Christus. Hem zij de heerlijkheid tot in alle eeuwigheid! Amen.

Evangelie : Lucas 6,17-23

Toespraak tot de leerlingen en het volk
     Samen met hen daalde Hij af naar een vlak terrein. Daar waren zijn leerlingen, in groten getale, en een grote volksmenigte uit heel het Joodse land en Jeruzalem, en uit het kustgebied van Tyrus en Sidon.Ze waren gekomen om Hem te horen en van hun ziekten te worden genezen. Ook zij die geplaagd werden door onreine geesten, werden genezen. En al die mensen probeerden Hem aan te raken, omdat er een kracht van Hem uitging die iedereen genas.
     Hij richtte het oog op zijn leerlingen en zei: ‘Gelukkig de armen, voor jullie is het koninkrijk van God. Gelukkig die nu honger hebben, jullie zullen volop te eten hebben. Gelukkig die nu huilen, jullie zullen lachen. Gelukkig zijn jullie als de mensen je haten, als ze je buitensluiten en beschimpen en je naam door het slijk halen omwille van de Mensenzoon; dans die dag van blijdschap, want, vergeet niet, in de hemel wacht jullie een rijke beloning. Hetzelfde deden hun voorvaders immers met de profeten

Lezingen van de zondag :

Efesiërs 5,9-19 :

want de vrucht van het licht kan alleen maar zijn: goedheid, gerechtigheid, waarheid.
Probeer te ontdekken wat de Heer welgevallig is.
Neem geen deel aan de onvruchtbare praktijken van de duisternis, stel ze liever aan de kaak.
Want wat deze mensen in het geheim uitvoeren, is zo schandelijk dat men er maar beter niet over kan spreken.
Alles wat door het licht aan de kaak wordt gesteld, wordt openbaar. ] En alles wat openbaar wordt, is licht. Daarom wordt gezegd: Ontwaak slaper, sta uit de doden en Christus zal over u stralen Let dus nauwkeurig op, hoe u zich gedraagt: niet als dwazen maar als verstandige mensen. Benut de gunstige gelegenheid, want de tijden zijn slecht. Daarom, wees niet onverstandig, maar probeer te begrijpen wat de Heer wil. Drink niet te veel wijn, wat tot losbandigheid leidt, maar laat u bezielen door de Geest. Spreek elkaar toe in psalmen, hymnen en liederen, ingegeven door de Geest. Zing en speel van ganser harte voor de Heer

Evangelie : Lucas 13,10-17 :

Genezing van een kromgebogen vrouw op sabbat
     Eens gaf Hij op sabbat onderricht in een synagoge.Daar bevond zich een vrouw die al achttien jaar leed onder een geest die haar ziek maakte. Ze liep krom en was niet in staat zich op te richten.Jezus zag haar en sprak haar aan. ‘Vrouw’, zei Hij, ‘u bent van uw kwaal verlost.’ Hij legde haar de handen op en onmiddellijk rechtte ze haar rug, en ze prees God. Geërgerd, omdat Jezus op sabbat iemand genezen had, zei de voorzitter van de synagoge tegen de menigte: ‘Zes dagen zijn er om te werken. Dan kunt u komen om u te laten genezen, niet op sabbat.’ De Heer gaf hem dit antwoord: ‘Huichelaars! Ieder van u maakt toch op sabbat zijn os of ezel los van de voerbak om hem te drinken te geven? Moest deze dochter van Abraham dan op sabbat niet losgemaakt worden van de boeien waarmee de satan haar al achttien jaar geleden heeft vastgebonden?’ Toen Hij dat zei stonden al zijn tegenstanders beschaamd en verheugde de hele menigte zich over alle prachtige dingen die door Hem totstandkwamen.

H. Johannes Chrysostomes (ca 345-407), priester te Antiochië daarna bisschop van Constantinopel, Kerkleraar
Homilie over het kruis en de goede moordenaar

“Dan zal aan de hemel het teken van de Mensenzoon verschijnen” (Mt 24,30)

     Wil je leren dat het kruis een teken van het Koninkrijk kan zijn ? Het is met dat teken dat Christus komen moet bij zijn tweede en glorieuze komst! Hij heeft haar een eretitel gegeven zodat jij leert op welk punt het kruis verering waard is…

      Wij weten dat zijn eerste komst zich in het geheim heeft voltrokken, en deze discretie was gerechtvaardigd: Hij kwam immers degene die dood was zoeken. Maar de tweede komst speelt zich niet op dezelfde wijze af.. Hij zal weldra aan allen verschijnen en niemand zal meer hoeven vragen of Christus hier of daar is (Mt 24,26)…Wij hoeven niet te zoeken of Christus er wel is. Maar wat we moeten zoeken is of Hij met het kruis komt…

     “Want zoals de bliksem vanuit het oosten komt en tot in het westen zichtbaar is, zo zal het zijn met de komst van de Mensenzoon.” (Mt 24,27). Zo groot zal de glorie van zijn licht zijn dat de meest stralende sterren erbij zullen doven. Dan zullen de sterren vallen en het teken van de Mensenzoon zal aan de hemel verschijnen.”Zie je nu wat het teken van het kruis voor een macht heeft? “De zon zal verduisteren en de maan zal zich verbergen”, het kruis daarentegen zal stralen, goed zichtbaar, opdat je weet dat zijn straling groter is dan die van de zon en de maan. Zoals bij het binnenkomen van de koning in de stad, de soldaten hun schouders beladen hebben met Koninklijke vlaggen en ze deze voor zich uit dragen om zijn komst aan te kondigen, zo ook zal de Heer uit de hemel neerdalen, en de stoet engelen en aartsengelen zal dit teken op hun schouders dragen en ons daarmee de komst van deze koning, die Christus is aankondigen.

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

Gebedsregel van de Heilige Serafim van Sarov  (2 januari)

voor wie moeite heeft om de “klassieke ochtendgebeden” te lezen.

 

De Heilige Serafim van Sarov geeft de volgende raad.
Wanneer je wakker wordt, probeer dan in plaats van het ochtendgebed drie keer het Onze Vader te bidden, drie keer het Moeder Gods Verheug U, en drie keer de geloofsbelijdenis. Daarna doe je wat je wil.
Hou voor de middag steeds het Jezusgebed (“Heer Jezus Christus, zoon van God, ontferm U”) of “Heer, Ontferm U” in je hoofd, en na de middag “Alheilige Moeder Gods, red mij, zonda(a)r(es)”.
Herhaal voor je gaat slapen dezelfde regel als ’s morgens.
 
Als je dat doet, kan je een heel hoog niveau van geestelijk leven bereiken, want in deze drie gebeden staan de belangrijkste grondslagen van het christelijk geloof. Het eerste gebed is van Christus zelf, en het voorbeeld van alle gebeden. Het tweede is het gebed van de aartsengel aan de Moeder Gods. Het derde is het gebed met alle dogma’s.

 

Onze Vader (gebed des Heren)
Onze Vader
Die in de hemelen zijt
Geheiligd zij Uw naam
Uw rijk kome
Uw wil geschiede op aarde als in de hemel
Geef ons heden ons dagelijks brood
En vergeef ons onze schulden
Gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren
En leid ons niet in bekoring
Maar verlos ons van de kwade
Amen.
 
Moeder Gods verheug U
Moeder Gods en Maagd, verheug U begenadigde Maria. De Heer is met U, gij zijt gezegend onder de vrouwen, en gezegend is de vrucht van uw schoot, want gij hebt gebaard de Verlosser van onze zielen.
 
Geloofsbelijdenis
1. Ik geloof in een God de almachtige vader, schepper van hemel en aarde, van al het zichtbare en onzichtbare.

2. En in één Heer Jezus Christus, de eniggeboren Zoon van God, geboren uit de Vader voor alle eeuwen. Licht uit licht, ware God uit de ware God, geboren niet geschapen, één in wezen met de Vader en door wie alles geworden is.

3. Die om ons mensen, en om onze verlossing uit de hemel is nedergedaald, en vlees heeft aangenomen door de Heilige Geest uit de maagd Maria en mens geworden is.
4. Die voor ons onder Pontius Pilatus gekruisigd is, geleden heeft en begraven is;

5. Die opgestaan is op de derde dag volgens de schriften;

6. Die opgevaren is ten hemel en zetelt aan de rechterhand van de Vader;

7. Die zal wederkeren in heerlijkheid om levenden en doden te oordelen, en aan Wiens rijk geen einde zal zijn.

8. En in de Heilige Geest, Heer en Levendmaker, die uitgaat van de Vader, die aanbeden en verheerlijkt wordt tezamen met de Vader en de Zoon, die door de profeten gesproken heeft.
9. In in een heilige, katholieke en apostolische Kerk.

10. Ik geloof in één doop tot vergeving van zonden.

11. Ik verwacht de opstanding van de doden,

12. En het leven van de komende eeuwigheid.

Amen.

(Met dank  : Bert Genbrugge)

 

H. Cyrillus van Alexandrië ((380-444), bisschop, Kerkleraar
Over Jesaja, III, 1

“Wanneer dat alles staat te gebeuren, richt je dan op en hef je hoofd, want jullie verlossing is nabij”

      “Hun stad hebt u tot een bouwval gemaakt, hun versterkte vesting tot een ruïne; het bolwerk van barbaren is geen stad meer, nooit zal ze worden herbouwd. Daarom zal het gewelddadige volk u eren.” (Jes 25,2-3) Het behoort aan “het trouwe beleid” (v.1) van de Almachtige God en aan zijn betrouwbare advies, dat de “versterkte steden” omvergeworpen zijn en “tot een ruïne zijn gemaakt”, dat ze “op hun grondvesten” schudden en zonder hoop om zich ooit weer op te kunnen heffen: “Ze zal nooit meer herbouwd worden”, zegt de tekst. Deze verwoeste steden, zijn, volgens ons, niet die je met je zintuigen waar kunt nemen, het zijn niet de mensen die erin leven. Maar hier gaat het naar ons idee eerder om kwade en vijandige machten, en vooral om Satan, die hier een stad en een “vesting” wordt genoemd.

      Toen Emmanuel verschenen is en schitterde over de wereld, zijn de slechte troepen van tegenkrachten verwoest, Satan werd omvergeworpen “op zijn grondvesten”; hij is gevallen, hij is voor altijd verzwakt en hoeft er niet meer op te hopen dat hij zich op een dag weer kan verheffen, ook zijn hoofd kan hij niet meer opheffen.

      Daarom “zegent het arme volk en de stad van de onderdrukten U” (LXX). Israël werd geroepen tot kennis van God door de pedagogie van de Wet, hij werd door God vervuld van al het goede. Ja, hij werd gered en heeft als erfenis het beloofde land ontvangen. Maar de meerderheid van andere naties onder de hemel waren van dit geestelijk goed verstoken… Toen Christus als persoon verschenen is en door het verjagen van de tirannie van de duivel, Hij hen naar zijn God en Vader heeft geleid en heeft Hij ze verrijkt met het licht van de waarheid, door de deelname aan de goddelijke heerlijkheid, door de grootheid van het leven naar het Evangelie. Daarom hebben ze dankgebeden aan God de Vader in de hymnen laten ontspringen: “Ja, Heer, U hebt gedaan wat U van oudsher hebt beloofd” (Lc 1,70), “door de machten die de wereld bezetten omver te werpen” (Ef 6,12), zoals men de vestingen verwoest. “Daarom zal dit arme volk U zegenen en alle steden U verheerlijken.”

Bron : Dagelijks evangelie : www.evangelizo.org

H. Izaak de Syriër (7e eeuw), monnik nabij Mossoel
Ascetische overweging, 1e serie.

“Het koninkrijk Gods is bij u”

      De demonen zijn er beducht voor, maar God en de engelen verlangen naar de mens die dag en nacht God zoeken met ijver in hun hart, en die de aanvallen van de vijand ver van zich wegduwt. Het geestelijk land van deze zuivere mens in zijn ziel is binnenin hem: de zon die in hem schijnt is het licht van de heilige Drie-eenheid; de lucht die de gedachten die hem bewonen inademen, komt van de Heilige Trooster Geest. En zijn heilige engelen blijven bij hem. Hun leven, en hun vreugde zijn in Christus, licht van het licht van de Vader. Een dergelijk mens verheugt zich ieder moment om de contemplatie van zijn ziel, en hij verwondert zich over de schoonheid die hij er ziet, honderd keer lichter dan de straling van de zon.

      Het is Jeruzalem. Het is “het koninkrijk van God verborgen in ons”, volgens het woord van de Heer. Dat land is de wolk van de heerlijkheid van God, waar alleen onze zuivere harten binnengaan om het gelaat van hun Meester te schouwen (Mt 5,8), en hun begrip zal verlicht worden door de stralen van zijn licht.

Bron : Dagelijks evangelie : www.evangelizo.org

H. Gregorius de Grote (ca. 540-604), paus en Kerkleraar
Overwegingen over het Evangelie, nr 26; PL 76, 1197

 

 

“Ik ben het zelf. Raak Mij aan”

      Hoe kan het dat het lichaam van de Heer, toen het eenmaal verrezen was, een werkelijk lichaam bleef, terwijl Hij bij de leerlingen door gesloten deuren binnenkwam? Wij moeten weten dat de goddelijke handeling niets bewonderenswaardig zou hebben als de menselijke rede het kon begrijpen, en dat het geloof geen verdienste zou hebben als de rede experimentele bewijzen zou leveren. Over dergelijke werken van de Verlosser, die op zichzelf absoluut onbegrijpelijk zijn, moet gemediteerd worden in het licht van zijn andere handelingen, zodat wij meegenomen worden om te geloven in die wonderlijke feiten, door andere feiten die nog wonderlijker zijn. Want dat lichaam van de Heer die de leerlingen bezoekt ondanks dat de deuren gesloten zijn, is hetzelfde als bij zijn Geboorte, waarbij Hij zichtbaar werd voor de mensen toen Hij uit de gesloten schoot van de Maagd kwam. Men moet zich dus niet verbazen als onze Verlosser, na verrezen te zijn om voor eeuwig te leven, binnengekomen is ondanks de gesloten deuren, aangezien toen Hij in de wereld kwam om te sterven, Hij uit de Maagd kwam zonder haar te openen.

      Aangezien het geloof van hen die naar het zichtbare lichaam keken, bleef aarzelen, heeft de Heer hen voorgesteld om het vlees dat Hem door de gesloten deuren had laten gaan, aan te raken… Welnu, wat je aan kunt raken, is noodzakelijkerwijze vergankelijk, en wat niet vergankelijk is, kun je niet aanraken. Op een wonderlijke en onbegrijpelijke wijze heeft onze Heer het ons gegeven om na de verrijzenis van zijn lichaam een tegelijk onvergankelijk en tastbaar lichaam te openbaren. Door het onvergankelijk te laten zien, beloonde Hij ons; en door zichzelf te laten aangeraken, bevestigde Hij ons in het geloof. Hij laat zich dus tegelijkertijd tastbaar en onvergankelijk zien, om daarmee goed te tonen dat na de verrijzenis zijn lichaam van dezelfde aard bleef, maar dat Hij in een geheel andere heerlijkheid was opgenomen.

Bron : Dagelijks evangelie : www.evangelizo.org