Heilige Maria van Parijs : Christendom is

Paasvreugde

St. Maria of Paris

Christianity is Paschal joy, Christianity is collaboration with God, Christianity is an obligation newly undertaken by man- kind to cultivate the Lord’s paradise, once rejected in the fall;
and in the thicket of this paradise, overgrown with the weeds of many centuries of sin and the thorns of our dry and loveless  life, Christianity commands us to root up, plow, sow, weed, and harvest. Authentic, God-manly, integral, sobornoels Christianity calls us in the Paschal song: “Let us embrace one another.” In the liturgy we say, “Let us love one another, that with one mind we may confess. …” Let us love – meaning not only one mind, but also one activity, meaning a common life. It is necessary to build our relations to man and to the world not on human and worldly laws, but within the revelation of the divine commandment. To see in man the image of God and in the world God’s creation. It is necessary to understand that Christianity demands of us not only the mysticism of communion with God, but also the mysticism of communion with man.

 

 

Christendom is Paasvreugde, Christendom is samenwerking met God, Christendom is een verplichting die pas door de mens is aangegaan om het paradijs van de Heer te cultiveren, eens verworpen in de herfst; en in het struikgewas van dit paradijs, overwoekerd door het onkruid van vele eeuwen van zonde en de doornen van ons droge en liefdeloze leven, beveelt het christendom ons om wortel te schieten, te ploegen, te zaaien, te wieden en te oogsten. Authentiek, goddelijk, integraal, nuchter christendom zegt ons in het paaslied : “Laten we elkaar omhelzen.” In de lichte urgentie zeggen we: “Laten we elkaar liefhebben, opdat we met één geest kunnen belijden …” Laten we liefhebben – niet alleen één geest, maar ook éénactiviteit, wat een gemeenschappelijk leven betekent. Het is noodzakelijk om onze betrekkingen met de mens en met de wereld niet op menselijke en werelds wetten te bouwen, maar binnen de openbaring van het goddelijke gebod. Om in de mens het beeld van God te zien en in de wereld Gods schepping. Is het noodzakelijk om te begrijpen dat het christendom
van ons niet alleen de mystiek van de gemeenschap met God eist , maar ook de mystiek van de gemeenschap met de mens.

Moeder Maria van Parijs

Vraag in uw gebed om bekering
en niets anders, noch om
goddelijke lichten, noch wonderen, noch
profetieën, noch geestelijke gaven –
niets dan bekering.
Bekering zal u
nederigheid brengen, nederigheid zal u
de genade van God brengen, en God zal
in Zijn genade alles geven wat u nodig
heeft voor uw redding, of
alles wat u nodig heeft om een
andere ziel te helpen .

Paisios van de berg Athos

H. Leo de Grote (? – ca 461)
paus en Kerkleraar
8e homilie over het Lijden, 7 ; SC 74 bis

“Het was om de verstrooide kinderen van God samen te brengen in eenheid”

“Wanneer Ik van de aarde zal zijn omhooggeheven, zal Ik alles tot Mij trekken” (Joh 12,32). ) O wonderbare macht van het Kruis! O onuitsprekelijke glorie van het lijden, waarin zowel het rechterschap van de Heer als het oordeel over de wereld en de overwinning van de Gekruisigde openbaar worden! U hebt alles tot U getrokken, Heer. “Heel de dag door houd Ik mijn handen uitgestrekt naar een weerspannig volk” (Jes 65,2; Rm 10,21). Alle volken begrepen nu dat ze uw majesteit hulde zou moeten brengen. (…) U hebt alles tot U getrokken, Heer, want het voorhangsel van de Tempel is gescheurd (Mt 27,51), het symbool ven het Heilige der Heiligen heeft zich werkelijk getoond, de profetie wordt vervuld, de oude Wet wordt het Evangelie. U hebt alles tot U getrokken, Heer, opdat het mysterie van de eredienst dat versluierd was onder tekenen in de joodse tempel, nu voor alle volkeren geopenbaard is en ten volle wordt gevierd. (…)

Lees verder “Leo de Grote : Het was om de verstrooide kinderen samen te brengen”

VASTENBEZINNING

EEN ZIEL DICHT BIJ GOD
BRENGEN DOOR BEKERING IS VEEL BETER,
IN DE OGEN VAN GOD,
DAN ALLE ANDERE AANBIEDINGEN,
WANT ER IS NIETS IN DE
WERELD BETER VOOR GOD DAN
DE MENSELIJKE ZIEL,
WANT ALLES IN DE WERELD
ZAL VERLOREN GAAN BEHALVE DE ZIEL,
OMDAT DE ZIEL EEUWIG IS.

ST JOHN CLIMACUS

Hij maakte een eind aan
het eeuwige karakter van de dood,
om van de dood iets van de tijd te maken,en niet van eeuwigheid.
Zoals allen sterven in Adam, zo zullen allen,
tot leven worden gebracht in Christus.

Paus Leo de Grote (c 400-461)

Laat me U vinden,
die ik zo verlangend zoek.
Zie, hier is de man die de rovers grepen, mishandelden
en halfdood achterlieten op de weg naar Jericho.
Goedhartige Samaritaan, kom mij te hulp!
Ik ben het schaap dat de wildernis in trok.
Zoek mij en breng mij weer thuis in Uw kudde.
Doe met mij naar Uw Wil, opdat ik bij U mag blijven,
al de dagen van mijn leven, en U zal prijzen met allen die
bij U in de hemel zijn tot in alle eeuwigheid.
Amen

Heilige Jeronimus

H. Chromatius Aquilensis (?-407)
bisschop  – Sermon 11

“Het huis was vol van de balsemgeur”

Nadat ze de voeten van de Heer gezalfd had, heeft de vrouw ze niet met een doek afgedroogd, maar met haar eigen haren, om zo de Heer nog meer te eren. (…) Zoals iemand die dorst heeft, water drinkt uit een bron, die vervolgens in de waterval valt, heeft deze vrouw gedronken uit de bron van heiligheid, een genade vol met zaligheden, om de dorst van haar geloof te lessen.
Maar in de allegorische of de mystieke betekenis stelt deze vrouw de Kerk voor, die de volledige devotie en het totale geloof in Christus heeft gegeven. (…) In één pond zitten hier twaalf ons. Het is de maat van het parfum dat de Kerk bezit, die als een kostbaar parfum het onderricht van de twaalf apostelen heeft ontvangen. Wat is er immers kostbaarder dan het onderricht van de apostelen, dat het geloof in Christus bevat en de heerlijkheid van het Koninkrijk der hemelen? Men vermeldt ook nog dat het gehele huis vervuld werd van de geur van dat parfum, want de gehele wereld werd vervuld met het onderricht van de apostelen. Zoals geschreven, “Over de gehele aarde werd hun stem verspreid, tot aan het einde der wereld hun aanroep” (Ps 19,5). (…)
Wij lezen in het Hooglied dat Salomo de Kerk laat zeggen: “Je naam is als een uitgegoten parfum” (1,2). Dat is niet de reden waarom de Naam van de Heer “uitgegoten parfum” genoemd werd. U weet dat als een parfum in een flesje wordt bewaard, dat dan de kracht van de geur wordt bewaard; maar als men het uitgiet of leegmaakt, verspreidt het een geurend parfum. Zo werd ook onze Heer en Verlosser door de wereld genegeerd, terwijl Hij met de Vader regeerde, was Hij hier beneden onbekend. Maar toen Hij zich voor ons heil heeft vernederd door uit de hemel neer te dalen om het menselijk lichaam aan te nemen, heeft Hij de zoetheid en het parfum van zijn Naam in de wereld uitgegoten.

Evangelizo.org

Naar mijn mening is geen ander werk
zo moeilijk als bidden tot God.
Elke keer dat iemand wil
bidden, willen onze geestelijke vijanden
komen en het verstoren, want ze
weten dat alleen door
mensen van het gebed af te leiden, ze
hen enig kwaad kunnen doen.
Al het goede werk dat iemand
onderneemt, zal succes opleveren,
als het met volharding wordt gedaan;
maar de arbeid [van het gebed] is een
oorlog die zal duren tot
onze allerlaatste ademtocht.

Abba Agathon

VASTEN MEDETATIE

“NOCH IK, NOCH EEN ANDERE PREDIKER
KAN IN JULLIE HARTEN KIJKEN…
MAAR GOD KIJKT, WANT NIETS
KAN VOOR HEM VERBORGEN ZIJN…
BEDRIEG UZELF NIET DOOR
VOL ONGEDULD TE KOMEN OM HET WOORD TE HOREN
EN HET DAN NIET UIT TE VOEREN. ALS HET EEN
GOED IS OM TE HOREN, IS HET EEN VEEL
BETERE ZAAK OM TE DOEN. ALS JE NIET
HOORT, KUN JE NIET DOEN, EN DAAROM
ZUL JE NIETS OPBOUWEN. MAAR ALS JE
HOORT EN NIET DOET, DAN ZAL ALLES WAT JE
DOET EEN RUÏNE ZIJN!

“Het doel van de vastentijd is niet om ons te forceren
op een paar formele verplichtingen, maar
om ons hart te ‘verzachten’, zodat het zich kan
openstellen voor de realiteit van de
geest, om de verborgen ‘dorst’ te ervaren
en honger ‘naar gemeenschap met
God. “

Alexander Schmeman

HEILIGENLEVEN

Jacobus van Saroug

Jacobus van Saroug

H. Jacobus van Saroug (ca. 449-521)
monnik en Syrisch bisschop
Homilie over de sluier van Mozes , 12-13 (vert. evangelizo.org)

“Want zo u Mozes hebt geloofd, dan zult u ook in Mij geloven; want over Mij heeft hij geschreven.”

 

Mozes heeft de mysteriën onder woorden gebracht, maar zonder ze uit te leggen. Hij sprak immers niet gemakkelijk en hij kon zich niet duidelijk uitdrukken (Ex 4,10). Dit moeilijke spreken werd in hem met opzet bewaard zodat al zijn redevoeringen zonder uitleg zouden blijven. Toen onze Heer kwam, heeft Hij de tong van Mozes losgemaakt en nu zijn al zijn woorden onderscheiden, want zijn tong stottert niet meer en zijn verhandelingen zijn helder als de dag.
Tot aan de komst van onze Heer was het woord stom, zij bleef zonder verklaring, en alles wat over Hem gezegd werd, bleef duister. Het verborgen mysterie verborg zich tegelijk achter het stotteren en achter het voorhangsel (Ex 34,33; 2Kor 3,14), zolang het uur van de dag van zijn verkondiging nog niet gekomen was.
Mozes had gevraagd om de Vader te mogen zien (Ex 33,18); Hij voorvoelde immers dat de Zoon openlijk in de wereld zou komen. Toen heeft de Vader zijn achterkant laten zien; Hij wilde hem daardoor leren dat zijn Zoon zich zou tonen in menselijke verschijning. De Eeuwige maakte voor Mozes een verschil tussen het gelaat en de achterkant opdat Mozes erkent dat de aarde zijn Zoon in de vorm van een mens zou schouwen. (…) Mozes heeft Hem gezien, en van Hem kwam de schittering waarmee de huid van zijn gelaat straalde (Ex 34,29). De straling van de Zoon rustte op het geheel van de profetie (…) ; als Mozes sprak, sprak hij met zijn mond, want het Woord inspireerde al zijn profetische woorden. Zonder Hem is er voor de profeten geen woord, noch openbaring mogelijk, want Hij is de voornaamste bron van de profetie. (…) Maar wanneer de Gekruisigde, de Bruidegom gekomen is, heeft de profetie zijn gelaat ontsluierd en heeft Hij zijn stem verheven in de bijeenkomst. De Zoon van de Maagd heeft de sluier opgelicht die over de Hebreeën lag; alles werd openbaar, helder en gemakkelijk te verklaren.

Uit : heiligenlevens voor elke dag.Orth.klooster Den Haag

LAAT DE MOND VASTEN VAN SCHANDELIJKE EN BELEDIGENDE WOORDEN, WANT, WAT VOOR WINST IS HET ALS WE AAN DE ENE KANT HET  ETEN VAN KIP EN VIS VERMIJDEN EN AAN DE ANDERE KANT,ONZE BROEDER MISBRUIKEN EN BELEDIGEN ?

(JOHANNES CHRYSOSTOMOS)

De Heer kwam om vuur op de
aarde te zenden (vgl. Lukas 12:49), en door
deel te nemen aan dit vuur maakt Hij
niet alleen de menselijke substantie goddelijk
die Hij voor ons aannam, maar
elke persoon die waardig wordt bevonden om
om in gemeenschap met Hem te gaan.

Gregory Palamas

Vasten moet gepaard gaan met zelfbeheersing. Waarom?
Omdat ons volvreten ,zelfs van nederig voedsel, een
belemmering is voor de zuiverende rouw,het goddelijk verdriet en het berouw in onze ziel, die onwankelbare bekering zou moeten teweegbrengen die tot redding leidt. Want zonder een berouwvol hart kunnen we ons niet echt bekeren. Het is de beperking van zelfverwennerij, slaap en de zintuigen volgens Gods wil die ons hart verplettert en ons doet rouwen om onze zonden.

St. Gregorius Palamas.
De homilieën van Sint Gregorius Palamas, Deel 1
Homilie

 

Vastengebed van Efrem de Syriër

Heer en Meester van mijn leven,
Bewaar mij voor de geest van traagheid,
Moedeloosheid, heerszucht en ijdel gepraat.

Maar schenk mij; uw dienaar,
Een geest van ingetogenheid,
Nederigheid, geduld en liefde.

Ja, Heer en Koning,
Doe mij mijn eigen fouten zien
En niet mijn broeder veroordelen,
Want Gij zijt gezegend
In de eeuwen der eeuwen
Amen.

Dit is het grote werk van een mens:
altijd de schuld voor zijn eigen
zonden voor God op zich nemen en
verleiding tot zijn laatste ademtocht verwachten.

St. Antonius de Grote

 

H. Augustinus (354-430)
bisschop van Hippo (Noord Afrika) en kerkleraar
Sermon 163, 5

“Breekt deze tempel af, en in drie dagen zal Ik hem opbowen”

Wij zijn de arbeiders van God en wij bouwen aan de tempel van God. De wijding van die kerk vond reeds plaats in Zijn Hoofd, omdat de Heer, na de dood te hebben overwonnen, uit de doden is verrezen. Hij heeft wat sterfelijk was in zichzelf vernietigd en Hij is ten hemel opgestegen. (…) En nu bouwen we de tempel met het geloof, opdat de tempelwijding er ook is bij de uiteindelijke verrijzenis. Daarom is er een psalm die getiteld is: “Toen we de Tempel bouwden na de gevangenschap” (96,1 Vulg). Herinner u hoe we vroeger gevangenen waren, toen de duivel de gehele wereld als een kudde ongelovigen, in zijn macht hield. Om reden van die gevangenschap is de Verlosser gekomen. Hij heeft zijn bloed vergoten als losprijs voor ons; door zijn vergoten bloed heeft Hij het schuldbewijsstuk dat ons gevangen hield afgeschaft (Kol 2,14). (…) Eerst waren we verkocht aan de zonde, nu zijn we bevrijd door de genade.

Lees verder “Augustinus : Breek deze tempel af …..”

Hoe ben je meteen een bron van vuur,
hoe ook de fontein van dauw?
Hoe tegelijk brandend en zoet,
hoe een remedie voor alle ziekten?
Hoe maak je goden van ons mannen,
hoe maak je duisternis licht?

Hoe zorg je ervoor dat iemand uit de hel terugkeert,
hoe maakt u ons, stervelingen, onvergankelijk?
Hoe trek je de duisternis naar het licht,
hoe zegevier je over de nacht?
Hoe verlicht u het hart?
hoe transformeer je mij volledig?

Hoe word je één met mensen;
hoe maakt u hen zonen van God?

St Symeon de nieuwe theoloog