H. Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna en kerkleraar
Sermon 34 ; CCL 24, 193v

Petrus Chrysologus

“Het kind is niet dood, maar het slaapt”

Elke lezing uit het Evangelie komt ons zeer ten goede, zowel voor het huidige leven als voor het toekomstige leven. Maar vooral het Evangelie van vandaag, want het bevat het geheel van onze hoop en verbant elke reden tot wanhoop. (…) Een chef van de synagoge bracht Christus bij zijn dochter en gaf tegelijkertijd gelegenheid aan de vrouw die leed aan langdurige bloedvloeiingen om Jezus te kunnen ontmoeten. (…) Christus kende de toekomst en negeerde die vrouw die Hem kwam ontmoeten, niet. Zij liet de chef van de Joden weten dat God zich niet hoeft te verplaatsen, dat het niet nodig is om Hem de weg te tonen of vragen om zijn fysieke aanwezigheid. Daarentegen moet men geloven dat God helemaal en altijd, overal aanwezig is. Dat Hij alles zonder moeite kan doen door een bevel te geven, dat Hij zijn kracht stuurt zonder het te vervoeren; dat Hij de dood laat vluchten door een bevel zonder zijn hand te bewegen; dat Hij leven geeft door het te besluiten, zonder zijn toevlucht tot de geneeskunst te nemen. (…)

Lees verder “H.Petrus Chrysologus : Het kind is niet dood maar slaapt..”

Als God de Vader haar koos, God de Heilige
Geest op haar neerdaalde, en God de Zoon
in haar woonde, zich aan haar onderwierp in de dagen
van Zijn jeugd, bezorgd was voor haar toen
Hij aan het kruis hing- zou dan niet
iedereen die de Heilige Drie-eenheid belijdt
haar niet vereren?

St. John Maximovitch

“Het waren onze zwakheden die hij droeg, ons lijden dat hij heeft doorstaan.” (Lk 8:17; Jes. 53:4) Er staat niet “hij vernietigde” maar “hij droeg” en “hij verdroeg” en laat naar mijn mening zien dat de profeet meer over zonde sprak dan over lichamelijke ziekten. En dat is in overeenstemming met de woorden van Johannes: “Er is het Lam van God dat de zonde van de wereld wegneemt!” (Joh. 1:29)

En Matteüs 8:15 al die zieken genas Hij

Johannes Chrysostomos

Daarom moet een christen altijd denken en
spreken en alleen het goede doen, want zoals de
Heer zegt: ‘Een huis dat tegen zichzelf verdeeld is,
zal niet standhouden’ (Matt. 12:25).

Eerbiedwaardige Simeon, de nieuwe theoloog,
de eerst geschapen mens p.62

GRIEKS-ORTHODOX GEBED VOOR GENEZING

O Heer Jezus Christus, onze God, die
geduldig de geseling en
verwonding van uw allerheiligste lichaam heeft verdragen , opdat
de zielen en
lichamen van uw volk zouden gered worden , zie genadig neer
 op het lijden van deze uw dienaar
( Naam) en geef hem (haar)de  kracht
om geduldig te zijn in
wat U ook nodig zult achten om hem (haar) te genezen
Zegen de middelen die worden gebruikt voor het
uitwerken van zijn (haar) genezing, en maak
dat hij (zij) zijn (haar)
lijden in het vlees zo mag verdragen dat de
verwonding van zijn (haar) lichaam kunnen  dienen
voor het herstel en de
redding van zijn (haar) ziel, want van U verwachten wij
genade  en redding, 
o Christus, onze God; en tot U zenden wij
Glorie, als tot Uw Eeuwige
Vader en Uw Alheilige, Goede en
Levenscheppende Geest, zowel nu als
altijd, en tot in de eeuwen der eeuwen.

Amen.

“Oh, ik weet het, ik ken dat hart, dat wilde maar dankbare hart, heren van de jury! Het zal buigen voor uw genade; het dorst naar een grote en liefdevolle actie, het zal smelten en naar boven klimmen. Er zijn zielen die, in hun beperking, de hele wereld de schuld geven. Maar onderwerp zo’n ziel met genade, toon haar liefde, en zij zal haar verleden vervloeken, want er zitten vele goede impulsen in. Zo’n hart zal zich uitbreiden en zien dat God genadig is en dat mensen goed en rechtvaardig zijn. Hij zal door verschrikkingen getroffen worden; hij zal verpletterd worden door berouw en de enorme verplichting die hem voortaan is opgelegd. En hij zal dan niet zeggen: “Ik ben opgestapt,” maar hij zal zeggen: “Ik ben schuldig in het aangezicht van alle mensen en ben onwaardiger dan allen.” Met tranen van boetedoening en schrijnende, tedere angst zal hij uitroepen: “Anderen zijn beter dan ik, ze wilden me redden, niet om me te ruïneren!”

FJODOR DOSTOJEVSKI De gebroeders Karamazov

“Blijf in gebed, volhard, ga de dag door zonder zonde. De rest zal door God Zelf gegeven worden.”

St. Sophrony van Essex-

Vroege Kerkvader Origines

Origines (ca 185-253)
priester en theoloog
Homilie over Numeri 17

“Volg Mij”

Bileam profeteerde: “Hoe schoon zijn uw woningen, o Jakob, en uw tenten, o Israël” (Num 24:5). Hier is Jakob het symbool van de volmaakte mens in daden en werken, en Israël van de zoekers naar wijsheid en kennis. (…) Van hem die zijn plichten vervuld heeft en de volmaaktheid van werk heeft bereikt, zou men kunnen zeggen dat het volmaakte werk zijn huis is, zijn prachtige huis. In tegenstelling tot hen die werken aan de wijsheid en de kennis, hier komt geen einde aan hun inspanningen – want waar is de grens van de werken van God? Hoe dichter men erbij komt, hoe meer diepte men ontdekt; hoe meer men doorgrondt, hoe beter men het onuitsprekelijke en onbegrijpelijke karakter ervan zal begrijpen; want de wijsheid van God is onbegrijpelijk en onschatbaar. Voor deze mensen die op de weg van de wijsheid van God voortschrijden, prijst Bileam niet hun huizen, want ze zijn niet aan het einde van hun reis gekomen, maar hij bewondert de tenten waarmee ze zich steeds verplaatsen en voortgaan. (…)

Lees verder “Origines : Volg Mij !”

Kijk om je heen; er zijn de hemel en de aarde. Ze roepen hardop dat ze gemaakt zijn, want ze veranderen en variëren. Wat er ook is dat niet is gemaakt, en toch is geweest, heeft niets dat er voorheen niet was. Dit is iets wat nog niet bestaat, wat het betekent om veranderd en gevarieerd te zijn. Hemel en aarde spreken dus duidelijk dat zij zich niet gemaakt hebben: “Wij zijn, omdat wij gemaakt zijn; we bestonden niet voordat we zover kwamen, zodat we onszelf hadden kunnen maken!” En de stem waarmee ze spreken is gewoon hun zichtbare aanwezigheid. U was het, Heer, die deze dingen maakte. Gij zijt mooi; zo zijn ze mooi. Gij zijt goed, zo zijn zij goed. Gij zijt; zo zijn ze. Maar zij zijn niet zo mooi, noch zo goed, noch zo echt als hun Schepper-kunstenaar.

St. Augustinus  : Belijdenissen

Gebed en Theologie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ware theologie is de aanbidding die het intellect biedt. Het intellect verduidelijkt het moment van gebed, maar alleen gebed kan het de vurigheid van de Geest geven. Theologie is licht, gebed is vuur.

Olivier Clement

Het is daarom essentieel om de ‘hartgeest’ als kalm water te laten bezinken. Dan wordt het een rustig meer waarin de hemel wordt weerspiegeld, waarin het gezicht van Christus te zien is.

Olivier Clement

Onze natuur is om te aanbidden, maar tenzij dat element op God is gericht, wordt het “een zinloze onpersoonlijke kracht, die ons wegdraagt in zijn momentum. Het wordt een zoektocht naar extase – ongeacht wat voor soort bereikt door vernietiging … De aanbiddelijke integratie van de natuur in de persoon wordt omgekeerd in een helse gevangenschap van het individu in de natuur.

Olivier Clement

Mensen blijven hun individuele en collectieve obsessies op God projecteren, zodat ze hem kunnen toe-eigenen en gebruiken. Maar zij zouden moeten begrijpen dat God niet kan worden gebruikt, alsof hij een object is, want met hem is er geen buitenkant en kan de Schepper niet zij aan zij met het schepsel worden geplaatst.

Olivier Clement

St. Seraphim sprak, net als Franciscus van Assisi, met dieren. Op een dag zagen twee nonnen hem diep in gesprek met een beer. De beren van de Russische bossen zijn erg woest en de twee vrouwen waren doodsbang. Maar Serafim stelden hen gerust en lieten hen zien dat hij die geheiligd is in vrede leeft met de hele schepping, net zoals Adam deed voor de zondeval.

Olivier Clement

De kenosis van de Zoon onthult het mysterie van God die Liefde is. Deze gave van leven is een verlengstuk van een mysterieuze uitwisseling in het hart van de Mensheid. In God zelf sluit de Ene de Ander niet uit, het omvat het. De Eenheid van God is zo compleet, zo rijk, dat het geen eenzaamheid op zich is, maar eerder de volheid van de gemeenschap. En daarmee de bron van alle gemeenschap.

Olivier Clement

Want ieder mens is een gapende ruimte die wacht om gevuld te worden met God.

Olivier Clement

Bron : Olivier Clément “Over de mens: een spirituele antropologie

‎Wie in het verleden leeft, is als een dode man. Wie in de Toekomst leeft in zijn verbeelding is naïef, omdat de Toekomst aan God toebehoort. De vreugde van Christus is alleen te vinden in het Heden, in het Eeuwige Heden van God. Onze bestemming is om God te aanbidden en onze medemensen lief te hebben.

Moeder Gabriëlla‎

WIE ZICH NIET ONDERWERPT AAN DE KASTIJDING VAN GOD, EN TERUGDEINST VOOR DE STRIJD VAN DE CHRISTELIJKE GEHOORZAAMHEID, IS NIET IN STAAT DE LEVENGEVENDE THEOLOGIE ALS GEESTELIJKE TOESTAND TE KENNEN.

ARCHIMANDRIET ZACHARIAS ZACHAROU

“Ik vraag je om iets te proberen. Als iemand om je treurt, je oneerlijk behandelt of iets van je neemt, bid dan als volgt: “Heer, we zijn allemaal jullie schepselen. Heb medelijden met Uw dienaren en richt ze tot bekering,” en dan zul je merkbaar genade in je ziel dragen. Laat je hart je vijanden liefhebben, en de Heer, die je goede wil ziet, zal je in alle dingen helpen en zal je zelf ervaring laten zien. Maar wie het kwaad van zijn vijanden denkt, heeft geen liefde voor God en kent God niet.”

+ St. Silouan de Athoniet, Geschriften, IX.21

H. Petrus Chrysologus (ca 406-450) bisschop van Ravenna en kerkleraar
Sermon 78 ; PL 52, 420

“Petrus… sleepte het net aan land. Het was vol grote vissen”

“De leerling van wie Jezus hield zei tegen Petrus: ‘Het is de Heer!” Degene die geliefd is, ziet het eerst: de liefde heeft op alle dingen een scherpere blik; degene die liefheeft voelt altijd met een grotere levendigheid. (…) Welke moeilijkheid maakt de geest van Petrus zo traag en verhindert hem om Jezus als eerste te zien, zoals in deze situatie gebeurde? Waar is de bijzondere getuigenis gebleven die hem deed uitroepen: “U bent de Christus, de Zoon van de levende God”? (Mt 16,16) Waar is hij? Petrus was naar Kaïfas gegaan, de hogepriester, waar hij zonder moeite de fluistering van een dienstmeisje had gehoord, maar hij is traag in het herkennen van zijn Heer.

Lees verder “Petrus Chrysologus .”

Dorotheus van Gaza (ca. 500-?) monnik in Palestina
Instructies, nr 8, 90-91 ; SC 92

Het vuur van de woede

Rancune is iets anders dan boosheid, wat iets anders is dan irritatie, wat iets anders is dan onrust. Hier is een voorbeeld dat u het zal doen begrijpen. Om een vuur te maken, heb je alleen een klein brandend kooltje nodig. Dit vertegenwoordigt het woord van de broeder die je beledigt. Het is nog maar een klein kooltje, want wat is een simpel woord van je broer? Als je het verdraagt, doof je het kooltje. Als je daarentegen begint te denken: “Waarom zei hij dat tegen mij? Ik heb hem iets te zeggen!” (…) Zoals iemand die een vuur aansteekt, gooi je er twijgjes op en maakt rook, hetgeen het probleem is. (…)
Door de kleine woorden van je broeder te verdragen, kon je het kooltje blussen voordat de problemen verschenen. Maar zelfs deze onrust kun je nog gemakkelijk bedaren door stilte, door gebed, door een eenvoudige beweging van het hart. Indien je daarentegen rook blijft maken, d.w.z. je hart opzweept en opwindt, en denkt: “Waarom heeft hij mij dat gezegd? Dat kan ik ook tegen hem zeggen! “De toevloed en de verwarring van de gedachten, die het hart beïnvloeden en verhitten, wekken de vlam van irritatie op. (…) Hier begint dus de irritatie (…).

Lees verder “Dorotheos van Gaza : Rancune is iets anders dan boosheid…..”

Omdat we onvoorzichtig worden over
onze eigen fouten en niets doen om
onze eigen dood te betreuren , verliezen we de kracht om onszelf te corrigeren en zijn we altijd
bezig met onze naaste.

Abba Dorotheos van Gaza

Sergei Bulgacov

Christus is opgestaan ​​uit het graf als een bruidegom

Het leven van de huidige tijd is geen afwijzing of vernietiging van deze tijd, maar een veruiterlijking van alle dingen in deze tijd die het waard zijn om geëxternaliseerd te worden; net zoals de eeuwigheid van de toekomst geen vergeten of afschaffing van de tijd is, maar een stopzetting van zijn veranderlijke loop. De verheerlijking van het schepsel in de opstanding wordt bereikt door de prestatie van zelfverloochening. Want de opstanding van Christus vindt plaats krachtens zijn vrijwillig lijden en sterven aan het kruis, door het feit dat hij ‘de dood door de dood heeft overwonnen’.
De overwinning op de dood wordt van binnenuit bereikt, door middel van de dood zelf. Het leven van deze wereld wordt tot het einde geleefd in de dood van Christus, net zoals de dood, gekend en ervaren tot het einde, nu machteloos is om hem vast te houden, want het is uitgeput in hem …. De opstanding is niet de schepping van een nieuw leven, maar de overwinning op de dood in de dood zelf. Het is het eeuwige leven, stralend uit de dood, het eeuwige leven van “Christus die als een bruidegom uit het graf is opgestaan.”

Lees verder “Bulgacov : Christus is opgestaan als een bruidegom…”