De ware gelovige heeft vreselijke energie in zich

Heilige Sophrony van Essex

Heilige Sophrony

Er zijn twee verschillende ascetische neigingen. Deze worden uitgedrukt door meditatie en op een bepaalde manier door ontspanning, voor de toegang van de geest tot de wereld van het zuivere denken.
Maar de weg van Christus is anders. Van deze twee wegen – ontspanning en spanning – is spanning onze manier. In ons eenzame leven wordt ons niet geleerd om in een staat van ontspanning te zijn en met de geest te denken. Nee!
Maar we zitten constant in extreme spanning, als een gespannen akkoord. Dus probeer deze snaar altijd gespannen te houden.
In ons gebed, als we in de kerk staan, zijn al onze spieren gespannen, en tegelijkertijd onze aandacht. Ons gebed is dus geen rest van apathisch denken dat de grenzen van de passies van de aarde overstijgen. Nee! En dit is ons leven.
Aan de buitenkant lijkt het eenzame leven stil. Maar ik kan het vergelijken met een hoogspanningssnoer, waardoor energie door treinen en fabrieken loopt, huizen verwarmt. maar het vogeltje kan op deze draad zitten. Dus de christen is een vergelijkbare draad, waarop een vogel kan zitten, zonder in gevaar te zijn.
Tegelijkertijd is het echter omgeven door zoveel energie dat het de hele wereld echt van streek kan maken. Daarom is er in ons leven extern niets bijzonders, maar intern, met de bereidheid tot gehoorzaamheid, zijn we onophoudelijk in spanning en vechten we hoe we onbewogen kunnen blijven in Gods eeuwige gedachte over de mens. En dat is geweldig, het is echt de school van het klooster.

Lees verder “De ware gelovige heeft vreselijke energie in zich : H.Sophrony”

Alles wordt tot as gereduceerd als het in de buurt komt van het vuur van het Jezusgebed.

Ouderling Ephraim van Arizona

Efraïm van Arizona

Mijn kinderen, ik smeek u, in godsnaam, blijf het gebed van onze Christus zeggen, zelfs niet voor een moment. Je lippen moeten voortdurend de naam mompelen van Jezus die de duivel en al zijn complotten vernietigt. Roep onophoudelijk naar onze Christus en hij zal zich van ganser harte haasten om ons te helpen. Net zoals ijzer niet kan worden vastgepakt of zelfs benaderd als het roodgloeiend is, gebeurt hetzelfde met de ziel van hem die het gebed zegt met de vurigheid van Christus. De demonen benaderen het niet — en hoe konden zij dat doen? Want als ze er dichtbij komen, zullen ze verbrand worden door het goddelijke vuur dat de goddelijke naam bevat. Wie bidt is verlicht, en wie niet bidt, wordt verduisterd. Gebed is de leverancier van goddelijk licht. Daarom wordt iedereen die goed bidt stralend en woont de Geest van God in hem. Als moedeloosheid, onverschilligheid, lusteloosheid, enz., ons benaderen, laten we bidden met angst, pijn en grote noetische waakzaamheid, en we zullen onmiddellijk het wonder van troost en vreugde ervaren door de genade van God.

Lees verder “”

MENSEN NIET SIMPELWEG ALS GEREEDSCHAP
IN DE HANDEN VAN EEN
WERKMAN, MAAR ALS
LEVENDE WEZENS DIE MOETEN DEELNEMEN UIT
HUN EIGEN VRIJE WIL.
DIT WERD BEREIKT
DOOR DE GEHOORZAAMHEID VAN DE MOEDER GOD’S .

METROPOLIET  HIEROTHEOS
VAN NAFPAKTOS

‎Vertel‎‎ ‎‎alles‎‎ ‎‎aan je‎‎ geestelijke vader, en de ‎‎Heer‎‎ zal genade met ‎‎je‎‎ ‎‎hebben‎‎ en ‎‎je‎‎ zult aan ‎‎waanideeën‎‎ ‎‎ontsnappen.‎‎ ‎‎Maar als je‎‎ ‎‎denkt‎‎ ‎‎dat je‎‎ ‎‎meer‎‎ ‎‎weet‎‎ ‎‎over‎‎ het spirituele ‎‎leven‎‎ ‎‎dan‎‎ ‎‎je‎‎ spirituele vader, en ‎‎je‎‎ ‎‎stopt met‎‎ ‎‎hem‎‎ ‎‎alles‎‎ ‎‎over jezelf‎‎ te ‎‎vertellen‎‎ in ‎‎de biecht‎‎, ‎‎dan‎‎ zul ‎‎je‎‎ ‎‎onmiddellijk‎‎ ‎‎in‎‎ ‎‎een‎‎ ‎‎soort‎‎ ‎‎waanidee‎‎ ‎‎mogen‎‎ ‎‎vallen‎‎ , ‎‎zodat‎‎ ‎‎je‎‎ ‎‎kunt‎‎ worden ‎‎gecorrigeerd‎‎.‎

St.Silouan de Athoniet

Ieder van ons is naar het beeld van God en ieder van ons is als een beschadigd icoon. Maar als we een icoon zouden krijgen dat beschadigd is door de tijd, beschadigd door omstandigheden, of ontheiligd door menselijke haat, zouden we het met eerbied behandelen, met tederheid, met een gebroken hart. We zouden niet in de eerste plaats letten op het feit dat het beschadigd is, maar op de tragiek van het feit dat het beschadigd is. We zouden ons concentreren op wat er nog van zijn schoonheid over is, en niet op wat er van zijn schoonheid verloren is gegaan. En dit is wat we moeten leren doen met betrekking tot elke persoon als individu, maar ook – en dat is niet altijd even gemakkelijk – met betrekking tot groepen mensen, of het nu een parochie is of een denominatie, of een natie. We moeten leren kijken, en kijken totdat we de onderliggende schoonheid van deze groep mensen hebben gezien. Alleen dan kunnen we zelfs maar iets beginnen te doen om al het moois dat er is op te roepen. Luister naar andere mensen, en telkens als je iets waarneemt dat waar klinkt, wat een openbaring is van harmonie en schoonheid, benadruk het dan en help het tot bloei te komen. Versterk het en moedig het aan om te leven.

Anthony Bloom

Petrus de Eerbiedwaardige (1092-1156)
abt van Cluny
Sermon 1 voor de Transfiguratie ; PL 189, 959

Petrus de eerbiedwaardige

“Zijn gelaat straalde als de zon” (Mt 17,2

Wat is er verwonderlijk aan dat het gelaat van Jezus als een zon werd, daar Hij Zelf de zon was? Hij was de zon, maar verborgen achter een wolk. Nu verwijdert de wolk zich en straalt Hij voor een ogenblik. Wat is deze wolk die verdwijnt? Het is niet het lichaam op zich, maar de zwakheid van het vlees dat voor een ogenblik verdwijnt.
Over die wolk zegt de profeet: “Rijdend op een lichte wolk spoedt de Heer zich” (Jes 19,1): bewolkt met vlees dat zijn goddelijkheid bedekt, licht omdat dat vlees in zich geen enkel kwaad draagt; bewolking die de goddelijke straling verbergt, licht omdat ze zich op moet heffen tot aan de eeuwige schittering. Het is de wolk waarover in het Hooglied wordt gezegd: “Ik verlang in zijn schaduw te zitten” (Hoogl. 2,3). Lichte wolk want dat vlees is van “het Lam dat de zonden van de wereld wegneemt” (Joh 1,29); en eenmaal weggenomen wordt de wereld opgeheven in de hemelhoogten, ontdaan van het gewicht van al onze zonden.

Lees verder “Petrus de Eerbiedwaardige -sermon over de TRANSFIGURATIE”

Laten we ons  niet schamen om de Gekruisigde te belijden.

WEES HET KRUIS ONS ZEGEL.

Laten we ons dan niet schamen
om de Gekruisigde te belijden.
WEES HET KRUIS ONS ZEGEL.

gemaakt met vrijmoedigheid
door onze vingers,
op ons voorhoofd
en in alles.

over het brood dat we eten
en de bekers die we drinken,
in ons binnenkomen
en uitgaan.
voor onze slaap.

als we gaan liggen
en wanneer we wakker worden
als we op weg zijn
en wanneer we stil zijn.
Groot is dat bewaarmiddel,

het is zonder prijs,
omwille van de armen
zonder inspanning,
voor de zieken,
omdat ook hun genade van God is.

Het is het teken van de gelovigen
en de vrees voor het kwade –
want Hij heeft daarin over hen getriomfeerd
nadat Hij hen openlijk heeft laten zien

Want als ze het kruis zien,
worden ze herinnerd aan de Gekruisigde;
ze zijn bang voor Hem,
die de koppen
 van de draak heeft gekneusd.

Veracht het zegel niet
omwille van de vrijgevigheid van de Gift,
maar voor dit,
want van de Kerk
eert liever uw Barmhartige!

Aanvaard geduldig je valpartijen en  nadat je bent opgestaan , ga  onmiddellijk naar God toe en blijf niet op de plaats waar je gevallen bent. Wanhoop niet als je in je oude zonden blijft vallen…Laat niets je de hoop ontnemen.

St. Nektarios van  Aegina

Veel mensen nemen Gods stilzwijgen om zeggen dat Hij niet bestaat of dat Hij dood is. Maar als we zouden nadenken over de positie waarin we God met onze passies plaatsen, zouden we ons realiseren dat Hij geen andere keuze heeft dan te zwijgen. We vragen om Zijn steun in ons wangedrag. Hij laat ons zich niet schuldig voelen. Hij stelt ons in staat om op onze slechte manieren door te gaan en de vruchten van onze persoonlijke zonden te plukken. Maar als wij ons tot Hem wenden in berouw komt Hij snel, sneller dan wij hadden verwacht. Als hij onze behoeften kent, komt hij vaak voor ons. Zodra we onze verzoeken in gebed uitdrukken, die gerechtvaardigd zijn door de realiteit van ons leven op deze aarde, heeft Hij ze al vervuld. Dus Gods stilte is het meest welsprekende, het vriendelijkste antwoord op ons wangedrag.

Heilige Sophrony

We moeten niets overdrijven, maar
onze vriend het lichaam toestaan
trouw te blijven en bij te dragen aan de
ontwikkeling van de deugden. Demiddenweg is de beste. Aan de geest
moeten we geven wat geestelijk is – aan hetlichaam wat nodig is. Evenmin mogen we hetsociale leven ontzeggen wathet legitiem van
ons eist . <Geef aan Cesar terug wat van
Cesar is, en aan God wat
van God is> (Mt. 22.21)

… radicale bekering die tot verlossing leidt, vereist tegelijkertijd een pijnlijk verlies: Christus bevestigt dat je het moet verliezen om je ziel te redden (Mt 16:25). Dit betekent dat je de diepgewortelde identificatie van jezelf met je individuele natuur en met de biologische en psychologische verdediging van het ego moet afwijzen. Het betekent afstand doen van alle afhankelijkheid van menselijke kracht, goedheid, actie of effectiviteit. Wie ooit wil leven, moet zijn leven verliezen- de illusie van het leven die ‘individual survival’ en zelfvoorziening- is om zijn leven te redden als persoonlijk onderscheidend vermogen en vrijheid: “laat hem zichzelf ontkennen en zijn kruis opnemen.” Aanvaarding van het kruis en de vrijwillige dood van alle menselijke zelfzekerheid geeft leven in zijn krachtigste en meest effectieve vorm. Maar bovenal betekent het verliezen van je leven het afzien van individuele verworvenheden, objectieve erkenning van deugd en het gevoel van verdienste, die de steunpilaren zijn van ons verzet tegen de noodzaak van gemeenschap met God en vertrouwen op Hem.

Christos Yannaras

Lees verder “Christos Yannaras : radicale bekering…”

Het ochtendgebed van de heilige Sophrony van Essex

 Ochtendgebed van de heilige Spphrony

Eeuwige God en Maker van alle dingen,
Die in Uw onfeilbare goedheid
mij uit mijn onschuld in dit leven geroepen hebt,
Die mij de genade van het doopsel en de nieuwe geboorte van boven heeft gegeven, die het zegel van de Heilige Geest op het merg van mijn lichaam heeft gezet in het Sacrament van de Zalving en die mij het verlangen gaf U te zoeken,
U, de enige ware God, verhoor mijn gebed.

Ik heb geen leven, licht, vreugde, wijsheid of kracht
behalve in U, o God.
Ik durf mijn ogen niet op te heffen naar U omwille van
mijn ongerechtigheden. Maar U vertelde Uw discipelen:”Alles wat gij biddend in geloof zult vragen, zult gij ontvangen,” en toch:
“Wat je ook vraagt in mijn naam, ik zal het doen”,
daarom durf ik U aan te roepen.
Reinig mij van alle intenties van lichaam en ziel
en leer mij tot U te bidden.

Brief van de Kerk van Smyrna over de martelaren door de H. Polycarpus (69-155) bisschop.  Over de marteldood van de heilige Polycarpus (69-155), bisschop

“Wees niet bevreesd voor hen die wel het lichaam kunnen doden maar niet de ziel”

Zij nagelden Polycarpus niet vast, maar bonden hem vast. Toen zijn handen achterwaarts gebogen waren en vastgebonden als een voortreffelijk offerram uit een grote kudde, toebereid tot een welgevallig offer voor God.
Hij zag op naar de hemel en sprak: “Heer, almachtige God, Vader van uw beminde en gezegende Zoon Jezus Christus, door wie wij de kennis over U verkregen hebben, God van de engelen en de krachten en van de gehele schepping en van heel het geslacht van de rechtvaardigen die voor uw aanschijn leven, ik prijs U. Ik zegen U, dat U mij op deze dag en dit uur hebt waardig gekeurd, om onder het getal van de martelaren mijn deel te ontvangen van de kelk van uw Christus, tot opstanding ten eeuwige leven van ziel en lichaam, in de onvergankelijkheid van de heilige Geest. Moge ik heden voor uw aanschijn onder hen worden opgenomen als een rijke en welgevallige offergave, zoals U hebt bereid en mij vooraf hebt getoond en nu tot vervulling hebt gebracht, o God, waarachtig en zonder bedrog. Daarom prijs ik U om alles, ik zegen U, ik verheerlijk U door de eeuwige en hemelse hogepriester Jezus Christus, uw geliefde Zoon, door wie aan U en met Hem en de heilige Geest de eer is, nu en in de komende eeuwen. Amen.”

evangelizo.org

De aarde is van de Heer en de volheid ervan. God, vergroot in ons het gevoel van gemeenschap met alle levende wezens, onze kleine broeders, aan wie Gij deze aarde als hun thuis hebt gegeven, gemeenschappelijk met ons. Laat ons beseffen dat ze niet alleen voor ons leven, maar voor zichzelf en voor U, en dat ze net als wij van de zoetheid van het leven houden en dat ze U beter dienen in hun plaats dan in de onze.

Basilios de Grote

 

Het is onmogelijk
om in deze wereld aan verdrukking te ontkomen,
maar de man die is zich overgeeft
aan de wil van God verdraagt ​​​​gemakkelijk
verdrukking, hij ziet het maar stelt zijn vertrouwen
in de Heer, en zo gaan zijn beproevingen voorbij.

Archimandriet Sophrony

Het Evangelie is een hard document; het Evangelie is meedogenloos en specifiek in wat er staat; het evangelie is niet bedoeld om opnieuw geformuleerd, verwaterd en op het niveau van ons begrip of onze smaak gebracht te worden. Het Evangelie verkondigt iets dat ons te boven gaat en dat er is om onze geest te strekken, om ons hart soms verder te verbreden dan het draaglijke, om ons hele leven te herstellen, om ons een wereldbeeld te geven dat gewoon de wereld op zijn kop staat en die we niet graag willen accepteren.

-Anthony Bloom

“Hou van dieren: God heeft ze de
beginselen van denken en vreugde gegeven.
Stoor hun vreugde
niet, kwel ze niet, beroof ze niet
van hun geluk, werk niet
tegen Gods bedoeling. Mens, trotseer
jezelf niet op superioriteit voor dieren;
ze zijn zonder zonde, en jij, met
je grootsheid, verontreinigt de aarde door
je uiterlijk erop, en laat de
sporen van je vuilheid achter je – helaas,
het geldt voor bijna ieder van ons! “

Fjodor Dostoevsky