Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Gebed van de heilige Silouan de Athoniet

 

Gebed van de heilige Silouan de Athoniet

 

 

silouan de Athoniet foto.jpg

 

Barmhartige God, vergeef mij.

Gij ziet hoe mijn ziel

 Tot U, mijn Schepper, aangetrokken wordt.

Gij hebt mijn ziel geraakt door Uw liefde en zij dorst naar U;

Haar verlangen is oneindig

En onverzadigbaar, dag en nacht, strekt zij zich naar U uit

En zij wil deze, wereld niet meer zien. Toch heb ik de wereld lief

Maar boven alles heb ik mijn Schepper lief;

Naar U verlangt mijn ziel.

 

Mijn Schepper, waarom heb ik, Uw kleine schepsel,

U zo dikwijls bedroefd ?

Maar Gij zijt mijn zonden niet indachtig geweest.

 

Silouan de Athoniet

(Uit : De heilige Silouan sz Athoniet door Archimandriet Sophrony – uitg Orthodox Logos)

 

Hippolytus van Rome : In Hem vind ik vreugde

Homilie toegekend aan Hyppolytus van Rome (?- ca. 235) priester en martelaar Homilie uit de 4e eeuw voor het feet van Epifanie, de heilige Theofanie ; PG 10, 852

 

 

 

Hippolytus van Rome romeins martelaar.jpg

Hippolytus van Rome

 

 

“In Hem vind Ik vreugde”

 

Christus, de schepper van alle dingen, is neergedaald als de regen, Hij laat zich kennen als een bron, en verspreidt zich als een rivier (Hos 6,3; Joh 4,14; 7,38) en zie Hem nu gedoopt worden in de Jordaan… De ongrijpbare Bron, die het leven voor alle mensen laat opborrelen en die geen einde heeft, werd verborgen door arme en vergankelijke wateren. Degene die overal aanwezig is, die nergens afwezig is, Degene die ongrijpbaar is door de engelen en onzichtbaar voor de mensen, komt vrijwillig naar de doop… “En zie hoe de hemelen zich openden, en een stem die sprak: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem vind Ik vreugde.” De Beminde verwekt de liefde, en het onzichtbare licht verwekt “het ontoegankelijke licht” (1 Tm 6,16). “Dit is mijn geliefde Zoon”… In de ark van Noach toonde de duif de liefde van God voor de mensen (Gn 8,11). Nu daalt de Heilige Geest onder deze gedaante neer, gelijk aan die welke een olijftwijgje heeft gebracht, en rust boven Hem van wie Hij getuige aflegt. Waarom? Omdat men met zekerheid weet dat het de stem van de Vader is…: “De stem van de Heer boven de wateren, de God vol majesteit doet de donder rollen, de Heer boven de wijde wateren” (Ps 29,3). Wat zegt deze stem? “Dit is mijn geliefde Zoon; in Hem heb ik al mijn liefde gelegd.” Hij wordt de zoon van Jozef genoemd, en Hij is mijn eniggeboren Zoon naar zijn goddelijk wezen. “Dit is mijn geliefde Zoon”, Hij heeft honger en Hij voedt een onmetelijke menigte, Hij lijdt en Hij verlicht hen die lijden. Hij kan nergens zijn hoofd te rusten leggen en Hij draagt alles in zijn hand, Hij lijdt en geneest het lijden. Men slaat Hem maar Hij schenkt de vrijheid aan de wereld, men doorsteekt zijn zijde, maar Hij herstelt de zijde van Adam.

 

Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

Gregorius van Nyssa

Heiligenleven

De Heilige Gregorios van Nyssa

 

gregory_of_nyssa1.jpg

 

Gregorius van Nyssa

De heilige Gregorios van Nyssa was eveneens een broer van de heilige Basilius, en ook hij was een Kerkvader van groot formaat. Hij was een bijzonder begaafd redenaar en had daar ook zijn beroep van gemaakt als filosoof en rhetor. Hij was gehuwd met Theosba, maar de familievriend Gregorius van Nazianze wist hen te overtuigen dat hij zich geheel aan de Kerk moesten wijden, die in nood was door de ariaanse twisten. Op veertigjarige leeftijd werd hij eigenlijk tegen zijn zin door Basilios tot bisschop van Nyssa gewijd, in 372. Met heel de overtuigingskracht van zijn meeslepende welsprekendheid zette hij zich in voor de waarheid van de Orthodoxie. Hij wekte daardoor de ontstemming van de ariaanse heersers : In 376 werd hij afgezet, doch na twee jaar weer uit zijn ballingschap teruggeroepen. Nog twintig jaar heeft hij zijn diocees bestuurd. Ook hij nam deel aan het Concilie van Constantinopel in 381, voor de voltooiing van de Geloofsbelijdenis. Vooral het laatste deel met de artikelen over de heilige Geest en de Kerk  kwam onder zijn invloed tot stand. Hij is de diepste denker van de Cappadocische vaders en heeft belangrijke boeken nagelaten over de Heilige Drie-eenheid, waar hij met kracht de volkomen Godheid van de Geest verkondigde tegenover de leer van Makedonios. Ook over veel andere theologische onderwerpen heeft hij waardevolle geschriften nagelaten; vooral door zijn mensbeschouwing is hij juist in deze tijd weer bijzonder actueel . Zeer waardevol van zijn hand is ook de levensbeschrijving die hij gegeven heeft van de oudste zuster uit dat bijzondere gezin, de heilige Makrina. Hij is gestorven in 395, 64 jaar oud, als de zeer geliefde bisschop van Nyssa, nadat hij nog herhaalde malen in ballingschap had moeten gaan.

Uit : Heiligenlevens voor elke dag. Uitg.Orthodox klooster Den Haag

 

Silouan de Athoniet : de nederige ziel

 

 

silouan de Athoniet foto.jpg

Heilige Silouan de Athoniet

 

 

Wanneer de ziel nederig is en de goddelijke Geest in haar is, dan is de geest van de mens gelukzalig in de liefde van God. Wanneer zij de barmhartigheid van de Heer voelt, vreest de ziel verder niets meer – geen enkel ongeluk op aarde – maar dan verlangt zij ernaar voortdurend nederig voor God te zijn en haar broeder lief te hebben. Maar als de ziel verwaand wordt, dan is haar feest afgelopen, want de genade verlaat deze ziel en zij kan al niet meer onverstrooid bidden en er komen slechte gedachten op, die de ziel kwellen.

 

Silouan de Athoniet

(Uit : De heilige Silouan de Athoniet , door Archimandriet Sophrony, p448)

 

Ireneüs van Lyon : De Geest des Heren rust op mij

 

H. Ireneus van Lyon (ca. 130 – ca. 208), bisschop, theoloog en martelaar 
Tegen de ketterijen III, 17 

Ireneus van Lyon57.jpg

Ireneus van Lyon

“De Geest des Heren rust op Mij”
    
 “De Geest van God, de Heer, rust op mij, want de Heer heeft mij gezalfd” (Jes 61,1). Hij is de Geest waarvan de Heer zei: “Jullie zijn het immers niet zelf die spreken, het is de Geest van jullie Vader die in jullie spreekt” (Mt 10,20). Zo ook toen Hij aan zijn leerlingen de macht gaf om de mensen in God herboren te laten worden. Hij zei tegen hen: “Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest” (Mt 28,19). Deze Geest immers had Hij reeds beloofd door de profeten, om Hem te verspreiden gedurende de eerste tijden over zijn dienaren en dienaressen zodat ze konden profeteren (Jl 3,1-2).
      Daarom is deze Geest neergedaald op de Zoon van God die Mensenzoon was geworden: daardoor raakte Hij eraan gewend om te wonen in het menselijk ras, om op de mensen te rusten, om te verblijven in het werk gevormd door God. In hen realiseerde Hij de wil van de Vader en vernieuwde hen door ze te laten overgaan van hun oude wijze van leven naar het nieuwe leven van Christus.
Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

 

Waarom valt Orthodox Pasen op een andere datum ?

Waarom valt Orthodox Pasen op een andere datum?

Geplaatst door Samos Magazine op zondag, maart 14, 2010
.

In de eerste paar eeuwen na Christus vierde bijna iedere plaatselijke kerk Pasen op een verschillende datum. Sommige kerken bepaalden de datum aan de hand van het Joodse Pesach, andere vierden Pasen ieder jaar op 27 maart, en zo waren er nog meer tradities die allemaal een andere uitkomst gaven.

Het eerste Oecumenische Concilie in Nicea (een algemene vergadering van de hele kerk, gehouden in 325) maakte daar een eind aan. Men wilde één regel gebruiken om de datum van het feest van de Opstanding te berekenen. Zo besloot men dat het feest van de Opstanding altijd na Pesach moest vallen, zoals ook de Opstanding zelf na Pesach was. Verder moest het een zondag zijn, de eerste dag van de week, als de nieuwe of Achtste Dag van de Schepping. En ook moest het feest vallen op de eerste zondag na de eerste volle maan, na de eerste dag van de lente. Een vaste datum kwam dus niet in aanmerking. De datum van Pesach wordt op een soortgelijke manier berekend, en deze berekening zou meestal voldoende moeten zijn om Pasen na Pesach te laten vallen. Voor de jaren waarin dat niet zo was voegde het Concilie toe “na het Joodse Pesach”.

Het verschil in paasdatum is niet alleen het gevolg van het feit dat de Orthodoxe Kerk nog eeuwen na 1582 (het jaar waarin Rome de Gregoriaanse kalender invoerde) de Juliaanse kalender heeft gebruikt, hoewel de paasdatum wel volgens de Juliaanse kalender wordt berekend. Lang daarvoor heeft de Orthodoxe Kerk al overwogen de berekening te hervormen, maar men wilde geen methode invoeren waardoor Pasen vóór Pesach zou kunnen vallen.

In het kort: wanneer het volle maan is na Gregoriaans 3 april (= Juliaans 21 maart), dan valt Orthodox Pasen gelijk met Westers Pasen (zoals in 2010); begint Pesach echter op of na Witte Donderdag, dan wordt de paasdatum nog een week opgeschoven. Dat was bijvoorbeeld zo in 2009: volle maan op 9 april, Pesach op 9 april (Witte Donderdag in de Westerse kalender), Westers Pasen op de eerstvolgende zondag (12 april), Orthodox Pasen één week later, op 19 april.
Is het volle maan na Gregoriaans 21 maart, maar voor Juliaans 21 maart, dan gebruikt de Orthodoxe Kerk de volgende volle maan en valt Pasen 4 weken later dan in het Westen. Ook dan geldt de Pesach-regel, waardoor het verschil 5 weken kan worden.

De laatste keer dat Pasen in Oost en West op dezelfde datum zal vallen is 24 april 2698. Daarna is het verschil tussen de kalenders zo groot dat dit nooit meer voorkomt. Het maximale verschil tussen de Westerse en Orthodoxe Paasdatum is dan opgelopen tot 6 weken

Ook dit jaar valt het Orthodox Paasfeest nog samen met het Rooms Katholieke.

 

De heilige Theodosius de Grote

Heiligenleven

 

De heilige Theodosius de Grote

 

 

Theodosius de Grote1.jpg

Theodosius de Grote

 

De heilige Theodosius de Grote, de eerste Cenobiet. Als jongeman trok hij weg uit Cappadocië op bedevaart naar het Heilig Land, en ook om de beroemde woestijnvaders in Syrië te bezoeken. Zo kwam hij bij de heilige Semeon de Styliet, de Zuilbewoner, in de streek van Antiochië. Deze voorzegde hem dat  hij aan het hoofd van veel kloosters zou komen te staan om veel zielen aan de macht van de duivel te ontrukken. Theodosius geloofde daar niet in, want  heel zijn verlangen ging uit naar een geestelijk leven in volkomen eenzaamheid. Na een periode van opleiding leefde hij inderdaad geheel alleen in een grot bij een kleine oase, waar enkele dadelpalmen groeiden en waar wat groenten kon worden gekweekt. Bij de schaarse contacten met bezoekers bleek echter dat hij de gave van geestelijke leiding bezat, en toen hij, na lang aandringen van hun zijde, eenmaal enkelen van hen als leerling had aanvaard, was de toevloed van nieuwe zoekenden niet meer tegen te houden. Er ontstond een grote gemeenschap waarvoor Theodosius een kerk moest bouwen, verschillende monnikshuizen, een hospitaal en een groot gastenhuis. Zo ontstond het eerste klooster dat werd ingericht volgens de ideeën van de heilige Basilios, waarbij werd uitgegaan van een gemeenschappelijk leven. God zegende zichtbaar deze levenswijze, want hoewel de toekomst er vaak dreigend uitzag door de armoede van de grond die niet in staat was te voorzien in de behoeften van zulk een menigte broeders, nog vermeerderd door grote aantallen armen en pelgrims, werd het dreigend gebrek telkens weer afgewend door de gebeden van de heilige, waardoor de voorraden vaak op wonderbare wijze werden aangevuld. Veel monniken uit zijn klooster werden ook gekozen als bisschop, of als abten van andere kloosters, zodat de voorspelling van de heilige Simeon letterlijk in vervulling ging. Door dit alles werd Theodosius een man van gezag, ook op kerkelijk terrein, en speelde hij ook een beslissende rol in de strijd tegen de ketterijen van Eutyches en de Monofisieten. Daarom werd hij ook deer de keizer in ballingschap gezonden, maar deze gedwongen ontberingen konden zijn  lichaam niet breken dat door zoveel vrijwillige askese was gehard. Hij stierf, 105 jaar oud, in 529 en werd met grote eerbied begraven in de grot waarin hij zo lang had geleefd.

Uit: Heiligenleven voor elke dag. Uitg.Orthodox klooster Den Haag

 

36e zondag na Pinksteren, 19e na de Kruisverheffing

36e zondag na Pinksteren, 19e na de Kruisverheffing

“Het geloof van de Kananese”

kananese vrouw.jpg

 

LEZINGEN :

2 Kor.6,16-7,1:

Is er enig verband tussen de tempel van God en de afgoden? Wij zijn de tempel van de levende God. God heeft zelf gezegd: Ik zal onder hen wonen en met hen omgaan. Ik zal hun God zijn en zij zullen mijn volk zijn. Daarom, ga weg uit hun midden en houd u ver van hen, zegt de Heer, en raak niets aan wat onrein is. Dan zal Ik u genadig aannemen.  Ik zal voor u een vader zijn en u zult voor mij zonen en dochters zijn, zegt de Heer, de Albeheerser.

Zulke beloften zijn ons gedaan, geliefden; laten wij ons dus zuiveren van elke smet naar lichaam en geest, en vol ontzag voor God onze heiliging voltooien

 

EVANGELIE : Matth.15,21-28

Jezus en een Kananese vrouw
      Jezus ging daar weg en nam de wijk naar het gebied van Tyrus en Sidon.  En kijk, een Kananese vrouw uit die streek kwam naar buiten en riep: ‘Heb medelijden met mij, Heer, Zoon van David. Mijn dochter is vreselijk bezeten.’  Maar Hij gaf haar niet eens antwoord. Zijn leerlingen kwamen naar Hem toe en vroegen Hem: ‘Stuur haar weg, want ze roept ons achterna.’  Hij antwoordde: ‘Ik ben alleen gestuurd naar de verloren schapen van het huis van Israël.’  Maar zij kwam naar Hem toe en knielde voor Hem neer en zei: ‘Heer, help me.’  Hij gaf haar ten antwoord: ‘Het is niet goed het brood van de kinderen te nemen en het aan de hondjes te geven.’  Maar zij zei: ‘Juist, Heer, want wat de hondjes eten, zijn de kruimels die van de tafel van hun baas vallen.’  Toen gaf Jezus haar ten antwoord: ‘Vrouw, groot is uw vertrouwen. Moge het u vergaan zoals u wenst.’ En haar dochter was vanaf dat moment genezen

Als gij in de woestijn niet van dorst wilt omkomen, laaf u dan aan de liefde

Als gij in de woestijn niet van dorst wilt omkomen, laaf u dan aan de liefde

————–

Augustinus

 

 

Augustinus164.jpg

 

Deze wereld is voor alle gelovigen die verlangen naar het vaderland, wat de woestijn was voor het volk van Israël. Het joodse volk doolde rond op zoek naar het vaderland, maar onder Gods leiding kon het onmogelijk verdwalen. Het bevel van God zelf was de weg voor de joden. Hoewel hun omzwervingen veertig volle jaren duurden, waren de echte halteplaatsen op hun tocht niet erg talrijk, zoals gij allen weet. Hun reis verliep zo traag omdat zij door God op de proef werden gesteld, niet omdat Hij ze in de steek liet.

Zoals de Schrift zegt en wij u al zo dikwijls voorgehouden hebben, belooft God ons een onuitsprekelijke heerlijkheid en een geluk “dat geen oog gezien heeft, geen oor heeft gehoord en in geen mensengeest is opgekomen”. Wij worden echter bedroefd door de pijn van dit leven en trekken lering uit de bekoringen van het huidige bestaan. Maar indien gij in deze woestijn niet van dorst wilt omkomen, laaf u dan aan de liefde. Dat is de bron die de Heer ons op aarde heeft willen schenken, om te verhinderen dat wij onderweg zouden bezwijken. Natuurlijk zullen wij er ons nog veel rijkelijker aan laven later in het vaderland zelf.

Zojuist werd u het evangelie voorgelezen. Gingen de woorden of tenminste de laatste woorden van deze passage van het evangelie over iets anders dan over de liefde ? Daar stond dat wij met onze God in het gebed een overeenkomst gesloten hebben : als wij willen dat God ons onze zonden vergeeft, moeten ook wij de zonden vergeven die anderen tegen ons bedreven hebben. Alleen de liefde echter kan vergeven. Neem de liefde weg uit uw hart en er blijft niets over dan haat die van geen vergeven weet. Laat er liefde in uw hart zijn : zij vergeeft zonder zich veel zorgen te maken en zij kent geen kleingeestigheid.

De eerste brief van Johannes is feitelijk niets anders dan één lange aanbeveling van de liefde. Wij zijn niet bang dat de liefde vervelend wordt, al komen wij er nog zo dikwijls op terug. Hoe zou er immers nog sprake kunnen zijn van liefde, als zij gaat tegenstaan ? Wanneer het precies door de liefde is dat wij op de juiste wijze van al het overige houden, dan moet zijzelf toch erg beminnenswaard zijn. Indien de liefde nooit uit ons hart mag verdwijnen, mogen wij evenmin ooit ophouden over haar te spreken.

Uit : “Eenheid in liefde” Augustinus preken over de brief van Johannes – vertaald door TJ van Bavel. P117-118

 

Basilios : Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden

 

H. Basilius (ca. 330-379), monnik en bisschop van de Caesarea in Kappadocië, Kerkleraar 
Homilie over de heilige generatie van Christus, 2.6 ; PG 31, 1459v 
“Aan allen, die Hem ontvingen, gaf Hij de macht om Gods kinderen te worden”
    

Basilios 3.jpg

Basilios

God op aarde, God onder de mensen! Deze keer verkondigt Hij niet met bliksem, bij trompetgeschal, op een rokende berg, in de duisternis van een verschrikkelijke storm (Ex 19,16v), maar Hij toont zich op een zachtaardige en vredige wijze in een menselijk lichaam, aan de mensheid, God in het lichaam!… Hoe kan de Godheid in het lichaam wonen? Zoals het vuur in het ijzer woont, niet door de plaats waar het brandt te verlaten, maar door in contact te blijven. Het vuur werpt zich immers niet op het ijzer, maar blijft op zijn plaats, Hij deelt zijn kracht met hem. Daarin wordt hij niet verminderd, maar hij vult het hele ijzer met wie hij in contact staat. Zo gaat ook God, het Woord, die “onder ons woont”, niet uit zichzelf. “Het Woord dat is vlees geworden” ondergaat geen verandering: de hemel is niet ontledigd van hetgeen hij bevatte, en toch heeft de aarde in haar schoot Degene ontvangen, die in de hemel is.
      Dring tot dat mysterie door: God is in het lichaam om de dood, die zich erin verborgen houdt, te doden… “Gods genade is openbaar geworden tot redding van alle mensen” (Tit 2,11), toen “de Zon der Gerechtigheid opging” (Ml 3,20), “is de dood opgeslokt en overwonnen” (1Kor 15,54) omdat ze niet samen kon bestaan met het ware leven. O diepte van de goedheid en van de liefde van God voor de mensen! Laten we met de herders glorie brengen, laten we met het engelenkoor dansen, want “vandaag is de Redder geboren. Hij is de Messias, de Heer” (Lc 2, 11-12).
      “God de Heer verlicht ons” (Ps 118,27), niet in zijn gedaante van God, om onze zwakheid niet te verstikken, maar in de gedaante van dienaar, om vrijheid te verlenen aan hen die veroordeeld waren tot dienstbaarheid. Wie heeft zo’n ingeslapen hart en is zo onverschillig, dat hij er zich niet over verheugt, jubelt van blijdschap en straalt van vreugde ten aanzien van deze gebeurtenis? Het is een gemeenschappelijk feest voor heel de schepping. Allen moeten er aan bijdragen, niemand mag zich ondankbaar tonen. Laten ook wij onze stem verheffen om onze blijdschap uit te zingen!
Bron:Dagelijksevangelie  www.evangelizo.org

 

De heilige Drie HiËRARCHEN

Heiligenleven

De heilige Drie Hiërarchen

 

 

drie hiërarchen.jpg

 

 

De heilige Drie Hiërarchen is een synax, een gemeenschappelijke viering van de gedachtenis van de heilige Basilios de Grote, Gregorius de Theoloog en Johannes Chrysostomos.

Onder het volk van Constantinopel hadden zich verschillende partijen gevormd die zich zozeer opwonden over devraag wie van deze drie Heiligen wel de grootste zou zijn, dat er vechtpartijen van kwamen.

Metropoliet Joannes, die zich daarover zeer verontrustte, had een droom waarin deze heiligen hem verschenen en meedeelden dat elk van hen eer bezat bij God. In 1084 stelde hij daarom deze gemeenschappelijke feestdag in, waardoor de rust in de stad werd hersteld.

Uit: heiligenleven voor elke dag – uitg.Orth.klooster Den haag

 

34e zondag na Pinksteren, 17e na de Kruisverheffing

34e zondag na Pinksteren,17e na de Kruisverheffing

“De rijke jongeling

 

rijke jongeling.jpg

Lezingen :

 

Kol.3,12-16

 

Bekleed u, als Gods heilige en geliefde uitverkorenen, met tedere ontferming, goedheid, nederigheid, zachtheid en geduld. Verdraag elkaar en vergeef elkaar als de een tegen de ander een grief heeft. Zoals de Heer u vergeven heeft, zo moet ook u vergeven.  Voeg bij dit alles de liefde, die de band van de volmaaktheid is.  En laat de vrede van Christus heersen in uw hart; daartoe bent u immers geroepen, als ledematen van één lichaam. En wees dankbaar.  Laat het woord van Christus in volle rijkdom onder u wonen. Leer en vermaan elkaar met alle wijsheid. Zing voor God met een dankbaar hart psalmen, hymnen en geestelijke liederen.

Evangelie :

Lucas 18,18-27 :

Gesprek met een rijke
      Een aanzienlijk man stelde Hem deze vraag: ‘Goede meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?’  Jezus zei tegen hem: ‘Waarom noemt u Mij goed? Niemand is goed, alleen God.  De geboden kent u: geen echtbreuk plegen, niet doden, niet stelen, niet vals getuigen, en uw vader en uw moeder eren.’  ‘Aan dat alles heb ik mij van jongs af gehouden’, zei de man.  ‘Dan rest u nog één ding’, zei Jezus tegen hem. ‘Verkoop alles wat u hebt, deel het uit aan de armen, en u hebt een schat in de hemel. Kom dan terug om Mij te volgen.’ Toen hij dit hoorde werd hij diep bedroefd, want hij was buitengewoon rijk. Toen Jezus zag dat hij diep bedroefd werd, zei Hij: ‘Wat is het voor mensen met geld toch moeilijk om het koninkrijk van God binnen te komen. Een kameel komt gemakkelijker door het oog van een naald dan een rijke in het koninkrijk van God.’ ‘Wie kan er dan nog gered worden?’ vroegen de toehoorders.  Hij zei: ‘Wat menselijk gezien onmogelijk is, is mogelijk dankzij God.’

 

Doopsel van Christus

Groot feest van de heilige Theofanie van onze Heer en God en Verlosser Jezus Christus


 

doopsel van Jezus 1.jpg

 

LEZINGEN :

Lezing : Titus,2,11-14;3,4-7

  Want de genade van God is verschenen, bron van redding voor alle mensen, die ons leert af te zien van goddeloosheid en wereldse begeerten, en bezonnen, rechtvaardig en vroom te leven in deze wereld, in afwachting van het geluk waarop we hopen, de verschijning van de heerlijkheid van onze grote God en onze redder Jezus Christus. Hij heeft zichzelf voor ons gegeven om ons van alle ongerechtigheid te verlossen, ons te reinigen en ons tot zijn eigen volk te maken, vol ijver voor goede werken.

Maar toen de goedheid en mensenliefde van God onze redder is verschenen, heeft Hij ons gered, niet omdat wij iets gedaan zouden hebben dat ons kan rechtvaardigen maar alleen omdat Hij barmhartig is.
     Gered heeft Hij ons door het bad van wedergeboorte en vernieuwing door de heilige Geest,  die Hij overvloedig over ons heeft uitgestort door Jezus Christus onze redder. Zo zijn wij gerechtvaardigd door zijn genade en erfgenamen geworden van het eeuwig leven, waar onze hoop op gericht is.

EVANGELIE : Mattheüs 3,13-17

Jezus laat zich dopen
     Toen kwam Jezus uit Galilea naar Johannes bij de Jordaan om zich door hem te laten dopen. Johannes probeerde Hem tegen te houden. Hij zei: ‘Ik zou door U gedoopt moeten worden, en U komt naar mij?’ Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Laat nu maar, want zo behoren wij de gerechtigheid volledig te vervullen.’ Toen liet hij Hem begaan. Toen Jezus gedoopt was, kwam Hij meteen uit het water. En zie, daar opende zich de hemel voor Hem en Hij zag de Geest van God als een duif neerdalen en op Hem neerkomen. Er kwam een stem uit de hemel, die zei: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in wie Ik vreugde vind.’