Auteur: Krisbiesbroeck

“Jezus brandt van liefde voor ons…

kijk naar Zijn aanbiddelijk gezicht!…

 Kijk naar Zijn levenloze en neergeslagen ogen!

Kijk naar Zijn wonden…

Kijk naar Jezus in Zijn gezicht…

Daar zal je zien hoeveel Hij van ons houdt.”

 

— Heilige Thérèse van het Kind Jezus van het Heilig Aanschijn

 

++++++++

Achtergrond van het citaat van Heilige Thérèse van het Kind Jezus van het Heilig Aanschijn:

Achtergrond van het citaat:

Het citaat — “Jezus brandt van liefde voor ons… kijk naar Zijn aanbiddelijk gezicht!” — komt voort uit de diepe spirituele devotie van Thérèse tot het Heilig Aanschijn van Jezus.

Wie was Thérèse?

Thérèse van Lisieux (1873–1897) was een Franse karmelietes die bekendstaat om haar “kleine weg”: een levenshouding van eenvoud, nederigheid en vertrouwen op Gods liefde.

Ze voegde “van het Heilig Aanschijn” toe aan haar kloosternaam, wat haar bijzondere toewijding aan het lijden van Christus weerspiegelt.

Devotie tot het Heilig Aanschijn:

Deze devotie richt zich op het aanschouwen van Jezus’ gezicht tijdens Zijn lijden — als bron van troost, liefde en medeleven.

Thérèse geloofde dat door te kijken naar Jezus’ gezicht, vooral in Zijn lijden, men Zijn liefde voor de mensheid kon begrijpen.

Het citaat komt waarschijnlijk uit haar brieven of autobiografische geschriften, waarin ze vaak mediteerde over Jezus’ wonden en ogen als uitdrukking van Zijn goddelijke liefde.

Spirituele betekenis:

“Brandt van liefde” verwijst naar de vurige, opofferende liefde van Christus.

Door te zeggen “kijk naar Zijn gezicht”, nodigt Thérèse ons uit tot een intieme relatie met Jezus — een die doordrenkt is van mededogen en vertrouwen.

Haar spiritualiteit leert dat er schoonheid en liefde schuilen in het lijden, en dat het aanschouwen van Jezus’ gezicht de ziel kan omvormen.

++++++++++++++++++

 

Thérèse van Lisieux, ook bekend als Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn, is een van de meest geliefde heiligen binnen de katholieke traditie.

Haar leven was kort, maar haar invloed is enorm.

Levensloop:

Geboren: 2 januari 1873 in Alençon, Frankrijk

Overleden: 30 september 1897 in Lisieux, op slechts 24-jarige leeftijd

Kloosternaam: Zuster Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn

Orde: Ongeschoeide Karmelietessen in Lisieux

Heiligverklaring: 1925 door paus Pius XI

Kerklerares: Benoemd in 1997 door paus Johannes Paulus II

Spiritualiteit: De “Kleine Weg”:

Thérèse ontwikkelde een unieke vorm van spiritualiteit die ze de “kleine weg” noemde. In plaats van grootse daden of mystieke ervaringen,

geloofde ze dat heiligheid te vinden is in kleine, liefdevolle handelingen, uitgevoerd met vertrouwen en nederigheid.

“Ik wil een kleine heilige zijn, door alles met liefde te doen.”

Ze leerde dat zelfs de eenvoudigste taken — een glimlach, een gebed, een offer — waardevol zijn als ze met liefde worden gedaan.

 Deze benadering maakte spiritualiteit toegankelijk voor iedereen.

Lijden en geloof

Thérèse leed aan tuberculose, en haar laatste jaren waren getekend door fysieke pijn en spirituele beproevingen.

Ze ervoer een “donkere nacht van het geloof”, waarin ze twijfels en innerlijke leegte voelde.

Toch bleef ze vertrouwen op Gods liefde, wat haar tot een voorbeeld van volharding en geloof maakte.

Histoire d’une âme

Op verzoek van haar overste schreef ze haar autobiografie: “Histoire d’une âme” (Geschiedenis van een ziel)

Dit boek is een spirituele klassieker geworden en heeft miljoenen mensen geraakt met haar eenvoud, diepgang en liefde voor Jezus.

Patronages

Thérèse is patrones van:

Missionarissen en het missiewerk

Frankrijk en Rusland

Mensen die worstelen met geloofstwijfel

+++++++

https://nl.wikipedia.org/wiki/Theresia_van_Lisieux

https://www.winkel-van-lourdes.com/blog/271-geschiedenis-van-de-heilige-therese-van-lisieux-een-van-de-populairste-heiligen-in-de-moderne-geschiedenis-van-de-kerk.html

https://kro-ncrv.nl/katholiek/encyclopedie/t/teresia-van-lisieux

 

***********

 

 

Dit is het kenmerk van het christendom: hoezeer een mens ook zwoegt, en hoeveel rechtvaardige daden hij ook verricht, om te voelen dat hij niets heeft gedaan, en bij het vasten te zeggen: ‘Dit is geen vasten,’ en bij het bidden: ‘Dit is geen gebed,’ en bij volharding in gebed: ‘Ik heb geen volharding getoond’; ik ben nog maar net begonnen met oefenen en pijn lijden; en zelfs als hij rechtvaardig is voor God, moet hij zeggen: ‘Ik ben niet rechtvaardig, ik heb nog niet geoefend in pijn lijden, maar ik begin elke dag opnieuw.’ Hij moet elke dag de hoop en de vreugde hebben en de verwachting van het komende koninkrijk en de verlossing, en zeggen: ‘Als ik vandaag niet verlost ben, dan zal ik het morgen zijn.’

Macarius van Egypte

+++++++++++++++++

De tekst van Macarius van Egypte komt voort uit de spirituele traditie van de woestijnvaders—vroege christelijke monniken  die zich in de 4e eeuw terugtrokken in de Egyptische woestijn om een leven van gebed, ascese en innerlijke zuivering te leiden.  Macarius was een van de meest invloedrijke figuren binnen deze beweging.

Historische en spirituele context:

Macarius van Egypte (ca. 300–390) leefde als kluizenaar in Scetis, een woestijngebied dat uitgroeide tot een centrum van christelijke monastiek.

Hij werd gevormd door de heilige Antonius van Egypte, de grondlegger van het monnikendom, en stond bekend om zijn nederigheid, wijsheid en spirituele onderscheidingsvermogen.

Zijn uitspraken zijn bewaard gebleven in de Apophthegmata Patrum (Uitspraken van de Woestijnvaders), een verzameling korte spirituele lessen en anekdotes.

Betekenis van het citaat:

De tekst benadrukt een fundamenteel principe van christelijke spiritualiteit: nederigheid en voortdurende innerlijke vernieuwing.

Volgens Macarius is het ware christendom niet het afvinken van religieuze prestaties, maar het besef dat men altijd opnieuw moet beginnen:

Zelfs bij gebed, vasten of gerechtigheid moet men zichzelf niet als ‘klaar’ beschouwen.

De houding van een gelovige is er een van innerlijke armoede, waarin men erkent dat men nog maar net begonnen is. Er klinkt ook hoop in door: elke dag is een nieuwe kans op verlossing en groei.

Deze visie staat haaks op religieuze zelfgenoegzaamheid. Het is een uitnodiging tot spirituele nederigheid, waarin men zich openstelt voor Gods genade, elke dag opnieuw. Hij benadrukt dat ware christendom niet draait om uiterlijke vroomheid of prestaties, maar om voortdurende innerlijke verandering en afhankelijkheid van Gods genade.

Thema’s uit het citaat:

Geestelijke nederigheid:

Zelfs wie rechtvaardig leeft, moet zichzelf niet als rechtvaardig beschouwen, maar nederig blijven en beseffen dat hij Gods genade nodig heeft.

Volharding en dagelijkse vernieuwing:

De geestelijke weg vereist dat men elke dag opnieuw begint, met hoop en verwachting.

Innerlijke transformatie boven uiterlijke daden:

Daden zoals vasten, bidden en werken zijn niet voldoende zonder echte innerlijke verandering.

Hoop op verlossing:

 De gelovige leeft met de hoop op goddelijke verlossing en transformatie, altijd vooruitkijkend naar wat God zal doen.

Reflectievraag:

Hoe daagt deze visie jouw eigen begrip van geestelijke groei of religieuze praktijk uit, of bevestigt het juist?

Dit citaat van Macarius van Egypte biedt een diep nederige en introspectieve kijk op christelijke spiritualiteit.

 Hij benadrukt dat ware christendom niet draait om uiterlijke vroomheid of prestaties, maar om voortdurende innerlijke verandering en afhankelijkheid van Gods genade

https://nl.wikipedia.org/wiki/Macarius_van_Egypte

***************

“Ik ben niet van plan om inactief te blijven in de hemel. Ik wil werken voor de Kerk en voor zielen. Ik heb dit aan God gevraagd en ik ben ervan overtuigd dat Hij mijn verzoek zal verhoren. Ik zal mijn hemel doorbrengen door goed te doen op aarde. Dit is niet onmogelijk, want de engelen, die altijd genieten van de zalige aanschouwing, waken over ons. Nee, ik kan niet rusten tot het einde van de wereld.”

— St. Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn

++++++

De tekst die je deelde is afkomstig van St. Thérèse van het Kind Jezus en van het Heilig Aanschijn, ook bekend als Thérèse van Lisieux of “de Kleine Theresia”. Ze was een Franse karmelietes die leefde van 1873 tot 1897 en wordt beschouwd als een van de grootste heiligen van de katholieke kerk.

 Achtergrond van de tekst: Deze passage weerspiegelt haar diepgewortelde spiritualiteit en haar overtuiging dat haar missie niet zou eindigen met haar dood: “Ik zal mijn hemel doorbrengen door goed te doen op aarde” is een beroemde uitspraak van haar, waarin ze uitdrukt dat ze na haar dood actief zou blijven in het helpen van zielen.

Ze geloofde dat liefde en kleine dagelijkse daden, gedaan met vertrouwen en overgave aan God, de weg naar heiligheid zijn. Dit staat bekend als haar “Kleine Weg” (La Petite Voie).

Haar spiritualiteit benadrukt eenvoud, nederigheid en een kinderlijke overgave aan God, en ze inspireerde miljoenen mensen wereldwijd met haar autobiografie Histoire d’une âme (Geschiedenis van een ziel)2.

 Haar nalatenschap:

Thérèse voorspelde: “Na mijn dood zal ik rozen laten regenen”, wat symbool staat voor haar voortdurende tussenkomst en gebeden voor mensen op aarde.

Ze werd heilig verklaard in 1925 en is patrones van missionarissen, ondanks dat ze haar klooster nooit verliet.

Haar feestdag is op 1 oktober, en haar heiligdom in Lisieux is een belangrijke bedevaartplaats geworden.

Wil je ook iets lezen uit haar autobiografie of een gebed dat ze schreef?

De Kleine Weg (La Petite Voie) van Thérèse van Lisieux is een spiritueel pad dat draait om eenvoud, vertrouwen en liefde. Het is haar unieke benadering van heiligheid, die ze ontwikkelde vanuit haar eigen ervaring van kwetsbaarheid en nederigheid.

 Wat houdt de Kleine Weg in?

Eenvoudige daden van liefde: Thérèse geloofde dat je geen grootse heldendaden hoeft te verrichten om heilig te worden. Zelfs een glimlach, een vriendelijk woord of een kleine daad van geduld kan een offer aan God zijn.

Volledig vertrouwen op Gods genade: In plaats van te steunen op eigen kracht, gaf ze zich volledig over aan Gods barmhartigheid. Ze zag zichzelf als klein en zwak, en juist daarin vond ze haar kracht.

Heiligheid is voor iedereen bereikbaar: Haar weg maakt spiritualiteit toegankelijk voor gewone mensen. Je hoeft geen mysticus of martelaar te zijn—je hoeft alleen maar lief te hebben en je over te geven aan God.

Een “lift” naar God: Thérèse beschreef haar weg als een lift naar de hemel. In plaats van moeizaam te klimmen, liet ze zich optillen door Gods liefde.

Waarom is deze weg zo bijzonder?

Ze doorbrak het idee dat heiligheid alleen voor uitzonderlijke mensen is. Haar spiritualiteit is diep geworteld in nederigheid en vertrouwen. Ze inspireert mensen om in hun dagelijkse leven liefdevol en bewust te leven, zelfs in de kleinste dingen.

 Hier zijn enkele praktische manieren om de Kleine Weg van Thérèse van Lisieux in je dagelijks leven toe te passen:

 1. Doe kleine daden met grote liefde:

Geef een glimlach aan iemand die het nodig heeft. Luister aandachtig naar iemand zonder te oordelen. Help iemand zonder erkenning te verwachten “Een klein gebaar, gedaan met liefde, is in Gods ogen groot.”

 2. Vertrouw op Gods genade:

Bid eenvoudig en oprecht, zelfs als je geen woorden hebt. Geef je zorgen en fouten over aan God, zonder jezelf te veroordelen.  Herinner jezelf eraan dat je niet perfect hoeft te zijn om geliefd te zijn.

 3. Wees nederig in je relaties:

Vraag vergeving als je iemand hebt gekwetst. Wees dankbaar voor kleine dingen. Laat anderen voorgaan, ook als het ongemakkelijk is.

 4. Zie het gewone als heilig:

Maak van je dagelijkse taken een gebed: afwassen, werken, zorgen voor anderen. Zie in elk moment een kans om liefde te geven.  Leef met aandacht en verwondering, zelfs in routine.

 5. Laat je optillen door God:

Thérèse noemde haar weg een “lift naar God.” In plaats van zelf te klimmen, liet ze zich dragen door Gods liefde. God kijkt niet naar de grootte van onze daden, maar naar de liefde waarmee ze gedaan worden.” Deze weg is eenvoudig, maar diepgaand. Ze nodigt je uit om elke dag te leven met liefde, vertrouwen en overgave.

***************

Je kijkt naar bomen en noemt ze “bomen”, en waarschijnlijk denk je niet twee keer na over dat woord. Je noemt een ster een “ster”, en denkt er verder niet bij na.

 Maar je moet onthouden dat deze woorden, “boom”, “ster”, (in hun oorspronkelijke vormen) namen waren die door mensen met heel verschillende visies op deze objecten werden gegeven.

Voor jou is een boom simpelweg een plantaardig organisme, en een ster slechts een bal van levenloze materie die zich voortbeweegt volgens een wiskundige baan.

Maar de eerste mensen die spraken over “bomen” en “sterren” zagen deze dingen heel anders. Voor hen was de wereld levend met mythologische wezens.

Zij zagen de sterren als levende zilverlichtwezens, die in vlammen uitbarstten als antwoord op de eeuwige muziek.

 Zij zagen de hemel als een juweelen tent, en de aarde als de baarmoeder waaruit al het leven voortkwam.

 Voor hen was de hele schepping “doordrenkt met mythen en versierd als een elfenpatroon.”

— J.R.R. Tolkien

+++++++++

J.R.R. Tolkien was een diepgelovige rooms-katholiek.

Zijn geloof speelde een centrale rol in zijn leven én in zijn werk, al is dat niet altijd direct zichtbaar.

Zijn persoonlijke geloof:

Tolkien werd katholiek opgevoed en bleef zijn hele leven trouw aan het geloof. Hij ging regelmatig naar de mis en bad dagelijks. Zijn moeder, Mabel Tolkien, bekeerde zich tot het katholicisme, wat haar veel sociale en financiële moeilijkheden opleverde.

Tolkien beschouwde haar als een martelaar voor haar geloof.

Invloed op zijn werk:

Tolkien noemde The Lord of the Rings zelf een “fundamenteel religieus en katholiek werk, al was dat aanvankelijk onbewust en pas later bewust tijdens het herschrijven.

JHij vermeed expliciete religieuze verwijzingen in zijn fictieve wereld, omdat hij vond dat het geloof in de structuur en symboliek van het verhaal moest zitten, niet in preken of dogma’s.

Thema’s zoals zelfopoffering, genade, verlossing, strijd tussen goed en kwaad, en zelfs de drie ambten van Christus (profeet, priester, koning) zijn subtiel verwerkt in personages als Gandalf, Frodo en Aragorn.

Tolkien verschilde hierin van zijn vriend C.S. Lewis, die in zijn Narnia-boeken veel explicieter christelijke symboliek gebruikte.

 Tolkien vond dat te direct en hield meer van het mysterie en de diepgang die ontstaat als geloof onder de oppervlakte werkt.

+++++++++++

Hier zijn enkele van de belangrijkste christelijke thema’s in The Lord of the Rings en The Silmarillion:

1. Goed versus kwaad:

De strijd tussen licht en duisternis is fundamenteel. Denk aan Sauron als een gevallen engel (zoals Lucifer), en de Ring als een symbool van verleiding en macht. Elrond zegt: “Nothing is evil in the beginning. Even Sauron was not so.”Een echo van het christelijke idee dat alles goed geschapen is.

2. Genade, barmhartigheid en verlossing:

Frodo’s medelijden met Gollum is een cruciaal moment van genade. Uiteindelijk speelt Gollum een sleutelrol in het vernietigen van de Ring. Boromir sterft terwijl hij de hobbits verdedigt—een daad van boetedoening na zijn poging om de Ring te stelen.

3. Christusfiguren:

Tolkien verdeelt het beeld van Christus over drie personages:

Profeet   Gandalf…Hij sterft en keert terug als Gandalf de Witte—een soort wederopstanding.

Priester  Frodo…Hij draagt het kwaad (de Ring) en lijdt voor de wereld. Zijn tocht naar Mount Doom is een Via Dolorosa. Koning    Aragorn…Hij keert terug als rechtmatige koning en geneest met zijn handen—zoals Christus als genezer.

4.Eucharistische symboliek

Lembas, het Elfenbrood, wordt gezien als een symbool van de Eucharistie. Het geeft kracht, is licht van gewicht, en wordt met eerbied gegeven.

5. Licht als goddelijke kracht:

In The Silmarillion is licht een symbool van goddelijke schepping. Het wordt steeds verder “versplinterd”, van de Twee Bomen tot de Silmarils tot het sterlicht in Galadriels flesje.

6. Voorzienigheid en vrije wil:

Personages zoals Frodo en Bilbo lijken “uitverkoren”, maar behouden hun vrije wil. Gandalf zegt: “You were meant to have the Ring”—een subtiele verwijzing naar goddelijke leiding.

Tolkien noemde zijn werk “fundamenteel religieus en katholiek” en schreef dat hij bewust alle expliciete religie uit zijn wereld had weggelaten, zodat het geloof in de structuur en symboliek kon leven.

 

https://en.wikipedia.org/wiki/Christianity_in_Middle-earth

 

**********

 

“Dankbaar zijn voor de goede dingen die in ons leven zijn gebeurd is gemakkelijk. Maar dankbaar zijn voor ons hele leven

— voor het goede én het kwade, de momenten van vreugde én van verdriet, de successen én de mislukkingen, de beloningen én de afwijzingen

 — dat vereist diep geestelijk werk. Toch zijn we pas werkelijk dankbare mensen wanneer we ‘dank je wel’ kunnen zeggen voor

alles wat ons tot het huidige moment heeft gebracht.  Zolang we ons leven blijven opdelen in gebeurtenissen en mensen die we willen herinneren en degenen die we liever zouden vergeten, kunnen we de volheid van ons bestaan niet erkennen als een gave van God om dankbaar voor te zijn. Laten we niet bang zijn om alles onder ogen te zien wat ons heeft gebracht tot waar we nu zijn, en erop vertrouwen dat we daarin spoedig de leidende hand van een liefdevolle God zullen herkennen.”

— Henri Nouwen

++++++++++++

De tekst van Henri Nouwen over dankbaarheid komt voort uit zijn bredere spirituele visie waarin hij mensen uitnodigt om het leven te zien als een gave

 niet als een verdienste. Hij schreef vaak over thema’s als kwetsbaarheid, innerlijke heling, en de aanwezigheid van God in het alledaagse.

Deze specifieke passage over dankbaarheid sluit aan bij zijn overtuiging dat spirituele groei ontstaat wanneer we ons hele leven — inclusief pijn, verlies en mislukking — durven te omarmen.

Achtergrond van de tekst

De passage komt uit Nouwen’s meditatie The Choice of Gratitude.

Daarin stelt hij dat dankbaarheid niet alleen een spontane emotie is, maar ook een discipline

 — een bewuste keuze die we maken, zelfs als we ons gekwetst, boos of teleurgesteld voelen.

Hij schrijft:

“Gratitude can also be lived as a discipline. The discipline of gratitude is the explicit effort to acknowledge that all I am and have is given to me as a gift of love.”

Wat Nouwen bedoelt:

Dankbaarheid is niet afhankelijk van omstandigheden: Je hoeft niet te wachten op een goed moment om dankbaar te zijn.

Het hele leven is een geschenk: Niet alleen de mooie momenten, maar ook de moeilijke dragen bij aan wie je bent.

Gods aanwezigheid is overal: Zelfs in lijden en verlies kunnen we de liefdevolle hand van God herkennen — als we durven kijken.

Waarom dit relevant is:

In een wereld die vaak draait om succes, controle en perfectie, daagt Nouwen ons uit om alles wat ons gevormd heeft te zien als onderdeel van een groter, heilig verhaal. Het is een oproep tot volledige acceptatie van ons leven — en daarmee tot innerlijke vrijheid.

 

https://henrinouwen.org/meditations/the-choice-of-gratitude/

**************

Er zijn drie valstrikken van Satan die vreugde en vrede stelen:

1.Spijt over het verleden

2.Angst voor de toekomst

3.Ondankbaarheid voor het heden

++

St. Antonius de Grote

+++++++++++

St. Antonius de Grote, ook bekend als Antonius van Egypte of Antonius-Abt, was een invloedrijke christelijke heilige die leefde van 251 tot 356 na Christus.

 Hij wordt beschouwd als de vader van het kloosterleven en speelde een cruciale rol in de ontwikkeling van het christelijk monnikendom.

 Zijn Leven:

Zijn Leven en Roeping:

Geboorte: 251 na Christus in Heracleopolis Magna, Egypte

Achtergrond: Geboren in een rijke familie van landeigenaren. Op zijn twintigste verloor hij zijn ouders.

 Na de dood van zijn ouders, besloot hij zijn bezittingen te verkopen en het evangelie letterlijk te volgen

Keuze voor ascese:

Na het horen van het evangelie “Verkoop alles wat je bezit en volg Mij” (Mattheüs 19:21), gaf hij zijn bezittingen aan de armen en trok zich terug in de woestijn.

Zijn Spirituele Praktijk:

Eremitisch leven:

Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn, waar hij zich wijdde aan gebed, vasten en strijd tegen verleidingen.

Bekoringen:

Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.

Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.

Roeping:

Geïnspireerd door de woorden van Jezus in Mattheüs 19:21 (“Verkoop wat je bezit en geef het aan de armen”), trok hij zich terug in de woestijn om een ascetisch leven te leiden.

Locatie van kluizenaarschap: Oostelijke Woestijn van Egypte, waar hij uiteindelijk een gemeenschap van volgelingen aantrok.

Bijdrage aan het Monnikendom

Vader van het kloosterleven:

Antonius was niet de eerste ascetische christen, maar wel de eerste die een grote groep volgelingen inspireerde tot een georganiseerde vorm van monastiek leven.

Invloedrijke biografie:

Zijn levensverhaal werd opgetekend door Athanasius van Alexandrië, wat hielp om het christelijk monnikendom te verspreiden, vooral in West-Europa.

Metafoor van de natuur:

Antonius zou gezegd hebben: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil,” als antwoord op hoe hij zonder boeken kon leven.

Overlijden en Verering:

Sterfdatum: 17 januari 356 na Christus in Colzimberg, Egypte

Naamdag: 17 januari

Relieken: Zijn gebeente werd volgens overlevering overgebracht naar Frankrijk, maar de authenticiteit van deze relieken is onzeker.

Beschermheilige van: onder andere wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren. Hij wordt aangeroepen tegen ziekten, pest en veeziekten

+++++++

Het varken bij een beeld van Sint-Antonius de Grote is geen willekeurige toevoeging — het zit boordevol symboliek en geschiedenis .

 Hier zijn de belangrijkste redenen:

Verband met de Antonitenorde:

In de middeleeuwen ontstond de Antonitenorde, een religieuze gemeenschap die zieken verzorgde, vooral mensen die leden aan Antoniusvuur (ergotisme), een pijnlijke huidziekte veroorzaakt door schimmel op graan. Als dank voor hun zorg mochten de Antoniten varkens vrij laten rondlopen in dorpen.

 Deze varkens droegen vaak een bel en mochten overal voedsel zoeken.

Op 17 januari, de feestdag van Sint-Antonius, werden de vetgemeste varkens geslacht en het vlees verdeeld onder de armen en zieken.

Symboliek van verzoeking en overwinning:

Antonius leefde als kluizenaar in de woestijn en werd volgens overlevering gekweld door demonen, vaak afgebeeld als wilde dieren — waaronder varkens.

Het varken werd zo een symbool van verleiding, vraatzucht en demonische krachten die Antonius moest overwinnen.

In sommige iconen staat het varkentje zelfs in een donkere grot, als een soort metgezel of tegenbeeld van de heilige.

Beschermheilige van boeren en vee:

Antonius werd de beschermheilige van veehouders, slagers, en boeren, vooral zij die met varkens werkten.

In Vlaanderen en andere delen van Europa zijn er nog steeds volksfeesten rond zijn naamdag,

vaak met varkenskoppen of varkensvlees als centraal element.jDus dat varkentje aan zijn zijde? Dat is een knipoog naar zorg, strijd, en solidariteit.

+++++++

Hij werd volgens overleveringen aangevallen door demonen in de vorm van wilde dieren, wat vaak wordt afgebeeld in iconografie.

Invloed: Andere christenen sloten zich bij hem aan, wat leidde tot de eerste kloostergemeenschap in de Oostelijke Woestijn van Egypte.

Filosofie en Wijsheid:

Antonius geloofde dat de natuur een boek was dat men kon lezen om God te leren kennen. Hij zei: “Mijn boek is de gehele natuur, en ik kan dat boek lezen wanneer ik wil.”

+++++++++

Zijn Dood en Verering:

Antonius stierf op 105-jarige leeftijd. Hij wilde in een geheim graf begraven worden om verering van zijn graf te voorkomen.

Zijn relieken zouden later naar Frankrijk zijn gebracht, al is de authenticiteit daarvan betwist.

Zijn naamdag is 17 januari, en hij is patroonheilige van o.a. wevers, slagers, mandenmakers, en huisdieren.

****************

“Meditatief gebed is naar mijn mening niets anders dan een intieme uitwisseling tussen vrienden; het betekent dat je regelmatig tijd neemt om alleen te zijn met Hem waarvan we weten dat Hij van ons houdt.”

— St. Teresa van Ávila

+++++++

Dit citaat van St. Teresa van Ávila gaat over de aard van meditatief of innerlijk gebed.

Hier is een uitleg van de betekenis:

Wat bedoelt ze met “mental prayer”?

jSt. Teresa beschrijft “mental prayer” — oftewel innerlijk of meditatief gebed — niet als het opzeggen van vaste teksten, maar als een persoonlijke, intieme dialoog met God. Ze vergelijkt het met een gesprek tussen goede vrienden.

“An intimate sharing between friends”:

Dit benadrukt dat gebed voor haar geen formele plicht is, maar een liefdevolle uitwisseling.

Zoals vrienden hun gedachten, zorgen en vreugde delen, zo nodigt ze uit om dat ook met God te doen.

“Taking time frequently to be alone with Him”:

Ze onderstreept het belang van regelmaat: om echt een relatie met God op te bouwen, moet je er bewust tijd voor nemen.  Alleen zijn met God — in stilte, in reflectie — is voor haar een bron van kracht en liefde.

“Who we know loves us”:

Dit is de kern van haar spiritualiteit: het vertrouwen dat God van ons houdt. Die liefde maakt het gebed geen verplichting, maar een vreugdevolle ontmoeting. Meditatief gebed zoals St. Teresa van Ávila het beschrijft, is een spirituele oefening die je stap voor stap kunt leren toepassen.

Hier zijn enkele praktische richtlijnen:

1.Zoek een stille plek; Kies een rustige omgeving waar je niet gestoord wordt. Stilte helpt je om je aandacht naar binnen te richten.2.Neem de tijd:

2.Begin met 10–15 minuten per dag. Regelmaat is belangrijker dan duur —            liever dagelijks kort dan af en toe lang.

3.Richt je aandacht op God: Stel je voor dat je tegenover een goede vriend zit: God. Je hoeft niets te “presteren” — wees gewoon aanwezig. Spreek vanuit je hart:  Vertel wat je bezighoudt: je vreugde, je zorgen, je vragen. 

4.jLuister ook: laat stilte toe waarin je Gods aanwezigheid kunt ervaren. Gebruik een tekst als ingang (optioneel) Een Bijbelvers, psalm of citaat van een heilige kan je helpen focussen.

Lees langzaam en laat de woorden tot je doordringen.

5.Laat gedachten komen en gaan: Je geest zal afdwalen — dat is normaal. Breng je aandacht zachtjes terug naar God, zonder oordeel.

Voorbeeld: Meditatief gebed in de stijl van Teresa:”Heer, ik weet dat U van mij houdt.

Ik ben hier, zoals ik ben. Help mij om U te ontmoeten in deze stilte.”

******************

“Daden spreken luider dan woorden; laat je woorden onderwijzen en je daden spreken.”

 – Antonius van Padua

+++++++

Het citaat van Antonius van Padua:

“Daden spreken luider dan woorden; laat je woorden onderwijzen en je daden spreken”

– bevat een krachtige boodschap over integriteit en voorbeeldgedrag.

Hier is wat meer uitleg:

Diepere betekenis:

• Daden boven woorden Woorden kunnen inspireren, maar ze verliezen hun waarde als ze niet worden ondersteund door gedrag. Mensen geloven eerder wat je doet dan wat je zegt.
• Onderwijzende woorden Antonius benadrukt dat woorden wel degelijk een rol spelen: ze moeten onderwijzen, richting geven, en waarden uitdragen. Maar ze zijn slechts het begin.
• Sprekende daden Je acties zijn het bewijs van je overtuigingen. Ze tonen je karakter, je intenties en je toewijding. In feite zijn ze een vorm van communicatie die vaak krachtiger is dan taal.

Toepassing in het dagelijks leven:

• Leiderschap: Een goede leider inspireert niet alleen met woorden, maar leeft ook naar zijn principes.
• Opvoeding: Kinderen leren meer van wat ouders doen dan van wat ze zeggen.
• Spiritualiteit: Antonius, als franciscaanse prediker, geloofde dat geloof zichtbaar moet zijn in het leven van de gelovige.

Over Antonius van Padua

Hij was een 13e-eeuwse franciscaanse monnik, bekend om zijn krachtige preken en diepe kennis van de Bijbel. Hij werd later heilig verklaard en is patroonheilige van verloren voorwerpen. Zijn boodschap draait vaak om nederigheid, dienstbaarheid en het leven naar het evangelie

++++++

Hier zijn enkele inspirerende citaten en gebeden die worden toegeschreven aan

of geïnspireerd door Antonius van Padua, een geliefde heilige en vurige prediker:

Inspirerende citaten van Antonius van Padua:

“De tong spreekt alleen wat het hart voelt.” → Woorden zijn een weerspiegeling van je innerlijke gesteldheid. Spreek met oprechtheid.

“De duivel is bang voor een ziel verenigd met God.” → Een leven in gebed en verbondenheid met God is krachtiger dan elke tegenstand.

“Het leven van de heilige is een preek op zich.” → Heiligheid wordt niet alleen verkondigd, maar geleefd.

“De liefde voor de armen is de rijkdom van de ziel.” → Ware rijkdom ligt in mededogen en dienstbaarheid.

“Laat je leven een spiegel zijn van het evangelie.” → Niet alleen geloven, maar ook handelen naar het geloof.

Gebeden en reflecties:

“Heilige Antonius, gij hebt met vurige woorden gepredikt en harten tot bekering gebracht. Uw liefde voor de heilige Schrift inspireert ons tot een dieper geloof.”

“Spreek tot mijn ziel, zoals gij tot zovelen sprak. Vraag voor mij rust in mijn binnenste, en vrede in mijn gedachten.”

Deze citaten en gebeden tonen Antonius’ diepe spirituele wijsheid en zijn oproep tot een leven van eenvoud, liefde en actie.

*************

“Als alleen de eetlust gezondigd heeft, laat het dan met rust, en dat is voldoende.  Maar als de andere ledematen ook gezondigd hebben, waarom zouden zij dan niet vasten? … Laat het oog vasten van vreemde aanzichten en van elke wellust, zodat de geest, die in vrijheid werd geschapen maar overvloedig faalt, door boetedoening kan worden beteugeld. Laat het oor, beschuldigend gretig om te luisteren, vasten van nutteloze geruchten, en van alles wat ijdel en onrustig is, en zich tot verlossing wendt. Laat de tong vasten van laster en gemopper, en van nutteloze, ijdele en schunnige woorden, en soms ook van de ernst van stilte, zelfs wanneer deze van essentieel belang lijkt. Laat de hand vasten van … alle werken die niet noodzakelijk zijn. Maar laat de ziel vooral vasten van het kwaad en zichzelf weerhouden van het kwaad. Want zonder zulke onthouding zullen de andere dingen weinig nut hebben voor de Heer.”

— Sint Bernard van Clairvaux.

+++++++++++++++

De tekst van Sint Bernard is een spirituele en morele oproep tot een bredere vorm van vasten

—niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk en zintuiglijk. Hier is een uitleg in begrijpelijke taal:

Kernboodschap:

Sint Bernard zegt dat vasten niet alleen gaat over minder eten, maar over het beheersen van al onze zintuigen en gedragingen die tot zonde kunnen leiden.

Het doel is innerlijke zuivering en spirituele groei.

Wat bedoelt hij precies?

Eten is slechts één aspect van zonde. Als alleen de eetlust zondigt, is vasten voldoende. Maar als andere delen van het lichaam ook zondigen (ogen, oren, tong, handen), moeten ook die ‘vasten’.

Vasten van de ogen:

Vermijd het kijken naar verleidelijke of ongepaste dingen die begeerte opwekken.

Vasten van de oren:

Luister niet naar roddels, geruchten of nutteloze informatie.

Vasten van de tong:

 Spreek geen kwaad, laster, nutteloze of vuile woorden. Soms is zelfs stilte heilzaam.

Vasten van de handen:

 Vermijd handelingen die niet nodig zijn of die tot kwaad leiden.

Vasten van de ziel:

Het belangrijkste: weerhoud je van innerlijke kwaadheid, slechte intenties en zondige verlangens.

Waarom is dit belangrijk?

Zonder innerlijke onthouding (van kwaad en zonde) heeft uiterlijke vasten weinig waarde. Het is dus een oproep tot integriteit: dat ons gedrag, onze woorden, onze gedachten en onze verlangens allemaal afgestemd zijn op het goede.

 

++++++++++++

In de context van Sint Bernard en bredere christelijke spiritualiteit, zijn zonden niet alleen grote misdaden, maar ook subtiele gedragingen en houdingen die ons afleiden van het goede, het ware en het liefdevolle.

Hier zijn enkele voorbeelden van zonden die we kunnen vermijden, verdeeld per zintuig of gedrag zoals Sint Bernard dat beschrijft:

Zonden van de ogen: Naar anderen kijken met lust of jaloezie. Genieten van gewelddadige of onzedelijke beelden. Bewust zoeken naar verleiding of sensatie

Zonden van de oren: Luisteren naar roddels of laster. Genieten van vuile of kwetsende taal. Openstaan voor misleiding of manipulatie

Zonden van de tong: Lasteren of kwaadspreken over anderen. Liegen of verdraaien van de waarheid. Schelden, vloeken of cynisme. Overmatig praten zonder inhoud of respect

Zonden van de handen (daden): Stelen of misbruik maken van anderen. Geweld gebruiken of dreigen. Luiheid of nalatigheid in verantwoordelijkheden.  Handelingen die anderen schade berokkenen, fysiek of emotioneel

Zonden van het hart (innerlijk): Trots, arrogantie of zelfverheerlijking . Jaloezie, haat of wrok.  Hebzucht of egoïsme.. Onverschilligheid tegenover het lijden van anderen.

Hoe vermijden we ze?

Door bewustwording, zelfreflectie, gebed, boetedoening en het cultiveren van deugden, zoals nederigheid, liefde, geduld en eerlijkheid. Het gaat niet om perfectie, maar om groei en zuivering.

+++++++++++++++++

Zijn leven in vogelvlucht:

Sint Bernardus van Clairvaux (1090–1153) was een invloedrijke Franse abt, mysticus en kerkleraar die een sleutelrol speelde in de hervorming van het middeleeuwse kloosterleven en de verspreiding van de cisterciënzerorde.

Geboorteplaats: Fontaine-lès-Dijon, nabij Dijon in Bourgondië

Intrede in het klooster: Rond 1112 trad hij toe tot de abdij van Cîteaux, bakermat van de cisterciënzers

Stichter van Clairvaux:

In 1115 stichtte hij het klooster Clairvaux, dat uitgroeide tot een centrum van spiritualiteit en hervorming

Invloedrijk prediker:

 Hij reisde door Europa om ketterijen te bestrijden, pauselijke conflicten te bemiddelen en de Tweede Kruistocht te prediken

Schrijver en denker:

Bernardus liet honderden preken, brieven en traktaten na, vaak doordrenkt van mystiek en liefdevolle devotie

Zijn spirituele visie:

Mystiek en nederigheid: Hij benadrukte de liefde als weg tot God, via de “twaalf trappen van nederigheid”

Soberheid en arbeid:

 Zijn kloosterregel legde de nadruk op “ora et labora” – bidden én werken.

Mariaverering: Bernardus zag Maria als bemiddelaar tussen mens en God

Erkenning en nalatenschap:Heiligverklaring: In 1174 door paus Alexander III

Kerkleraar:

In 1830 kreeg hij de titel “Doctor van de Kerk” van paus Pius VIIIJHij was een man van paradoxen: verlangend naar stilte, maar actief in de wereld; een monnik die koninkrijken beïnvloedde

*************