Augustinus spreekt hier in de taal van de paradox -een taal die de logica van het Evangelie ademt….

“Je draagt in jezelf alles

wat je nodig hebt om ‘het Koninkrijk der

hemelen’ te verwerven.

Vreugde wordt gekocht door je verdriet,

rust door je arbeid,

glorie door je vernedering,

en het eeuwige leven

door je sterfelijke dood.”

— Sint‑Augustinus

++++

Mijn Heer, mijn God:

Commentaar:

Augustinus spreekt hier in de taal van de paradox — een taal die de logica van het Evangelie ademt. Wat wij verliezen, wordt gewonnen; wat wij geven, wordt ontvangen; wat wij lijden, wordt omgevormd.

Zijn woorden zijn geen oproep tot zelfgekozen pijn, maar een herinnering dat het Koninkrijk niet buiten ons ligt. Het is geen bezit dat we moeten veroveren, maar een werkelijkheid die in ons ontwaakt wanneer wij toestaan dat God ons vormt doorheen de concrete ervaringen van het leven.

Verdriet wordt de poort waarlangs vreugde binnenkomt, omdat het hart dat huilt, open is.

Arbeid wordt de weg naar rust, omdat ware rust niet luiheid is, maar het thuiskomen in Gods wil.

Vernedering wordt glorie, omdat wie zichzelf verliest in liefde, gevonden wordt door God.

Dood wordt geboorte, omdat het sterfelijke in ons plaatsmaakt voor het eeuwige.

Augustinus herinnert ons eraan dat het geestelijk leven geen vlucht is uit de werkelijkheid, maar een transformatie van binnenuit. Alles wat nodig is, is al in ons aanwezig — als zaad, als mogelijkheid, als genade die wacht om te worden beantwoord.

++++

Gebed:

Heer mijn God,

Gij die in mij woont dieper dan ikzelf,

open mijn hart voor de weg die Gij in mij gaat.

Leer mij mijn verdriet niet te vrezen,

maar het te dragen als een poort naar uw vreugde.

Zegen mijn arbeid,

opdat zij mij niet uitput maar mij tot rust brengt in U.

Waar ik vernedering ervaar,

laat mij uw zachtmoedigheid vinden.

Waar ik sterf aan mijzelf,

laat uw leven in mij opstaan.

Gij zijt het Koninkrijk dat in mij woont.

Maak mij ontvankelijk,

maak mij eenvoudig,

maak mij U toegewijd.

Amen.

******************