“Herinner je dat wanneer je deze aarde verlaat,
je niets kunt meenemen van wat je hebt ontvangen,
alleen wat je hebt gegeven.”
— Franciscus van Assisi
++++
Commentaar:
Deze uitspraak van Franciscus is een kernsamenvatting van zijn hele levensweg. Hij leefde in een tijd van overvloed én armoede, maar ontdekte dat de ware rijkdom niet ligt in bezit, kennis of status, maar in de liefde die we doorgeven.
En precies dat maakt deze woorden zo scherp en tegelijk zo bevrijdend:
Alles wat we verzamelen — geld, spullen, erkenning — blijft achter.
Alles wat we schenken — aandacht, vergeving, tijd, mildheid, troost — reist met ons mee, omdat het in God wordt opgenomen.
In franciscaanse zin is geven niet alleen materieel, maar vooral innerlijk: een hart dat openstaat, een blik die zacht wordt, een woord dat heelt.
De afbeelding met de monnik en de schedel herinnert aan de memento mori: niet om angst op te roepen, maar om ons wakker te maken voor wat werkelijk telt. Franciscus nodigt ons uit om elke dag te leven alsof het een kans is om iets van Gods liefde door te laten stromen.
++++
Gebed:
Heer, Gever van alle leven,
leer mij de wijsheid van Franciscus te omarmen.
Laat mij niet hechten aan wat vergaat,
maar groeien in wat blijft:
liefde, eenvoud, barmhartigheid.
Open mijn handen,
zodat ik vrijgevig kan zijn.
Open mijn hart,
zodat ik kan geven zonder te rekenen.
Open mijn ogen,
zodat ik zie waar iemand wacht op een gebaar van goedheid.
Moge alles wat ik vandaag geef,
hoe klein ook,
een spoor van Uw licht achterlaten in deze wereld.
En wanneer mijn weg ten einde komt,
laat mij dan thuiskomen met lege handen,
maar een hart dat gevuld is met Uw liefde.
Amen.
***************
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.