
Romeinen 5,1‑11:
“Gerechtvaardigd door het geloof leven wij in vrede met God, door Jezus Christus, onze Heer. Door Hem hebben wij door het geloof toegang gekregen tot de genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God.
Meer nog: wij roemen zelfs in onze beproevingen, omdat wij weten dat beproeving volharding voortbrengt; volharding, beproefde deugd; en beproefde deugd, hoop. En de hoop stelt niet teleur, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest die ons gegeven is.Want toen wij nog zwak waren, is Christus, op de door God bepaalde tijd, voor goddelozen gestorven.
Voor een rechtvaardig mens zal iemand nauwelijks zijn leven geven; misschien durft iemand wel te sterven voor een weldoener. Maar God bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor: dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.Nu wij door zijn bloed gerechtvaardigd zijn, zullen wij des te zekerder door Hem worden gered van de toorn. Want als wij, toen wij nog vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij, nu wij verzoend zijn, worden gered door zijn leven. En niet alleen dat: wij roemen in God door Jezus Christus, onze Heer, door wie wij nu de verzoening hebben ontvangen.”
++++
Commentaar — een contemplatieve verdieping:
Deze passage is een van de meest tedere en krachtige samenvattingen van het christelijk mysterie.
1.Gerechtvaardigd door geloof — een nieuwe grondtoon
Paulus begint niet met wat wij doen, maar met wat God doet. Geloof is geen prestatie, maar een openheid waardoor Gods vrede ons binnenstroomt. Het is de grondtoon van het christelijk leven: vrede die niet van ons komt, maar ons wordt geschonken.
2.Beproeving als weg naar hoop:
Paulus is realistisch: het leven kent tribulaties.Maar hij ziet in elke beproeving een innerlijke beweging:
beproeving → volharding
volharding → beproefde deugd
beproefde deugd → hoop
Dit is geen stoïcisme.
Het is de ervaring dat God in de beproeving aanwezig is, en dat de Heilige Geest ons van binnenuit vormt.
3.De liefde die voorafgaat:
Het hart van de tekst:
Christus stierf voor ons toen wij nog zondaars waren.
God wacht niet tot wij “beter” worden.
Zijn liefde is altijd vóór ons, vóór onze bekering, vóór onze verdiensten.
Dit is pure genade.
4.Verzoening als een nieuwe relatie:
Paulus spreekt niet alleen over vergeving, maar over verzoening:
een herstelde relatie, een nieuwe nabijheid. En deze nabijheid is niet statisch — zij is leven gevend:“gered door zijn leven.”
Het christelijk leven is dus niet alleen kijken naar het kruis, maar leven uit de opstanding.
++++
Gebed — in de geest van Romeinen 5
Heer Jezus Christus,
Gij die ons vrede brengt,
open mijn hart voor de genade waarin ik mag staan.
Laat uw liefde, uitgestort door de Heilige Geest,
mijn wonden aanraken en mijn angst verzachten.
Leer mij de beproevingen van het leven te dragen
met een stille volharding,
wetend dat Gij in alles aanwezig zijt
en dat Gij mijn hoop zuivert en verdiept.
Dank U, Heer,
dat Gij voor mij gestorven zijt
toen ik U nog niet zocht.
Dank U dat uw liefde mij altijd voorafgaat.
Verzoen mij opnieuw en opnieuw,
en laat mij leven uit uw opstanding,
in de vreugde van de verzoening die Gij schenkt.
Laat mijn leven een lofzang worden
op de vrede die Gij geeft,
op de hoop die niet teleurstelt,
en op de liefde die nooit ophoudt.
Amen.
****************

Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.