Dit is een privé blog van Kris Biesbroeck Licentiaat Filosofie/Theologie. De site behandelt zoveel mogelijke informatie over de Katholieke Kerk, Bijbel, Kerkvaders, Augustinus , St.Jan van het Kruis enz.. CONTACT : KRISBIESBROECK@GMAIL.COM
“In Gods ogen zal geen mens gerechtvaardigd worden door de werken van de Wet, want de Wet leert ons slechts het kwaad van de zonde kennen.
Maar nu is, buiten de Wet om, de gerechtigheid van God geopenbaard, waarvan de Wet en de Profeten getuigen: de gerechtigheid van God door het geloof in Jezus Christus, voor allen die geloven.
Er is immers geen onderscheid: allen hebben gezondigd en missen de heerlijkheid van God, maar zij worden om niet gerechtvaardigd door zijn genade, dankzij de verlossing die in Christus Jezus is.
Hem heeft God aangewezen als middel tot verzoening, door zijn bloed, toegankelijk door het geloof.
Zo toont God zijn gerechtigheid: in de tijd van zijn lankmoedigheid liet Hij de eerder begane zonden voorbijgaan, en in deze tijd laat Hij zien dat Hij rechtvaardig is, terwijl Hij rechtvaardigt wie in Jezus gelooft.”
++++
Commentaar – “Gerechtigheid die niet van ons komt”:
Dit is een van Paulus’ meest fundamentele passages over de kern van het christelijk geloof: gerechtvaardigd worden door genade, niet door verdienste.
1.De Wet onthult, maar geneest niet:
Paulus zegt niet dat de Wet slecht is.
De Wet is een licht dat de zonde zichtbaar maakt — maar het is geen medicijn.
Ze toont de wonde, maar geneest haar niet.
2.De gerechtigheid van God is een gave:
Paulus gebruikt een woord dat bijna schokkend is:
“om niet” — gratis, onverdiend, zonder voorafgaande verdienste.
De mens kan zichzelf niet rechtvaardigen.
God doet het.
En Hij doet het uit liefde.
3.Christus is de plaats van verzoening:
Paulus verwijst naar het verzoendeksel in de tempel, de plek waar God zijn barmhartigheid toonde.
Nu is Christus zelf die plaats geworden:
Zijn bloed is het teken van totale zelfgave
Zijn kruis is de nieuwe tempel
Zijn liefde is de nieuwe toegang tot God
4.God is tegelijk rechtvaardig én rechtvaardigend
Dit is het mysterie van Pasen:God blijft trouw aan zijn heiligheid:
maar Hij buigt zich neer om de zondaar op te richten
Niet door de zonde te negeren,maar door haar te dragen.
5.Geloof is geen prestatie, maar een open hand
Paulus zegt niet dat geloof een werk is dat ons rechtvaardigt.
Geloof is het openen van de hand om te ontvangen wat God geeft.
Het is vertrouwen, overgave, thuiskomen.
++++
Gebed – “Uw genade is genoeg”
Heer God,
U kent mijn zwakheid, mijn grenzen, mijn tekort.
U weet hoe vaak ik struikel, hoe vaak ik U misloop.
Toch kijkt U mij aan met ogen van barmhartigheid.
Laat mij niet vertrouwen op mijn eigen verdiensten,
maar op uw liefde die nooit ophoudt.Laat uw gerechtigheid mijn vrede worden,
uw vergeving mijn vrijheid,
uw Zoon mijn hoop.
Jezus,
U bent mijn verzoening,
mijn redding,
mijn rust.
Leer mij geloven zoals een kind vertrouwt.
Heilige Geest,
open mijn hart voor de genade die ik niet kan verdienen,
“Maar nu bent u, die vroeger veraf was, in Christus Jezus dichtbij gekomen door het bloed van Christus.Want Hij is onze vrede. Hij heeft de twee werelden tot één gemaakt en de muur van vijandschap die hen scheidde afgebroken. In zijn vlees heeft Hij de Wet met haar geboden en voorschriften buiten werking gesteld, om in zichzelf uit de twee één nieuwe mens te scheppen, vrede stichtend.
Zo heeft Hij beiden in één lichaam met God verzoend door het kruis, waarop Hij de vijandschap heeft gedood.
Hij is gekomen om vrede te verkondigen: vrede aan u die veraf was, en vrede aan hen die dichtbij waren.
Want door Hem hebben wij beiden in één Geest toegang tot de Vader.
Zo bent u dus geen vreemdelingen of gasten meer, maar medeburgers van de heiligen en huisgenoten van God.
U bent gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten, terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is.
In Hem groeit het hele bouwwerk, hecht samengevoegd, uit tot een heilige tempel in de Heer.
In Hem wordt ook u mee opgebouwd tot een woonplaats van God in de Geest.”
++++
Commentaar – “Van vijandschap naar woning van God”:
Dit is een van de meest tedere en tegelijk krachtige passages van Paulus.
1.Christus is niet alleen de brenger van vrede — Hij is de vrede
Paulus zegt niet dat Jezus vrede geeft als een geschenk buiten Hemzelf.
Nee: Hij is onze vrede.
Wie Hem nadert, nadert vrede. Wie in Hem leeft, leeft in vrede.
2.De muur van vijandschap wordt afgebroken
Paulus verwijst naar de scheidingsmuur in de tempel die Joden en heidenen van elkaar scheidde.
Christus breekt niet alleen muren af tussen groepen, maar ook:
muren tussen mensen
muren in ons eigen hart
muren tussen ons en God
Zijn kruis is geen symbool van afstand, maar van nabijheid.
3.Eén nieuwe mens:
Paulus spreekt niet over twee groepen die naast elkaar blijven bestaan.
Hij spreekt over één nieuwe mens.
In Christus ontstaat een nieuwe identiteit die alle oude grenzen overstijgt.
4.Toegang tot de Vader in één Geest
Dit is pure trinitaire schoonheid:
Door Christus
In de Geest
Tot de Vader
Het christelijk leven is altijd een beweging naar binnen:
van verdeeldheid naar eenheid,
van vreemdelingschap naar huiselijkheid,
van buitenstaan naar thuiskomen.
5. Wij zijn levende stenen
Paulus ziet de Kerk niet als een instituut, maar als een groeiend organisme:
Christus is de hoeksteen
De apostelen en profeten zijn het fundament
Wij worden ingevoegd als levende stenen
Het geheel wordt een tempel van de Geest
Het is een prachtige omkering:
wij zoeken God niet in een gebouw —
God maakt van onszelf zijn woning.
++++
Gebed – “Maak ons tot een huis van vrede”:
Heer Jezus, onze vrede,
U hebt de muren afgebroken die ons van elkaar en van U scheidden.
Laat uw vrede in ons wonen,
zodat wij vrede worden voor anderen.
Breek in ons alles af wat verdeelt,
genees wat verwond is,
verzacht wat verhard is,
en open wat gesloten is.
Heilige Geest,
bouw ons op tot levende stenen van uw tempel.
Maak ons tot een plaats waar de Vader graag verblijft,
waar liefde woont,
waar verzoening mogelijk wordt,
waar uw licht zacht maar krachtig straalt.
Vader,
laat ons nooit vergeten dat wij geen vreemdelingen zijn,
“Gerechtvaardigd door het geloof leven wij in vrede met God, door Jezus Christus, onze Heer. Door Hem hebben wij door het geloof toegang gekregen tot de genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God.
Meer nog: wij roemen zelfs in onze beproevingen, omdat wij weten dat beproeving volharding voortbrengt; volharding, beproefde deugd; en beproefde deugd, hoop. En de hoop stelt niet teleur, omdat de liefde van God in onze harten is uitgestort door de Heilige Geest die ons gegeven is.Want toen wij nog zwak waren, is Christus, op de door God bepaalde tijd, voor goddelozen gestorven.
Voor een rechtvaardig mens zal iemand nauwelijks zijn leven geven; misschien durft iemand wel te sterven voor een weldoener. Maar God bewijst zijn liefde voor ons juist hierdoor: dat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren.Nu wij door zijn bloed gerechtvaardigd zijn, zullen wij des te zekerder door Hem worden gered van de toorn. Want als wij, toen wij nog vijanden waren, met God verzoend zijn door de dood van zijn Zoon, hoeveel te meer zullen wij, nu wij verzoend zijn, worden gered door zijn leven. En niet alleen dat: wij roemen in God door Jezus Christus, onze Heer, door wie wij nu de verzoening hebben ontvangen.”
++++
Commentaar — een contemplatieve verdieping:
Deze passage is een van de meest tedere en krachtige samenvattingen van het christelijk mysterie.
1.Gerechtvaardigd door geloof — een nieuwe grondtoon
Paulus begint niet met wat wij doen, maar met wat God doet. Geloof is geen prestatie, maar een openheid waardoor Gods vrede ons binnenstroomt. Het is de grondtoon van het christelijk leven: vrede die niet van ons komt, maar ons wordt geschonken.
2.Beproeving als weg naar hoop:
Paulus is realistisch: het leven kent tribulaties.Maar hij ziet in elke beproeving een innerlijke beweging:
beproeving → volharding
volharding → beproefde deugd
beproefde deugd → hoop
Dit is geen stoïcisme.
Het is de ervaring dat God in de beproeving aanwezig is, en dat de Heilige Geest ons van binnenuit vormt.
3.De liefde die voorafgaat:
Het hart van de tekst:
Christus stierf voor ons toen wij nog zondaars waren.
God wacht niet tot wij “beter” worden.
Zijn liefde is altijd vóór ons, vóór onze bekering, vóór onze verdiensten.
Dit is pure genade.
4.Verzoening als een nieuwe relatie:
Paulus spreekt niet alleen over vergeving, maar over verzoening:
een herstelde relatie, een nieuwe nabijheid. En deze nabijheid is niet statisch — zij is leven gevend:“gered door zijn leven.”
Het christelijk leven is dus niet alleen kijken naar het kruis, maar leven uit de opstanding.
++++
Gebed — in de geest van Romeinen 5
Heer Jezus Christus,
Gij die ons vrede brengt,
open mijn hart voor de genade waarin ik mag staan.
“Het hele leven en de hele zending van Jezus bestaan uit het aanvaarden van machteloosheid en in die machteloosheid het grenzeloze van Gods liefde openbaren.
Hier zien we wat mededogen werkelijk betekent.
Het is geen neerbuigen naar de minderbedeelden vanuit een bevoorrechte positie; het is geen reiken van boven naar hen die minder fortuinlijk zijn;het is geen gebaar van sympathie of medelijden voor wie het niet ‘gemaakt’ heeft in de opwaartse strijd.
Integendeel: mededogen betekent dat je rechtstreeks gaat naar de mensen en plaatsen waar het lijden het scherpst is, en daar een thuis bouwt.”
— Henri Nouwen
++++
Commentaar:
Henri Nouwen raakt hier aan de kern van zijn spiritualiteit: God wordt zichtbaar in kwetsbaarheid, niet in macht of succes.
Enkele lijnen om te overwegen:
Machteloosheid als openbaring:
Voor Nouwen is machteloosheid geen tekort, maar een plaats waar Gods liefde ongehinderd kan stralen. Jezus kiest niet voor afstand, maar voor nabijheid — zelfs wanneer die nabijheid Hem kwetsbaar maakt.
Mededogen is geen neerbuigen:
Nouwen waarschuwt voor een subtiele vorm van superioriteit: helpen “vanuit boven”. Echte compassie is niet paternalistisch, maar incarnerend: je gaat naar de plek van pijn en deelt het leven van de ander.
“Een thuis bouwen”
Dit is misschien de mooiste zin. Mededogen is niet vluchtig, niet eenmalig, niet een project. Het is blijven, wonen, aanwezig zijn. Het is de liefde die niet wegloopt wanneer het moeilijk wordt.
De weg van Jezus:
Nouwen ziet in Jezus’ leven een voortdurende beweging naar de marges: naar de zieken, de armen, de eenzamen, de gebrokenen. Daar, zegt hij, woont God al — en wij worden uitgenodigd om daar met Hem te wonen.
Dit is een spiritualiteit van nabijheid, kwetsbaarheid en trouw.
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.