De wereld is als een veld, vervuld van Zijn geur….

De wereld is als een veld vervuld van de geur van Christus’ naam: Hem behoort de zegen van de hemelse dauw, dat wil zeggen, van de stortvloed van goddelijke woorden; en van de vruchtbaarheid van de aarde, dat wil zeggen, van de vergadering van de volken: Hem behoort de overvloed van graan en wijn, dat wil zeggen, de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de volken, Hem aanbidden de vorsten.

“De wereld is als een veld dat vervuld is van de geur van Christus’ naam: aan Hem behoort de zegen van de dauw van de hemel, dat wil zeggen: de neerdalende regen van goddelijke woorden; en de vruchtbaarheid van de aarde, dat wil zeggen: het bijeenbrengen van de volken. Aan Hem behoort de overvloed van koren en wijn, dat wil zeggen: de menigte die brood en wijn verzamelt in het sacrament van Zijn lichaam en bloed. Hem dienen de naties, Hem aanbidden de vorsten.”

— Augustinus, De Civitate Dei, Boek 16, hoofdstuk 37 (~420 na Chr.)

++++

Commentaar:

Augustinus gebruikt hier een beeld dat tegelijk eenvoudig en kosmisch is: de wereld als een veld dat geurt naar Christus. Niet een subtiel parfum, maar een alles doordringende aanwezigheid. Christus is niet slechts een idee of herinnering, maar een levende geur, een werkelijkheid die de schepping doortrekt.

Drie lagen van betekenis:

De dauw van de hemel – de goddelijke woorden

Zoals dauw zacht neerdaalt en het land vruchtbaar maakt, zo daalt het Woord van God neer in de harten. Het is geen storm, geen geweld, maar stille, voedende aanwezigheid.

2. De vruchtbaarheid van de aarde – het bijeenbrengen van de volken

Christus trekt mensen samen. Zijn naam is een magnetisch centrum. Waar Hij verschijnt, ontstaat gemeenschap, verzoening, een nieuw volk dat niet door bloedband maar door genade verbonden is.

3. De overvloed van koren en wijn – het sacrament

Hier wordt het veld eucharistisch. De wereld is niet alleen geurig, maar vruchtbaar; niet alleen vruchtbaar, maar overvloedig; niet alleen overvloedig, maar sacramenteel.

Het veld wordt tafel.

De schepping wordt liturgie.

Een wereld die naar Christus ruikt

Augustinus ziet de geschiedenis niet als chaos, maar als een veld in bloei. Ondanks oorlogen, verdeeldheid en menselijke zwakheid blijft er een geur hangen die niet te verdrijven is: de geur van Christus’ overwinning.

Het is een geur die troost, die herinnert, die uitnodigt.

Een geur die zegt: Hij is hier. Hij werkt. Hij verzamelt. Hij voedt.

++++

Gebed

Heer Jezus Christus,

Geur van het leven,

Vervul mijn hart met de zachte dauw van Uw woord.

Laat Uw naam mijn gedachten doordringen,

zoals de ochtenddauw het veld doordrenkt.

Verzamel ook mij onder de volken die U toebehoren,

maak mij vruchtbaar in liefde,

standvastig in geloof,