Ignatius van Loyola: Deze korte maar krachtige tekst ademt de geest van Ignatius: realistisch, nuchter, en tegelijk diep vertrouwend. Ignatius kent de menselijke ziel ….

O Christus Jezus,

wanneer alles duisternis is

en wij onze zwakheid en

onmacht voelen,

geef ons het besef van Uw

nabijheid,

Uw liefde en Uw kracht.

Help ons volmaakt te vertrouwen

op Uw beschermende liefde

en sterkte,

zodat niets ons kan doen vrezen

of verontrusten,

want, levend dicht bij U,

zullen wij Uw hand,

Uw bedoeling, Uw wil

in alle dingen herkennen.

— Ignatius van Loyola

++++

Commentaar:

Deze korte maar krachtige tekst ademt de geest van Ignatius: realistisch, nuchter, en tegelijk diep vertrouwend. Ignatius kent de menselijke ziel — haar angst, haar neiging tot zelftwijfel, haar ervaring van innerlijke duisternis. Hij probeert die niet weg te redeneren. Hij benoemt ze eerlijk, bijna teder.

Wat Ignatius hier aanbiedt, is geen ontsnapping uit de duisternis, maar een andere manier van aanwezig zijn in de duisternis. Niet door eigen kracht, maar door het stille besef van Christus’ nabijheid.

De kernzinnen zijn bijna als een geestelijke ademhaling:

“wanneer alles duisternis is” — hij erkent dat dit gebeurt, ook bij de gelovige.

“geef ons het besef van Uw nabijheid” — niet: “haal de duisternis weg”, maar: “wees met mij erin”.

“zodat niets ons kan doen vrezen of verontrusten” — niet omdat wij sterk zijn, maar omdat Hij nabij is.

“wij zullen Uw hand… Uw wil door alle dingen heen zien” — dit is de ignatiaanse onderscheiding: God zoeken in alle dingen, zelfs in wat wij niet begrijpen.

Ignatius leert ons dat vertrouwen geen gevoel is, maar een keuze: een zachte, herhaalde overgave aan de Liefde die ons draagt.

++++

Gebed

Heer Jezus,

U die ons tegemoetkomt in onze zwakheid,

kom ook vandaag in mijn hart.

Wanneer mijn gedachten donker worden

en mijn moed klein,

laat mij dan niet op mijzelf zien,

maar op Uw stille aanwezigheid.

Leer mij vertrouwen,

niet omdat ik sterk ben,