“De hoop heeft twee prachtige dochters: hun namen zijn Woede en Moed. Woede over hoe de dingen zijn, en Moed om ervoor te zorgen dat ze niet blijven zoals ze zijn.”
— Augustinus van Hippo.
++++
Commentaar:
Augustinus raakt hier aan een diepe waarheid over de dynamiek van christelijke hoop. Hoop is geen passieve houding, geen afwachten tot God alles oplost. Hoop is een kracht die beweegt, die wakker maakt, die protesteert tegen het kwaad én die de moed geeft om te handelen.
Woede
In de taal van Augustinus is “woede” geen zondige drift, maar een heilige verontwaardiging:
-
het innerlijke protest tegen onrecht,
-
het niet-aanvaarden van wat de liefde schaadt,
-
het vuur dat zegt: “Zo kan het niet blijven.”
Deze woede is verwant aan de profeten, aan Jezus die de tafels omver wierp, aan elke ziel die weigert te berusten in duisternis.
Moed
Maar woede alleen verandert niets. Daarom heeft hoop een tweede dochter: moed.
-
Moed om het eerste kleine stapje te zetten.
-
Moed om te geloven dat verandering mogelijk is.
-
Moed om trouw te blijven, zelfs wanneer de wereld hard en onverzettelijk lijkt.
Hoop is dus een actieve deugd: ze ziet het kwaad, maar ze blijft niet steken in bitterheid. Ze wordt een bron van heilige daden.
++++
Gebed:
Heer, God van waarheid en liefde,
geef mij de hoop die niet vlucht,
maar wakker maakt.
Schenk mij de heilige woede
die het onrecht niet vergoelijkt
en de moed om te doen wat
in mijn vermogen ligt om Uw licht
te laten doorbreken.
Bewaar mijn hart voor bitterheid
en vul het met Uw vrede,
opdat mijn handelen voortkomt uit liefde
en mijn leven een getuigenis mag zijn van Uw
komende Koninkrijk.
Amen.
christelijkeinformatiebron 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.