Heilige Elisabeth van de Drie-eenheid: Heilige Drie-Eenheid die ik aanbid……

– “Heilige Drie-eenheid, die ik aanbid”

door Elisabeth van de Drie-eenheid.

O mijn God, Drie-eenheid die ik aanbid,

laat mij mijzelf geheel vergeten,

opdat ik in U mag verblijven, stil en vredig,

alsof mijn ziel reeds in de eeuwigheid is.

Laat niets mijn vrede verstoren

of mij van U scheiden,

o mijn Onveranderlijke God,

maar laat elk moment mij dieper voeren

in de afgrond van Uw mysterie.

Stil mijn ziel.

Maak haar tot Uw hemel,

Uw geliefde woning,

de plaats van Uw rust.

Laat mij U daar nooit alleen laten,

maar altijd aandachtig zijn,

wakker in het geloof,

aanbiddend,

en geheel overgegeven

aan Uw scheppende werking.

O mijn geliefde Christus, voor de liefde gekruisigd,

kon ik maar voor U een bruid van Uw Hart zijn.

Ik zou U met glorie zalven,

ik zou U liefhebben — zelfs tot in de dood.

Maar ik voel mijn zwakheid

en vraag U mij te tooien met Uzelf;

vereenzelvig mijn ziel

met al de bewegingen van Uw ziel.

Dompel mij onder, overweldig mij,

wees in mij in mijn plaats,

opdat mijn leven slechts een weerkaatsing wordt

van Uw leven.

Kom in mij als Aanbidder, Verlosser en Heiland.

O Eeuwig Woord, Woord van mijn God,

kon ik mijn leven doorbrengen met naar U te luisteren;

kon ik geheel ontvankelijk zijn

om alles van U te leren.

In alle duisternis, eenzaamheid en zwakheid

wil ik mijn ogen op U gericht houden

en verblijven onder Uw grote licht.

O mijn Geliefde Ster,

trek mij aan met Uw glans,

zodat ik Uw straling nooit meer kan verlaten.

O Verteerbaar Vuur, Geest van Liefde,

daal neer in mijn ziel

en maak alles in mij tot een soort incarnatie van het Woord,

opdat ik voor Hem een bijkomende mensheid mag zijn

waarin Hij Zijn mysterie vernieuwt.

En Gij, o Vader,

schenk Uzelf en buig U neer

tot Uw kleine schepsel,

die Gij slechts wilt zien

in Uw Geliefde Zoon,

in wie Gij welbehagen hebt.

O mijn ‘Drie’, mijn Alles, mijn Zaligheid,

oneindige Eenzaamheid,

Immense Ruimte waarin ik mij verlies,

ik geef mij aan U

als een prooi om verteerd te worden.

Sluit Uzelf in mij op,

opdat ik in U word opgenomen

en in Uw licht mag aanschouwen

de afgrond van Uw heerlijkheid.

++++

Commentaar – Een mystiek binnentreden in Gods binnenste:

1.Elisabeth van de Drie-eenheid spreekt hier vanuit een radicale overgave, een verlangen dat niet meer draait om doen, maar om zijn. Haar gebed is geen smeekbede om gaven, maar om transformatie: zij wil dat God zélf in haar leeft, denkt, bemint en aanbidt.Enkele kernaccenten:Zelfvergetelheid als poort tot GodElisabeth vraagt niet om extase, maar om stilte. Niet om ervaringen, maar om innerlijke ruimte.De ziel wordt een “hemel”, een plaats waar God rust.

2.Christus als de vorm van de ziel. Haar verlangen is niet moralistisch, maar mystiek: zij wil dat Christus haar innerlijke bewegingen vormt.Niet zij leeft, maar Hij in haar.

3.Het Woord als licht in duisternis,Elisabeth kent de nacht van de ziel.Maar juist daar wil zij blijven luisteren. Het Woord is haar “Ster” — een prachtig beeld van oriëntatie.

4.De Geest als vuur dat herschept.De Geest maakt de ziel tot een “incarnatie van het Woord”: een gedurfde, bijna johanneïsche uitspraak. De mens wordt een plaats waar Christus opnieuw gestalte krijgt.

5.De Drie-eenheid als eindpunt van het verlangen. Haar slot is pure mystiek: de ziel wordt opgenomen in de Drie-ene Liefde, verloren in een oneindige Eenheid die toch persoonlijk blijft.

++++

Dit gebed is een samenvatting van haar hele spiritualiteit:

stilte, overgave, inwoning, liefde, en een diep trinitair mysterie.

Gebed – In de geest van Elisabeth:

Heilige Drie-eenheid, Liefde die mij draagt,

maak mijn hart stil,

zodat Uw zachte aanwezigheid

de ruimte vindt om te ademen in mij.

Leer mij mijzelf te vergeten,

niet uit vlucht,

maar uit liefde,

opdat Gij in mij kunt leven