Johannes Chrysostomos: Hoeveel dagen je ook vast….

“…Hoeveel dagen je ook vast,

hoe hard de grond ook is waarop je slaapt,

hoeveel as je ook eet,

en hoeveel zuchten je ook slaakt,

als je geen goed doet aan anderen,

doe je niets groots.

++++

 Commentaar:

Johannes Chrysostomus raakt hier aan een kernpunt van het christelijk leven: ascese, discipline en persoonlijke vroomheid zijn waardevol, maar ze zijn nooit het doel op zichzelf. Ze vormen slechts de bedding waarin echte liefde kan groeien.

Hij waarschuwt voor een subtiele valkuil: dat we onze eigen geestelijke inspanningen kunnen verwarren met heiligheid. Maar voor hem — en eigenlijk voor heel de evangelische traditie — is de maatstaf altijd dezelfde: liefde die concreet wordt in daden van barmhartigheid.

Het is alsof hij zegt:

-Je kunt jezelf veel ontzeggen, maar als je de ander niets schenkt, blijft je hart gesloten.

-Je kunt jezelf oefenen in nederigheid, maar als je de ander niet optilt, blijft je nederigheid leeg.

-Je kunt zuchten naar God, maar God zucht naar jouw liefde voor de mens naast je.

 

Chrysostomus herinnert ons eraan dat ware spiritualiteit altijd naar buiten stroomt. Niet als prestatie, maar als vrucht. Niet als plicht, maar als overvloed. Niet als heroïsche daad, maar als stille goedheid.

++++

Gebed:

Heer,

leer mij een geloof dat niet naar binnen krimpt,

maar naar buiten straalt.

Bewaar mij voor vroomheid zonder liefde,

voor discipline zonder barmhartigheid,

voor woorden zonder daden.

Open mijn ogen voor wie U mij vandaag toevertrouwt.

Maak mijn hart zacht, mijn handen beschikbaar,

mijn tijd ruim, mijn aandacht echt.

Laat mijn gebed vlees worden,

mijn vasten tot troost worden,

mijn stilte tot luisterend oor,

mijn geloof tot liefde die anderen draagt.

Want alleen wat gedeeld wordt,

wordt groot in Uw ogen.

Amen.

**************