
Heer en Meester van mijn leven,
neem van mij de geest van traagheid,
moedeloosheid, heerszucht
en ijdel gepraat.
Maar schenk mij juist de geest van
zuiverheid, nederigheid, geduld
en liefde, aan uw dienaar.
Ja, Heer en Koning, geef mij
dat ik mijn eigen overtredingen zie
en mijn broeder niet oordeel,
want gezegend zijt Gij,
tot in de eeuwen der eeuwen.
Amen.
Korte commentaar:
Deze eeuwenoude boete‑ en vastengebeden van Sint‑Efraïm de Syriër vormen het hart van de oosterse vastenliturgie. Het gebed is opvallend concreet: het benoemt vier innerlijke gevaren die de ziel verlammen — traagheid, wanhoop, drang naar controle, ijdel gepraat — en vraagt vervolgens om vier tegengestelde deugden die het hart genezen: zuiverheid, nederigheid, geduld, liefde.
De beweging van het gebed is diep menselijk:
eerst erkennen wat ons klein maakt,
dan verlangen naar wat ons opheft,
en tenslotte vragen om een zuiver zicht op onszelf, zodat we anderen niet veroordelen.
Het is een gebed dat de ziel zacht maakt, de blik naar binnen richt, en de liefde centraal stelt.
++++
Gebed in dezelfde geest
Heer Jezus,
Gij kent mijn hart beter dan ik het zelf ken.
Neem weg wat mij verlamt, wat mij afsluit,
wat mij doet vluchten in woorden of macht.
Maak ruimte in mij voor Uw zachte kracht.
Schenk mij een zuiver hart dat U zoekt,
een nederige geest die kan luisteren,
geduld dat niet opgeeft,
en liefde die nooit berekent.
Leer mij mijn eigen zwakheid te zien
zonder angst en zonder schaamte,
en laat mij mijn broeder nooit oordelen,
maar hem dragen zoals Gij mij draagt.
Blijf bij mij, Heer,
nu en alle dagen van mijn leven.
Amen.
***********************
