“De ziel die God liefheeft, moet geen andere beloning verlangen of verwachten voor haar bewezen diensten dan de volmaaktheid van het liefhebben van God.”
— Johannes van het Kruis
++++
Commentaar:
Johannes van het Kruis raakt hier de kern van de mystieke weg: liefde die zichzelf genoeg is.
Hij zegt niet dat God geen beloning geeft, maar dat de ziel die werkelijk liefheeft, niet omwille van die beloning liefheeft.
Het is een omkering van onze natuurlijke neiging.
Wij willen vaak zekerheid, bevestiging, zichtbare vruchten.
Maar de mysticus leert:
Liefde wordt zuiver wanneer ze niets anders zoekt dan de Geliefde zelf.
De ziel wordt vrij wanneer ze niet meer rekent, vergelijkt of wacht op een tegenprestatie.
De grootste beloning is de liefde zelf—want in die liefde woont God.
Dit is geen harde eis, maar een uitnodiging tot innerlijke eenvoud.
Een weg waarop elke daad, hoe klein ook, een plaats wordt waar liefde kan groeien.
En waar de ziel ontdekt dat God al lang vóór haar liefhad.
++++
Gebed:
Heer,
leer mij lief te hebben zoals U liefheeft:
zonder berekening, zonder angst, zonder verwachting.
Maak mijn hart eenvoudig,
zodat ik in elke dienst, hoe klein ook,
Uw aanwezigheid mag vinden.
Laat de liefde zelf mijn beloning zijn,
want in de liefde woont U.
Vul mijn ziel met Uw zacht licht,
opdat ik steeds meer word
wie U mij bedoeld hebt te zijn.
Amen.
*************
christelijkeinformatiebron 