“Bovenal zijn het de Evangeliën die mijn geest bezighouden wanneer ik bid; mijn arme ziel heeft zoveel noden, en toch is dit het ene nodige. Steeds opnieuw vind ik daar nieuwe lichten, verborgen en betoverende betekenissen.”
— St. Theresia van Lisieux
++++
Commentaar:
Wat Theresia hier zegt, raakt aan de kern van haar spiritualiteit: eenvoud, vertrouwen en een kinderlijke openheid voor Gods woord.
Voor haar waren de Evangeliën geen studieobject, maar een plaats van ontmoeting. Ze las niet om te weten, maar om bemind te worden en te leren beminnen.
En precies dat maakt haar woorden zo actueel:
Ze erkent haar armoede: “mijn arme ziel heeft zoveel noden.”
Ze wijst naar de bron: niet naar technieken, niet naar grote inzichten, maar naar het ene nodige.
Ze ervaart de Schrift als levend, steeds opnieuw lichtgevend, steeds opnieuw verrassend.
Theresia nodigt ons uit om de Evangeliën niet te lezen als een boek, maar als een gesprek. Niet als een plicht, maar als een plaats waar God ons hart aanraakt.
In een tijd waarin we vaak zoeken naar methodes, stappenplannen en spirituele efficiëntie, herinnert zij ons eraan dat het Evangelie zelf genoeg is — als we het maar durven openen met een eenvoudig hart.
++++
-Gebed:
Heer Jezus,
U die in het Evangelie tot ons spreekt met woorden van leven,
geef mij een hart dat luistert zoals Theresia luisterde.
Leer mij de eenvoud van een kind,
de openheid om Uw licht te ontvangen,
en de moed om mij te laten raken door Uw liefde.
Wanneer mijn ziel onrustig is,
leid mij dan terug naar het ene nodige:
Uw aanwezigheid, Uw woord, Uw vrede.
Laat de Evangeliën voor mij een plaats worden
waar ik U ontmoet,
waar ik nieuwe lichten vind,
en waar mijn hart steeds meer op het Uwe gaat lijken.
Amen.
****************
christelijkeinformatiebron 