Elisabeth Elliot: In een oud Engels pastoriehuis, dicht bij de zee, kwam in de schemering een boodschap tot mij…..

Doe het volgende:

(naar het gedicht dat Elisabeth Elliot vaak citeerde)

In een oud Engels pastoriehuis, dicht bij de zee,

kwam in de schemering een boodschap tot mij.

Een oud-Saksische spreuk, diep ingegrift,

die – zo lijkt het mij – een hemelse les bevat.

En door alle uren heen blijven de stille woorden klinken,

als een zachte inspiratie: “DOE HET VOLGENDE.”

Vele vragen, vele angsten,

vele twijfels vinden hier hun stilte.

Moment na moment, uit de hemel gegeven,

worden tijd, gelegenheid en leiding geschonken.

Vrees de dag van morgen niet, kind van de Koning,

maar vertrouw met Jezus: DOE HET VOLGENDE.

Doe het onmiddellijk, doe het biddend,

doe het vertrouwend, al je zorgen werpend:

Doe het eerbiedig, Zijn hand volgend,

die het voor je plaatste met een ernstig bevel.

Steunend op de Almachtige, veilig onder Zijn vleugel,

laat alle uitkomsten los en DOE HET VOLGENDE.

Kijkend naar Jezus, steeds meer vervuld van Zijn vrede,

werkend of lijdend, wat jouw houding ook zij,

in Zijn dierbare nabijheid, rustend in Zijn kalmte,

in het licht van Zijn aangezicht, wordt dat jouw lofzang:

DOE HET VOLGENDE.

++++

Commentaar – Een spiritualiteit van eenvoud en vertrouwen:

Dit gedicht raakt aan iets dat tegelijk oud en verrassend actueel is: de kunst om niet te verdrinken in wat nog moet komen, maar om trouw te zijn aan de ene stap die nu voor ons ligt.

Elisabeth Elliot wist uit eigen ervaring hoe verlammend angst, verlies en onzekerheid kunnen zijn. Haar liefde voor dit gedicht komt voort uit die diepe overtuiging: dat God ons niet vraagt om het hele pad te overzien, maar om het volgende kleine stukje te gaan.

En dat “volgende” is nooit willekeurig.

Het is precies datgene wat nu voor je staat:

een taak,

een gesprek,

een gebed,

een daad van liefde,

een stap van gehoorzaamheid,

of soms: rust nemen en wachten.

Het gedicht nodigt uit tot een spiritualiteit van eenvoud:

niet alles tegelijk, niet alles begrijpen, maar één stap, in vertrouwen.

Het is een zachte maar krachtige herinnering dat God niet in de chaos spreekt, maar in de kleine, stille trouw van het volgende moment.

Gebed –