Heilige Theresia van Lisieux
Uitspraken
Franse ongeschoeide karmelietes, heilig verklaard in 1925
en uitgeroepen tot Kerklerares in 1997 door paus Johannes Paulus II.
Paus Pius XI beschouwde haar als “de grootste heilige van de moderne tijd”.
1.
“Toen begreep ik goed dat het ware geluk
niet te vinden is in de dingen die ons omringen,
maar in het diepste van onze ziel;
men kan het bezitten zowel in een gevangenis
als in een paleis.”
2.
“Mijn kleine weg is de weg van geestelijke kindsheid,
de weg van vertrouwen en totale overgave.”
3.
“Zoals de zon de ceders verlicht
en tegelijk elk bloempje afzonderlijk,
alsof het alleen op aarde bestond,
zo bekommert onze Heer zich
bijzonder om elke ziel,
alsof er geen andere bestond.”
4.
“Wanneer het hart zich aan God geeft,
verliest het zijn natuurlijke tederheid niet;
integendeel, die tederheid groeit,
wordt zuiverder en goddelijker.”
5.
“Ik voelde, met één woord, dat de liefde
in mijn hart binnenkwam — de behoefte
om mezelf te vergeten om anderen te behagen —
en vanaf dat moment
vind ik mezelf gelukkig en blij.”
6.
“Wat heb ik medelijden met de zielen die verloren gaan!…
Het is zo gemakkelijk om te verdwalen
op de bloemrijke paden van de wereld…”
7.
“Om helemaal niet geoordeeld te worden,
wil ik alleen maar liefdevolle gedachten hebben,
want Jezus zei: ‘Oordeel niet,
en gij zult niet geoordeeld worden.’”
8.
“Voor mij is het gebed een opwelling van het hart,
een eenvoudige blik naar de hemel,
een kreet van dankbaarheid en liefde,
zowel midden in het lijden
als midden in de vreugde.
Het is iets groots, iets bovennatuurlijks
dat mijn ziel verruimt en mij met Jezus verenigt.”
9.
“Ik begreep dat zonder liefde alle werken
niets zijn, zelfs de meest schitterende.”
10.
“Wat mij betreft ken ik geen andere weg
om tot volmaaktheid te komen dan de liefde… Beminnen!
Ons hart is daar zo goed voor gemaakt!”
11.
“De liefde kan alles: de meest onmogelijke dingen
lijken haar niet moeilijk. Jezus kijkt niet zozeer
naar de grootheid van de werken,
noch naar hun moeilijkheid,
maar naar de liefde waarmee ze worden gedaan…”
12.
“Laten we Hem geen enkel offer weigeren;
het oprapen van een speld uit liefde
kan een ziel bekeren! Wat een mysterie!
Ah, alleen Jezus kan onze daden
zo’n waarde geven,
door zich aan te passen aan onze kleinheid
en ons Zijn kracht te schenken.”
13.
“Heilige engel van mijn bewaker, bedek mij altijd
met uw vleugels, opdat ik nooit het ongeluk heb
Jezus te beledigen.”
++++
Commentaar: warm, helder, contemplatief:
Wat mij telkens treft in deze woorden van Theresia, is hoe eenvoudig ze spreekt over iets dat eigenlijk oneindig diep is. Haar “kleine weg” is geen vlucht uit de wereld, maar een manier om midden in de kwetsbaarheid, de beperkingen en de alledaagsheid een ruimte van liefde te openen.
Een paar lijnen die bijzonder resoneren: Geluk komt van binnenuit.
Niet uit omstandigheden, niet uit bezit, niet uit succes — maar uit een innerlijke bron die niemand kan afnemen. Dat is een bevrijdende gedachte, maar ook een uitnodiging om die bron te zoeken en te koesteren.
God bemint ieder mens persoonlijk.
Zoals de zon elk bloempje afzonderlijk verlicht. Het is een beeld dat tegelijk teder en krachtig is: we zijn niet één van velen, maar uniek bemind.
Liefde is de maat van alles.
Niet de omvang van onze daden, maar de liefde waarmee ze worden gedaan. Dat is een omkering van bijna alle menselijke logica — en precies daarom zo evangelisch.
Zelfvergetelheid als vreugde:
Niet als zelfuitwissing, maar als bevrijding van het ego dat altijd wil controleren, presteren, gezien worden. Liefde maakt licht.Het kleine heeft eeuwigheidswaarde.
Een speld oprapen uit liefde —het lijkt niets, maar in Gods ogen is het een daad van oneindige schoonheid. Dat is Theresia’s revolutie: het gewone wordt heilig. In deze woorden voel je haar zachte maar radicale spiritualiteit: een weg die iedereen kan gaan, juist omdat hij klein is, eenvoudig, en gedragen door vertrouwen.
++++
Gebed —in de geest van Theresia:
Lieve God,
Leer mij de weg van het kleine,
de weg van vertrouwen en overgave.
Open in mij die stille plaats
waar Uw liefde woont,
dieper dan angst,
dieper dan verlangen,
dieper dan alles wat mij omringt.
Laat mij zien dat U mij kent
zoals de zon elk bloempje kent,
met een liefde die nooit vergelijkt
en nooit vergeet.
Geef mij een hart dat eenvoudig bemint,
dat vreugde vindt in kleine daden,
dat niet zoekt naar grootheid
maar naar trouw.
Bewaar mij in Uw licht,
en laat mijn leven,
hoe klein ook,
een teken zijn van Uw tederheid
voor de wereld.
Amen.
*****************
christelijkeinformatiebron 