“Simon Petrus… hoofd van de apostelen, nadat hij bisschop van Antiochië was geweest… trok in het tweede jaar van Claudius naar Rome… en bekleedde daar de priesterlijke stoel gedurende 25 jaar, tot het laatste, het 14e jaar van Nero. Onder diens handen ontving hij de martelaarskroon, doordat hij aan het kruis werd genageld met zijn hoofd naar de grond… waarbij hij verklaarde dat hij het niet waard was op dezelfde wijze gekruisigd te worden als zijn Heer.”
— H. Hiëronymus
++++
Commentaar:
Deze korte passage van Hiëronymus is veel meer dan een historische notitie. Ze ademt eerbied, nederigheid en een diepe verbondenheid met het mysterie van Christus.
Enkele lijnen die opvallen:“Hoofd van de apostelen” — Petrus wordt niet verheerlijkt om zijn kracht, maar om zijn roeping. Hij blijft de man die gevallen is, gehuild heeft, en toch door Christus werd opgericht.
“Bekleedde de priesterlijke stoel” — Hiëronymus ziet Petrus als de eerste herder van Rome, niet als heerser maar als dienaar.
“De martelaarskroon” — Martelaarschap is geen tragedie maar voltooiing: het leven wordt tot getuigenis.
“Met zijn hoofd naar de grond” — Dit detail is zo ontroerend.
Petrus kiest voor een kruisiging die zijn eigen onwaardigheid uitdrukt.
Zijn laatste daad is nederigheid.
In deze woorden klinkt een stille uitnodiging:
Echte grootheid ligt niet in macht, maar in overgave.
Niet in gelijkvormigheid aan de wereld, maar in gelijkvormigheid aan Christus.
++++
Gebed:
Heer Jezus Christus,
Gij hebt Petrus geroepen uit zijn vissersbestaan,
zijn angst gedragen, zijn val vergeven,
en hem tot rots gemaakt door Uw liefde.
Leer ook ons de weg van nederigheid,
de weg waarop wij niet onszelf verheerlijken,
maar U laten zien in onze woorden en daden.
Geef ons de moed van Petrus,
die U volgde tot het einde,
en de zachtmoedigheid om te erkennen
dat alles genade is.
Moge zijn getuigenis ons sterken
om trouw te blijven,
om te dienen,
en om in alles te verlangen
naar U alleen.
Amen.
********************
christelijkeinformatiebron 