De tijd van mijn leven is verspild aan zorgen en schaamtelijke gedachten. Schenk mij, Heer, een genezing, opdat ik volledig mag worden geheeld van mijn verborgen wonden.
Sterk mij, zodat ik ijverig mag arbeiden in Uw wijngaard, al is het slechts voor één uur. Want mijn leven, in zijn ijdelheid, heeft reeds het elfde uur bereikt.
Ephraim de Syriër.
++++
Commentaar:
Deze korte maar krachtige tekst van St. Ephraim de Syriër is een gebed van berouw en hoop. Hij spreekt uit wat velen in hun hart voelen: het besef dat tijd verloren is gegaan aan zorgen, afleiding en zonde. Toch klinkt er geen wanhoop in zijn woorden, maar een vurige roep om genezing en een laatste kans om dienstbaar te zijn aan God.
Het “elfde uur” verwijst naar de gelijkenis van de arbeiders in de wijngaard (Matteüs 20:1–16), waarin ook zij die pas op het einde van de dag komen, dezelfde genade ontvangen. Ephraim herinnert ons eraan dat het nooit te laat is om terug te keren, om te werken in Gods wijngaard, zelfs al is het maar voor een korte tijd. Zijn woorden zijn een uitnodiging tot nederigheid, bekering en vertrouwen in Gods barmhartigheid.
++++
Gebed:
Goede God,
U die de harten kent en de wonden ziet die wij verborgen houden,
hoor het gebed van hen die zich laat tot U wenden.
Genees ons van wat ons van U verwijdert,
van zorgen die ons verlammen,
van gedachten die ons beschamen.
Schenk ons de kracht om, al is het maar voor één uur,
met liefde en toewijding te werken in Uw wijngaard.
Laat ons niet verloren gaan in spijt,
maar opstaan in hoop,
wetend dat Uw genade ook het elfde uur omarmt.
Amen.
****************
christelijkeinformatiebron 