St. Elisabeth van de Drie-eenheid – §33
Wandelen in Jezus Christus betekent voor mij: jezelf verlaten, jezelf uit het oog verliezen, jezelf opgeven, om met elke voorbijgaande moment dieper in Hem binnen te gaan—zo diep dat men daar geworteld is. En aan elke gebeurtenis, elke omstandigheid kunnen we deze prachtige uitdaging toewerpen: “Wie zal mij scheiden van de liefde van Jezus Christus?”
Wanneer de ziel zo diep in Hem gevestigd is dat haar wortels stevig verankerd zijn, dan stroomt de goddelijke levenssappen in haar, en wordt al het onvolmaakte, alledaagse, natuurlijke leven vernietigd. Dan, in de taal van de Apostel, “wordt het sterfelijke verslonden door het leven.”
De ziel die zo van zichzelf is “ontkleed” en in Jezus Christus is “gekleed”, hoeft niets meer te vrezen van uiterlijke confrontaties of innerlijke moeilijkheden, want deze dingen zijn geen obstakel meer, maar dienen juist om haar dieper te wortelen in de liefde van haar Meester.
Door alles heen, ondanks alles, kan de ziel Hem altijd aanbidden omwille van Hemzelf. Want zij is vrij, bevrijd van zichzelf en van alles; zij kan met de psalmist zingen: “Al zou een leger tegen mij opstellen, ik zal niet vrezen; al wordt er oorlog tegen mij gevoerd, ik blijf vertrouwen, ondanks alles; want Jahweh zal mij verbergen in het verborgene van Zijn tent”—en die tent is niets anders dan Hijzelf.
Ik denk dat dit is wat Sint Paulus bedoelt wanneer hij zegt: “Wees geworteld in Jezus Christus.”
++++
Commentaar:
Deze passage is een mystieke parel. Elisabeth beschrijft de weg van innerlijke ontlediging als voorwaarde voor volledige vereniging met Christus. Haar taal is doordrenkt van Paulus’ brieven en de psalmen, maar ze voegt er haar eigen contemplatieve diepte aan toe.
Het beeld van “geworteld zijn” in Christus is niet alleen poëtisch, maar ook theologisch rijk: het suggereert stabiliteit, voeding, en onwrikbare verbondenheid. Door zichzelf los te laten, wordt de ziel een kanaal voor goddelijke levenssappen—een beeld dat doet denken aan de wijnstok en de ranken (Johannes 15).
Wat bijzonder is, is haar overtuiging dat zelfs lijden en strijd niet langer bedreigingen zijn, maar middelen tot verdieping. Dit is geen naïef optimisme, maar een mystiek vertrouwen dat alles, zelfs het kruis, tot liefde kan worden getransformeerd.
De tent van God waarin de ziel zich verbergt is een prachtig beeld van geborgenheid: het is geen plaats, maar een Persoon. In Hem is de ziel veilig, vrij, en in staat tot pure aanbidding.
++++
Gebed:
Gebed om geworteld te zijn in Christus
Heer Jezus Christus,
leer mij om mezelf los te laten,
om niet te leven vanuit mijn angsten, mijn plannen, mijn eigen wil,
maar om met elke ademtocht dieper in U te treden.
Laat mijn wortels zich verankeren in Uw liefde,
zodat niets mij nog kan scheiden van U—geen storm, geen strijd, geen
duisternis.
Laat Uw goddelijke levenssappen door mijn ziel stromen,
vernietig wat sterfelijk is in mij,
en bekleed mij met Uw leven, Uw vrede, Uw kracht.
Wanneer ik worstel, wanneer ik struikel,
laat die momenten mij niet afleiden,
maar juist dieper wortelen in U, mijn Meester.
Verberg mij in het geheim van Uw tent,
waar ik U kan aanbidden omwille van Uzelf,
vrij van angst, vrij van mijzelf,
geworteld in U, voor altijd.
Amen.
**********************
christelijkeinformatiebron 