Sint Augustinus
Bisschop van Hippo, Kerkleraar
********
Jezus ligt in de kribbe,
maar Hij houdt de teugels van het bestuur van de wereld in handen;
Hij drinkt melk, en voedt de engelen;
Hij is gewikkeld in doeken, en kleedt ons met onsterfelijkheid;
Hij wordt gezoogd, en wordt aanbeden;
Hij vond geen plaats in de herberg,
en toch bouwt Hij zijn tempels in de harten van gelovigen.
Opdat de zwakheid sterk zou worden,
werd de sterkte zwak…
Zo ontsteken wij onze liefde,
opdat wij mogen naderen tot zijn eeuwigheid.
++++
Deze passage is een meesterlijke meditatie op het mysterie van de incarnatie: hoe het Kind in de kribbe tegelijk de almachtige God is. Augustinus speelt met paradoxen — zwakheid en kracht, armoede en rijkdom, kleinheid en majesteit — om ons hart te openen voor het wonder van Kerstmis.
Hij toont hoe Jezus, in zijn uiterste kwetsbaarheid, tegelijk de bron is van leven, kracht en eeuwigheid. De kribbe wordt een troon, de doeken een koningsmantel, de melk een hemelse maaltijd. En het meest ontroerende: waar er geen plaats was in de herberg, maakt Hij plaats in ons hart.
Augustinus nodigt ons uit om onze liefde te ontsteken — niet als een plicht, maar als een antwoord op deze goddelijke nederigheid. Zo worden wij zelf een levende tempel, een plaats waar God woont.
++++
Gebed
Heer Jezus,
U die als kind kwam in armoede en eenvoud,
leer ons de kracht van uw kwetsbaarheid.
U die geen plaats vond in de herberg,
maak van ons hart een woning voor uw liefde.
U die melk dronk en de engelen voedt,
verzadig ons met uw genade.
U die gewikkeld was in doeken,
bekleed ons met uw licht en onsterfelijkheid.
Laat onze liefde ontvlammen,
opdat wij, geleid door uw zachtmoedige kracht,
mogen naderen tot uw eeuwigheid.
Amen.
*******************
christelijkeinformatiebron 