🌞 Zonnelied – Franciscus van Assisi:
Allerhoogste, almachtige, allergoede Heer, aan U komt alle lof toe, alle glorie, alle eer en alle zegen.
Aan U alleen, Allerhoogste, behoren zij toe, en geen mens is waardig Uw Naam uit te spreken.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, met al Uw schepselen, vooral broeder Zon, die de dag is en ons het licht geeft. En hij is mooi en stralend met grote glans, een beeld van U, Allerhoogste.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door zuster Maan en de sterren, die Gij aan de hemel hebt geplaatst, helder, kostbaar en mooi.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door broeder Wind en door de lucht, door wolken en helder weer, door alle stemmingen van het weer, waardoor Gij Uw schepping onderhoudt.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door zuster Water, zo nuttig, nederig, kostbaar en zuiver.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door broeder Vuur, waardoor Gij de nacht verlicht. En hij is mooi, speels, krachtig en sterk.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door onze zuster, moeder Aarde, die ons draagt en leidt, en allerlei vruchten voortbrengt, met bonte bloemen en kruiden.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door hen die vergeven uit liefde voor U en lijden dragen en verdragen. Zalig zijn zij die in vrede volharden, want door U, Allerhoogste, zullen zij gekroond worden.
Geprezen zijt Gij, mijn Heer, door zuster Dood, aan wie geen levend mens kan ontsnappen. Wee degenen die sterven in doodzonde! Zalig zij die zij aantreft in Uw wil, hen zal de tweede dood geen kwaad doen.
Prijs en zegen mijn Heer, dank Hem en dien Hem met grote nederigheid.
++++
Commentaar – Een lofzang op verbondenheid:
Franciscus zingt hier geen abstracte hymne, maar een intieme lofzang waarin de hele schepping familie wordt: zon en maan zijn broeder en zuster, vuur is speels, water is nederig, de aarde is moeder. Deze taal overstijgt afstand en verheft verbondenheid. Zelfs ziekte, vergeving en dood worden opgenomen in het koor van het leven, niet als vijanden maar als mysterieuze medereizigers.
Wat opvalt is de radicale gelijkwaardigheid: geen schepsel is te klein, te duister of te pijnlijk om God te prijzen. Franciscus nodigt ons uit om niet te heersen over de schepping, maar haar te herkennen als spiegel van God en als gemeenschap van verwantschap. Het is een spiritualiteit van nederigheid, dankbaarheid en diepe vreugde.
++++
Gebed – In de geest van Franciscus
Goede God, U die licht bent in de zon, rust in de maan, adem in de wind,
zuiverheid in het water, warmte in het vuur, vruchtbaarheid in de aarde—
Leer ons Uw schepping te zien met het hart van Franciscus:
verwonderd, dankbaar, verbonden.
Laat ons vergeven zoals de bomen hun bladeren verliezen,
volharden zoals de sterren blijven schijnen, en sterven zoals de
aarde haar zaden draagt— in vertrouwen, in vrede, in Uw wil.
Laat ons U prijzen, niet alleen met woorden, maar met ons leven, in eenvoud, in vreugde, in nederigheid.
Amen.
********************
christelijkeinformatiebron 