Als een zandkorreltje
“Laat mij nooit zoeken, laat mij nooit iets vinden buiten U; laat de schepselen niets voor mij betekenen; laat mij niets voor hen betekenen, en laat U, Jezus, alles zijn…
Laat mij nooit een last zijn voor anderen, en laat niemand zich met mij bezighouden; laat mij vertrapt en vergeten worden, als een zandkorreltje van U, Jezus…
Laat Uw wil volmaakt in mij geschieden…
Mijn taak is: mij niet met mijzelf bezighouden.”
— Thérèse van Lisieux
Commentaar:
Deze tekst is een parel van radicale overgave en mystieke eenvoud. Thérèse verlangt ernaar om volledig doorzichtig te worden voor Gods liefde — niet door grootse daden, maar door kleinheid. Haar beeld van de zandkorrel is krachtig: iets dat geen aandacht vraagt, geen gewicht heeft, maar toch aanwezig is, beschikbaar, en opgenomen in het geheel.
Ze bidt niet om onzichtbaarheid uit zelfhaat, maar uit liefde: ze wil dat Jezus alles is, en zij niets dan een stille aanwezigheid in Zijn dienst. Dit is geen vlucht uit het leven, maar een diepe keuze voor innerlijke vrijheid. Ze wil niet dat mensen haar zien — ze wil dat ze Jezus zien.
Deze houding vraagt moed. Het is een uitnodiging om ons ego los te laten, om niet te leven voor erkenning, maar voor liefde. En tegelijk is het een troost: zelfs als we vergeten worden, zijn we nooit verloren — we zijn een zandkorreltje in Gods hand.
Gebed:
Als een zandkorreltje
Heer Jezus, leer mij klein te zijn, niet uit angst, maar uit liefde.
Laat mij niet zoeken naar wat mij verheft, maar naar wat U verheerlijkt.
Laat mij vergeten worden als dat betekent dat U herinnerd wordt.
Laat mij een zandkorreltje zijn in Uw koninkrijk — stil, verborgen, maar door U gekend.
Laat mijn taak zijn om mijzelf los te laten, zodat Uw wil volmaakt in mij kan leven.
Amen.
*******************
christelijkeinformatiebron 