De Levende Vlam van Liefde — Johannes van het Kruis…..

+++++

De Levende Vlam van Liefde — Johannes van het Kruis

1. O levende vlam van liefde, Die mijn ziel teder verwondt in haar diepste kern, Nu jij niet langer drukt of kwetst, vervolmaak mij als het uw wil is, En verbreek het web van deze zoete ontmoeting.

2. O zoete gloed! O heerlijke wond! O zachte hand! O tedere aanraking, Die proeft naar eeuwig leven en elke schuld vereffent! In het doden heb jij de dood veranderd in leven.

3. O vurige lampen! In wier glans De diepe spelonken van het gevoel, Eens duister en blind, Nu zelden en wonderbaarlijk Warmte en licht geven aan hun Geliefde.

4. Hoe zacht en liefdevol ontwaak jij in mijn hart, Waar jij in het verborgene alleen woont; En in jouw zoete ademhaling, Vervuld van goedheid en glorie, Hoe teder vul jij mijn hart met liefde.

Commentaar

Dit mystieke gedicht is een lofzang op de transformerende kracht van Gods liefde. Johannes van het Kruis beschrijft hoe de goddelijke liefde niet alleen het hart raakt, maar het volledig herschept. De “wond” is geen pijnlijke wonde, maar een tedere aanraking die het diepste van de ziel opent voor Gods aanwezigheid. De beelden van vuur, adem, aanraking en licht drukken een intieme, innerlijke ervaring uit — een liefde die niet vernietigt, maar vernieuwt.

De derde strofe is bijzonder krachtig: de “lampen van vuur” verlichten de duistere diepten van het innerlijk, waardoor de ziel warmte en licht kan teruggeven aan God. Het is een wederkerige liefde: God raakt de ziel, en de ziel antwoordt met liefde.

De laatste strofe is een beschrijving van de stille, verborgen aanwezigheid van God in het hart. Het is een contemplatieve ervaring: geen woorden, geen daden, maar een zachte ademhaling van liefde die het hart vervult.

++++