
“En ik zag de rivier waar elke ziel doorheen moet gaan om het koninkrijk van de hemel te bereiken, en de naam van die rivier was lijden. En ik zag een boot die zielen over de rivier droeg, en de naam van die boot was liefde.”
— Johannes van het Kruis
++++
Commentaar:
Johannes van het Kruis, mysticus en karmeliet, spreekt hier in krachtige beelden over de weg naar God. De rivier van het lijden is geen obstakel maar een noodzakelijke doorgang: een spirituele zuivering, een diepte waarin de ziel leert loslaten, vertrouwen, en zich overgeven. Maar het lijden op zich is niet het doel — het is de liefde die ons draagt. Liefde is de boot, het voertuig dat ons veilig overzet. Niet onze eigen kracht, maar de liefde van Christus, de liefde van God, en de liefde die wij ontvangen en geven in kwetsbaarheid.
Deze metafoor nodigt uit tot overgave: niet om het lijden te zoeken, maar om het niet te vrezen. Want als we ons laten dragen door liefde, wordt zelfs het lijden een brug naar het goddelijke.
++++
Gebed
Heer, U kent de rivier die ik moet oversteken.
Soms is het water diep, koud, en donker.
Maar U hebt mij een boot gegeven — Uw liefde.
Laat mij niet verdrinken in angst of wanhoop,
maar leer mij vertrouwen op Uw aanwezigheid.
Draag mij, Heer, over het water van het lijden,
en breng mij dichter bij Uw hart. Laat mijn liefde voor U groeien,
zodat ik ook anderen mag dragen in hun tocht.
Amen.
******************
