++++

ADVENTSLIED “Rorate Caeli”

Refrein: Rorate caeli desuper, et nubes pluant iustum

Laat neerdalen, hemelen, uw dauw; laat de wolken de Rechtvaardige regenen.

Vers 1: Ne irascaris Domine, ne ultra memineris iniquitatis: ecce civitas Sancti facta est deserta, Sion deserta facta est: Ierusalem desolata est: domus sanctificationis tuae et gloriae tuae ubi laudaverunt te patres nostri.

Heer, wees niet meer toornig, gedenk niet langer onze ongerechtigheden. Zie de stad van uw Heilige is verlaten, Sion is een woestenij geworden, Jeruzalem ligt verwoest. Het huis van uw heiliging en uw glorie, waar onze vaderen U loofden, is verwoest.

Vers 2: Peccavimus, et facti sumus tamquam immundus nos, et cecidimus quasi folium universi; et iniquitates nostrae quasi ventus abstulerunt nos: abscondisti faciem tuam a nobis, et allisisti nos in manu iniquitatis nostrae

Wij hebben gezondigd en zijn onrein geworden, wij vallen neer als bladeren die vergaan. Onze ongerechtigheden hebben ons weggeblazen als door de wind. Gij hebt uw gelaat voor ons verborgen, en ons overgeleverd aan de macht van onze zonden.

Vers 3: Vide, Domini, afflictionem populi tui, et mitte quem missurus es,emitte Agnum dominatorem terrae, de Petra deserti montem filiae Sion:ut auferat ipse iugum captivatis nostrae.

Zie, Heer, de ellende van uw volk, zend Hem die Gij zenden zult. Zend de Lam, de Heerser van de aarde, uit de rots van de woestijn naar de berg van Sion’s dochter, opdat Hij het juk van onze gevangenschap wegneemt

Vers 4: Consolamini, consolamini, popule meus: cito veniet salus tua:quare moerore consumeris, quia innovavit te dolor? Salvabo te, noli timere: ego enim sum Dominus Deus, tuus, Sanctus Israel, Redemptor tuus.

Troost u, troost u, mijn volk: spoedig komt uw heil. Waarom verteert u zich in droefheid, omdat pijn u vernieuwd heeft? Ik zal u redden, wees niet bang: Ik ben de Heer uw God, de Heilige van Israël, uw Verlosser.

++++

Commentaar:

Dit lied is een Adventsklacht en -gebed. Het volk erkent zijn zonden en de verwoesting van Jeruzalem, maar roept tegelijk uit naar God om redding. Het refrein “Laat de wolken de Rechtvaardige regenen” is een beeld van Christus, de Messias, die als dauw uit de hemel neerdaalt om de aarde te vernieuwen.

De tekst wisselt tussen:

Lamentatie: erkenning van schuld, verlatenheid, en ballingschap.

Hoop: verwachting van de komst van de Redder, het Lam dat het juk wegneemt.

Troost: God spreekt zelf woorden van redding en bemoediging.

Het is een gebed dat perfect past bij Advent: de spanning tussen duisternis en hoop,

tussen zonde en verlossing.

++++

Heer, onze God,

wij erkennen onze zwakheid en onze schuld.

Vaak zijn wij als verdorde bladeren,

weggeblazen door de storm van onze eigen fouten.

Maar Gij zijt trouw, Gij verlaat uw volk niet.