St. Basilius de Grote: Ben je onteerd? Heb dan oog voor de heerlijkheid die in de hemel voor je is weggelegd door geduldige volharding…..

Ben je onteerd? Heb dan oog voor de heerlijkheid die in de hemel voor je is weggelegd door geduldige volharding.

Heb je verlies geleden? Overdenk dan de hemelse rijkdom en schat die je voor jezelf hebt verzameld door je goede daden.

Ben je uit je vaderland verdreven? Dan heb je Jeruzalem als je hemelse thuis.

Ben je een kind verloren? Dan heb je Engelen, met wie je rondom de Troon van God zult dansen, eeuwig verheugd.

Door op deze manier toekomstige goede dingen tegenover huidige smarten te stellen, zul je je ziel bewaren in de opgewektheid en rust waartoe het voorschrift van de Apostel ons oproept. 

St. Basilius de Grote

++++

Commentaar

Wat Basilius hier doet, is een mystieke omkering: hij nodigt ons uit om niet te blijven hangen in het verlies, maar om het te zien in het licht van de eeuwigheid. Elk lijden krijgt een tegenbeeld — niet als ontkenning, maar als verdieping. Onteerd worden wordt een weg naar hemelse glorie. Verlies wordt een investering in het onzichtbare rijk van liefde. Verdrevenheid wordt een pelgrimage naar het ware thuis. En het verlies van een kind — het meest schrijnende — wordt omgevormd tot een visioen van engelenvreugde.

Deze woorden zijn geen goedkope troost. Ze vragen om geloof, om een hart dat durft te zien voorbij het zichtbare. Ze zijn een uitnodiging tot innerlijke vrijheid: om niet gebonden te blijven aan wat ons is afgenomen, maar om ons te openen voor wat ons wordt beloofd.

++++

Gebed

God van troost en eeuwigheid, U die ons roept tot rust in de storm,

leer ons om onze wonden te zien in het licht van uw belofte.

Wanneer wij onteerd worden, herinner ons aan de glorie die U bereidt.

Wanneer wij verliezen lijden, open ons hart voor de rijkdom van liefde.

Wanneer wij verdreven worden, richt ons verlangen op het hemelse Jeruzalem. Wanneer wij rouwen om een kind, laat ons de engelen zien

die zingen van hoop. Geef ons de moed om ons lijden te omarmen,

niet als einde, maar als doorgang. Laat ons dansen, zelfs met tranen,

rondom uw troon, in het vertrouwen dat U alles nieuw maakt.

Amen.

*****************

Auteur: Krisbiesbroeck

Christiaan Biesbroeck Licentiaat Theologie/filosofie

Plaats een reactie