“Voor U, Heer, wil ik lijden en veracht worden.”
Zoals het nodig is om de aarde te bewerken opdat zij vrucht draagt — en als zij niet bewerkt wordt, brengt zij niets voort dan onkruid — zo is ook de versterving van de verlangens noodzakelijk opdat de ziel vooruitgang boekt. Zonder deze versterving, durf ik te zeggen, komt de ziel niet verder op de weg naar volmaaktheid en kennis van God, hoezeer zij zich ook inspant, net zoals een zaad niet groeit wanneer het op onbewerkte grond wordt geworpen.
— Johannes van het Kruis.
++++
Commentaar
Johannes van het Kruis spreekt hier over een fundamenteel principe van de christelijke mystiek: de noodzaak van innerlijke zuivering. Zoals een akker vruchtbaar wordt door bewerking, zo moet ook het hart bevrijd worden van ongeordende verlangens. Niet omdat verlangen op zich slecht is, maar omdat het ons kan afleiden van de diepere roeping: eenwording met God.
Zijn woorden zijn radicaal in hun eenvoud. Hij stelt dat zonder deze versterving — het loslaten van wat ons bindt — zelfs de grootste inspanningen vruchteloos blijven. Dit is geen oproep tot ascese omwille van pijn, maar tot liefdevolle overgave. Het lijden en de verachting die hij noemt, zijn geen doelen op zich, maar wegen naar innerlijke vrijheid en zuivere liefde.
++++
GEBED:
Heer van het Licht, bewerk mijn hart zoals de landbouwer de aarde.
Snijd weg wat woekert, zuiver wat mij afleidt van U.
Geef mij de moed om mijn verlangens te versterven, niet uit angst, maar uit liefde.
Laat mijn ziel groeien in de stilte, in de overgave, in het vertrouwen.
Zoals Johannes van het Kruis bad: “Voor U wil ik lijden en veracht worden”
— leer mij de vreugde van het kruis, de vrede van de leegte,
en de volheid van Uw aanwezigheid.
Amen.
**************************
christelijkeinformatiebron 