
“De grootste vriendelijkheid die men een mens kan bewijzen, is hem naar de waarheid leiden.”
— Augustinus
++++
Commentaar:
Augustinus raakt hier aan een diepe kern van christelijke liefde: ware liefde is niet alleen troostend of bevestigend, maar ook richtinggevend. In een wereld waar ‘waarheid’ vaak wordt gerelativeerd of vermeden, herinnert hij ons eraan dat het grootste geschenk dat we elkaar kunnen geven, niet materieel is, maar existentieel: het helpen ontdekken van de waarheid — over God, over onszelf, over het leven.
Toch vraagt dit om grote nederigheid. Want waarheid opleggen is geen liefde. Augustinus bedoelt hier geen dwang, maar een uitnodiging. De waarheid moet niet worden opgedrongen, maar voorgeleefd. Liefdevol, geduldig, en met het besef dat wij zelf ook zoekende zijn.
In de geest van Augustinus betekent iemand naar de waarheid leiden: hem of haar begeleiden naar Christus, die zegt: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven.” (Johannes 14:6
++++
Gebed
Heer van waarheid en liefde, leer mij om een gids te zijn, niet een rechter.
Geef mij de moed om de waarheid te zoeken, en de nederigheid om haar niet te bezitten.
Laat mijn woorden en daden anderen uitnodigen tot U, niet door kracht, maar door genade.
Moge ik, zoals Augustinus, steeds opnieuw leren dat ware vriendelijkheid begint bij het
verlangen om samen te groeien in waarheid.
Amen.
**********************
